Με μια ματιά

  • Ο κίνδυνος σε ένα unit linked δεν κάθεται στην εταιρεία. Κάθεται σε εσάς.
  • Η εταιρεία αναλαμβάνει τον ασφαλιστικό κίνδυνο, δηλαδή τον θάνατο ή την ανικανότητα. Την απόδοση δεν την υπόσχεται.
  • «Εγγυημένο» σημαίνει κάτι συγκεκριμένο, με όρους. Σχεδόν ποτέ δεν σημαίνει «δεν χάνετε».
  • Η πρόωρη έξοδος είναι ο κίνδυνος που εμφανίζεται συχνότερα από κάθε άλλον.
  • Στα επενδυτικά προϊόντα ο νόμος ζητά περισσότερα από τον πωλητή1.

Η ουσία

Κάθε ασφαλιστήριο είναι μια μεταφορά κινδύνου. Πληρώνετε ένα βέβαιο μικρό ποσό για να μην πληρώσετε ένα αβέβαιο μεγάλο. Ο κίνδυνος φεύγει από εσάς και πάει στην εταιρεία, και αυτή είναι όλη η ιδέα.

Σε ένα συνδεδεμένο με επενδύσεις συμβόλαιο, ένα κομμάτι του ταξιδιού γίνεται ανάποδα.

Το ασφαλιστικό σκέλος λειτουργεί όπως πάντα: αν συμβεί το ασφαλισμένο γεγονός, η εταιρεία πληρώνει. Το επενδυτικό σκέλος όμως δεν είναι ασφάλιση. Είναι λογαριασμός με μονάδες, και η αξία των μονάδων ανεβοκατεβαίνει. Όταν κατεβαίνει, δεν κατεβαίνει για την εταιρεία. Κατεβαίνει για εσάς.

Το Παράρτημα XIII του ν. 4583/2018 το ονομάζει ρητά: ανάμεσα στις γνώσεις που οφείλει να έχει όποιος διανέμει τέτοια προϊόντα, βάζει «τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που βαρύνουν τους ασφαλισμένους». Η λέξη «βαρύνουν» είναι η ουσία αυτής της σελίδας.

Οι πέντε κίνδυνοι που περνούν σε εσάς

Ο κίνδυνος της αγοράς. Ο προφανής. Τα αμοιβαία κεφάλαια στα οποία επενδύονται οι μονάδες πέφτουν και ανεβαίνουν. Μια πτώση είκοσι τοις εκατό στην αγορά είναι πτώση είκοσι τοις εκατό στον λογαριασμό σας, μείον ό,τι κρατήθηκε ήδη σε χρεώσεις.

Ο κίνδυνος της σειράς των αποδόσεων. Λιγότερο γνωστός και εξίσου σημαντικός. Δύο άνθρωποι με την ίδια μέση απόδοση σε είκοσι χρόνια μπορεί να καταλήξουν σε πολύ διαφορετικά ποσά, αν ο ένας έφαγε τις κακές χρονιές στην αρχή και ο άλλος στο τέλος. Όταν πληρώνετε δόσεις, οι κακές χρονιές στην αρχή είναι στην πραγματικότητα ευκαιρία. Όταν αντλείτε, είναι πρόβλημα.

Ο κίνδυνος του χρόνου εξόδου. Το συμβόλαιο έχει ορίζοντα. Αν χρειαστείτε τα χρήματα σε χρονιά που η αγορά είναι χαμηλά, η ζημιά κλειδώνει. Κανείς δεν σας αποζημιώνει γιατί χρειαστήκατε τα χρήματα λάθος μήνα.

Ο κίνδυνος των χρεώσεων. Οι χρεώσεις αφαιρούνται είτε η αγορά ανεβαίνει είτε πέφτει. Σε μια χρονιά με μηδενική απόδοση, ο λογαριασμός σας μικραίνει. Σε μια δεκαετία, οι χρεώσεις είναι η πιο βέβαιη γραμμή ολόκληρου του συμβολαίου.

Ο κίνδυνος του νομίσματος. Αν τα κεφάλαια επενδύουν εκτός ευρώ και δεν υπάρχει αντιστάθμιση, η ισοτιμία μπαίνει στην εξίσωση. Μπορεί να δουλέψει και υπέρ σας. Είναι όμως ένας δεύτερος άξονας αβεβαιότητας που πολλοί δεν ξέρουν ότι αγόρασαν.

Τι κρατά η εταιρεία

Η λίστα από πάνω δεν σημαίνει ότι η εταιρεία δεν αναλαμβάνει τίποτα.

Κρατά τον ασφαλιστικό κίνδυνο. Αν συμβεί θάνατος μέσα στη διάρκεια, το ασφαλισμένο ποσό καταβάλλεται ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται οι αγορές εκείνη την ημέρα. Σε πολλά προϊόντα το ποσό αυτό είναι το μεγαλύτερο ανάμεσα στο συμφωνημένο κεφάλαιο και στην αξία του λογαριασμού.

Κρατά τον λειτουργικό κίνδυνο, δηλαδή το κόστος να τρέχει το προϊόν σωστά, και υπόκειται σε εποπτεία για τη φερεγγυότητά της με βάση το Solvency II2.

Και κρατά ό,τι ρητά εγγυάται. Εκεί όμως χρειάζεται προσοχή.

Τι σημαίνει πραγματικά η λέξη «εγγύηση»

Η λέξη χρησιμοποιείται με τρεις πολύ διαφορετικές έννοιες, και οι πελάτες ακούν μία.

Εγγυημένο κεφάλαιο στη λήξη. Το ποσό που καταβάλατε, ή μέρος του, προστατεύεται αν φτάσετε στο τέλος πληρώνοντας κάθε δόση. Δεν προστατεύει την απόδοση, και δεν ισχύει αν φύγετε νωρίτερα.

Εγγυημένο ελάχιστο επιτόκιο. Μια ελάχιστη απόδοση, συνήθως χαμηλή, κατοχυρωμένη συμβατικά. Υπάρχει σε κλασικά προϊόντα ζωής περισσότερο παρά σε unit linked.

Εγγυημένο ποσό σε θάνατο. Το ασφαλιστικό σκέλος. Δεν έχει σχέση με την επένδυση, και συχνά είναι αυτό που ακούγεται ως «εγγύηση» ενώ αφορά άλλο γεγονός.

Καμία από τις τρεις δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χάσετε χρήματα. Η ερώτηση που τις ξεχωρίζει είναι μία: τι ακριβώς είναι εγγυημένο, σε ποια περίπτωση, και τι γίνεται αν βγω νωρίτερα.

Πού εμφανίζεται ο κίνδυνος στην πράξη

Δεν εμφανίζεται στις πτώσεις των αγορών. Εμφανίζεται στην εξαγορά.

Ένα συμβόλαιο με ορίζοντα εικοσαετίας γράφτηκε για εικοσαετία. Τα έξοδά του είναι εμπροσθοβαρή, και η αξία εξαγοράς στα πρώτα χρόνια είναι μικρότερη από τα χρήματα που βάλατε, ακόμη και όταν οι αγορές πήγαν καλά.

Ο μέσος άνθρωπος όμως δεν έχει εικοσαετή σταθερότητα. Αλλάζει δουλειά, κάνει παιδί, αγοράζει σπίτι. Η ανάγκη ρευστότητας έρχεται πριν από τη λήξη πολύ συχνότερα από όσο υπολογίζει κανείς στην υπογραφή.

Γι αυτό η πιο χρήσιμη ερώτηση πριν αγοράσετε δεν είναι «πόσο θα πιάσει». Είναι «τι παίρνω πίσω αν χρειαστεί να σταματήσω στον τρίτο χρόνο». Η απάντηση είναι γραμμένη, και ο οδηγός για την εξαγορά ασφαλιστηρίου δείχνει πού βρίσκεται.

Τι οφείλει ο πωλητής σε αυτό το προϊόν

Ο νόμος ζητά περισσότερα εδώ από ό,τι σε μια ασφάλεια περιουσίας, και ο λόγος είναι ακριβώς αυτή η μετακίνηση του κινδύνου.

Πέρα από τις γενικές υποχρεώσεις ενημέρωσης, στα επενδυτικά προϊόντα ο διανομέας οφείλει να εκτιμήσει αν το προϊόν σας ταιριάζει, με βάση τη γνώση και την εμπειρία σας στον χώρο, την οικονομική σας κατάσταση και τους στόχους σας. Οφείλει επίσης να διαχειρίζεται τις συγκρούσεις συμφερόντων και όχι απλώς να τις δηλώνει1.

Υπάρχει και χωριστό έντυπο. Το KID, το έγγραφο βασικών πληροφοριών, δείχνει σε τυποποιημένη μορφή τι είναι το προϊόν, τι κόστη έχει ανά έτος, και τι αποδίδει σε σενάρια. Είναι το αντίστοιχο του IPID για αυτή την οικογένεια.

Αν κανείς δεν σας ρώτησε για την εμπειρία σας και κανείς δεν σας έδωσε KID, δεν σημαίνει ότι το συμβόλαιο είναι άκυρο. Σημαίνει ότι η πώληση δεν έγινε όπως ο νόμος την περιγράφει, και ότι έχετε τεκμηριωμένο παράπονο.

Ένα παράδειγμα

Η Ελένη είναι 38 ετών. Έχει ένα παιδί, στεγαστικό δάνειο με υπόλοιπο εβδομήντα χιλιάδες, και κάπου τριακόσια ευρώ τον μήνα που περισσεύουν.

Της προτείνεται συνδεδεμένο με επενδύσεις πρόγραμμα, διακόσια ευρώ τον μήνα, με ορίζοντα εικοσαετίας και ασφάλιση ζωής μέσα.

Τρεις ερωτήσεις κρίνουν αν ταιριάζει.

Έχει καλυφθεί το βασικό; Αν η Ελένη πεθάνει αύριο, το δάνειο μένει. Ένα πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής για εβδομήντα χιλιάδες κοστίζει κλάσμα των διακοσίων ευρώ και λύνει ακριβώς αυτό. Το επενδυτικό προϊόν δεν είναι υποκατάστατο: το ασφαλιστικό του σκέλος είναι συνήθως μικρότερο και ακριβότερο ανά ευρώ κάλυψης.

Υπάρχει αποθεματικό; Χρήματα για τρεις έως έξι μήνες εξόδων, σε λογαριασμό που ανοίγει αύριο. Χωρίς αυτό, η πρώτη έκτακτη ανάγκη θα αναγκάσει πρόωρη εξαγορά, δηλαδή τον ακριβότερο τρόπο να βγάλει κανείς χρήματα από τέτοιο προϊόν.

Αντέχει τον ορίζοντα; Είκοσι χρόνια είναι πραγματικά είκοσι χρόνια. Αν η απάντηση είναι «μάλλον, εξαρτάται», το ποσό της δόσης πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να μην πονά ποτέ.

Η Ελένη απαντά ότι δεν έχει ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο. Η σωστή σειρά είναι λοιπόν: πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής, αποθεματικό, και μετά συζήτηση για επένδυση, με ό,τι περισσεύει. Ο οδηγός ασφάλιση ή αποταμίευση δείχνει πώς μπαίνουν σε σειρά αυτές οι αποφάσεις.

Τι λέει ο νόμος

Το άρθρο 27 του ν. 4583/2018 βάζει τη γενική αρχή για κάθε διανομέα και απαγορεύει σχήματα αμοιβής που συγκρούονται με το συμφέρον του πελάτη.

Το άρθρο 29 ζητά τη δήλωση της φύσης της αμοιβής και κάθε δεσμού με την εταιρεία. Σε ένα προϊόν με μακρύ ορίζοντα και εμπροσθοβαρή έξοδα, αυτή η δήλωση μετράει περισσότερο παρά οπουδήποτε αλλού.

Το Παράρτημα XIII ονομάζει χωριστά, για τα επενδυτικά προϊόντα, τη γνώση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων των επενδυτικών επιλογών και των χρηματοοικονομικών κινδύνων που βαρύνουν τους ασφαλισμένους. Είναι υποχρέωση γνώσης του πωλητή, και είναι το περιεχόμενο αυτής της σελίδας.

Ο ν. 4364/2016 φέρνει το πλαίσιο φερεγγυότητας, που απαντά σε άλλη ερώτηση: όχι αν θα κερδίσετε, αλλά αν η εταιρεία θα υπάρχει για να πληρώσει.

Πώς διαβάζεται ένα σενάριο απόδοσης

Το KID δείχνει σενάρια: δυσμενές, μέτριο, ευνοϊκό, και ένα σενάριο ακραίας πίεσης. Δίπλα σε καθένα υπάρχει ποσό και μέση ετήσια απόδοση.

Τρία πράγματα αξίζει να ξέρετε πριν τα κοιτάξετε.

Πρώτο, δεν είναι προβλέψεις. Υπολογίζονται από την ιστορική συμπεριφορά αντίστοιχων επενδύσεων, με μεθοδολογία που ορίζει ο κανονισμός. Κανείς δεν υπόσχεται ότι το μέτριο σενάριο θα συμβεί.

Δεύτερο, τα ποσά είναι μετά τα κόστη. Αυτό τα κάνει χρήσιμα, γιατί δείχνουν τι φτάνει σε εσάς και όχι τι έκανε η αγορά.

Τρίτο, η σύγκριση γίνεται στον ίδιο ορίζοντα. Δύο προτάσεις με διαφορετική διάρκεια δεν συγκρίνονται από τους αριθμούς τους. Ζητήστε και τις δύο στην ίδια περίοδο.

Το σενάριο που διαβάζεται λιγότερο και μετράει περισσότερο είναι το δυσμενές. Η ερώτηση δεν είναι αν αντέχετε το ευνοϊκό. Είναι αν η ζωή σας συνεχίζει κανονικά αν συμβεί το δυσμενές.

Πού κάθεται αυτό το προϊόν σε μια σωστή σειρά

Υπάρχει σειρά στις ασφαλιστικές αποφάσεις ενός νοικοκυριού, και δεν είναι θέμα γούστου. Βγαίνει από το μέγεθος της ζημιάς που δεν αντέχετε.

Πρώτα έρχονται οι υποχρεωτικές και οι καταστροφικές. Η αστική ευθύνη του αυτοκινήτου, γιατί την επιβάλλει ο νόμος και γιατί μια σωματική βλάβη τρίτου είναι το μεγαλύτερο νούμερο που μπορεί να σας βρει. Η κατοικία, αν το σπίτι είναι δικό σας. Η ζωή, αν κάποιος εξαρτάται από το εισόδημά σας.

Μετά έρχεται το αποθεματικό. Τρεις έως έξι μήνες εξόδων, σε λογαριασμό που ανοίγει αύριο χωρίς ποινή.

Και μετά, με ό,τι περισσεύει και για ορίζοντα που αντέχετε, έρχεται η επένδυση, με ή χωρίς ασφαλιστικό περιτύλιγμα.

Ένα unit linked που μπαίνει πριν από τα δύο πρώτα δεν είναι λάθος προϊόν. Είναι σωστό προϊόν σε λάθος σειρά, και η διαφορά φαίνεται την πρώτη φορά που χρειαστείτε χρήματα γρήγορα.

Αν θέλετε να δείτε τι κοστίζουν οι βασικές καλύψεις πριν αποφασίσετε τι περισσεύει, η σύγκριση δίνει εκτιμήσεις με δημοσιευμένες παραδοχές.

Τι να ζητήσετε γραπτά

Πέντε πράγματα, και όλα υπάρχουν ήδη σε έντυπη μορφή.

Το KID, με τα κόστη ανά έτος και τα σενάρια.

Τον πίνακα αξιών εξαγοράς ανά έτος, ώστε να δείτε τι παίρνετε πίσω αν σταματήσετε στον τρίτο, στον πέμπτο ή στον δέκατο χρόνο.

Τη διατύπωση της εγγύησης, αυτούσια από τους όρους και όχι σε παράφραση.

Τη σύνθεση των κεφαλαίων στα οποία επενδύονται οι μονάδες, και το αν υπάρχει έκθεση σε ξένο νόμισμα.

Τη δήλωση απαιτήσεων και αναγκών που συμπληρώθηκε για εσάς, με την εκτίμηση καταλληλότητας.

Αν κάποιο από τα πέντε δεν δίνεται, αυτό είναι η απάντηση στο αν πρέπει να υπογράψετε σήμερα.

Η διαφορά από ένα κλασικό συμβόλαιο ζωής

Η σύγκριση βοηθά περισσότερο από κάθε ορισμό, γιατί δείχνει πού ακριβώς μετακινήθηκε ο κίνδυνος.

Σε ένα κλασικό συμβόλαιο ζωής με σταθερό κεφάλαιο, η εταιρεία υπόσχεται ένα ποσό. Επενδύει τα ασφάλιστρα όπως κρίνει, και αν οι επενδύσεις της πάνε άσχημα, το πρόβλημα είναι δικό της: το ποσό που σας χρωστά δεν αλλάζει. Γι αυτό το προϊόν είναι ακριβότερο ανά ευρώ κάλυψης και γι αυτό η εταιρεία υποχρεούται να κρατά κεφάλαια για να το στηρίξει.

Σε ένα unit linked, δεν υπάρχει ποσό που υπόσχεται. Υπάρχει λογαριασμός που σας ανήκει και μονάδες που κινούνται. Η εταιρεία διαχειρίζεται και χρεώνει. Το προϊόν είναι φθηνότερο για εκείνη σε κεφαλαιακές απαιτήσεις, ακριβώς επειδή τον κίνδυνο τον κρατάτε εσείς.

Καμία από τις δύο δομές δεν είναι απάτη, και οι δύο υπάρχουν νόμιμα δίπλα δίπλα. Η σύγχυση γεννιέται όταν το δεύτερο πουλιέται με τη γλώσσα του πρώτου: όταν ακούγεται «θα πάρετε» εκεί που ο όρος γράφει «ενδέχεται να λάβετε».

Μια πρακτική δοκιμή, που δουλεύει σε κάθε παρουσίαση. Ρωτήστε: αν η αγορά πέσει τριάντα τοις εκατό και μείνει εκεί, τι αλλάζει για εμένα και τι για την εταιρεία; Αν η απάντηση είναι ότι αλλάζει μόνο για εσάς, κρατάτε τον επενδυτικό κίνδυνο. Αν είναι ότι δεν αλλάζει τίποτα για εσάς, τότε κάτι είναι εγγυημένο και πρέπει να δείτε πού γράφεται.

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Οι εκτιμήσεις αυτού του site δεν προβάλλουν απόδοση επένδυσης, και αυτό είναι απόφαση και όχι παράλειψη. Μια απόδοση που δεν έχει συμβεί ακόμη δεν είναι τιμή, και ένας αριθμός δίπλα σε ένα προϊόν διαβάζεται σαν υπόσχεση.

Αυτό που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι το κόστος της κάλυψης, και εκεί η σύγκριση έχει νόημα.

Στον δικό μας υπολογισμό, ένα πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής για έναν μη καπνιστή γύρω στα τριάντα πέντε, με κεφάλαιο εκατόν πενήντα χιλιάδες και διάρκεια είκοσι έτη, κοστίζει ένα κλάσμα της μηνιαίας δόσης ενός επενδυτικού προγράμματος με ανάλογο ασφαλιστικό σκέλος. Η διαφορά δεν είναι κρυφή χρέωση. Είναι ότι το ένα αγοράζει μόνο κάλυψη και το άλλο αγοράζει κάλυψη μαζί με λογαριασμό.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι το ένα υπερέχει. Είναι ότι πρέπει να ξέρετε ποιο από τα δύο αγοράζετε, και να μην πληρώνετε για λογαριασμό όταν χρειάζεστε κάλυψη.

Δύο ερωτήσεις που ξεκαθαρίζουν τα πάντα

Όταν η παρουσίαση τελειώσει και τα φυλλάδια είναι στο τραπέζι, δύο ερωτήσεις αρκούν για να καταλάβετε τι κρατάτε στα χέρια σας.

Η πρώτη: αν σταματήσω στον τρίτο χρόνο, πόσα παίρνω πίσω; Η απάντηση υπάρχει σε πίνακα και δεν είναι θέμα εκτίμησης. Αν είναι σημαντικά λιγότερα από όσα θα έχετε πληρώσει, το προϊόν είναι μακροπρόθεσμο και πρέπει να το αντιμετωπίσετε ως τέτοιο. Αν κανείς δεν μπορεί να σας δείξει τον πίνακα, δεν έχετε δει το προϊόν.

Η δεύτερη: ποιο ακριβώς ποσό είναι εγγυημένο, και σε ποια περίπτωση; Η απάντηση πρέπει να έρθει με παραπομπή στον όρο. «Το κεφάλαιό σας είναι προστατευμένο» δεν είναι απάντηση. «Το άθροισμα των καταβληθέντων ασφαλίστρων, στη λήξη, εφόσον δεν υπήρξε διακοπή» είναι.

Οι δύο ερωτήσεις δεν είναι εχθρικές και οι καλοί επαγγελματίες τις περιμένουν. Στην πραγματικότητα διευκολύνουν και τον πωλητή: του δίνουν την ευκαιρία να δείξει τι ξέρει, και τον προστατεύουν από έναν πελάτη που θα παραπονεθεί σε πέντε χρόνια για κάτι που δεν είχε καταλάβει.

Αν και οι δύο απαντηθούν καθαρά, το προϊόν μπορεί να είναι πολύ καλό για εσάς. Αν καμία δεν απαντηθεί, το πρόβλημα δεν είναι το προϊόν. Είναι η πώληση.

Τα λάθη που κοστίζουν

Ακούτε «εγγυημένο» και σταματάτε εκεί. Ρωτήστε τι, σε ποια περίπτωση, και τι γίνεται στην πρόωρη έξοδο. Οι τρεις απαντήσεις είναι τρία διαφορετικά πράγματα.

Αγοράζετε επένδυση για να πάρετε ασφάλιση. Αν η ανάγκη είναι κάλυψη δανείου ή οικογένειας, το πρόσκαιρο συμβόλαιο ζωής το κάνει φθηνότερα και καθαρότερα.

Ξεκινάτε με δόση που δεν αντέχετε. Η διακοπή στον δεύτερο χρόνο είναι η χειρότερη έκβαση αυτού του προϊόντος, χειρότερη από το να μην το είχατε πάρει ποτέ.

Δεν ζητάτε το KID. Είναι δύο ή τρεις σελίδες, τυποποιημένες, με τα κόστη ανά έτος. Χωρίς αυτό δεν συγκρίνετε δύο προτάσεις, διαλέγετε αφήγηση.

Κρίνετε το προϊόν από την απόδοση μιας χρονιάς. Το προϊόν κρίνεται στον ορίζοντά του. Μια καλή χρονιά στην αρχή δεν λέει τίποτα, και μια κακή επίσης.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος χάνει τα χρήματα αν πέσουν οι αγορές;

Εσείς. Σε ένα unit linked η αξία του λογαριασμού σας ακολουθεί τις μονάδες που κατέχετε, και η εταιρεία δεν υπόσχεται απόδοση. Αυτό είναι το βασικό που το χωρίζει από ένα κλασικό συμβόλαιο ζωής, όπου τον επενδυτικό κίνδυνο τον κρατά η εταιρεία και σας δίνει συμφωνημένο ποσό.

Τι σημαίνει «εγγυημένο κεφάλαιο» τότε;

Σημαίνει ότι κάποιο συγκεκριμένο ποσό προστατεύεται, υπό όρους που γράφονται. Συνήθως ισχύει μόνο στη λήξη, μόνο αν πληρώσατε κάθε δόση, και μόνο για το κεφάλαιο και όχι για την απόδοση. Αν βγείτε νωρίτερα, η εγγύηση δεν σας ακολουθεί. Διαβάστε ποια ακριβώς περίπτωση καλύπτει.

Αν η ασφαλιστική πτωχεύσει, χάνω τις μονάδες μου;

Τα περιουσιακά στοιχεία που αντιστοιχούν σε unit linked τηρούνται χωριστά για λογαριασμό των ασφαλισμένων. Υπάρχει και το Εγγυητικό Κεφάλαιο Ζωής για τις ασφαλίσεις ζωής. Αυτό που δεν προστατεύει κανένα από τα δύο είναι η πτώση της αγοράς: αυτός ο κίνδυνος μένει σε εσάς σε κάθε περίπτωση.

Γιατί η αξία μου είναι μικρότερη από όσα πλήρωσα τα πρώτα χρόνια;

Γιατί τα αρχικά έξοδα και οι χρεώσεις αφαιρούνται μπροστά. Ένα μέρος των πρώτων ασφαλίστρων δεν αγοράζει μονάδες. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό προϊόν, αλλά κάνει την πρόωρη εξαγορά ακριβή. Το KID δείχνει τα κόστη ανά έτος, και εκεί φαίνεται πόσο κοστίζει η έξοδος.

Είναι το unit linked κακό προϊόν;

Δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι προϊόν με μακρύ ορίζοντα και μετακινημένο κίνδυνο. Έχει νόημα για κάποιον που μπορεί να μείνει μέσα δεκαετία και πάνω, καταλαβαίνει ότι η αξία θα κινείται, και έχει καλύψει πρώτα τα βασικά. Δεν έχει νόημα ως αντικατάστατο του λογαριασμού ταμιευτηρίου.

Τι πρέπει να ελέγξει ο διαμεσολαβητής πριν μου το πουλήσει;

Περισσότερα από ό,τι σε μια ασφάλεια πυρός. Οφείλει να εξετάσει τη γνώση και την εμπειρία σας, την οικονομική σας κατάσταση και τους στόχους σας, και να διαχειριστεί τις συγκρούσεις συμφερόντων. Αν κανείς δεν σας ρώτησε τίποτα από αυτά, η πώληση δεν έγινε όπως ο νόμος την περιγράφει.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 4583/2018 άρ. 27 · ν. 4583/2018 άρ. 29 · ν. 4364/2016

Πηγές

  1. ↑ ν. 4583/2018, ενσωμάτωση της Οδηγίας 2016/97 για τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, 2018
  2. ↑ ν. 4364/2016, προσαρμογή στην Οδηγία Solvency II, 2016
  3. Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026

Δημοσιεύτηκε 17 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 17 Σεπτεμβρίου 2027.