Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης Ασθένειας ή ταξιδιωτική: τι κάνει η καθεμία

Με μια ματιά

Η ουσία

Η ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας και η ιδιωτική ταξιδιωτική ασφάλιση δεν είναι δύο επιλογές ανάμεσα στις οποίες διαλέγετε. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα που καλύπτουν διαφορετικά κομμάτια του ίδιου ταξιδιού. Η κάρτα είναι δωρεάν, τη δικαιούστε επειδή πληρώνετε εισφορές, και σας δίνει δημόσια περίθαλψη στην Ευρώπη με τους όρους των ντόπιων. Η ταξιδιωτική κοστίζει λίγες δεκάδες ευρώ και πληρώνει ό,τι η κάρτα δεν αγγίζει: τον ιδιωτικό γιατρό, την επιστροφή σας στην Ελλάδα, την ακύρωση, τις αποσκευές. Αυτός ο οδηγός δείχνει πού φτάνει η καθεμία και πότε η κάρτα μόνη της είναι αρκετή.

Τι ακριβώς είναι η κάρτα

Δεν είναι ασφαλιστήριο. Είναι απόδειξη ότι ανήκετε σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας κράτους μέλους. Όταν τη δείχνετε σε ένα νοσοκομείο στη Λισαβόνα, λέτε στην ουσία: «είμαι ασφαλισμένος στην Ελλάδα, περιθάλψτε με σαν να ήμουν δικός σας, και τα λεφτά θα τα ζητήσετε από τον ελληνικό φορέα». Το πλαστικό είναι μπλε, γράφει το ονοματεπώνυμό σας, τον ΑΜΚΑ, έναν αριθμό κάρτας και μια ημερομηνία λήξης. Η ημερομηνία λήξης είναι το μόνο που μπερδεύει τον κόσμο, γιατί διαφέρει ανά περίπτωση και τυπώνεται πάνω στην κάρτα. Κοιτάξτε την πριν το ταξίδι.

Τη δικαιούται κάθε άνθρωπος με ενεργή ασφαλιστική ικανότητα, δηλαδή όποιος έχει τακτοποιημένες εισφορές ή καλύπτεται ως προστατευόμενο μέλος. Τα παιδιά παίρνουν τη δική τους κάρτα, χωριστή, με το δικό τους όνομα. Αυτό ξεχνιέται και είναι το πιο συνηθισμένο κενό σε οικογενειακό ταξίδι: οι γονείς έχουν κάρτα, το παιδί όχι.

Πώς τη βγάζετε

Ο δρόμος σήμερα είναι ηλεκτρονικός. Μπαίνετε στις υπηρεσίες του e-ΕΦΚΑ ή του ΕΟΠΥΥ με τους κωδικούς σας του Taxisnet, δηλώνετε τη διεύθυνση αποστολής και υποβάλλετε την αίτηση. Δεν πληρώνετε παράβολο και δεν χρειάζεται δικαιολογητικό. Η κάρτα τυπώνεται και ταχυδρομείται.

Ο εναλλακτικός δρόμος είναι το υποκατάστημα, με την αστυνομική σας ταυτότητα και τον ΑΜΚΑ. Χρησιμεύει όταν κάτι δεν προχωρά ηλεκτρονικά, συνήθως όταν η ασφαλιστική ικανότητα δεν είναι ενεργή επειδή λείπουν ένσημα ή εισφορές ελεύθερου επαγγελματία.

Ο τρίτος δρόμος είναι ο επείγων. Αν φεύγετε σε τρεις ημέρες, το Πιστοποιητικό Προσωρινής Αντικατάστασης εκδίδεται άμεσα και έχει ακριβώς την ίδια ισχύ με την κάρτα για το διάστημα που γράφει. Το τυπώνετε, το διπλώνετε, το βάζετε στο διαβατήριο. Τα νοσοκομεία της Ευρώπης το γνωρίζουν και το δέχονται.

Δύο πρακτικές συμβουλές. Φωτογραφίστε την κάρτα και στείλτε τη φωτογραφία στον εαυτό σας, γιατί σε μια επείγουσα στιγμή το πλαστικό μπορεί να είναι στο ξενοδοχείο. Και ελέγξτε την ημερομηνία λήξης δύο μήνες πριν το καλοκαίρι, όχι την παραμονή.

Τι σας δίνει, στην πράξη, χώρα προς χώρα

Ο κανόνας είναι ένας: παίρνετε την αναγκαία περίθαλψη κατά την προσωρινή σας διαμονή, ώστε να μη χρειαστεί να γυρίσετε πρόωρα στην Ελλάδα. Το τι σημαίνει «αναγκαία» το κρίνει ο γιατρός εκεί, λαμβάνοντας υπόψη πόσο θα μείνετε. Ένας διαβητικός που χρειάζεται ινσουλίνη σε δεκαήμερο ταξίδι παίρνει ινσουλίνη. Μια αιμοκάθαρση προγραμματίζεται και δίνεται, αρκεί να την κανονίσετε από πριν με τη μονάδα.

Η εφαρμογή όμως διαφέρει, γιατί κάθε χώρα έχει άλλο σύστημα.

Σε χώρες όπου η δημόσια περίθαλψη είναι δωρεάν στο σημείο παροχής, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, πηγαίνετε στο δημόσιο κέντρο υγείας, δείχνετε την κάρτα και συνήθως δεν πληρώνετε τίποτα ή πληρώνετε πολύ λίγα.

Στην Ιταλία υπάρχει το ticket, μια συμμετοχή στην επίσκεψη και στις εξετάσεις, που την πληρώνετε όπως και ο Ιταλός.

Στη Γαλλία το σύστημα δουλεύει με προπληρωμή. Πληρώνετε τον γιατρό, παίρνετε το χαρτί, και σας επιστρέφεται ένα ποσοστό, συχνά γύρω στα δύο τρίτα ή τρία τέταρτα. Το υπόλοιπο μένει σε εσάς, εκτός αν το πληρώσει ταξιδιωτικό συμβόλαιο.

Στη Γερμανία το ιατρείο θα σας ζητήσει να δηλωθείτε σε ταμείο ασθενείας, και η κάρτα είναι αυτή που το επιτρέπει. Χωρίς αυτό το βήμα θα σας αντιμετωπίσουν ως ιδιώτη ασθενή, με τιμολόγιο ιδιωτικό.

Σε νησιά και μικρές τουριστικές περιοχές παντού στην Ευρώπη το πρόβλημα δεν είναι το σύστημα, είναι η γεωγραφία. Το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο μπορεί να είναι μία ώρα δρόμο, και το ιατρείο δίπλα στην παραλία είναι ιδιωτικό.

Τι δεν κάνει η κάρτα, ποτέ

Αξίζει να το δείτε ως λίστα, γιατί κάθε γραμμή είναι ένας λογαριασμός που θα πληρώσετε μόνοι σας.

Δεν πληρώνει ιδιωτικό γιατρό ή ιδιωτική κλινική. Ό,τι κι αν συμβεί, αν η πόρτα δεν ανήκει στο δημόσιο σύστημα, η κάρτα δεν λέει τίποτα.

Δεν πληρώνει τον επαναπατρισμό. Ούτε την πτήση με φορείο, ούτε τον συνοδό γιατρό, ούτε τη μεταφορά σορού. Είναι το ακριβότερο σενάριο ενός ταξιδιού και μένει εντελώς έξω.

Δεν καλύπτει προγραμματισμένη θεραπεία. Αν πάτε στη Γερμανία για να χειρουργηθείτε, χρειάζεστε άλλη διαδικασία και προέγκριση, όχι την κάρτα.

Δεν καλύπτει έξοδα έρευνας και διάσωσης. Το ελικόπτερο στις Άλπεις, η βάρκα που σας βρίσκει στη θάλασσα, το κατέβασμα από την πίστα του σκι, όλα χρεώνονται χωριστά.

Δεν καλύπτει ακύρωση, καθυστέρηση, χαμένες αποσκευές, κλοπή, αστική ευθύνη σας προς τρίτους, απαλλαγή ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου. Κανένα από αυτά δεν είναι υγεία.

Και δεν ισχύει εκτός Ευρώπης. Στην Τουρκία, στην Αλβανία, στη Βόρεια Μακεδονία, στη Σερβία, στις ΗΠΑ, στην Αίγυπτο, στην Ασία, η κάρτα είναι ένα πλαστικό χωρίς αξία.

Ο πίνακας των δύο

Πότε αρκεί μόνο η κάρτα

Υπάρχουν ταξίδια όπου η κάρτα είναι αρκετή, και δεν βοηθάει κανέναν να λέμε το αντίθετο.

Ένα τριήμερο σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με υγιείς ενήλικες κάτω των πενήντα, χωρίς προκαταβολές που χάνονται, χωρίς δραστηριότητες με ρίσκο, είναι μια τέτοια περίπτωση. Το κόστος ενός πιθανού περιστατικού είναι η συμμετοχή σε μια επίσκεψη και μερικά φάρμακα.

Ένα ταξίδι όπου έχετε ήδη κάλυψη από αλλού είναι άλλη. Αν έχετε ιδιωτικό νοσοκομειακό πρόγραμμα με κάλυψη εξωτερικού, ή αν η εταιρεία σας έχει ομαδικό συμβόλαιο για τα επαγγελματικά ταξίδια, δεν αγοράζετε τρίτη φορά την ίδια κάλυψη. Ρωτήστε πρώτα τι έχετε.

Και το ταξίδι στην Ελλάδα, όπου η κάρτα δεν χρειάζεται καν, γιατί έχετε ΕΟΠΥΥ.

Αντίθετα, η κάρτα σίγουρα δεν αρκεί όταν στην παρέα υπάρχει άνθρωπος πάνω από 70, όταν ταξιδεύετε με βρέφος, όταν πηγαίνετε σε νησί ή σε ορεινό μέρος μακριά από δημόσιο νοσοκομείο, όταν έχετε πληρώσει προκαταβολές που δεν επιστρέφονται, όταν κάνετε σκι, καταδύσεις ή ορειβασία, και πάντα όταν βγαίνετε από την Ευρώπη.

Αν πληρώσατε από την τσέπη σας

Συμβαίνει συχνά: δεν είχατε μαζί σας την κάρτα, ή το ιατρείο δεν ήξερε τη διαδικασία, και πληρώσατε ολόκληρο το ποσό.

Δεν χάθηκε. Υποβάλλετε αίτηση απόδοσης δαπάνης στον ΕΟΠΥΥ όταν γυρίσετε, με τα πρωτότυπα παραστατικά, τις ιατρικές γνωματεύσεις και τις αποδείξεις πληρωμής. Ο φορέας υπολογίζει τι θα κόστιζε η ίδια περίθαλψη με βάση τους κανόνες της χώρας όπου έγινε ή τους ελληνικούς, και σας αποδίδει αναλόγως. Δύο πράγματα να ξέρετε: η διαδικασία παίρνει μήνες, και η απόδοση σχεδόν ποτέ δεν είναι ολόκληρο το ποσό, ιδίως αν η περίθαλψη ήταν ιδιωτική.

Γι’ αυτό κρατάτε τα πρωτότυπα. Φωτοτυπίες και φωτογραφίες δεν αρκούν σε αυτή τη διαδικασία, και μια απόδειξη σε ξένη γλώσσα χωρίς ανάλυση των υπηρεσιών θα σας γυρίσει πίσω.

Αν έχετε και ταξιδιωτικό συμβόλαιο, η σειρά είναι: δηλώνετε στην ασφαλιστική μέσα στην προθεσμία, τη ρωτάτε αν θέλει τα πρωτότυπα, και συνεννοείστε ποιος πληρώνει πρώτος. Δεν εισπράττετε δύο φορές την ίδια δαπάνη, αλλά τα δύο μαζί συχνά την καλύπτουν ολόκληρη.

Τι λέει ο νόμος

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Ένα παράδειγμα

Ένα δεύτερο παράδειγμα: το σκι στην Αυστρία

Το ταξίδι στη Βαρκελώνη είναι η ήπια περίπτωση. Δείτε τώρα πού η κάρτα από μόνη της αφήνει έναν κρατήρα.

Ο Αλέξης είναι 29 ετών, από τη Θεσσαλονίκη, και πηγαίνει πέντε ημέρες για σκι σε χιονοδρομικό της Αυστρίας με τρεις φίλους. Έχει ευρωπαϊκή κάρτα σε ισχύ. Σκέφτεται, όπως οι περισσότεροι, ότι η Αυστρία είναι Ευρωπαϊκή Ένωση και άρα είναι καλυμμένος.

Τη δεύτερη ημέρα πέφτει σε κόκκινη πίστα και σπάει την κνήμη. Δείτε τι πληρώνει τι.

Η μεταφορά από την πίστα. Το έλκηθρο της πίστας και, όπου χρειάζεται, το ελικόπτερο διάσωσης χρεώνονται χωριστά και δεν είναι παροχή του δημόσιου συστήματος υγείας. Στα αυστριακά χιονοδρομικά το κόστος της διάσωσης μετριέται σε εκατοντάδες ευρώ για το έλκηθρο και σε χιλιάδες για το ελικόπτερο. Η κάρτα δεν λέει τίποτα εδώ.

Το νοσοκομείο. Αν είναι δημόσιο, η κάρτα δουλεύει κανονικά: εξέταση, ακτινογραφία, χειρουργείο αν χρειαστεί, γύψος. Πληρώνει τη συμμετοχή που πληρώνει και ο Αυστριακός για κάθε ημέρα νοσηλείας. Αν όμως τον πάνε στην ιδιωτική κλινική του χιονοδρομικού, που είναι και η πιο κοντινή, η κάρτα δεν ισχύει και ο λογαριασμός είναι ολόκληρος δικός του.

Η επιστροφή. Με πόδι σε γύψο και απαγόρευση πτήσης για λίγες ημέρες, χρειάζεται είτε αλλαγή εισιτηρίου είτε ιατρικά συνοδευόμενη μεταφορά. Ο επαναπατρισμός δεν είναι παροχή σε είδος και δεν καλύπτεται ποτέ από την κάρτα.

Το κόστος των χαμένων ημερών. Το πάσο του χιονοδρομικού, το κατάλυμα και τα μαθήματα δεν επιστρέφονται από κανέναν δημόσιο φορέα.

Αν ο Αλέξης είχε πάρει ταξιδιωτικό πακέτο με ρητή κάλυψη χειμερινών σπορ, τα τρία από τα τέσσερα θα είχαν λυθεί με ένα τηλεφώνημα. Το κρίσιμο είναι η λέξη «ρητή». Πολλά βασικά πακέτα εξαιρούν το σκι, το snowboard και κάθε δραστηριότητα εκτός σηματοδοτημένης πίστας, και η εξαίρεση είναι γραμμένη με τρεις λέξεις σε μια λίστα. Το ίδιο ισχύει για την κατάδυση, την αναρρίχηση και τη μοτοσυκλέτα πάνω από ορισμένα κυβικά.

Το πρακτικό συμπέρασμα για κάθε ταξίδι με δραστηριότητα: πριν πληρώσετε, βρείτε στο IPID τη λίστα των εξαιρέσεων και διαβάστε μόνο αυτήν. Είναι μισή σελίδα και σας λέει περισσότερα από όλο το υπόλοιπο φυλλάδιο.

Πού διαφέρουν οι εταιρείες στο ταξιδιωτικό

Δύο ταξιδιωτικά συμβόλαια με την ίδια τιμή μπορεί να είναι εντελώς άλλο προϊόν. Τέσσερα σημεία κάνουν τη διαφορά, και τα ελέγχετε σε πέντε λεπτά.

Το πρώτο είναι ποιος πληρώνει πρώτος. Κάποιες εταιρείες δουλεύουν με εγγύηση πληρωμής: τηλεφωνείτε στο κέντρο βοήθειας, εκείνο μιλάει με το νοσοκομείο και το ποσό κανονίζεται απευθείας. Άλλες δουλεύουν μόνο με απόδοση: πληρώνετε εσείς, στέλνετε τα πρωτότυπα και περιμένετε. Η διαφορά δεν φαίνεται στην τιμή και φαίνεται πολύ στο ταμείο ενός ξένου νοσοκομείου που ζητάει προκαταβολή.

Το δεύτερο είναι τα όρια. Στον δικό μας υπολογισμό τα ιατρικά έξοδα κινούνται από 600 έως 1.500 ευρώ ανάλογα με το πρόγραμμα, και ο επαναπατρισμός από 2.000 έως 5.000. Άλλες εταιρείες γράφουν όρια δεκάδων χιλιάδων για τα ιατρικά έξοδα εκτός Ευρώπης. Κοιτάξτε το νούμερο, όχι το όνομα του πακέτου.

Το τρίτο είναι η ηλικία. Σχεδόν κάθε τιμολόγιο έχει ανώτατο όριο ηλικίας, και πάνω από μια ηλικία είτε ανεβαίνει απότομα το ασφάλιστρο είτε το συμβόλαιο δεν πωλείται καθόλου. Αν ταξιδεύετε με γονέα 75 ετών, ρωτήστε το πρώτο και όχι τελευταίο.

Το τέταρτο είναι οι προϋπάρχουσες παθήσεις. Οι περισσότερες εταιρείες καλύπτουν το οξύ περιστατικό αλλά εξαιρούν την παρακολούθηση χρόνιας πάθησης. Η γραμμή ανάμεσα στα δύο κρίνεται μετά, και εκεί γεννιούνται οι διαφωνίες. Αν έχετε χρόνια πάθηση, ζητήστε γραπτά από την εταιρεία να σας πει αν μια έξαρση καλύπτεται, και κρατήστε την απάντηση.

Ένα πέμπτο, μικρό αλλά χρήσιμο. Ελέγξτε αν το κέντρο βοήθειας απαντάει στα ελληνικά και αν δουλεύει όλο το εικοσιτετράωρο. Σε ένα νοσοκομείο της Πολωνίας στις τρεις τα ξημερώματα, αυτό είναι η μισή κάλυψη.

Όταν η κάρτα δεν γίνεται δεκτή

Συμβαίνει, και συνήθως δεν φταίει η κάρτα. Ο γιατρός δεν έχει ξαναδεί ελληνική κάρτα, το ιατρείο είναι συμβεβλημένο μόνο με ορισμένα ταμεία, ή η γραμματεία δεν ξέρει τη διαδικασία και ζητάει μετρητά για να μη μπλέξει.

Κρατήστε τη σειρά. Πρώτα ρωτάτε καθαρά αν ο φορέας είναι δημόσιος ή συμβεβλημένος με το δημόσιο σύστημα. Αν η απάντηση είναι όχι, η κάρτα δεν πρόκειται να δουλέψει εκεί, όσο κι αν επιμείνετε. Ζητάτε πού είναι ο πλησιέστερος δημόσιος φορέας. Σε επείγον περιστατικό δεν ψάχνετε τίποτα και πηγαίνετε στα επείγοντα του νοσοκομείου.

Αν σας ζητήσουν να πληρώσετε παρότι ο φορέας είναι δημόσιος, πληρώνετε και δεν κάνετε σκηνή. Ζητάτε όμως τρία πράγματα, και αυτά είναι που θα σας δώσουν τα λεφτά πίσω: αναλυτική απόδειξη με τις υπηρεσίες μία μία, ιατρική γνωμάτευση με τη διάγνωση, και φωτοτυπία της κάρτας σας στον φάκελο του περιστατικού. Με αυτά υποβάλλετε αίτηση απόδοσης στον ΕΟΠΥΥ όταν γυρίσετε.

Αν έχετε και ιδιωτικό ταξιδιωτικό, τηλεφωνήστε στο κέντρο βοήθειας πριν πληρώσετε, ακόμη και αν είναι μεσάνυχτα στην Ελλάδα. Δύο λόγοι. Πολλά συμβόλαια θέλουν προηγούμενη έγκριση για δαπάνη πάνω από ένα ποσό, και η μη τήρηση αυτού του όρου είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος μειωμένης αποζημίωσης. Και το κέντρο βοήθειας ξέρει συχνά ποιο νοσοκομείο της περιοχής δουλεύει σωστά με ευρωπαϊκές κάρτες, γιατί στέλνει κόσμο εκεί κάθε μέρα.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο κοστίζει η ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας;

Τίποτα. Είναι δωρεάν και στην έκδοση και στην ανανέωση, για κάθε ασφαλισμένο με ενεργή ασφαλιστική ικανότητα και για τα προστατευόμενα μέλη του. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να σας χρεώσει για αυτήν. Αν βρείτε ιστοσελίδα που ζητάει χρήματα για να τη βγάλει, πληρώνετε διεκπεραίωση που δεν χρειάζεστε.

Πόσο πριν πρέπει να τη ζητήσω;

Υπολογίστε δύο έως τέσσερις εβδομάδες, γιατί η κάρτα τυπώνεται και στέλνεται ταχυδρομικά. Αν το ταξίδι είναι σε λίγες ημέρες, ζητήστε Πιστοποιητικό Προσωρινής Αντικατάστασης. Είναι ένα χαρτί με την ίδια ακριβώς ισχύ, εκδίδεται άμεσα, και το δέχονται τα νοσοκομεία της Ευρώπης το ίδιο με την κάρτα.

Σε ποιες χώρες ισχύει;

Στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ισλανδία, τη Νορβηγία και το Λιχτενστάιν, και στην Ελβετία. Για το Ηνωμένο Βασίλειο ισχύει ειδική ρύθμιση μετά την αποχώρησή του. Δεν ισχύει σε Τουρκία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, ούτε σε καμία χώρα εκτός Ευρώπης. Εκεί μόνη λύση είναι η ιδιωτική ταξιδιωτική ασφάλιση.

Αν πάω σε ιδιωτική κλινική, πληρώνει η κάρτα;

Όχι. Η κάρτα σάς βάζει μόνο σε δημόσιες δομές και σε γιατρούς συμβεβλημένους με το δημόσιο σύστημα της χώρας. Σε ένα τουριστικό μέρος το πρώτο ιατρείο που θα βρείτε ανοιχτό είναι συχνά ιδιωτικό. Εκεί πληρώνετε εσείς και σας επιστρέφει χρήματα μόνο ένα ταξιδιωτικό συμβόλαιο, αν το έχετε.

Πληρώνω κάτι ακόμη κι αν έχω την κάρτα;

Ναι, ό,τι πληρώνει και ένας ντόπιος ασφαλισμένος. Σε αρκετές χώρες υπάρχει συμμετοχή στην επίσκεψη, στα φάρμακα ή στη νοσηλεία. Σε μερικές πληρώνετε πρώτα ολόκληρο το ποσό και σας επιστρέφεται ένα μέρος μετά. Η κάρτα σάς εξισώνει με τους ντόπιους, δεν σας κάνει ευνοημένους.

Καλύπτει η κάρτα τη μεταφορά μου πίσω στην Ελλάδα;

Ποτέ. Ο επαναπατρισμός δεν είναι δημόσια περίθαλψη της χώρας υποδοχής. Μια πτήση με φορείο, με συνοδό γιατρό ή με ασθενοφόρο αεροσκάφος κοστίζει από τέσσερα ψηφία έως πέντε. Αυτό το πληρώνει μόνο ταξιδιωτική ασφάλιση με κάλυψη επαναπατρισμού, και είναι ο σοβαρότερος λόγος να την αγοράσετε.

Καλύπτεται η διάσωση στο βουνό ή στη θάλασσα;

Σχεδόν ποτέ. Στις Άλπεις η διάσωση με ελικόπτερο και το κατέβασμα από την πίστα χρεώνονται χωριστά και δεν είναι μέρος της δημόσιας περίθαλψης. Τα ποσά ξεκινούν από μερικές χιλιάδες ευρώ. Χρειάζεται ταξιδιωτικό συμβόλαιο με ρητή κάλυψη χειμερινών σπορ και εξόδων έρευνας και διάσωσης.

Χρειάζομαι και τα δύο;

Στην Ευρώπη ναι, και δεν συγκρούονται. Η κάρτα δεν κοστίζει τίποτα, οπότε την παίρνετε πάντα. Η ταξιδιωτική καλύπτει ό,τι αφήνει έξω η κάρτα: ιδιωτικό γιατρό, επαναπατρισμό, ακύρωση, αποσκευές. Σε πολλά περιστατικά η ταξιδιωτική πληρώνει και τη συμμετοχή που θα πληρώνατε με την κάρτα.

Νομοθεσία που αναφέρεται: Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 · Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 · ν. 2496/1997 άρ. 7

Πηγές

1. Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 για την εφαρμογή του, 2004, 2009
2. e-ΕΦΚΑ και ΕΟΠΥΥ, ηλεκτρονικές υπηρεσίες έκδοσης Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης Ασθένειας και Πιστοποιητικού Προσωρινής Αντικατάστασης, Σεπτέμβριος 2026

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.