Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδί: τι κρατάει η εταιρεία

Με μια ματιά

Η ουσία

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδί δεν είναι ασφάλεια, είναι αποταμίευση με ασφαλιστικό περιτύλιγμα. Βάζετε ένα ποσό κάθε μήνα για δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια, και στη λήξη το παιδί παίρνει ένα κεφάλαιο για σπουδές. Ό,τι το ξεχωρίζει από έναν τραπεζικό λογαριασμό είναι μία κάλυψη: αν πεθάνετε ή μείνετε μόνιμα ανίκανος, η εταιρεία πληρώνει εκείνη τις υπόλοιπες δόσεις και το παιδί παίρνει ολόκληρο το ποσό. Ό,τι το κάνει ακριβότερο από έναν λογαριασμό είναι οι χρεώσεις, που μπορεί να πέφτουν βαρύτερα στα πρώτα χρόνια. Τη γράψαμε για τον γονιό που του πρότειναν ένα τέτοιο πρόγραμμα και θέλει να ξέρει, πριν υπογράψει, πού πάνε τα λεφτά.

Τι ακριβώς αγοράζετε

Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι ένα ασφαλιστήριο ζωής με τρία σκέλη δεμένα μαζί.

Το πρώτο σκέλος είναι η αποταμίευση. Κάθε δόση που πληρώνετε, αφού αφαιρεθούν οι κρατήσεις, πάει σε ένα μαθηματικό απόθεμα ή σε μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων. Αυτό είναι το ποσό που μεγαλώνει και που θα εισπράξει το παιδί.

Το δεύτερο σκέλος είναι η ασφάλιση ζωής πάνω σας. Ο ασφαλισμένος είναι ο γονιός, όχι το παιδί, και αυτό μπερδεύει πολύ κόσμο. Το παιδί είναι ο δικαιούχος. Αν πεθάνετε μέσα στη διάρκεια, καταβάλλεται ένα κεφάλαιο, που άλλα προγράμματα το ορίζουν σε σταθερό ποσό και άλλα το ισούν με τα ασφάλιστρα που έχετε πληρώσει.

Το τρίτο σκέλος, και το πιο σημαντικό, είναι η απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων. Είναι μια μικρή, φθηνή κάλυψη που λέει: αν ο συμβαλλόμενος πεθάνει ή καταστεί μόνιμα ολικά ανίκανος, τις υπόλοιπες δόσεις τις πληρώνει η εταιρεία, και το πρόγραμμα φτάνει στη λήξη του σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Αυτή η κάλυψη είναι όλη η διαφορά ανάμεσα σε ένα ασφαλιστικό πρόγραμμα και σε έναν λογαριασμό ταμιευτηρίου.

Ποιες εταιρείες έχουν τέτοιο πρόγραμμα. Στα έγγραφα που διαβάσαμε στις 18 Οκτωβρίου 2026, η INTERSALONIKA έχει τη «Μικτή Ασφάλιση Παιδιού», για τις σπουδές ή την επαγγελματική αποκατάσταση του παιδιού². Η Allianz έχει την «Παιδεία», με μηνιαίο εισόδημα στις σπουδές και εφάπαξ ποσό στο 23ο έτος³. Η Interamerican γράφει για το Capital Save «Δημιουργήστε ένα κεφάλαιο για τις σπουδές των παιδιών σας»⁴. Το Maximizer της Generali είναι γενικό αποταμιευτικό, που βάζει τα έξοδα σπουδών ως έναν από τους στόχους⁵. Τα έγγραφα είναι στον πίνακα με όσα προσφέρει κάθε ασφαλιστική.

Πού πάνε τα χρήματα του πρώτου χρόνου

Εδώ χάνονται οι περισσότεροι γονείς, και εδώ βρίσκεται ο λόγος που κάποιοι μιλάνε άσχημα για το προϊόν.

Ο ασφαλιστής που σας πούλησε το πρόγραμμα παίρνει προμήθεια, και η προμήθεια αυτή μπορεί να μην είναι μοιρασμένη στα είκοσι χρόνια, αλλά να πληρώνεται μπροστά, στα πρώτα χρόνια. Η εταιρεία τη βγάζει από τις δικές σας δόσεις. Ρωτήστε το ποσοστό πριν υπογράψετε.

Το αποτέλεσμα το βλέπετε αν ζητήσετε τον πίνακα αξιών εξαγοράς της προσφοράς. Αν η προμήθεια κρατιέται μπροστά, στους δώδεκα μήνες η αξία μπορεί να είναι μηδέν, και στους είκοσι τέσσερις ένα μικρό ποσοστό των όσων βάλατε. Κάποια χρονιά η αξία περνά για πρώτη φορά τα χρήματα που έχετε καταβάλει. Αυτό το σημείο είναι το πραγματικό νεκρό σημείο του προγράμματος και αξίζει να το ρωτήσετε ονομαστικά.

Δεν είναι κλοπή, είναι δομή. Το ίδιο ισχύει σε κάθε προϊόν που πωλείται από δίκτυο με προμήθεια. Είναι όμως ο λόγος που ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει νόημα μόνο αν σκοπεύετε να το πάτε ως τη λήξη. Ως βραχυπρόθεσμη αποταμίευση είναι ζημιά με εγγύηση.

Οι τέσσερις χρεώσεις, με τα ονόματά τους

Ζητήστε τον πίνακα επιβαρύνσεων γραπτά και βρείτε τέσσερα νούμερα.

Έξοδα πρόσκτησης. Το ποσοστό του ασφαλίστρου που κρατιέται τα πρώτα χρόνια. Ρωτήστε πόσο είναι στον πρώτο χρόνο, πόσο στον δεύτερο και πότε σταματά.

Έξοδα είσπραξης ή διαχείρισης συμβολαίου. Ένα σταθερό ποσό ανά δόση ή ένα ποσοστό κάθε πληρωμής, για όλη τη διάρκεια. Σε μηνιαία πληρωμή μπορεί να είναι μεγαλύτερο από ό,τι σε ετήσια, γιατί οι εισπράξεις είναι δώδεκα αντί για μία. Αν μπορείτε να πληρώνετε ετησίως, ρωτήστε πόσο γλιτώνετε.

Τέλος διαχείρισης κεφαλαίου. Ετήσιο ποσοστό επί του συσσωρευμένου ποσού. Είναι η πιο ύπουλη χρέωση, γιατί μοιάζει μικρή και εφαρμόζεται σε ολοένα μεγαλύτερο κεφάλαιο. Πόσο μετράει, το δείχνει ο λογαριασμός στην ενότητα με τα δημόσια στοιχεία πιο κάτω.

Κόστος ασφάλισης. Η μηνιαία χρέωση για την κάλυψη θανάτου και για την απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων. Αφαιρείται από τα μερίδια και ανεβαίνει κάθε χρόνο, επειδή ακολουθεί την ηλικία σας.

Εγγυημένο ή unit linked

Η αγορά πουλά δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα με το ίδιο όνομα.

Στο πρόγραμμα εγγυημένου κεφαλαίου, η εταιρεία σας γράφει σήμερα ένα ποσό λήξης και το εγγυάται. Το επιτόκιο που το στηρίζει είναι συνήθως χαμηλό, γιατί η εταιρεία πρέπει να το εξασφαλίσει σε ομόλογα και να κρατήσει και κεφάλαιο φερεγγυότητας για την υπόσχεσή της. Ξέρετε τι θα πάρετε. Δεν ξέρετε πόσο θα αξίζουν τότε αυτά τα χρήματα, αν ο πληθωρισμός τρέξει.

Στο unit linked, τα χρήματα αγοράζουν μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων που διαλέγετε εσείς ανάμεσα σε λίγες επιλογές κινδύνου. Δεν υπάρχει εγγύηση. Σε είκοσι χρόνια οι μετοχικές αγορές ιστορικά αποδίδουν περισσότερο από τα ομόλογα, αλλά η λέξη ιστορικά δεν είναι υπόσχεση, και μέσα στη διαδρομή θα δείτε χρονιές με απώλειες. Το κρίσιμο ερώτημα εδώ είναι τα κόστη του υποκείμενου αμοιβαίου, που είναι επιπλέον του τέλους διαχείρισης του συμβολαίου.

Αν το παιδί είναι δύο ετών και η λήξη στα δεκαοκτώ, ο χρόνος είναι με το μέρος σας και η μετοχική επιλογή έχει νόημα. Αν το παιδί είναι δεκατεσσάρων και θέλετε τα χρήματα σε τέσσερα χρόνια, μην πάρετε κίνδυνο που δεν προλαβαίνετε να αποσβέσετε.

Η κάλυψη που κάνει τη διαφορά

Θα το πούμε ξανά γιατί είναι το μόνο επιχείρημα του προϊόντος απέναντι σε έναν τραπεζικό λογαριασμό.

Βάζετε 150 ευρώ τον μήνα για δεκαοκτώ χρόνια, δηλαδή 32.400 ευρώ συνολικά. Στον τέταρτο χρόνο έχετε βάλει 7.200 ευρώ. Αν εκείνη τη στιγμή πάθετε κάτι μόνιμο, ο τραπεζικός λογαριασμός έχει 7.200 ευρώ και σταματά εκεί. Το πρόγραμμα με απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων συνεχίζει να τροφοδοτείται από την εταιρεία για δεκατέσσερα ακόμη χρόνια, και το παιδί παίρνει στα δεκαοκτώ του το πλήρες ποσό λήξης.

Η κάλυψη αυτή μπορεί να πωλείται ως προαιρετική. Αν ο ασφαλιστής δεν σας τη συμπεριέλαβε, ζητήστε την ονομαστικά και ζητήστε να δείτε πόσο ανεβάζει τη δόση. Χωρίς αυτήν, πληρώνετε χρεώσεις για μια υπηρεσία που δεν αγοράσατε.

Διαβάστε προσεκτικά τον ορισμό της ανικανότητας. Άλλο «μόνιμη ολική ανικανότητα για κάθε επάγγελμα» και άλλο «για το δικό σας επάγγελμα». Το δεύτερο ενεργοποιείται πολύ ευκολότερα και είναι σημαντικό αν δουλεύετε με τα χέρια σας.

Τι λέει ο νόμος

Τι δείχνουν τα δημόσια στοιχεία

Δημόσιος πίνακας με τις χρεώσεις των εκπαιδευτικών προγραμμάτων δεν υπάρχει. Οι όροι και τα ασφάλιστρα δεν χρειάζονται έγκριση από καμία αρχή πριν πουληθούν⁷. Τα νούμερα του δικού σας προγράμματος τα γράφει η προσφορά, και τα ζητάτε γραπτά.

Ένα κομμάτι όμως μετριέται από δημόσια στοιχεία: η κάλυψη θανάτου. Στα 38, η πιθανότητα θανάτου μέσα στον χρόνο είναι 0,074% για την Ελλάδα του 2024, κατά τον πίνακα θνησιμότητας της Eurostat¹. Άρα το καθαρό κόστος του κινδύνου είναι περίπου 74 ευρώ τον χρόνο για 100.000 ευρώ κάλυψη, πριν από τα έξοδα της εταιρείας. Στα 48 η πιθανότητα είναι 0,182%, δηλαδή περίπου 182 ευρώ για το ίδιο κεφάλαιο¹.

Ένα νούμερο που αξίζει να κρατήσετε, με υποθέσεις. Αν τα συνολικά ετήσια κόστη ενός προγράμματος αθροίζονται σε 2% τον χρόνο και η μεικτή απόδοση είναι 5%, η καθαρή σας απόδοση είναι 3%. Σε είκοσι χρόνια, 150 ευρώ τον μήνα με 5% δίνουν περίπου 61.000 ευρώ. Με 3% δίνουν περίπου 49.000 ευρώ. Δώδεκα χιλιάδες ευρώ διαφορά από δύο ποσοστιαίες μονάδες. Γι’ αυτό ρωτάμε για τις χρεώσεις.

Ένα παράδειγμα

Ο δικαιούχος, ο συμβαλλόμενος και το διαζύγιο

Σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα υπάρχουν τρεις ρόλοι και συχνά τρία διαφορετικά πρόσωπα. Ο συμβαλλόμενος είναι αυτός που υπογράφει και πληρώνει. Ο ασφαλισμένος είναι αυτός πάνω στη ζωή του οποίου γράφεται η κάλυψη, δηλαδή συνήθως ο ίδιος γονιός. Ο δικαιούχος είναι το παιδί.

Ο συμβαλλόμενος είναι ο μόνος που έχει δικαιώματα πάνω στο συμβόλαιο όσο αυτό τρέχει. Μόνο αυτός μπορεί να αλλάξει δικαιούχο, να ζητήσει εξαγορά, να μειώσει τη δόση ή να πάρει δάνειο επί του ασφαλιστηρίου. Αν η γιαγιά πληρώνει το πρόγραμμα του εγγονού, η γιαγιά κρατά αυτά τα δικαιώματα, όχι οι γονείς.

Στο διαζύγιο αυτό γίνεται πρόβλημα. Το πρόγραμμα δεν διαλύεται και δεν μοιράζεται αυτόματα. Μένει στον συμβαλλόμενο, που μπορεί νόμιμα να το εξαγοράσει και να κρατήσει τα χρήματα, ακόμη κι αν το παιδί είναι ο ορισμένος δικαιούχος. Ο τρόπος να το κλειδώσετε είναι ο ανέκκλητος ορισμός δικαιούχου: μια πρόσθετη πράξη που λέει ότι ο δικαιούχος δεν αλλάζει χωρίς τη συναίνεσή του. Από τη στιγμή που γίνει, δεν ξεγίνεται μονομερώς, οπότε σκεφτείτε το δύο φορές πριν το ζητήσετε.

Υπάρχει και η μεταβίβαση του συμβολαίου. Αν μετακομίσετε στο εξωτερικό ή αν συμφωνήσετε στο διαζύγιο ότι το πρόγραμμα το αναλαμβάνει ο άλλος γονιός, η εταιρεία δέχεται αλλαγή συμβαλλομένου με αίτηση και των δύο μερών. Η κάλυψη όμως, και το κόστος της, ακολουθεί τη νέα ζωή που ασφαλίζεται και ξαναγίνεται έλεγχος υγείας.

Πώς διαβάζετε την προσφορά σε πέντε λεπτά

Ο ασφαλιστής θα σας αφήσει ένα φυλλάδιο με πίνακες. Ψάξτε έξι πράγματα, με αυτή τη σειρά, και αγνοήστε τα υπόλοιπα.

Πρώτο, το σύνολο των καταβολών. Δόση επί δώδεκα επί τα χρόνια. Αν το φυλλάδιο δεν το γράφει, γράψτε το εσείς με το κινητό. Είναι το νούμερο που συγκρίνετε με όλα τα άλλα.

Δεύτερο, το προβλεπόμενο ποσό λήξης και δίπλα του την υπόθεση απόδοσης. Ένας πίνακας που δείχνει 58.000 ευρώ με υπόθεση 6% δεν λέει τίποτα αν δεν δείτε και τη γραμμή με το 2%. Για προϊόν με επενδυτικό σκέλος, το έντυπο βασικών πληροφοριών δείχνει σενάρια απόδοσης και τις υποθέσεις τους⁸. Κοιτάξτε το δυσμενές.

Τρίτο, τη στήλη της αξίας εξαγοράς ανά έτος. Βρείτε τη χρονιά όπου η αξία περνά τις καταβολές. Όσο πιο αργά έρχεται, τόσο ακριβότερο είναι το προϊόν.

Τέταρτο, το ετήσιο τέλος διαχείρισης, γραμμένο ως ποσοστό. Αν το φυλλάδιο το κρύβει μέσα σε κείμενο, ζητήστε το χωριστά.

Πέμπτο, ποιες καλύψεις περιλαμβάνονται και ποιες είναι προαιρετικές. Ειδικά η απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων.

Έκτο, τη ρήτρα αναπροσαρμογής. Κάποια προγράμματα ανεβάζουν αυτόματα τη δόση κάθε χρόνο κατά ένα ποσοστό. Είναι λογικό, γιατί ο πληθωρισμός τρώει τη σταθερή δόση, αλλά πρέπει να το ξέρετε. Έστω 4% τον χρόνο: τα 150 ευρώ γίνονται περίπου 260 στον δέκατο πέμπτο χρόνο, και το σύνολο των καταβολών αλλάζει ριζικά.

Η εναλλακτική που πρέπει να συγκρίνετε

Μην υπογράψετε χωρίς να βάλετε δίπλα δίπλα τρία πράγματα.

Ο τραπεζικός λογαριασμός προθεσμίας ή ένα πρόγραμμα τακτικής αποταμίευσης. Καμία χρέωση πρόσκτησης, πλήρης ρευστότητα, καμία κάλυψη, και επιτόκιο που σήμερα δεν καλύπτει τον πληθωρισμό.

Το αμοιβαίο κεφάλαιο με πάγια εντολή. Χρεώνει τη δική του προμήθεια διαχείρισης, χωρίς όμως τα έξοδα πρόσκτησης του ασφαλιστηρίου και χωρίς ποινή αν σταματήσετε. Δεν έχει καμία ασφαλιστική κάλυψη.

Ο συνδυασμός. Μια σκέτη πρόσκαιρη ασφάλεια ζωής στα τριάντα οκτώ σας έχει καθαρό κόστος κινδύνου περίπου 74 ευρώ τον χρόνο για 100.000 ευρώ κάλυψη, και η τιμή της εταιρείας βάζει από πάνω τα έξοδά της¹. Τον μέσο όρο της αγοράς από δημόσια στοιχεία τον βλέπετε στη σύγκριση ασφάλειας ζωής⁹. Πάρτε αυτήν χωριστά και αποταμιεύστε χωριστά. Μπορεί να βγείτε μπροστά έτσι, ειδικά αν έχετε την πειθαρχία να συνεχίσετε χωρίς την υποχρέωση της δόσης.

Η τίμια απάντηση: το εκπαιδευτικό πρόγραμμα αξίζει σε δύο περιπτώσεις. Όταν χωρίς την υποχρέωση δεν θα αποταμιεύατε ποτέ, και όταν είστε ο μοναδικός εισοδηματίας και η απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων λύνει ένα πραγματικό πρόβλημα.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Πόσα από τα χρήματα του πρώτου χρόνου πάνε στην αποταμίευση;

Αυτό το δείχνει ο πίνακας αξιών εξαγοράς της προσφοράς σας. Τα έξοδα πρόσκτησης, δηλαδή κυρίως η προμήθεια, μπορεί να κρατιούνται μπροστά, στα πρώτα χρόνια. Τότε η αξία εξαγοράς στους δώδεκα μήνες είναι μικρή ή μηδέν. Ζητήστε γραπτά το ποσοστό που κρατιέται κάθε χρονιά.

Αν πεθάνω, συνεχίζει το πρόγραμμα του παιδιού;

Μόνο αν έχετε την κάλυψη απαλλαγής πληρωμής ασφαλίστρων. Με αυτήν, η εταιρεία πληρώνει εκείνη τις υπόλοιπες δόσεις ως τη λήξη και το παιδί παίρνει το ποσό όπως προγραμματίστηκε. Χωρίς αυτήν, το πρόγραμμα παγώνει στα χρήματα που έχουν μπει. Ρωτήστε πόσο ανεβάζει τη δόση. Είναι ο λόγος ύπαρξης του προϊόντος.

Μπορώ να σταματήσω τις πληρωμές;

Ναι, αλλά με κόστος. Στα πρώτα χρόνια η εξαγορά μπορεί να δίνει μηδέν ή σχεδόν μηδέν. Από τη χρονιά που ορίζει το συμβόλαιο υπάρχει η ελεύθερη από ασφάλιστρα μετατροπή, όπου το πρόγραμμα μένει ζωντανό με μικρότερο ποσό λήξης και δεν πληρώνετε άλλο. Ζητήστε την αντί για εξαγορά.

Ποιος παίρνει τα χρήματα στη λήξη;

Ο δικαιούχος που έχετε ορίσει, συνήθως το παιδί. Αν στη λήξη είναι ενήλικο, τα εισπράττει το ίδιο και αποφασίζει μόνο του. Αν είναι ανήλικο, χρειάζεται η διαδικασία που ισχύει για περιουσία ανηλίκου, με τους γονείς ως ασκούντες τη γονική μέριμνα. Ρωτήστε τον συμβολαιογράφο σας πριν ορίσετε ηλικία λήξης κάτω των δεκαοκτώ.

Είναι εγγυημένα τα χρήματα;

Εξαρτάται από τον τύπο. Στο πρόγραμμα εγγυημένου επιτοκίου η εταιρεία εγγυάται ένα ποσό λήξης, με το επιτόκιο που γράφει το συμβόλαιο. Στο unit linked δεν εγγυάται τίποτα, τα χρήματα πάνε σε αμοιβαία κεφάλαια και το αποτέλεσμα εξαρτάται από τις αγορές. Διαβάστε ποιο από τα δύο υπογράφετε.

Φορολογούνται τα χρήματα στη λήξη;

Το ποσό που εισπράττει ο δικαιούχος από ασφαλιστήριο ζωής αντιμετωπίζεται ευνοϊκά, και για τα κληρονομικά υπάρχουν αφορολόγητα όρια ανά βαθμό συγγένειας. Οι λεπτομέρειες αλλάζουν και εξαρτώνται από τη μορφή του προγράμματος. Ρωτήστε λογιστή πριν υπογράψετε, όχι μετά.

Τι είναι καλύτερο, το πρόγραμμα ή ένας λογαριασμός στην τράπεζα;

Ο λογαριασμός δίνει ρευστότητα και καμία χρέωση. Το πρόγραμμα δίνει πειθαρχία και την απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων, που κανένας λογαριασμός δεν έχει. Αν είστε ο μοναδικός εισοδηματίας του σπιτιού, αυτή η κάλυψη αξίζει τις χρεώσεις. Αν έχετε ήδη επαρκή ασφάλεια ζωής, ίσως όχι.

Πόσο κοστίζει η κάλυψη θανάτου μέσα στο πρόγραμμα;

Στα τριάντα οκτώ σας, η πιθανότητα θανάτου μέσα στον χρόνο είναι 0,74 τοις χιλίοις, κατά τον πίνακα θνησιμότητας της Eurostat για την Ελλάδα του 2024. Για 60.000 ευρώ κάλυψη, το καθαρό κόστος του κινδύνου είναι περίπου 44 ευρώ τον χρόνο. Η εταιρεία βάζει από πάνω τα έξοδά της. Ανεβαίνει κάθε χρόνο με την ηλικία σας.

Ποιες ασφαλιστικές έχουν πρόγραμμα αποταμίευσης για τις σπουδές του παιδιού;

Στα δημόσια έγγραφα που διαβάσαμε στις 18 Οκτωβρίου 2026, τρεις γράφουν πρόγραμμα με στόχο τις σπουδές: η INTERSALONIKA τη «Μικτή Ασφάλιση Παιδιού», η Allianz την «Παιδεία», με μηνιαίο εισόδημα στις σπουδές και εφάπαξ ποσό στο 23ο έτος, και η Interamerican το Capital Save. Το Maximizer της Generali είναι γενικό αποταμιευτικό, με τις σπουδές ως έναν από τους στόχους. «Δεν το γράφει» σημαίνει ότι δεν το βρήκαμε σε δημόσιο έγγραφο, όχι ότι η εταιρεία δεν το έχει.

Νόμοι που αναφέρει το άρθρο: ν. 2496/1997 άρ. 31 · ν. 4364/2016

Πηγές

1. ↑Eurostat, Life table by age and sex (demo_mlifetable), Ελλάδα, πιθανότητα θανάτου, 2024, 25 Σεπτεμβρίου 2026
2. ↑INTERSALONIKA, Σελίδα Ισόβια/Πρόσκαιρη/Μικτή Ασφάλιση, 18 Οκτωβρίου 2026
3. ↑Allianz Ευρωπαϊκή Πίστη, Σελίδα Ασφάλεια Παιδιού, 18 Οκτωβρίου 2026
4. ↑Interamerican, Σελίδα Capital, 18 Οκτωβρίου 2026
5. ↑Generali Hellas, Σελίδα Maximizer, 18 Οκτωβρίου 2026
6. ↑ν. 2496/1997, ασφαλιστική σύμβαση, άρθρο 8: το δικαίωμα υπαναχώρησης, 1997
7. ↑ν. 4364/2016, άρθρο 18: όροι ασφαλιστηρίων συμβολαίων, 2016
8. ↑Κανονισμός (ΕΕ) 1286/2014 για τα έγγραφα βασικών πληροφοριών (PRIIPs), άρθρο 8, 2014
9. ↑Πώς δουλεύει η σύγκριση: από πού βγαίνει κάθε αριθμός, Οκτώβριος 2026
10. ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφαλίσεων Ζωής, 2025

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.