Ερωτήσεις 201 έως 220

Ποια από τις παρακάτω επενδυτικές επιλογές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποτελεσματική προστασία έναντι του πληθωρισμού;

• α Οι απαιτήσεις από αντασφαλιστές.
• β Οι προθεσμιακές καταθέσεις.
• γ Ένα ομόλογο που είναι συνδεδεμένο με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.
• δ Οι τραπεζικές μετοχές.

Το πρώτο βήμα στην επενδυτική διαδικασία ενός ιδιώτη επενδυτή είναι:

• α Η ανάλυση των διεθνών χρηματαγορών και κεφαλαιαγορών.
• β Η αποτελεσματική κατασκευή του χαρτοφυλακίου του.
• γ Ο προσδιορισμός των χρηματοοικονομικών αναγκών του.
• δ Η ανάλυση των προγραμμάτων που προσφέρει η ασφαλιστική επιχείρηση.

Ποιο από τα ακόλουθα ΔΕΝ πρέπει να επηρεάζει τον πελάτη - επενδυτή ως προς τη διαμόρφωση ενός χαρτοφυλακίου;

• α O χρονικός ορίζοντας της επένδυσης.
• β Οι παρελθούσες αποδόσεις των διαθέσιμων επενδυτικών επιλογών.
• γ Το προφίλ κινδύνου του επενδυτή.
• δ Οι ανάγκες και ο επενδυτικός στόχος του επενδυτή.

Η απόδοση μιας επένδυσης που προκύπτει από την αφαίρεση των φόρων και του πληθωρισμού ονομάζεται:

• α Ονομαστική απόδοση.
• β Τιμαριθμοποιημένη απόδοση.
• γ Μικτή απόδοση.
• δ Πραγματική απόδοση.

Επιπλέον των άλλων κινδύνων, η μετοχή "Α" του κλάδου ενέργειας διατρέχει τον κίνδυνο:

• α Της αγοράς στο σύνολό της.
• β Της οικονοµικής φερεγγυότητας.
• γ Της τιμής του πετρελαίου.
• δ Τον ειδικό κίνδυνο της επιχείρησης.

Η διεθνική διαφοροποίηση χαρτοφυλακίου µειώνει τον συνολικό επενδυτικό κίνδυνο, δεδομένου ότι: i) Οι διαφορετικές εθνικές αγορές συσχετίζονται, ii) Οι διαφορετικές εθνικές αγορές παρουσιάζουν διαφορετική αντίδραση και οικονοµικά χαρακτηριστικά, σηµαντικά µεταξύ τους, iii) Ο συντελεστής συσχέτισης µεταξύ των αποδόσεων των διαφόρων αγορών είναι χαµηλός, iv) Οι διάφορες εθνικές αγορές συσχετίζονται µεταξύ τους βραχυχρόνια αλλά όχι µακροχρόνια. Τι ισχύει;

• α Tο (i) και το (ii).
• β Όλα εκτός από το (iv).
• γ Όλα εκτός από το (i).
• δ Tο (ii) και το (iii).

Η απόφαση των επενδυτών για την κατανοµή των επενδύσεών τους κατά την επενδυτική διαδικασία:

• α Θέτει πρότυπα µε βάση τα οποία καθορίζεται ο κατάλληλος επενδυτικός ορίζοντας.
• β Βοηθά τους επενδυτές να θέτουν ρεαλιστικούς επενδυτικούς στόχους.
• γ Περιλαµβάνει τον ορισµό των συγκεκριµένων επενδυτικών τίτλων του χαρτοφυλακίου τους.
• δ Καθορίζει σηµαντικό µέρος της απόδοσης χαρτοφυλακίου και της διακύµανσής του.

Βασικός σκοπός του προσδιορισµού των επενδυτικών στόχων του πελάτη είναι:

• α Η ικανοποίηση της ανάγκης του πελάτη του να εκφράσει τις απόψεις του για την αγορά.
• β Η περιγραφή των ορίων εντός των οποίων θα κινηθεί η επενδυτική πολιτική του πελάτη.
• γ Ο προσδιορισµός του χρονικού ορίζοντα λήψης των επενδυτικών αποφάσεων του πελάτη.
• δ Ο προσδιορισµός της επιθυµητής σχέσης κινδύνου - απόδοσης του πελάτη.

Προκειµένου να οριστεί ο χαρακτήρας επενδυτικής πολιτικής, ποιο από τα παρακάτω ΔΕΝ αποτελεί περιορισµό:

• α Ο χρονικός ορίζοντας της επένδυσης.
• β Οι φορολογικοί περιορισµοί.
• γ Η απαιτούµενη απόδοση.
• δ Οι ανάγκες ρευστότητας.

Ποια από τις παρακάτω επιλογές ΔΕΝ συµβάλλει στο περιορισµό του συστηµατικού κινδύνου ενός μετοχικού χαρτοφυλακίου:

• α Η επένδυση σε προϊόντα σταθερού εισοδήµατος.
• β Η διακράτηση υψηλού ποσοστού διαθεσίµων στο χαρτοφυλάκιο.
• γ Η επιλογή µετοχών χαµηλού συστηµατικού κινδύνου.
• δ Η πώληση µετοχών που είναι υπερτιµηµένες.

Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή σχετικά µε τη διαφοροποίηση χαρτοφυλακίου:

• α Σε καλά διαφοροποιηµένο χαρτοφυλάκιο, ο µη συστηματικός κίνδυνος µπορεί να µειωθεί ή να εξαλειφθεί.
• β Όσο µειώνεται, µέσω διαφοροποίησης, ο συνολικός κίνδυνος χαρτοφυλακίου, τόσο µειώνεται η προσδοκώµενη απόδοση.
• γ Όσο περισσότερο αυξάνεται ο αριθµός των µετοχών σε ένα χαρτοφυλάκιο, τόσο λιγότερο αυξάνεται ο συντελεστής β (beta).
• δ Τα οφέλη από τη µείωση κινδύνου µέσω διαφοροποίησης δεν µπορούν να πραγµατοποιηθούν σε χαρτοφυλάκιο µε λιγότερες από 30-35 µετοχές.

Ο επενδυτής Χ καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο επενδύσεων: (α) την επένδυση Α με αναμενόμενη απόδοση 20% και τυπική απόκλιση 12, και (β) την επένδυση Β με απόδοση 20% και τυπική απόκλιση 16. Κατόπιν ανάλυσης του επενδυτικού του προφίλ και συζήτησης με τον σύμβουλό του επιλέγει την επένδυση Α. Τι είδους επενδυτής είναι ο Χ;

• α Αγαπά τον κίνδυνο (risk lover).
• β Αποστρέφεται τον κίνδυνο (risk averse).
• γ Ουδέτερος απέναντι στον κίνδυνο (risk neutral).
• δ Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή για έναν ορθολογικό επενδυτή;

• α Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων επιλέγει πάντα αυτό με τη μεγαλύτερη απόδοση.
• β Mε τον ίδιο κίνδυνο επιλέγει το αμοιβαίο κεφάλαιο με τη μικρότερη απόδοση.
• γ Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων με την ίδια απόδοση επιλέγει αυτό με τον μικρότερο κίνδυνο.
• δ Μεταξύ δύο αμοιβαίων κεφαλαίων επιλέγει πάντα αυτό με τον μικρότερο κίνδυνο.

Πότε μια αγορά αξιογράφων θεωρείται αποτελεσματική;

• α Όταν οι χρηματιστηριακές τιμές των αξιογράφων είναι, κατά προσέγγιση, ίσες με την πραγματική αξία τους καθώς και όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε την παρούσα αξία των αναμενόμενων από τα αξιόγραφα έσοδα.
• β Όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε τα αναμενόμενα μελλοντικά έσοδα από τα αξιόγραφα.
• γ Όταν οι χρηματιστηριακές τιμές των αξιογράφων είναι, κατά προσέγγιση, ίσες με την πραγματική αξία τους.
• δ Όταν ως πραγματική αξία των αξιογράφων εννοούμε την παρούσα αξία των αναμενόμενων από τα αξιόγραφα έσοδα.

Τι οδηγεί στην αποτελεσματικότητα της αγοράς;

• α Η ύπαρξη σημαντικού αριθμού αναλυτών, με γνώσεις και καλή πληροφόρηση, σχετικά με τις προοπτικές των επιχειρήσεων.
• β Η ύπαρξη πολλών επενδυτών, καλά πληροφορημένων για τις προοπτικές των επιχειρήσεων στις οποίες επενδύουν, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας του χαρτοφυλακίου τους.
• γ Οι αποφάσεις των επενδυτών, οι σχετιζόμενες με την αγορά ή την πώληση αξιόγραφων, να βασίζονται στην πληροφόρησή τους από τους αναλυτές.
• δ Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Η συσσωρευμένη αξία στο τέλος των δέκα ετών μιας αρχικής κατάθεσης ύψους 1.000 € είναι 1.340 €. Να βρεθεί το αντίστοιχο σταθερό ετήσιο αποτελεσματικό επιτόκιο.

• α 4%.
• β 1%.
• γ 2%.
• δ 3%.

Από τους πίνακες προκύπτει ότι i=3%.

Με τι σχετίζεται η "ανθεκτικότητα" (continuity) μιας αγοράς ;

• α Σχετίζεται με την ταχύτητα ροής των εντολών σε κάθε νέα τιμή που διαμορφώνεται.
• β Σχετίζεται με το γινόμενο του αριθμού των διαφόρων κατηγοριών τίτλων που γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε μια αγορά, επί τις αντίστοιχες τιμές τους.
• γ Σχετίζεται με την αντοχή του Γενικού Δείκτη Τιμών.
• δ Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

Με τι έχει σχέση η "ομοιογένεια" (homogeneous) των περιουσιακών στοιχείων";

• α Με τα χαρακτηριστικά κινδύνου και απόδοσής τους.
• β Mε τις νέες εντολές που θα δεχθεί μια αγορά μόλις μεταβληθεί η τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου.
• γ Mε την κεφαλαιοποίηση των επιχειρήσεων.
• δ Καμία από τις απαντήσεις δεν είναι σωστή.

Ο μη συστηματικός κίνδυνος …

• α συνδέεται με τον κίνδυνο της αγοράς.
• β μπορεί να μειωθεί ή ακόμα και να εξουδετερωθεί με διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου του επενδυτή.
• γ δεν μπορεί να ελεγχθεί.
• δ όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Ο μη διαφοροποιήσιμος ή συστηματικός κίνδυνος...

• α αναφέρεται στις γενικές συνθήκες που επικρατούν στις κεφαλαιαγορές και τους παράγοντες που τις επηρεάζουν.
• β συνδέεται με το κίνδυνο της αγοράς.
• γ δεν μπορεί να μειωθεί ή ακόμα και να εξουδετερωθεί με τροποποίηση του χαρτοφυλακίου του επενδυτή.
• δ όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.