Ασφάλιση ή αποταμίευση: πότε αξίζει να ασφαλίζετε έναν κίνδυνο

Με μια ματιά

Η ουσία

Δεν χρειάζεται να ασφαλίσετε τα πάντα. Το ασφάλιστρο είναι πάντα μεγαλύτερο από τη μέση ζημιά, γιατί μέσα του είναι τα έξοδα και το κέρδος της εταιρείας. Στην ασφάλεια αυτοκινήτου η αγορά χρεώνει περίπου 1,85 φορές το κόστος των ζημιών. Το ερώτημα «ασφάλιση ή αποταμίευση» έχει λοιπόν μια καθαρή απάντηση: ασφαλίζετε ό,τι δεν μπορείτε να πληρώσετε μόνοι σας, και αποταμιεύετε για όλα τα άλλα. Εδώ βλέπετε πώς τραβάτε τη γραμμή, με νούμερα από τα τιμολόγια.

Γιατί το ασφάλιστρο είναι πάντα «ακριβό»

Πάρτε χίλια αυτοκίνητα σαν το δικό σας. Η επετηρίδα της ΕΑΕΕ για το 2024 λέει ότι στην επαρχία περίπου 44 από αυτά θα κάνουν ζημιά σε άλλον μέσα στον χρόνο, και η κάθε ζημιά θα κοστίσει κατά μέσο όρο γύρω στα 1.350 ευρώ. Το καθαρό κόστος του κινδύνου είναι περίπου 60 ευρώ το αυτοκίνητο. Το ασφάλιστρο που πληρώνει ο μέσος οδηγός είναι 179 ευρώ χωρίς φόρους. Η διαφορά δεν είναι κλοπή. Είναι ο διαμεσολαβητής, ο υπάλληλος που διακανονίζει τη ζημιά, ο πραγματογνώμονας, η αντασφάλιση, το κτίριο της εταιρείας, ο φόρος, και ένα κέρδος.

Αυτό σημαίνει κάτι απλό. Αν μπορούσατε να βάζετε 60 ευρώ τον χρόνο στην άκρη και να πληρώνετε τις ζημιές σας μόνοι, θα κερδίζατε 119 ευρώ τον χρόνο. Δεν το κάνετε, για δύο λόγους. Πρώτο, ο νόμος δεν σάς αφήνει: η αστική ευθύνη αυτοκινήτου είναι υποχρεωτική. Δεύτερο, και πιο σημαντικό, η ζημιά δεν είναι πάντα 1.350 ευρώ. Μία στις χίλιες είναι σοβαρός τραυματισμός, με αποζημίωση εκατοντάδων χιλιάδων. Κανένα αποθεματικό δεν τον αντέχει.

Εδώ είναι όλη η λογική. Η ασφάλιση δεν αξίζει για τη μέση ζημιά. Αξίζει για την ακραία. Πληρώνετε παραπάνω από τη μέση ζημιά για να μην πληρώσετε ποτέ την ακραία.

Ο κανόνας: ό,τι δεν αντέχετε

Ρωτήστε για κάθε κίνδυνο μία ερώτηση: αν συμβεί το χειρότερο, μπορώ να το πληρώσω χωρίς να αλλάξει η ζωή μου; Αν ναι, μη τον ασφαλίσετε, ή ασφαλίστε τον με μεγάλη απαλλαγή. Αν όχι, ασφαλίστε τον, ακόμα και αν το ασφάλιστρο φαίνεται ακριβό.

Με αυτό το κριτήριο οι κίνδυνοι χωρίζονται σε τρεις ομάδες.

Κίνδυνοι που ασφαλίζετε πάντα. Η ζημιά σε άλλον από τροχαίο, με νόμιμο ελάχιστο 1.300.000 ευρώ ανά θύμα κατά το π.δ. 237/1986. Η καταστροφή του σπιτιού από σεισμό ή φωτιά, αν είναι δικό σας και ειδικά αν έχει δάνειο. Ο θάνατος ή η μόνιμη ανικανότητα του ανθρώπου που φέρνει το εισόδημα, αν κάποιος εξαρτάται από αυτό. Μια πολύμηνη νοσηλεία, αν δεν θέλετε να βασιστείτε μόνο στο δημόσιο. Η ζημιά σε άλλον από τη γενική σας ζωή, το σκυλί, το μπαλκόνι, το παιδί με το ποδήλατο. Όλα αυτά έχουν ένα χειρότερο σενάριο που μετριέται σε δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Κίνδυνοι που ασφαλίζετε ανάλογα με το πορτοφόλι. Η ζημιά στο δικό σας αυτοκίνητο. Το περιεχόμενο του σπιτιού. Η ακύρωση ενός ταξιδιού. Η κλοπή της μηχανής. Εδώ η χειρότερη ζημιά είναι η αξία του πράγματος, και εσείς ξέρετε αν την αντέχετε. Αν το αυτοκίνητο αξίζει 25.000 ευρώ και το αποθεματικό σας είναι 5.000, ασφαλίστε το. Αν αξίζει 4.000 και έχετε 10.000 στην άκρη, όχι.

Κίνδυνοι που δεν ασφαλίζετε. Το κινητό, η οθόνη της τηλεόρασης, η επέκταση εγγύησης της ηλεκτρικής σκούπας, η ασφάλεια αποσκευών μέσα στην ταξιδιωτική για τσάντα 200 ευρώ. Η ζημιά είναι μικρή, το ασφάλιστρο σε σχέση με αυτή τεράστιο, και οι εξαιρέσεις πολλές. Εδώ η αποταμίευση κερδίζει καθαρά.

Τι δείχνει το περιθώριο κάθε κάλυψης

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2025 λένε κάτι που αξίζει να θυμάστε. Από κάθε 100 ευρώ καθαρού ασφαλίστρου αστικής ευθύνης αυτοκινήτου, οι εταιρείες πλήρωσαν πίσω 71 σε ζημιές. Από κάθε 100 ευρώ για τις άλλες καλύψεις του οχήματος, δηλαδή μικτή, πυρός, κλοπή, κρύσταλλα, οδική βοήθεια, πλήρωσαν πίσω 38.

Με άλλα λόγια, η υποχρεωτική κάλυψη είναι σχεδόν «στο κόστος». Οι προαιρετικές αφήνουν στην εταιρεία πάνω από το μισό. Αυτό δεν είναι κατηγορία. Οι μικρές ζημιές κοστίζουν πολύ σε διαχείριση σε σχέση με το ποσό τους, και η κλοπή ή η ολική καταστροφή θέλουν αντασφάλιση. Για σας όμως σημαίνει ότι κάθε ευρώ που δίνετε σε προαιρετική κάλυψη αγοράζει, κατά μέσο όρο, λιγότερη αποζημίωση από ένα ευρώ στην υποχρεωτική.

Το ίδιο ισχύει, ακόμα πιο έντονα, για τις πολύ μικρές καλύψεις. Τα κρύσταλλα με όριο 1.200 ευρώ κοστίζουν 34 ευρώ τον χρόνο χωρίς απαλλαγή στον δικό μας υπολογισμό. Ένα παρμπρίζ σπάει, χοντρικά, μία φορά στα δέκα με δεκαπέντε χρόνια. Σε δεκαπέντε χρόνια πληρώνετε 510 ευρώ για ένα παρμπρίζ που κοστίζει 300 με 600. Δεν είναι κακή κάλυψη. Είναι απλώς κάλυψη που μπορείτε να μην αγοράσετε, αν έχετε 500 ευρώ στην άκρη.

Η απαλλαγή: το ενδιάμεσο μονοπάτι

Ανάμεσα στο «ασφαλίζω» και στο «αποταμιεύω» υπάρχει ένας τρίτος δρόμος, και είναι συνήθως ο καλύτερος. Ασφαλίζετε τον κίνδυνο, αλλά κρατάτε το πρώτο κομμάτι της κάθε ζημιάς για σας. Αυτό είναι η απαλλαγή. Όσο μεγαλύτερη, τόσο μικρότερο το ασφάλιστρο, γιατί οι μικρές ζημιές, που είναι και οι πιο συχνές, μένουν έξω από το ταμείο.

Στον δικό μας υπολογισμό η μικτή με απαλλαγή 500 ευρώ κοστίζει 20,2‰ της αξίας τον χρόνο. Με απαλλαγή 1.000 ευρώ, 16,4‰. Σε αυτοκίνητο 15.000 ευρώ η διαφορά είναι 57 ευρώ τον χρόνο. Αν κάνετε ζημιά πάνω από 500 ευρώ λιγότερο από μία φορά στα εννέα χρόνια, η μεγάλη απαλλαγή κερδίζει. Οι περισσότεροι οδηγοί κάνουν.

Στην υγεία η λογική είναι ίδια και τα ποσά μεγαλύτερα. Ένα νοσοκομειακό με απαλλαγή 1.500 ευρώ κοστίζει σε έναν 38άρη γύρω στα 841 ευρώ τον χρόνο για δίκλινο, στον δικό μας υπολογισμό. Το ίδιο πρόγραμμα με μηδενική απαλλαγή κοστίζει σημαντικά περισσότερο. Τα 1.500 ευρώ είναι ποσό που ένα νοικοκυριό με αποθεματικό αντέχει. Τα 40.000 μιας σοβαρής επέμβασης σε ιδιωτικό νοσοκομείο, όχι. Ασφαλίζετε το δεύτερο, κρατάτε το πρώτο.

Πόση απαλλαγή να διαλέξετε σε κάθε κλάδο το εξηγεί ο οδηγός για την απαλλαγή. Ο κανόνας του αντίχειρα: τόση όση μπορείτε να πληρώσετε αύριο το πρωί χωρίς να δανειστείτε.

Το αποθεματικό που κάνει τη διαφορά

Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν ένα ποσό στην άκρη. Χωρίς αυτό, κάθε ζημιά είναι κρίση, και η ασφάλιση με μικρή απαλλαγή είναι η μόνη λύση, όσο και αν κοστίζει.

Ένας πρακτικός στόχος είναι τα έξοδα τριών με έξι μηνών, σε λογαριασμό ξεχωριστό από τον καθημερινό. Για νοικοκυριό με 2.000 ευρώ έξοδα τον μήνα, 6.000 με 12.000 ευρώ. Δεν είναι εύκολο, και δεν γίνεται σε μία χρονιά. Μπορεί όμως να ξεκινήσει ακριβώς από τα ασφάλιστρα που κόβετε: τα 34 των κρυστάλλων, τα 57 της διαφοράς στην απαλλαγή, τα 100 της μικτής σε αυτοκίνητο 5.000 ευρώ, τα 60 της οδικής βοήθειας που έχετε και από την πιστωτική κάρτα. Χοντρικά 250 ευρώ τον χρόνο, που σε τέσσερα χρόνια γίνονται το πρώτο χιλιάρικο.

Μια προειδοποίηση. Το αποθεματικό είναι για ζημιές, όχι για διακοπές. Αν το ξοδεύετε κάθε καλοκαίρι, δεν υπάρχει, και ο υπολογισμός γυρίζει πίσω στην ασφάλιση.

Οι κίνδυνοι που ξεχνάει ο κόσμος

Υπάρχει και το αντίστροφο λάθος. Πολλοί ασφαλίζουν το αυτοκίνητο με μικτή και δεν έχουν ασφάλεια ζωής, ενώ έχουν δύο παιδιά και στεγαστικό δάνειο. Ή ασφαλίζουν το περιεχόμενο του σπιτιού και όχι το κτίριο από σεισμό, ενώ ζουν σε ισόγειο του 1975.

Το κριτήριο του χειρότερου σεναρίου τους βάζει στη σειρά. Ο θάνατος του γονιού που φέρνει 1.800 ευρώ τον μήνα αφήνει ένα κενό 20 ετών επί 21.600 ευρώ, δηλαδή πάνω από 400.000. Ένα πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής για τέτοιο κεφάλαιο, σε άνθρωπο 35 ετών που δεν καπνίζει, κοστίζει ένα κλάσμα της μικτής. Ο σεισμός σε σπίτι 130.000 ευρώ κοστίζει 143 ευρώ τον χρόνο, με 1,1‰, και η ζημιά μπορεί να είναι όλο το σπίτι. Η μικτή στο δεκάχρονο αυτοκίνητο κοστίζει 120 ευρώ και η ζημιά είναι το πολύ 6.000.

Βάλτε τους κινδύνους σας σε μια λίστα, με το χειρότερο ποσό δίπλα σε καθέναν. Ασφαλίστε από πάνω προς τα κάτω, μέχρι να τελειώσει ο προϋπολογισμός. Ό,τι μένει από κάτω, το κρατάτε εσείς.

Τι λέει ο νόμος

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Ένα παράδειγμα

Πού διαφέρουν οι εταιρείες στην ίδια απόφαση

Η ζυγαριά «ασφαλίζω ή κρατάω τον κίνδυνο» δεν δίνει την ίδια απάντηση σε κάθε εταιρεία, γιατί η ίδια κάλυψη δεν σημαίνει παντού το ίδιο πράγμα. Τρία σημεία το δείχνουν καθαρά.

Το πρώτο είναι η απαλλαγή στις ίδιες ζημιές, δηλαδή ακριβώς το εργαλείο με το οποίο κρατάτε ένα κομμάτι του κινδύνου. Η Hellas Direct τυπώνει το εύρος της στο IPID: από 500 έως 2.000 ευρώ. Οι υπόλοιπες εταιρείες γράφουν «απαλλαγή όπως ορίζεται στο ασφαλιστήριο» και σας δίνουν δύο ή τρεις επιλογές στην προσφορά, συνήθως από 300 έως 1.000 ευρώ. Μερικές δεν δίνουν σταθερό ποσό αλλά ποσοστό της αξίας με κατώτατο ποσό. Η διαφορά μετράει σε ακριβό αυτοκίνητο: ένα ποσοστό 2% σε αξία 60.000 ευρώ βγάζει απαλλαγή 1.200 ευρώ, ό,τι και να θέλετε εσείς. Αν η στρατηγική σας είναι «μεγάλη απαλλαγή, μεγάλο αποθεματικό», ζητήστε γραπτά ποιο εύρος δέχεται η κάθε εταιρεία πριν συγκρίνετε τιμές.

Το δεύτερο είναι το ανασφάλιστο όχημα. Η κάλυψη έχει το ίδιο όνομα παντού και πληρώνει τη δική σας ζημιά όταν σας τρακάρει κάποιος χωρίς ασφάλεια. Το όριό της όμως πάει από 15.000 ευρώ στη Hellas Direct¹ μέχρι 100.000 στην Allianz², στα IPID που δημοσιεύουν οι δύο εταιρείες. Είναι σχεδόν επταπλάσια κάλυψη με το ίδιο όνομα. Και είναι ακριβώς ο κίνδυνος που δεν αποταμιεύεται, γιατί δεν τον ελέγχετε εσείς: δεν διαλέγετε ποιος θα σας πέσει στο πλάι στη διασταύρωση. Πριν πείτε «αυτό το κρατάω εγώ», κοιτάξτε το όριο στο συγκεκριμένο συμβόλαιο.

Το τρίτο είναι μικρότερο και ξεχνιέται. Η προστασία του bonus υπάρχει στην Υδρόγειο από το πρώτο πακέτο³, στην Allianz ως προαιρετική για μία ζημιά έως 30.000 ευρώ⁴, και στο IPID της Hellas Direct δεν εμφανίζεται. Στον δικό μας υπολογισμό κοστίζει 8,30 ευρώ τον χρόνο και κρατάει την κλάση σας μετά από μία ζημιά. Αυτά τα οκτώ ευρώ αγοράζουν κάτι που το αποθεματικό δεν αγοράζει. Η αύξηση του ασφαλίστρου μετά από ζημιά σάς ακολουθεί χρόνια σε κάθε ανανέωση, και δεν διορθώνεται με μια μεταφορά από τον λογαριασμό.

Ένα δεύτερο παράδειγμα: άλλη ζωή, ανάποδη λίστα

Η Ελένη είναι 34 ετών και μένει νοικιασμένη στου Ζωγράφου με τον σύζυγο και ένα παιδί τεσσάρων ετών. Το νοικοκυριό βγάζει 2.900 ευρώ τον μήνα και έχει 1.200 ευρώ στην άκρη. Πέρσι πήραν ένα αυτοκίνητο 18.000 ευρώ με δάνειο, και το χρωστάνε ακόμα.

Με τον ίδιο κανόνα, η λίστα της βγαίνει σχεδόν ανάποδα από του Νίκου.

Αστική ευθύνη. Υποχρεωτική, και ακριβότερη από της επαρχίας. Η Αττική είναι ζώνη 10 στον δικό μας υπολογισμό, που δίνει περίπου 320 ευρώ τον χρόνο για το βασικό πακέτο σε 1400άρι, έναντι 217 στη Λάρισα. Δεν υπάρχει απόφαση να πάρει, μόνο σύγκριση τιμών.

Μικτή. Εδώ η ερώτηση απαντιέται μόνη της. Το αυτοκίνητο αξίζει 18.000 ευρώ, το αποθεματικό 1.200, και η δόση του δανείου τρέχει είτε το αυτοκίνητο υπάρχει είτε καεί. Με 20,2‰ και απαλλαγή 500 ευρώ, η μικτή κοστίζει περίπου 364 ευρώ τον χρόνο. Με απαλλαγή 1.000 πέφτει στα 295, αλλά η Ελένη δεν έχει 1.000 ευρώ να βγάλει αύριο το πρωί. Κρατάει την απαλλαγή των 500 και δέχεται ότι πληρώνει παραπάνω για αυτό. Όταν το αποθεματικό φτάσει τα 3.000, θα το ξανακοιτάξει.

Κλοπή και φωτιά. Με 7,8‰ και 2,9‰ στην ίδια αξία, 140 και 52 ευρώ τον χρόνο. Και τα δύο ναι, για τον ίδιο λόγο με τη μικτή: το δάνειο δεν σβήνει επειδή χάθηκε το αυτοκίνητο.

Ζωή. Δύο ενήλικες, ένα παιδί, ένα δάνειο. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος όλης της λίστας, και είναι ο μόνος που δεν στέλνει ειδοποίηση πληρωμής για να τον θυμηθείτε. Ένα πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής για το υπόλοιπο του δανείου, σε ηλικία 34 ετών και χωρίς κάπνισμα, κοστίζει λιγότερο από τα κρύσταλλα συν την οδική βοήθεια μαζί.

Κατοικία. Το κτίριο δεν είναι δικό τους, άρα ο σεισμός του κτιρίου δεν είναι δικός τους κίνδυνος. Το περιεχόμενο αξίζει γύρω στα 8.000 ευρώ, ποσό που πονάει αλλά δεν καταστρέφει. Μια βασική κάλυψη περιεχομένου, με μέσα την αστική ευθύνη προς τους γείτονες για το πλυντήριο που θα πλημμυρίσει το από κάτω διαμέρισμα, κοστίζει λίγα δεκάρικα και τη βάζουν.

Σύνολο γύρω στα 1.000 ευρώ τον χρόνο, με εντελώς άλλη σύνθεση από του Νίκου. Εκεί καμία μικτή και ναι σεισμός. Εδώ ναι μικτή και κανένας σεισμός. Ίδιος κανόνας, άλλη ζωή, άλλη απάντηση. Αυτό είναι και η δουλειά του κανόνα: δεν σάς λέει τι να αγοράσετε, σάς λέει πώς να το βρείτε.

Όταν κρατήσατε τον κίνδυνο και ήρθε η ζημιά

Κάποια στιγμή θα σας συμβεί. Κόψατε μια κάλυψη και μέσα στον χρόνο έγινε ακριβώς αυτή η ζημιά. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η απόφαση ήταν λάθος. Σημαίνει ότι πληρώσατε τη ζημιά αντί για το ασφάλιστρο, και αυτό ήταν το στοίχημα από την πρώτη μέρα. Λάθος θα ήταν αν είχατε κρατήσει κίνδυνο που δεν αντέχατε.

Τρία πράγματα βοηθούν εκείνη τη στιγμή. Πρώτο, ψάξτε αν η ζημιά πληρώνεται από αλλού. Αν ξέρετε ποιος σας έσπασε το παρμπρίζ ή ποιος γρατζούνισε το πλάι στο πάρκινγκ, πληρώνει η δική του αστική ευθύνη, όχι εσείς. Αν η ζημιά έγινε από κακοτεχνία ή λακκούβα στον δρόμο, ευθύνεται ο φορέας που συντηρεί τον δρόμο, και χρειάζεστε φωτογραφίες και δελτίο συμβάντος από την αστυνομία αυθημερόν.

Δεύτερο, κάντε μόνοι σας τη δουλειά που θα έκανε η εταιρεία. Ζητήστε γραπτή προσφορά από δύο συνεργεία πριν αφήσετε το αυτοκίνητο ή δεχτείτε την επισκευή. Ρωτήστε αν μπορεί να μπει ανταλλακτικό δευτερογενούς αγοράς αντί για γνήσιο. Η διαφορά σε ένα προφυλακτήρα ή σε ένα παρμπρίζ φτάνει το ένα τρίτο της τιμής.

Τρίτο, μην αντιδράσετε με πανικό. Ο συνηθισμένος κύκλος είναι να πληρώσετε τη ζημιά με πιστωτική ή δάνειο, και τον επόμενο μήνα να ασφαλίσετε τα πάντα με μηδενική απαλλαγή από φόβο. Έτσι πληρώνετε δύο φορές. Γεμίστε πρώτα το αποθεματικό ξανά, και αν η ζημιά έδειξε ότι ο κίνδυνος ήταν μεγαλύτερος από όσο νομίζατε, αλλάξτε μόνο τη μία κάλυψη που χρειάστηκε.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Αν δεν κάνω ποτέ ζημιά, δεν πετάω τα λεφτά μου;

Όχι περισσότερο από όσο πετάτε τα λεφτά για μια κλειδαριά που δεν παραβιάστηκε. Αγοράζετε το δικαίωμα να μη χρεοκοπήσετε αν συμβεί το κακό. Για μικρούς κινδύνους, όμως, έχετε δίκιο: η αποταμίευση είναι καλύτερη, γιατί κρατάτε και τα έξοδα της εταιρείας. Ασφαλίστε μόνο τους κινδύνους που δεν αντέχετε.

Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το αποθεματικό μου για να μην ασφαλίζω;

Ένας πρακτικός κανόνας: όσα ξοδεύετε σε τρεις με έξι μήνες, σε λογαριασμό που δεν αγγίζετε. Για νοικοκυριό με 2.000 ευρώ έξοδα τον μήνα, 6.000 με 12.000 ευρώ. Με αυτό το ποσό μπορείτε να κρατήσετε την απαλλαγή μεγάλη, να μην ασφαλίσετε τη μικτή σε παλιό αυτοκίνητο, και να πληρώνετε τις μικρές ζημιές μόνοι σας.

Αξίζει η ασφάλεια κινητού ή η επέκταση εγγύησης;

Σχεδόν ποτέ. Η ζημιά είναι μικρή, μερικές εκατοντάδες ευρώ, και το ασφάλιστρο συχνά ξεπερνάει το 10% της αξίας τον χρόνο, με απαλλαγή και εξαιρέσεις. Το ίδιο ποσό σε έναν λογαριασμό θα αγοράσει καινούργια οθόνη σε δύο χρόνια. Αν το κινητό είναι το μόνο σας εργαλείο δουλειάς, ο υπολογισμός αλλάζει λίγο, αλλά όχι πολύ.

Είναι η μικτή ασφάλεια σπατάλη;

Εξαρτάται από την αξία του αυτοκινήτου και το αποθεματικό σας. Η μικτή κοστίζει γύρω στο 2% της αξίας τον χρόνο με απαλλαγή 500 ευρώ, στον δικό μας υπολογισμό του 2026. Σε αυτοκίνητο 20.000 ευρώ που δεν μπορείτε να αντικαταστήσετε από την τσέπη σας, αξίζει. Σε αυτοκίνητο 4.000 ευρώ με 8.000 ευρώ στην άκρη, όχι.

Τι κίνδυνο ασφαλίζω πρώτο αν έχω λίγα χρήματα;

Αυτόν με το μεγαλύτερο δυνατό ποσό ζημιάς, όχι τον πιο συχνό. Πρώτη η υποχρεωτική αστική ευθύνη, που είναι νόμος. Μετά η ζωή, αν κάποιος ζει από το εισόδημά σας. Μετά το σπίτι από σεισμό και φωτιά, αν είναι δικό σας. Μετά η νοσηλεία. Οι μικρές καλύψεις, κρύσταλλα, οδική βοήθεια, κατοικίδιο, έρχονται τελευταίες.

Πώς υπολογίζω αν μια κάλυψη είναι ακριβή;

Ρωτήστε πόσο συχνά συμβαίνει η ζημιά και πόσο κοστίζει. Πολλαπλασιάστε τα. Αυτό είναι το «δίκαιο» ασφάλιστρο. Αν η κάλυψη κοστίζει μέχρι δύο φορές αυτό, είναι στη νόρμα της αγοράς. Αν κοστίζει πέντε φορές, όπως συχνά η ασφάλεια συσκευών, είναι ακριβή. Τα στοιχεία για το αυτοκίνητο δημοσιεύει η ΕΑΕΕ κάθε χρόνο.

Νομοθεσία που αναφέρεται: π.δ. 237/1986

Πηγές

1. ↑ Hellas Direct, Έγγραφο πληροφοριών για το ασφαλιστικό προϊόν, Cars, Μάρτιος 2025
2. ↑ Allianz, IPID My Motor Value, Ιανουάριος 2025
3. ↑ Υδρόγειος, IPID ECO για επιβατικό, 2024
4. ↑ Allianz, IPID My Motor Advanced Plus, Οκτώβριος 2025
5. ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφάλισης Αυτοκινήτων 2024, 2025
6. Τράπεζα της Ελλάδος, Insurance Statistics Solo/Annual, S.05.01, 2026

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.