Ασφάλεια ταξί: κόστος, εταιρείες, κανόνες

Με μια ματιά

Η ουσία

Ένα ταξί πληρώνει για την υποχρεωτική του ασφάλεια δύο με τρεις φορές όσα πληρώνει ένα ίδιο σε όλα αυτοκίνητο με πινακίδες ΙΧ. Ο δικός μας υπολογισμός δίνει 384 έως 779 ευρώ τον χρόνο μόνο για την αστική ευθύνη, ανάλογα με τη ζώνη. Ο λόγος δεν είναι το κίτρινο χρώμα. Είναι τα χιλιόμετρα, η κίνηση της πόλης και ο άνθρωπος που κάθεται πίσω και μπορεί να σας κάνει αγωγή. Τον γράψαμε για όποιον έχει άδεια ΕΔΧ και ψάχνει τιμή, και για όποιον σκέφτεται να αγοράσει μία.

Γιατί το ταξί δεν είναι αυτοκίνητο για την ασφαλιστική

Ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο στην Ελλάδα κάνει 10.000 με 13.000 χιλιόμετρα τον χρόνο. Ένα ταξί κάνει 50.000 με 80.000, και τα κάνει εκεί που γίνονται τα ατυχήματα: σε φανάρια, σε διασταυρώσεις, σε στενά, με συνεχή στάση και ξεκίνημα. Η πιθανότητα να χτυπήσετε μέσα σε έναν χρόνο είναι πολλαπλάσια, όχι επειδή οδηγείτε χειρότερα, αλλά επειδή είστε στον δρόμο πέντε φορές περισσότερο.

Πάνω σε αυτό μπαίνει ο επιβάτης. Σε ένα ΙΧ, οι άνθρωποι που ανεβαίνουν μέσα είναι συνήθως η οικογένεια και οι φίλοι σας, και σπάνια κάνουν αγωγή. Σε ένα ταξί ο επιβάτης είναι άγνωστος, έχει απόδειξη κομίστρου, και αν χτυπήσει τον αυχένα του θα πάει σε δικηγόρο. Ο ασφαλιστικός κλάδος το ξέρει: οι σωματικές βλάβες είναι η ακριβή ζημιά, γιατί μια σοβαρή δεν κλείνει με 3.000 ευρώ αλλά με 150.000.

Τρίτο, το όχημα δουλεύει όλο το εικοσιτετράωρο. Πολλές άδειες έχουν δύο ή τρεις οδηγούς σε βάρδιες. Ο νυχτερινός οδηγός έχει άλλο προφίλ κινδύνου από τον πρωινό. Η εταιρεία τιμολογεί το χειρότερο σενάριο, γιατί δεν μπορεί να ελέγξει ποιος κρατάει το τιμόνι στις τρεις τα ξημερώματα.

Και τέταρτο, το ταξί σταματάει να βγάζει χρήματα όταν χτυπήσει. Αυτό δεν το πληρώνει η υποχρεωτική, αλλά διαμορφώνει τι ζητάει ο επαγγελματίας: αυτοκίνητο αντικατάστασης, γρήγορη φροντίδα ατυχήματος, οδική βοήθεια με ρυμούλκηση, και νομική προστασία για να μη χάσει μέρες σε δικαστήρια.

Ο πελάτης στο πίσω κάθισμα είναι τρίτος

Το π.δ. 237/1986 λέει ποιος καλύπτεται από την υποχρεωτική ασφάλεια και ποιος όχι. Η λογική είναι απλή: καλύπτονται όλοι εκτός από αυτούς που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι η πλευρά που φταίει. Δεν καλύπτεται ο οδηγός. Δεν καλύπτεται ο ιδιοκτήτης για τη ζημιά στο ίδιο του το όχημα. Δεν καλύπτεται όποιος πήρε το όχημα με παράνομο τρόπο.

Ο επιβάτης δεν είναι σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Είναι τρίτος, με πλήρη κάλυψη μέχρι το νόμιμο όριο, που από την 1η Ιανουαρίου 2022 είναι 1.300.000 ευρώ ανά θύμα για σωματικές βλάβες και 1.300.000 ευρώ ανά ατύχημα για υλικές ζημιές. Αν το ταξί σας γυρίσει τούμπα στην Εθνική με τέσσερις επιβάτες, το όριο ισχύει για τον καθένα χωριστά.

Αυτό είναι η μισή τιμή του συμβολαίου σας. Ένα ΙΧ μεταφέρει κατά μέσο όρο 1,3 άτομα. Ένα ταξί μεταφέρει, σε ώρες αιχμής, τρία και τέσσερα, και τα αλλάζει είκοσι φορές την ημέρα. Η έκθεση της εταιρείας σε σωματικές βλάβες είναι εντελώς άλλη.

Μία λεπτομέρεια που ρωτούν συχνά: αν ο επιβάτης δεν φοράει ζώνη, πληρώνεται. Η μη χρήση ζώνης είναι παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και μπορεί να μειώσει την αποζημίωση λόγω συντρέχοντος πταίσματος, αλλά δεν την εκμηδενίζει. Το δικαστήριο κόβει ένα ποσοστό. Εσείς πάντως έχετε υποχρέωση να του το ζητήσετε, και η κάμερα του ταξιμέτρου, όπου υπάρχει, το δείχνει.

Ποιες εταιρείες γράφουν ταξί, και ποιες όχι

Δεν γράφουν όλες. Το ταξί είναι ξεχωριστή χρήση στα τιμολόγια, με δικό της κωδικό και δικούς της πίνακες, και μια εταιρεία μπορεί να αποφασίσει ότι δεν θέλει αυτό το χαρτοφυλάκιο. Όταν ο δείκτης ζημιών μιας χρήσης βγαίνει πάνω από το 100%, δηλαδή πληρώνεις περισσότερα από όσα εισπράττεις, η απόφαση παίρνεται γρήγορα.

Ο δικός μας υπολογισμός είναι το πιο καθαρό παράδειγμα που έχουμε στα χέρια μας. Γράφει ταξί, με πίνακα ανά ζώνη, και στους όρους αποδοχής εξαιρεί ρητά τα ταξί με έδρα την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Δηλαδή η εταιρεία δέχεται το ταξί των Ιωαννίνων και της Καλαμάτας και αρνείται το ταξί του Πειραιά. Ο λόγος είναι προφανής: εκεί είναι η κίνηση, εκεί είναι τα ατυχήματα, και εκεί είναι τα δύο τρίτα του στόλου.

Αν έχετε ταξί στην Αττική, η πρακτική συνέπεια είναι ότι θα δουλέψετε με λιγότερες εταιρείες και θα πληρώσετε πιο ψηλά. Οι μεγάλες παραδοσιακές εταιρείες και ορισμένοι εξειδικευμένοι πράκτορες που δουλεύουν χρόνια με σωματεία και ραδιοταξί είναι το συνηθισμένο κανάλι. Οι direct εταιρείες, που πουλάνε μέσα από ιστοσελίδα, στην πλειοψηφία τους δεν δέχονται δημόσια χρήση καθόλου, γιατί το προϊόν τους είναι φτιαγμένο για τυποποιημένους κινδύνους.

Ρωτήστε τρία πράγματα πριν δεσμευτείτε. Πρώτο, αν η εταιρεία γράφει τη συγκεκριμένη έδρα. Δεύτερο, αν δέχεται την ηλικία του οχήματος: πολλά ταξί δουλεύουν δώδεκα και δεκαπέντε χρόνια, και ορισμένα τιμολόγια κόβουν πιο νωρίς. Τρίτο, αν δέχεται όλους τους οδηγούς που θα το οδηγήσουν.

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Τι αγοράζει στην πράξη ένας επαγγελματίας

Το εργαλείο σύγκρισης του site δίνει τρία σκαλοπάτια για το ταξί, και είναι φτιαγμένα γύρω από αυτό που πραγματικά χρειάζεται κάποιος που ζει από το όχημα.

Το πρώτο είναι σκέτη αστική ευθύνη. Καλύπτει τρίτους και επιβάτες, τίποτα άλλο. Αν το ταξί σας είναι δεκαετές και το έχετε ξεπληρώσει, είναι μια σοβαρή επιλογή. Τα 550 ευρώ πάνε στο ένα πράγμα που δεν μπορείτε να πληρώσετε μόνος σας.

Το δεύτερο προσθέτει νομική προστασία, οδική βοήθεια και προσωπικό ατύχημα οδηγού. Η νομική προστασία σε ΙΧ είναι κάλυψη που πολλοί δεν χρησιμοποιούν ποτέ. Σε ταξί είναι η κάλυψη που θα χρησιμοποιήσετε. Όποιος περνάει δέκα ώρες την ημέρα στον δρόμο εμπλέκεται σε διαφορές, παίρνει κλήσεις, διεκδικεί από ασφαλιστικές που καθυστερούν, και κάποια στιγμή κατηγορείται για κάτι. Ο δικηγόρος με έξοδα της εταιρείας κοστίζει δέκα ευρώ τον χρόνο και σας γλιτώνει μια αμοιβή που ξεκινάει από τριακόσια. Η οδική βοήθεια είναι το ίδιο λογική: όταν το όχημα είναι το εισόδημα, η ρυμούλκηση μέσα σε μία ώρα αξίζει πολλαπλάσια από το κόστος της. Ο οδηγός για την οδική βοήθεια συγκρίνει το συμβόλαιο με το ξεχωριστό πακέτο.

Το τρίτο είναι η μικτή, οι ίδιες ζημιές στο ίδιο το ταξί.

Μικτή σε ταξί: πότε δίνεται και πότε αξίζει

Η κάλυψη ιδίων ζημιών σε όχημα δημόσιας χρήσης υπάρχει, αλλά δεν είναι το ίδιο προϊόν με το ΙΧ. Οι διαφορές που θα συναντήσετε είναι τέσσερις.

Η τιμή. Το ποσοστό πάνω στην αξία είναι πιο ψηλά από το 2% που ισχύει για το ιδιωτικό αυτοκίνητο, ακριβώς επειδή τα χιλιόμετρα είναι πέντε φορές περισσότερα. Πόσο πιο ψηλά δεν το δημοσιεύει κανένα από τα τιμολόγια που διαβάσαμε, και δεν θα βγάλουμε νούμερο από το μυαλό μας. Ζητήστε προσφορά και συγκρίνετέ τη με το 2% του ΙΧ για την ίδια αξία.

Η απαλλαγή. Σπάνια θα βρείτε 300 ευρώ. Το συνηθισμένο είναι 500 έως 1.000, και σε μερικές περιπτώσεις ποσοστό της αξίας.

Η ηλικία του οχήματος. Τα ταξί κρατιούνται πολύ περισσότερο από τα ΙΧ, και οι ίδιες ζημιές κόβονται νωρίς. Σε όχημα πάνω από οκτώ ή δέκα χρόνια, υποθέστε ότι δεν θα τη βρείτε.

Ο προασφαλιστικός έλεγχος. Θα σας ζητήσουν φωτογραφίες ή αυτοψία πριν μπει η κάλυψη, ώστε να μην πληρώσουν παλιές γρατζουνιές. Μην το πάρετε προσωπικά. Είναι κανόνας, όχι υποψία.

Αξίζει σε ένα σενάριο και μόνο: καινούργιο ή σχεδόν καινούργιο ταξί που το χρωστάτε. Αν χαθεί σε ένα ατύχημα και συνεχίζετε να πληρώνετε τη δόση, η μικτή είναι ο λόγος που δεν χρεοκοπείτε. Ο γενικός οδηγός για τη μικτή έχει τον λογαριασμό αναλυτικά.

Bonus-malus, βάρδιες και δεύτερος οδηγός

Το σύστημα bonus-malus δουλεύει στο ταξί όπως και στο ΙΧ, με μια διαφορά στην αφετηρία. Ο δικός μας υπολογισμός τιμολογεί τη δημόσια χρήση στην κατηγορία 2, ενώ ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο με τρία καθαρά χρόνια φτάνει στην κατηγορία 1 και πληρώνει περίπου 6% λιγότερο. Οι λεπτομέρειες του συστήματος είναι στον οδηγό για το bonus-malus.

Το πρακτικό πρόβλημα του ταξί είναι άλλο: με 60.000 χιλιόμετρα τον χρόνο, μια υπαίτια ζημιά κάθε δύο χρόνια είναι φυσιολογική. Κάθε τέτοια ζημιά σας ανεβάζει κατηγορία, και η κατηγορία δεν κατεβαίνει γρήγορα. Πολλοί επαγγελματίες πληρώνουν μόνοι τους τις μικρές ζημιές, ακριβώς για να μη χαλάσουν τον φάκελο. Ο κανόνας που βγάζει νόημα: κάτω από 700 ευρώ ζημιά, ρωτήστε πρώτα πόσο θα ανεβεί το ασφάλιστρό σας για τα επόμενα τρία χρόνια, και μετά αποφασίστε αν θα τη δηλώσετε.

Οι οδηγοί της βάρδιας πρέπει να δηλώνονται. Η ασφάλιση του οχήματος ακολουθεί το όχημα, οπότε ο τρίτος που χτυπήσατε θα πληρωθεί ό,τι και να γίνει. Το ζήτημα είναι η αναγωγή: η εταιρεία πληρώνει τον τρίτο και μετά στρέφεται σε εσάς αν ο οδηγός παραβίαζε όρο του συμβολαίου, για παράδειγμα αν ήταν κάτω των 23 ετών σε συμβόλαιο που δεν το επιτρέπει, ή χωρίς την ειδική άδεια οδήγησης ΕΔΧ. Ο οδηγός για τον δεύτερο οδηγό εξηγεί πώς δουλεύει η αναγωγή βήμα βήμα.

Αλλαγή οχήματος και μεταβίβαση άδειας

Ένα ταξί αλλάζει όχημα κάθε έξι με δέκα χρόνια, και κάθε τέτοια αλλαγή περνάει από την ασφαλιστική. Το συμβόλαιο δεν ακολουθεί αυτόματα το καινούργιο αυτοκίνητο. Χρειάζεται πρόσθετη πράξη, με τη νέα άδεια κυκλοφορίας, και το ασφάλιστρο ξαναϋπολογίζεται με τα νέα κυβικά και τη νέα αξία. Αν το καινούργιο όχημα είναι μεγαλύτερου κυβισμού, η διαφορά χρεώνεται αναλογικά για τον υπόλοιπο χρόνο. Αν είναι μικρότερου, σας πιστώνεται. Ζητήστε τη γραπτή βεβαίωση ότι η κάλυψη ξεκίνησε, πριν βγάλετε το όχημα στον δρόμο.

Το ιστορικό ζημιών, το bonus-malus, ακολουθεί το πρόσωπο και όχι το αυτοκίνητο. Άρα το κρατάτε όταν αλλάζετε όχημα και το χάνετε όταν το όχημα ασφαλίζεται σε άλλο όνομα. Αυτό έχει σημασία σε δύο κλασικές ελληνικές περιπτώσεις. Η πρώτη είναι ο πατέρας που παραδίδει την άδεια στον γιο: ο γιος ξεκινάει με δικό του, κενό ιστορικό, ακόμη και αν οδηγεί το ίδιο όχημα δέκα χρόνια. Η δεύτερη είναι η αγορά άδειας από τρίτον: αγοράζετε την άδεια, όχι το ασφαλιστικό παρελθόν της.

Στη μεταβίβαση της άδειας, φροντίστε να ακυρώσετε το παλιό συμβόλαιο την ημέρα που φεύγει το όχημα από τα χέρια σας, με τα έγγραφα της μεταβίβασης. Ο κανόνας της επιστροφής είναι ο ίδιος που ισχύει σε κάθε ακύρωση: παίρνετε πίσω τα μη δεδουλευμένα ασφάλιστρα, μείον τα δικαιώματα συμβολαίου.

Τι δεν πληρώνει κανένα συμβόλαιο ταξί

Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που οι επαγγελματίες τα θεωρούν δεδομένα και δεν τα έχουν.

Το πρώτο είναι η απώλεια εισοδήματος όσο το όχημα είναι στο συνεργείο. Καμία υποχρεωτική ασφάλεια δεν τη δίνει, και ελάχιστα πακέτα την περιλαμβάνουν με μικρό ημερήσιο επίδομα. Αν φταίει ο άλλος, τη διεκδικείτε από τη δική του ασφαλιστική ως θετική ζημιά, με αποδείξεις κομίστρων και δηλώσεις εσόδων, και η διαδικασία είναι επίπονη. Αν φταίτε εσείς, τη χάνετε. Το πρακτικό αντίδοτο είναι το αυτοκίνητο αντικατάστασης, και όχι κάθε πακέτο δίνει όχημα με δυνατότητα δημόσιας χρήσης. Ρωτήστε το ρητά, γιατί ένα ΙΧ αντικατάστασης δεν σας αφήνει να δουλέψετε νόμιμα.

Το δεύτερο είναι τα πράγματα του επιβάτη. Η βαλίτσα που χάθηκε, ο υπολογιστής που έμεινε στο πορτ μπαγκάζ, το κινητό που έσπασε. Η αστική ευθύνη πληρώνει υλικές ζημιές τρίτων από τροχαίο συμβάν, όχι απώλεια αντικειμένων από αμέλεια στη μεταφορά. Στην πράξη τα μικρά τα βρίσκετε μόνοι σας.

Το τρίτο είναι το ίδιο το ταξίμετρο, ο πομποδέκτης και ο εξοπλισμός που προσθέσατε. Αν δεν δηλωθούν χωριστά, θεωρούνται μέρος της αξίας του οχήματος και σε μερική ζημιά συχνά αμφισβητούνται. Δώστε τα τιμολόγια αγοράς στην αίτηση.

Το τέταρτο είναι η ζημιά που κάνει επίτηδες ένας επιβάτης. Το σκισμένο κάθισμα, ο σπασμένος καθρέφτης, ο εμετός. Εδώ μιλάμε για κακόβουλη ενέργεια, που είναι ξεχωριστή προαιρετική κάλυψη με δική της απαλλαγή, γύρω στα 400 ευρώ σε ορισμένα πακέτα. Με τέτοια απαλλαγή, οι περισσότερες τέτοιες ζημιές μένουν σε εσάς.

Τι λέει ο νόμος

Ένα παράδειγμα

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο κοστίζει η ασφάλεια ενός ταξί τον χρόνο;

Μόνο η αστική ευθύνη κινείται από 384 έως 779 ευρώ τον χρόνο στον δικό μας υπολογισμό, ανάλογα με τη ζώνη. Η μέση επαρχιακή τιμή είναι γύρω στα 550 ευρώ. Με νομική προστασία, οδική βοήθεια και προσωπικό ατύχημα οδηγού, το πακέτο του επαγγελματία φτάνει τα 700 με 900 ευρώ.

Καλύπτεται ο πελάτης που κάθεται πίσω;

Ναι, πλήρως. Ο επιβάτης ενός ταξί είναι τρίτος κατά το π.δ. 237/1986 και καλύπτεται μέχρι 1.300.000 ευρώ για σωματικές βλάβες, όπως κάθε άλλος τρίτος. Δεν έχει σημασία αν πλήρωσε κόμιστρο ή αν τον πήρατε από καλοσύνη. Ο μόνος που δεν είναι τρίτος στο δικό του όχημα είναι ο οδηγός.

Γιατί δεν με ασφαλίζουν όλες οι εταιρείες;

Το ταξί κάνει πέντε φορές τα χιλιόμετρα ενός ΙΧ, μέσα στην πόλη, με επιβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν. Ο δείκτης ζημιών είναι υψηλός και λίγες εταιρείες θέλουν το χαρτοφυλάκιο. Η Υδρόγειος, για παράδειγμα, γράφει ταξί, αλλά όχι όσα έχουν έδρα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Δίνεται μικτή σε ταξί;

Δίνεται, αλλά από λίγες εταιρείες και με όρους. Το ασφάλιστρο των ιδίων ζημιών είναι αισθητά πάνω από του ΙΧ για την ίδια αξία, η απαλλαγή μεγαλύτερη, και συνήθως ζητείται προασφαλιστικός έλεγχος. Αξίζει σε καινούργιο όχημα που χρωστάτε ακόμη. Σε ταξί δέκα ετών δεν πουλιέται σχεδόν πουθενά.

Μετράει το bonus-malus στο ταξί;

Μετράει, αλλά ξεκινάτε πιο ψηλά. Το τιμολόγιο της Υδρογείου τιμολογεί τα ταξί στην κατηγορία 2, όχι στην 1 όπου φτάνει ένα καθαρό ΙΧ. Οι ζημιές είναι περισσότερες επειδή τα χιλιόμετρα είναι περισσότερα, και μια υπαίτια ζημιά τον χρόνο σας κρατάει μόνιμα στις ακριβές κατηγορίες.

Τι γίνεται αν οδηγεί άλλος στη βάρδια;

Πρέπει να τον δηλώσετε. Η ασφάλεια ακολουθεί το όχημα, οπότε ο τρίτος πληρώνεται ούτως ή άλλως, αλλά η εταιρεία έχει δικαίωμα αναγωγής εναντίον σας αν ο οδηγός δεν πληρούσε τους όρους του συμβολαίου. Δηλώστε κάθε οδηγό με όνομα, ηλικία και έτη διπλώματος πριν μπει στη βάρδια.

Πληρώνω ασφάλεια όσο το ταξί είναι ακινητοποιημένο;

Αν καταθέσετε πινακίδες ή δηλώσετε ψηφιακή ακινησία, η υποχρέωση ασφάλισης παύει και η εταιρεία σας επιστρέφει τα μη δεδουλευμένα ασφάλιστρα ή σας παγώνει το συμβόλαιο. Προσοχή: η άδεια ΕΔΧ έχει δικούς της κανόνες για την ακινησία και δεν ταυτίζονται με τους ασφαλιστικούς.

Νομοθεσία που αναφέρεται: π.δ. 237/1986 άρ. 6 · π.δ. 237/1986 άρ. 7 · ν. 2496/1997 άρ. 3

Πηγές

1. π.δ. 237/1986, κωδικοποίηση του ν. 489/1976 για την υποχρεωτική ασφάλιση οχημάτων, 1986, όπως ισχύει
2. ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφάλισης Αυτοκινήτων 2024, Νοέμβριος 2025

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.