Ερωτήσεις 561 έως 580

Ο Κανονισμός (ΕΚ) 785/2004, όπως ισχύει, εφαρμόζεται για αεροσκάφη που εκτελούν πτήσεις εντός ή υπεράνω του εδάφους κράτους μέλους ή προς ή από κράτος μέλος στο οποίο ισχύει η συνθήκη του Μόντρεαλ, και περιλαμβάνει…

• α όλα τα κρατικά αεροσκάφη.
• β όλους τους αερομεταφορείς και όλες τις επιχειρήσεις εκμετάλλευσης αεροσκαφών.
• γ μόνο τους κρατικούς αερολιμένες.
• δ μόνο τα ιδιωτικά αεροσκάφη.

Τι καλύπτει το συμβόλαιο αεροπλοΐας για απώλεια ή καταστροφή του αεροσκάφους;

• α Την εξαφάνιση του αεροσκάφους σε περίπτωση που δεν εντοπιστεί εντός 90 ημερών μετά την έναρξη της πτήσης.
• β Τη φθορά, βλάβη και ζημία που έχει ένα σταδιακό ή σωρευτικό αποτέλεσμα.
• γ Την επισκευή της ζημίας από δόλο στο αεροσκάφος από τους κινδύνους που καλύπτονται.
• δ Την αντικατάσταση ή επισκευή της ζημίας από ατύχημα στο αεροσκάφος από τους κινδύνους που καλύπτονται καθώς και την εξαφάνιση του αεροσκάφους σε περίπτωση που δεν εντοπιστεί εντός 60 ημερών μετά την έναρξη της πτήσης.

Ποια είναι η ελάχιστη ασφαλιστική κάλυψη για την ευθύνη έναντι επιβατών;

• α Ορίζεται σε 250.000 ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα (Ε.Τ.Δ.), ανά επιβάτη. Ως προς τις μη εμπορικές πτήσεις αεροσκαφών με μέγιστη μάζα απογείωσης (ΜΤΟΜ) που δεν υπερβαίνει τα 2.700 kg, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν χαμηλότερο επίπεδο ελάχιστης ασφαλιστικής κάλυψης υπό τον όρο ότι η εν λόγω κάλυψη αντιστοιχεί τουλάχιστον σε 100.000 Ε.Τ.Δ. ανά επιβάτη.
• β Ορίζεται σε 350.000 ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα (Ε.Τ.Δ.), ανά επιβάτη.
• γ Ορίζεται σε 100.000 ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα (Ε.Τ.Δ.), ανά επιβάτη.
• δ Tα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν το επίπεδο ελάχιστης ασφαλιστικής κάλυψης, υπό τον όρο ότι η εν λόγω κάλυψη αντιστοιχεί τουλάχιστον σε 150.000 Ε.Τ.Δ. ανά επιβάτη.

Ποια από τα παρακάτω είναι ορθά για την ελάχιστη ασφαλιστική κάλυψη ως προς την ευθύνη έναντι τρίτων στην υποχρεωτική ασφάλιση αερομεταφορών;

• α Όταν δεν παρέχεται σε αερομεταφορέα ή επιχείρηση εκμετάλλευσης αεροσκαφών ασφαλιστική κάλυψη ανά ατύχημα για ζημιές έναντι τρίτων λόγω κινδύνων πολέμου ή τρομοκρατίας, ο αερομεταφορέας ή η επιχείρηση εκμετάλλευσης αεροσκαφών μπορεί να εκπληρώσει την υποχρέωση ασφάλισής του κατά τέτοιων κινδύνων με ασφαλιστική κάλυψη βάσει συνολικού ορίου, το οποίο πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμο με το οικείο ποσό του πίνακα με τις δέκα (10) κατηγορίες.
• β Οι ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλιστικής κάλυψης ως προς την ευθύνη έναντι τρίτων στην υποχρεωτική ασφάλιση αερομεταφορών, ορίζονται από κάθε κράτος-μέλος και επανεξετάζονται κάθε δύο (2) έτη.
• γ Ορίζεται ανά ατύχημα για κάθε αεροσκάφος, σε πίνακα με δέκα (10) κατηγορίες, ανάλογα με τη μέγιστη μάζα απογείωσης.
• δ Ορίζεται ανά ατύχημα για κάθε αεροσκάφος, σε πίνακα με δέκα (10) κατηγορίες, ανάλογα με τη μέγιστη μάζα απογείωσης. Όταν δεν παρέχεται σε αερομεταφορέα ή επιχείρηση εκμετάλλευσης αεροσκαφών ασφαλιστική κάλυψη ανά ατύχημα για ζημιές έναντι τρίτων λόγω κινδύνων πολέμου ή τρομοκρατίας, ο αερομεταφορέας ή η επιχείρηση εκμετάλλευσης αεροσκαφών μπορεί να εκπληρώσει την υποχρέωση ασφάλισής του κατά τέτοιων κινδύνων με ασφαλιστική κάλυψη βάσει συνολικού ορίου, το οποίο πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμο με το οικείο ποσό του πίνακα με τις δέκα (10) κατηγορίες.

Ως "επιχείρηση εκμετάλλευσης αεροσκάφους" νοείται …

• α το πρόσωπο ή η οντότητα που έχει στη διαρκή και πραγματική διάθεσή του τη χρήση ή τη λειτουργία του αεροσκάφους, χωρίς να είναι αερομεταφορέας.
• β το πρόσωπο ή η οντότητα που έχει στη διαρκή και πραγματική διάθεσή του τη χρήση ή τη λειτουργία του αεροσκάφους, χωρίς να είναι αερομεταφορέας και κατά τεκμήριο, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο όνομα του οποίου είναι νηολογημένο το αεροσκάφος, εκτός αν μπορεί να επιδείξει ότι η επιχείρηση εκμετάλλευσης είναι άλλο πρόσωπο.
• γ κατά τεκμήριο, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο όνομα του οποίου είναι νηολογημένο το αεροσκάφος, εκτός αν μπορεί να επιδείξει ότι η επιχείρηση εκμετάλλευσης είναι άλλο πρόσωπο.
• δ το νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται λόγω μίσθωσης το αεροσκάφος.

Τρόποι βελτίωσης της εικόνας του προς ασφάλιση κινδύνου, στην ασφάλιση πυρός, ώστε να μειωθεί το ασφάλιστρο, είναι:

• α H εγκατάσταση πυρανιχνευτών εντός του κτηρίου καθώς και η τοποθέτηση τροχήλατων πυροσβεστικών μέσων και συστημάτων sprinklers.
• β Η υπασφάλιση του κτηρίου.
• γ Η εξάμηνη ανανέωση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου.
• δ Η απομάκρυνση όλων των εύφλεκτων υλών και εμπορευμάτων.

Βασικοί παράγοντες κατά το σχεδιασμό των ασφαλιστικών καλύψεων είναι:

• α Το είδος κατασκευής και η χρήση του κτηρίου, καθώς και το είδος των εργασιών κατά την παραγωγική διαδικασία.
• β Τα συστήματα πυροπροστασίας και η “εικόνα νοικοκυριού” της επιχείρησης.
• γ Η συγκέντρωση αξιών ανά περιοχή πυρός, αναφλεξιμότητα και ευαισθησία περιεχομένου.
• δ Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Στις πληροφορίες που θα συγκεντρώσει ο μεσίτης (αντ)ασφαλίσεων για την κάλυψη μεγάλων βιομηχανικών κινδύνων περιλαμβάνονται:

• α Το αν ο χώρος προς ασφάλιση συνδέεται με τους υπόλοιπους χώρους της μονάδας.
• β Το αν υπάρχουν στο χώρο πυροδιαμερίσματα ή πυρίμαχα υλικά κατασκευής που μπορούν να βελτιώσουν τον χώρο.
• γ Η εξέταση του ύψους των αξιών που μπορεί να συγκεντρωθεί σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του χώρου προς ασφάλιση.
• δ Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Πώς αξιολογείται το είδος κατασκευής του προς ασφάλιση κτηρίου;

• α Λαμβάνεται υπόψη το αν το κτήριο είναι "φιλικό προς το περιβάλλον".
• β Αν το έτος κατασκευής είναι μεγαλύτερο από πέντε έτη, δεν ασφαλίζεται.
• γ Λαμβάνεται υπόψη η απόσταση του κτηρίου από την πλησιέστερη πυροσβεστική υπηρεσία.
• δ Εξετάζονται τα υλικά κατασκευής και τα δομικά στοιχεία αυτού, αν και κατά πόσο είναι ικανά να αντέξουν στα θερμικά αποτελέσματα μιας πυρκαϊάς, καθώς και τα γειτονικά του κτήρια. Οι κατασκευές από μπετόν βελτιώνουν τον κίνδυνο και από ξύλο επιβαρύνουν την εικόνα του κινδύνου.

Ποιος έχει την ευθύνη για την ασφάλιση των εμπορευμάτων;

• α Πάντα ο αγοραστής των εμπορευμάτων.
• β Πάντα ο φορτωτής των εμπορευμάτων.
• γ Εξαρτάται από τους όρους του συμβολαίου της πώλησης.
• δ Πάντα ο μεταφορέας των εμπορευμάτων.

Πότε έχουμε "πλασματική ολική απώλεια" (Constructive Total Loss) ;

• α Όταν το ύψος της ζημίας του ασφαλισμένου αντικειμένου είναι άγνωστο.
• β Στις περιπτώσεις μερικής ζημίας.
• γ Όταν ο ιδιοκτήτης του ασφαλισμένου αντικειμένου δηλώσει την απώλεια αυτού, ενώ στην πραγματικότητα το ασφαλισμένο αντικείμενο δεν έχει ζημιωθεί.
• δ Όταν το ασφαλισμένο αντικείμενο εγκαταλείπεται, επειδή η πραγματική ολική απώλεια φαίνεται να είναι αναπόφευκτη ή επειδή δεν μπορούσε να σωθεί χωρίς τα έξοδα να υπερβαίνουν την αξία του.

Τι συνιστά ζημιά από νερό θαλάσσης σε 50 τόνους σιταριού από ένα συνολικό εμπόρευμα 100 τόνων, το οποίο διαπιστώνεται κατά την παραλαβή στο λιμάνι προορισμού;

• α Ολική Απώλεια.
• β Έξοδο περιστολής ζημίας.
• γ Μερική Αβαρία.
• δ Γενική Αβαρία.

Ο "κίνδυνος αγοράς" …

• α επηρεάζει το χαρτοφυλάκιο των δανείων ενός χρηματοπιστωτικού οργανισμού.
• β επηρεάζει το χαρτοφυλάκιο των συναλλαγών ενός χρηματοπιστωτικού οργανισμού.
• γ σχετίζεται με τη μεταβολή των τιμών των διαφόρων παραμέτρων της αγοράς και αντανακλά τη γενική κατάσταση της οικονομίας.
• δ όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

"Πιστωτικός κίνδυνος" (Credit Risk), είναι ο κίνδυνος …

• α σχετίζεται με τη μεταβολή των τιμών των διαφόρων παραμέτρων της αγοράς.
• β που σχετίζεται με την ικανότητα της τράπεζας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς τους δανειολήπτες.
• γ ζημίας που προκύπτει από την αδυναμία πληρωμής του δανειζομένου.
• δ που απoρέει από τη μεταβολή της τιμής των αξιογράφων από περίοδο σε περίοδο.

Στον πιστωτικό κίνδυνο υπάγονται οι κάτωθι μορφές κινδύνων:

• α Ο κίνδυνος φερεγγυότητας του δανειζόμενου και ο κίνδυνος που προέρχεται από την αδυναμία μιας χώρας αποπληρωμής του δημοσίου χρέους της.
• β Ο κίνδυνος από διακυμάνσεις των επιτοκίων.
• γ Ο κίνδυνος που απορρέει από τις διακυμάνσεις της αγοράς.
• δ Ο κίνδυνος μη έγκαιρης ρευστοποίησης μίας επένδυσης.

Ο "λειτουργικός κίνδυνος" …

• α απορρέει από τις διακυμάνσεις των επιτοκίων.
• β είναι ο κίνδυνος χρεωκοπίας μίας επιχείρησης.
• γ αντιπροσωπεύει την πιθανή ζημία που σχετίζεται με τη λανθασμένη και ανεπαρκή λειτουργία των εσωτερικών διεργασιών ενός οργανισμού.
• δ χαρακτηρίζεται από πολλούς ως αμελητέος κίνδυνος.

Ως "κίνδυνος ρευστότητας" νοείται:

• α Ο κίνδυνος που απορρέει από την αδυναμία κάλυψης των υποχρεώσεων του χρηματοπιστωτικού οργανισμού.
• β Ο κίνδυνος που απορρέει από τη διαφορά μεγέθους των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού σε ένα χρηματοπιστωτικό χαρτοφυλάκιο.
• γ Η περίπτωση που το μέγεθος των περιουσιακών στοιχείων ενός οργανισμού είναι μικρότερο των υποχρεώσεών του.
• δ Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Η διαχείριση κινδύνου εμπεριέχει:

• α Το στάδιο ανεύρεσης πιθανών τρόπων αντιμετώπισης του κινδύνου.
• β Το στάδιο ταυτοποίησης του κινδύνου.
• γ Το στάδιο μέτρησης του κινδύνου.
• δ Όλες οι απαντήσεις είναι σωστές.

Στο στάδιο της μέτρησης του κινδύνου …

• α λαμβάνονται μέτρα αποφυγής του κινδύνου.
• β πραγματοποιείται προσπάθεια προσδιορισμού της πιθανότητας εμφάνισης του κινδύνου καθώς και της έκτασης των επιπτώσεών του.
• γ πραγματοποιείται η αναγνώριση του κινδύνου.
• δ λαμβάνονται μέτρα για την αντιμετώπιση του κινδύνου.

Η παραδοσιακή διαχείριση κινδύνων, εστιάζει:

• α Στους κινδύνους που δύσκολα προσδιορίζονται αλλά έχουν πιθανότητα 100% να επέλθουν.
• β Στους κινδύνους που αντιμετωπίζονται με παραδοσιακά χρηματοοικονομικά εργαλεία αντιστάθμισης του κινδύνου.
• γ Στους κινδύνους που είναι δύσκολο να αναγνωριστούν με χρηματοοικονομικά εργαλεία.
• δ Στους κινδύνους που απορρέουν από φυσικές (ατυχήματα, φυσικές καταστροφές) ή νομικές αιτίες (αγωγές).