Με μια ματιά

  • Ο όρος εξαίρεσης υπάρχει σε κάθε IPID μοτοσυκλέτας της ελληνικής αγοράς. Δεν είναι πολιτική μιας εταιρείας.
  • Η εξαίρεση καλύπτει αγώνες, δοκιμές, track day και χρήση σε πίστα, με ή χωρίς χρονομέτρηση.
  • Η ασφάλιση του διοργανωτή προστατεύει τον διοργανωτή και τους θεατές, όχι τον αναβάτη.
  • Ειδικά συμβόλαια πίστας υπάρχουν, από ξένες αγορές, με απαλλαγή που φτάνει το 15% της αξίας.
  • Το ατομικό προσωπικό ατύχημα με ρητή κάλυψη ερασιτεχνικού αθλητισμού είναι η φθηνότερη πραγματική προστασία.

Η ουσία

Η ασφάλεια μηχανής σε πίστα δεν υπάρχει, τουλάχιστον όχι με το συμβόλαιο που έχετε στο συρτάρι σας. Κάθε ελληνικό ασφαλιστήριο μοτοσυκλέτας εξαιρεί ρητά τη συμμετοχή σε αγώνες, τις δοκιμές ταχύτητας και κάθε χρήση μέσα σε αγωνιστική εγκατάσταση. Η εξαίρεση δεν αφορά μόνο την αστική ευθύνη. Σβήνει και τις ίδιες ζημιές, και την κλοπή, και το προσωπικό ατύχημα του αναβάτη. Γράφτηκε για όποιον σκέφτεται να κατεβάσει τη μηχανή του σε track day, για όποιον συμμετέχει σε μια εκδήλωση με δίκυκλα, και για όποιον άκουσε από παρέα ότι «μια χαρά είσαι, έχεις ασφάλεια».

Γιατί η εξαίρεση υπάρχει και δεν πρόκειται να φύγει

Η ασφάλιση τιμολογεί συχνότητα και σφοδρότητα. Στην πίστα και τα δύο εκτοξεύονται.

Σε έναν κανονικό δρόμο οδηγείτε με περιθώριο. Κρατάτε απόσταση, δεν πλησιάζετε τα όρια πρόσφυσης, αφήνετε χώρο για το απρόβλεπτο. Στην πίστα κάνετε ακριβώς το αντίθετο, γιατί γι’ αυτό πληρώσατε: πλησιάζετε τα όρια, επαναλαμβάνετε τις ίδιες στροφές δεκάδες φορές, και συγκρίνετε χρόνους ακόμη κι όταν κανείς δεν κρατά χρονόμετρο.

Η στατιστική είναι αμείλικτη. Ένα track day έχει πτώσεις σχεδόν πάντα, σε κάθε ομάδα, κάθε μέρα. Καμία τιμολόγηση δρόμου δεν αντέχει αυτή τη συχνότητα. Αν οι εταιρείες κάλυπταν την πίστα στο ίδιο ασφάλιστρο, θα πλήρωναν οι υπόλοιποι αναβάτες τη διαφορά.

Υπάρχει και δεύτερος λόγος, νομικός. Η αποδοχή του κινδύνου από τον συμμετέχοντα αλλάζει τη φύση της υπόθεσης. Όταν μπαίνετε σε πίστα υπογράφετε ότι γνωρίζετε τους κινδύνους και τους αποδέχεστε. Αυτή η υπογραφή είναι που κάνει τη διοργάνωση δυνατή, και είναι η ίδια υπογραφή που σας αφήνει χωρίς κάλυψη.

Τι ακριβώς γράφει ο όρος

Ανοίξτε το IPID του συμβολαίου σας και βρείτε την ενότητα «Τι δεν καλύπτεται». Η διατύπωση αλλάζει, αλλά θα δείτε τρεις λέξεις ή παραλλαγές τους.

Αγώνες. Κάθε επίσημη ή ανεπίσημη αγωνιστική δραστηριότητα, με ή χωρίς άδεια, με ή χωρίς έπαθλο.

Δοκιμές. Δοκιμές ταχύτητας, επιδόσεων, αντοχής ή προετοιμασίας για αγώνα. Εδώ μπαίνει και το ελεύθερο track day, ακόμη κι όταν το ονομάζετε «ημέρα εξάσκησης».

Χρήση σε πίστα. Πολλά νεότερα συμβόλαια προσθέτουν ευθέως τη λέξη πίστα, ακριβώς επειδή η αγορά κουράστηκε να συζητά αν το track day είναι αγώνας.

Κάποια συμβόλαια προσθέτουν και εξαίρεση για ειδικές εκδηλώσεις, παρελάσεις, επιδείξεις και δραστηριότητες εκτός οδικού δικτύου. Αυτό το τελευταίο πιάνει τα enduro και τα moto camp στο βουνό.

Η εξαίρεση γράφεται στο γενικό μέρος του συμβολαίου, οπότε εφαρμόζεται σε κάθε κάλυψη. Δεν υπάρχει σενάριο όπου η υποχρεωτική εξαιρείται αλλά οι ίδιες ζημιές ισχύουν. Εξαιρούνται όλα μαζί.

Πίστα, track day, σχολή: τρεις διαφορετικές καταστάσεις

Δεν είναι όλες οι δραστηριότητες ίδιες, και αξίζει να ξέρετε πού πατάτε.

Ο αγώνας με δελτίο. Οργανώνεται από αθλητικό σωματείο, με άδεια και με επίσημη διαδικασία. Εδώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: το συμβόλαιό σας δεν ισχύει, και το ξέρετε από πριν, γιατί η ίδια η διοργάνωση σας ζητά αθλητικό δελτίο και ιατρικές εξετάσεις.

Το ελεύθερο track day. Πληρώνετε μια συμμετοχή, χωρίζεστε σε ομάδες ανά επίπεδο και κάνετε γύρους. Δεν υπάρχει κατάταξη. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες πιστεύουν ότι αυτό είναι απλώς οδήγηση σε κλειστό χώρο. Η εταιρεία το βλέπει ως δοκιμή και το εξαιρεί.

Η σχολή ασφαλούς οδήγησης. Εδώ η εικόνα αλλάζει. Ένα μάθημα φρεναρίσματος και αποφυγής εμποδίου σε χώρο εκπαίδευσης, χωρίς δοκιμές ταχύτητας, συνήθως δεν πέφτει στην εξαίρεση. Επειδή όμως πολλές σχολές χρησιμοποιούν χώρους μέσα σε αγωνιστικές εγκαταστάσεις, η διάκριση θολώνει. Στείλτε ένα μήνυμα στην εταιρεία σας με το όνομα του χώρου και της δραστηριότητας και ζητήστε γραπτή απάντηση. Κρατήστε την.

Η εκδρομή με παρέα σε κλειστό επαρχιακό. Δεν είναι πίστα, οπότε η ασφάλεια ισχύει. Αν όμως ο δρόμος έχει κλείσει για εκδήλωση και υπάρχει χρονομέτρηση, έχετε ξαναμπεί στην εξαίρεση χωρίς να το καταλάβετε.

Τι καλύπτει πραγματικά η διοργάνωση

Κάθε σοβαρή διοργάνωση έχει ασφαλιστήριο. Το θέμα είναι ποιον προστατεύει.

Το βασικό συμβόλαιο είναι γενική αστική ευθύνη διοργανωτή. Καλύπτει τη ζημιά που θα πάθουν θεατές, εργαζόμενοι και τρίτοι από αμέλεια της διοργάνωσης: μια μπάρα που δεν κρατούσε, ένας διάδρομος που δεν είχε σημανθεί, ένα ασθενοφόρο που δεν ήταν εκεί. Δεν καλύπτει τον αναβάτη που έπεσε μόνος του, γιατί ο αναβάτης έχει αποδεχθεί τον κίνδυνο.

Πολλές διοργανώσεις προσθέτουν ομαδικό πρόγραμμα προσωπικού ατυχήματος για τους συμμετέχοντες. Αυτό είναι χρήσιμο, αλλά τα κεφάλαια είναι μικρά. Θα δείτε συνήθως θάνατο και μόνιμη ανικανότητα με όρια από 10.000 ως 30.000 ευρώ, και ιατρικά έξοδα με όριο 1.000 ως 3.000 ευρώ.

Ζητήστε το έγγραφο πριν πληρώσετε συμμετοχή. Δύο ερωτήσεις αρκούν. Πρώτη: ποιο είναι το όριο ανά άτομο και ανά περιστατικό. Δεύτερη: καλύπτονται τα ιατρικά έξοδα ή μόνο η μόνιμη ανικανότητα. Η διαφορά είναι τεράστια, γιατί το συνηθισμένο αποτέλεσμα μιας πτώσης σε πίστα δεν είναι η αναπηρία. Είναι ένα σπασμένο κλείδο, δύο νύχτες σε κλινική και έξι εβδομάδες εκτός δουλειάς.

Οι δικές σας επιλογές, από τη φθηνότερη στην ακριβότερη

Προσωπικό ατύχημα με κάλυψη ερασιτεχνικού αθλητισμού. Ένα ατομικό συμβόλαιο προσωπικού ατυχήματος, ανεξάρτητο από τη μηχανή, που δηλώνει ρητά ότι καλύπτει ερασιτεχνικές αθλητικές δραστηριότητες. Κοστίζει 80 ως 200 ευρώ τον χρόνο ανάλογα με τα κεφάλαια. Προσοχή: πολλά τυπικά προγράμματα εξαιρούν τα μηχανοκίνητα σπορ. Ζητήστε να γραφτεί η δραστηριότητα με το όνομά της.

Νοσοκομειακό πρόγραμμα με δωμάτιο και χειρουργικά. Δεν είναι ασφάλεια πίστας, αλλά είναι το χαρτί που θα χρησιμοποιήσετε πραγματικά. Ένα κάταγμα με οστεοσύνθεση σε ιδιωτική κλινική κοστίζει από 3.000 ως 8.000 ευρώ. Ελέγξτε αν το δικό σας πρόγραμμα εξαιρεί τα μηχανοκίνητα σπορ, γιατί πολλά το κάνουν.

Ειδικό συμβόλαιο track day. Υπάρχει, κυρίως μέσω ξένων ασφαλιστών και μεσιτών. Καλύπτει τη ζημιά της δικής σας μηχανής μέσα στην πίστα, με απαλλαγή 10% ως 15% της αξίας και με ασφάλιστρο που για μία ημέρα σε μηχανή 10.000 ευρώ ξεκινά σε τριψήφιο νούμερο. Έχει νόημα μόνο αν η μηχανή είναι ακριβή και η χρονιά σας έχει πολλές ημέρες.

Τίποτα, συνειδητά. Η επιλογή που κάνει η πλειονότητα. Κατεβάζετε στην πίστα μια μηχανή που αντέχετε να χάσετε, με πλαστικά που δεν σας νοιάζουν, και κρατάτε το ακριβό συμβόλαιο για την υγεία σας. Είναι απολύτως λογικό, αρκεί να το κάνετε ξέροντάς το.

Η μεταφορά στην πίστα, που κανείς δεν τη σκέφτεται

Οι περισσότεροι αναβάτες πάνε στην πίστα με τη μηχανή φορτωμένη. Είτε με τρέιλερ πίσω από το αυτοκίνητο, είτε με νοικιασμένο φορτηγάκι, είτε με τη μηχανή ριγμένη στην καρότσα ενός φίλου. Και οι τρεις τρόποι έχουν ασφαλιστικά κενά που δεν τα φαντάζεται κανείς.

Η μηχανή πάνω σε τρέιλερ. Δεν είναι όχημα σε κυκλοφορία. Είναι φορτίο. Αν λυθούν οι ιμάντες, πέσει και καταστραφεί, η ασφάλεια μοτοσυκλέτας δεν πληρώνει τίποτα, γιατί δεν υπήρξε τροχαίο με τη συμμετοχή της. Η ασφάλεια του αυτοκινήτου που σέρνει δεν πληρώνει τη δική σας ζημιά, γιατί η μικτή του αυτοκινήτου καλύπτει το αυτοκίνητο. Μένετε με ένα ακριβό σκουπίδι στην άκρη της εθνικής.

Το ίδιο το τρέιλερ. Πρέπει να είναι δηλωμένο στο συμβόλαιο του ρυμουλκού οχήματος. Οι περισσότερες εταιρείες το κάνουν χωρίς επιπλέον ασφάλιστρο για τα μικρά ρυμουλκούμενα, αλλά θέλουν αναγγελία. Αν δεν το δηλώσατε και προκαλέσει ζημιά σε τρίτο, η εταιρεία θα πληρώσει τον τρίτο και θα στραφεί σε εσάς.

Η μηχανή σε φορτηγάκι φίλου. Εδώ μπαίνει και ένα ανθρώπινο ζήτημα. Αν χαλάσει, δεν καλύπτεται από πουθενά και θα το πληρώσει κάποιος από τους δύο. Συμφωνήστε πριν φορτώσετε, όχι μετά.

Η λύση όπου υπάρχει είναι η κάλυψη μεταφερόμενου φορτίου ή ένα ξεχωριστό συμβόλαιο μεταφοράς. Κοστίζει λίγα ευρώ και σχεδόν κανείς δεν το προτείνει.

Ο εξοπλισμός, που είναι η πραγματική ασφάλεια

Επειδή το συμβόλαιο δεν σας ακολουθεί στην πίστα, ό,τι φοράτε αποκτά την αξία που θα είχε μια κάλυψη.

Οι περισσότερες διοργανώσεις ζητούν ολόσωμη δερμάτινη στολή ή στολή δύο τεμαχίων που ενώνεται με φερμουάρ, γάντια που καλύπτουν τον καρπό, μπότες, και κράνος με συγκεκριμένη έγκριση και ηλικία μικρότερη των πέντε ετών. Πολλές ζητούν και αερόσακο, είτε ενσωματωμένο στη στολή είτε ως γιλέκο.

Αυτά δεν είναι γραφειοκρατία. Η διαφορά ανάμεσα σε μια πτώση με στολή και αερόσακο και σε μια πτώση χωρίς, μετριέται σε μήνες ζωής. Και υπάρχει και η ασφαλιστική όψη: αν κάποτε στραφείτε κατά τρίτου για αποζημίωση, ο εξοπλισμός που φορούσατε επηρεάζει τη συζήτηση για τη συνυπαιτιότητα.

Ο εξοπλισμός δεν καλύπτεται ούτε αυτός από τη μηχανή σας. Η κάλυψη εξοπλισμού αναβάτη υπάρχει σε λίγα πακέτα, δίνει 300 ως 500 ευρώ, και σχεδόν πάντα εξαιρεί τη χρήση σε πίστα. Ο οδηγός για τον εξοπλισμό του αναβάτη εξηγεί πού υπάρχει και τι πραγματικά πληρώνει.

Αν τραυματιστείτε μέσα στην πίστα

Η διαδικασία δεν μοιάζει με του τροχαίου, και αυτό μπερδεύει.

Πρώτο, η ιατρική φροντίδα. Κάθε οργανωμένη εκδήλωση έχει ιατρική κάλυψη στον χώρο και ασθενοφόρο. Αφήστε τους να σας δουν, ακόμη κι αν αισθάνεστε καλά. Ζητήστε να γραφτεί βεβαίωση περιστατικού με ώρα, τόπο και πρώτη εκτίμηση. Αυτό το χαρτί είναι η βάση κάθε μελλοντικής απαίτησης.

Δεύτερο, η καταγραφή. Ζητήστε από τη διοργάνωση αντίγραφο της αναφοράς του περιστατικού. Οι περισσότερες κρατούν αρχείο, γιατί το ζητά και η δική τους ασφάλιση.

Τρίτο, η δήλωση στο δικό σας συμβόλαιο υγείας ή προσωπικού ατυχήματος, όχι στης μηχανής. Οι προθεσμίες είναι δικές τους και συνήθως οκτώ ημερών. Στείλτε τα γραπτά και κρατήστε απόδειξη.

Τέταρτο, τα παραστατικά. Κρατήστε τα πάντα: εισιτήριο κλινικής, εξιτήριο, γνωματεύσεις, ακτινογραφίες, αποδείξεις φαρμάκων και φυσικοθεραπείας, βεβαίωση ημερών ανικανότητας από τον γιατρό. Χωρίς αυτά, κανένα πρόγραμμα δεν πληρώνει ιατρικά έξοδα.

Πέμπτο, η περίπτωση όπου φταίει άλλος. Αν έπεσε πάνω σας συμμετέχων με προφανή υπαιτιότητα, υπάρχει διαδρομή αστικής ευθύνης, αλλά είναι δύσκολη ακριβώς λόγω της δήλωσης αποδοχής κινδύνου που υπογράψατε και οι δύο. Χρειάζεστε δικηγόρο και μάρτυρες, και το αποτέλεσμα δεν είναι δεδομένο.

Τι λέει ο νόμος

Το π.δ. 237/1986 ορίζει την υποχρεωτική ασφάλιση για την κυκλοφορία σε οδό και σε χώρους προσιτούς στο κοινό. Μια αγωνιστική πίστα σε ημέρα κλειστής εκδήλωσης δεν είναι δρόμος και δεν είναι προσιτή στο κοινό με την έννοια του νόμου. Έτσι, η υποχρεωτική ασφάλιση απλώς δεν εφαρμόζεται εκεί.

Ο ν. 2496/1997 άρ. 3 σας υποχρεώνει να δηλώνετε σωστά τα στοιχεία του κινδύνου. Αν η μηχανή σας χρησιμοποιείται συστηματικά σε πίστα και έχει μετατραπεί ανάλογα, δηλαδή έχει φύγει φώτα και καθρέφτες, έχει μπει αγωνιστική εξάτμιση και χαρτογράφηση, αυτά είναι στοιχεία που η εταιρεία θέλει να ξέρει. Ακόμη κι αν δεν την ασφαλίζετε για την πίστα, η ίδια η μηχανή έχει αλλάξει.

Το άρθρο 7 ορίζει τη δήλωση της ζημιάς. Και εδώ υπάρχει ένα σημείο που πρέπει να ειπωθεί καθαρά: μια δήλωση που παρουσιάζει ζημιά πίστας ως τροχαίο στον δρόμο είναι δόλια δήλωση. Δεν είναι έξυπνη κίνηση, είναι αδίκημα. Οι πραγματογνώμονες το εντοπίζουν από τη μορφή της φθοράς, από τα ελαστικά, από την απουσία σημείων που θα υπήρχαν σε οδικό ατύχημα.

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Τα ασφάλιστρα δρόμου, που είναι όσα πληρώνετε ούτως ή άλλως, δείχνουν πόσο λίγο κοστίζει η προστασία που έχει πραγματική αξία για έναν αναβάτη πίστας.

Κάλυψη Ενδεικτικό κόστος τον χρόνο Ισχύει σε πίστα
Υποχρεωτική, μηχανή 750 κυβικών, Αττική περίπου 194 € όχι
Ίδιες ζημιές, μηχανή 10.000 € περίπου 550 € όχι
Κλοπή, μηχανή 10.000 € περίπου 800 € όχι, ούτε από το paddock
Προσωπικό ατύχημα οδηγού 30.000 €, τυπικό περίπου 45 € συνήθως όχι
Ατομικό προσωπικό ατύχημα με αθλητική κάλυψη 80 ως 200 € ναι, αν γραφτεί ρητά
Πηγή: παραδοχές του δικού μας υπολογισμού, όχι δημοσιευμένος τιμοκατάλογος εταιρείας. Η μέθοδος είναι ολόκληρη στο πώς υπολογίζουμε. Η μέθοδος είναι ολόκληρη στο πώς υπολογίζουμε.

Η γραμμή που ξαφνιάζει είναι η τρίτη. Πολλοί υποθέτουν ότι η κλοπή τουλάχιστον ισχύει, αφού η μηχανή ήταν παρκαρισμένη στο paddock. Δεν ισχύει, γιατί η εξαίρεση αφορά την παρουσία της μηχανής στην εκδήλωση, όχι τη στιγμή της οδήγησης. Αν την κλέψουν από το φορτηγάκι έξω από την πίστα, η συζήτηση αλλάζει.

Ένα παράδειγμα

Ο Αλέξης είναι 33 ετών, γραφίστας στην Αθήνα, με μια τετρακύλινδρη 600 κυβικών αξίας 8.500 ευρώ. Πληρώνει 194 ευρώ υποχρεωτική, 470 ίδιες ζημιές και 680 κλοπή, σύνολο 1.344 ευρώ τον χρόνο. Κατεβαίνει δύο φορές τον χρόνο σε track day.

Στο δεύτερο της χρονιάς πέφτει στην τρίτη στροφή. Δεν χτυπά, αλλά η μηχανή σέρνεται τριάντα μέτρα. Σπασμένα πλαστικά, στραβωμένη μανέτα, γρατζουνισμένο κάρτερ, εξάτμιση για πέταμα. Το συνεργείο του δίνει εκτίμηση 2.400 ευρώ.

Τηλεφωνεί στην εταιρεία του. Η απάντηση είναι όχι, και είναι σωστή. Πληρώνει 470 ευρώ τον χρόνο για ίδιες ζημιές που δεν ισχύουν στη μοναδική περίπτωση όπου ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα χρειαστούν.

Ο Αλέξης ξανακάνει τον λογαριασμό. Αποφασίζει τρία πράγματα. Πρώτο, κόβει τις ίδιες ζημιές, γιατί στον δρόμο οδηγεί προσεκτικά και στην πίστα δεν ισχύουν. Γλιτώνει 470 ευρώ. Δεύτερο, κρατά την κλοπή, γιατί η μηχανή κοιμάται σε πυλωτή. Τρίτο, με 140 ευρώ από όσα γλίτωσε παίρνει ατομικό προσωπικό ατύχημα με ρητή κάλυψη ερασιτεχνικού μηχανοκίνητου αθλητισμού, κεφάλαιο 50.000 ευρώ και ιατρικά έξοδα 5.000 ευρώ.

Το νέο του σύνολο είναι 1.014 ευρώ τον χρόνο, δηλαδή 330 λιγότερα, και η προστασία του είναι σοβαρότερη εκεί που μετράει. Τα πλαστικά τα πληρώνει μόνος του, όπως πάντα θα τα πλήρωνε.

Ένα δεύτερο παράδειγμα: η εκδήλωση που δεν ήταν αγώνας

Η Ελένη είναι 29 ετών και ζει στα Ιωάννινα. Συμμετέχει σε μια εκδήλωση παλιών μοτοσυκλετών, μια διαδρομή εκατό χιλιομέτρων με στάσεις, χωρίς ταχύτητα και χωρίς κατάταξη, σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους.

Σε μια στροφή, ένας συμμετέχων μπροστά της φρενάρει απότομα. Η Ελένη πέφτει και σπάει τον αστράγαλό της. Η μηχανή της παθαίνει ζημιά 700 ευρώ.

Εδώ η εικόνα είναι διαφορετική και καλύτερη. Ο δρόμος ήταν δημόσιος και ανοιχτός. Δεν υπήρξε χρονομέτρηση ούτε δοκιμή ταχύτητας. Η εκδήλωση ήταν κοινή διαδρομή, όχι αγώνας. Η εταιρεία της δεν επικαλείται εξαίρεση.

Τι παίρνει και τι όχι. Η υποχρεωτική δεν της δίνει τίποτα, γιατί δεν χτύπησε τρίτο. Τη ζημιά της μηχανής θα την κάλυπταν οι ίδιες ζημιές, αλλά η Ελένη δεν τις έχει, γιατί η μηχανή της είναι σαράντα ετών και καμία εταιρεία δεν τις γράφει. Το προσωπικό ατύχημα οδηγού, που το είχε με κεφάλαιο 20.000 ευρώ, της δίνει ημερήσιο επίδομα νοσηλείας και ποσοστό για την προσωρινή ανικανότητα.

Στρέφεται και κατά του αναβάτη που φρέναρε. Εκεί μπαίνει η νομική προστασία, που την είχε στα 35 ευρώ τον χρόνο, και της πληρώνει τον δικηγόρο. Η υπόθεση καταλήγει σε συμβιβασμό με συνυπαιτιότητα.

Το συμπέρασμα της Ελένης το λέει η ίδια καλύτερα: το χαρτί που τη βοήθησε δεν ήταν το ακριβό, ήταν το μικρό.

Τα λάθη που κοστίζουν

Υποθέτετε ότι το track day δεν είναι αγώνας. Για την εταιρεία είναι δοκιμή. Η λύση: μην βασιστείτε σε κάλυψη που δεν υπάρχει, και σχεδιάστε τη μέρα σας χωρίς αυτήν.

Πληρώνετε ίδιες ζημιές για μηχανή που βγαίνει σε πίστα. Πληρώνετε την ακριβότερη κάλυψη για τον κίνδυνο που εξαιρείται. Το σωστό: ζυγίστε αν σας χρειάζονται στον δρόμο και βάλτε τα χρήματα σε ατομικό προσωπικό ατύχημα.

Δεν διαβάζετε την ασφάλιση της διοργάνωσης. Το ομαδικό πρόγραμμα μπορεί να έχει όριο 1.000 ευρώ ιατρικών εξόδων, που δεν φτάνει ούτε για μία νύχτα. Αντί γι’ αυτό: ζητήστε το έγγραφο πριν πληρώσετε συμμετοχή.

Θεωρείτε ότι το νοσοκομειακό σας πρόγραμμα σας πιάνει παντού. Πολλά προγράμματα υγείας εξαιρούν τα μηχανοκίνητα σπορ. Πώς το φτιάχνετε: βρείτε τον όρο πριν, όχι στο γραφείο κίνησης της κλινικής.

Δηλώνετε ζημιά πίστας ως τροχαίο. Είναι απάτη και αναγνωρίζεται. Κάντε το εξής: καμία. Μην το κάνετε.

Αφήνετε τη μηχανή αδήλωτη μετά τις μετατροπές. Αν έφυγαν φώτα και καθρέφτες, η μηχανή δεν είναι πια αυτή που ασφαλίσατε. Η διόρθωση: ενημερώστε την εταιρεία και δείτε αν το συμβόλαιο πρέπει να αλλάξει μορφή.

Αν θέλετε να δείτε τι κοστίζει η μηχανή σας για τον δρόμο και ποιες γραμμές αξίζει να κρατήσετε, βάλτε τα στοιχεία σας στην ασφάλεια μοτοσυκλέτας. Για την πίστα, η καλύτερη ασφάλεια παραμένει ο εξοπλισμός σας και η ομάδα στην οποία θα μπείτε. Το συμβόλαιο μένει έξω από την πύλη, και είναι καλύτερα να το ξέρετε την προηγούμενη μέρα.

Συχνές ερωτήσεις

Ισχύει η ασφάλεια της μηχανής μου μέσα σε πίστα;

Όχι. Κάθε ελληνικό συμβόλαιο μοτοσυκλέτας εξαιρεί τη συμμετοχή σε αγώνες, σε δοκιμές και σε κάθε χρήση μέσα σε αγωνιστική πίστα. Η εξαίρεση καλύπτει και τις προαιρετικές σας καλύψεις: ίδιες ζημιές, κλοπή, προσωπικό ατύχημα. Δεν υπάρχει εταιρεία που να λέει διαφορετικά.

Το track day μετράει ως αγώνας;

Για την εταιρεία, ναι. Ο όρος δεν μιλά μόνο για αγώνες αλλά για χρήση σε πίστα και για δοκιμές ταχύτητας. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει χρονομέτρηση, κατάταξη ή έπαθλο, η μηχανή σας βρίσκεται μέσα σε κλειστή αγωνιστική εγκατάσταση και η κάλυψη σταματά στην πόρτα.

Τι καλύπτει η ασφάλιση της διοργάνωσης;

Την αστική ευθύνη του διοργανωτή προς θεατές και τρίτους, όχι εσάς. Ορισμένες διοργανώσεις προσθέτουν ομαδικό πρόγραμμα προσωπικού ατυχήματος για τους συμμετέχοντες, με μικρά κεφάλαια. Ζητήστε το έγγραφο πριν πληρώσετε τη συμμετοχή και διαβάστε το όριο ανά άτομο.

Υπάρχει ασφάλιση ειδικά για track day;

Υπάρχει, αλλά σχεδόν αποκλειστικά από ξένες αγορές και με υψηλό ασφάλιστρο. Καλύπτει τη ζημιά της δικής σας μηχανής μέσα στην πίστα, με απαλλαγή που φτάνει το 15% της αξίας. Για μια μηχανή 10.000 ευρώ το κόστος μιας ημέρας κινείται σε τριψήφιο νούμερο.

Αν πάθω ζημιά στην πίστα και δηλώσω ότι έγινε στον δρόμο;

Είναι ασφαλιστική απάτη. Οι πραγματογνώμονες αναγνωρίζουν τη ζημιά πίστας από τα σημάδια: φθορά στα άκρα, ελαστικά, γρατζουνιές σε συγκεκριμένα σημεία. Η άρνηση της αποζημίωσης είναι η καλύτερη κατάληξη. Η χειρότερη είναι μήνυση και καταγγελία του συμβολαίου.

Η μηχανή μου έχει πινακίδα. Δεν αλλάζει αυτό κάτι;

Όχι. Η εξαίρεση δεν κοιτάζει αν το όχημα είναι νόμιμο για τον δρόμο, αλλά πού και πώς χρησιμοποιείται. Μια μηχανή με πινακίδες, ΚΤΕΟ και ενεργό ασφαλιστήριο είναι εξίσου ακάλυπτη μέσα στην πίστα με μια καθαρόαιμη αγωνιστική.

Καλύπτομαι σε σχολή ασφαλούς οδήγησης;

Συνήθως ναι, αν το μάθημα γίνεται σε χώρο εκπαίδευσης και όχι σε αγωνιστική πίστα, και αν δεν περιλαμβάνει δοκιμές ταχύτητας. Επειδή όμως η διάκριση είναι λεπτή, ζητήστε γραπτή επιβεβαίωση από την εταιρεία σας πριν το μάθημα. Μια σειρά στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο αρκεί.

Τι γίνεται με το ρυμουλκούμενο που μεταφέρει τη μηχανή;

Το τρέιλερ πρέπει να είναι δηλωμένο στο συμβόλαιο του οχήματος που το σέρνει. Η μηχανή πάνω στο τρέιλερ δεν καλύπτεται ως όχημα σε κυκλοφορία. Αν πέσει και σπάσει στον δρόμο, η ζημιά της είναι ζήτημα μεταφερόμενου φορτίου και όχι ασφάλισης μοτοσυκλέτας.

Νομοθεσία που αναφέρεται: π.δ. 237/1986 άρ. 6 · ν. 2496/1997 άρ. 3 · ν. 2496/1997 άρ. 7

Πηγές

  1. π.δ. 237/1986, κωδικοποίηση ν. 489/1976, πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής ασφάλισης, 1986, όπως ισχύει
  2. Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.