Με μια ματιά
- Δεν υπάρχει εταιρεία που είναι φθηνή για όλους τους οδηγούς.
- Η διαφορά ανάμεσα στην πρώτη και στην τελευταία προσφορά φτάνει το 35% με 40%.
- Η ίδια εταιρεία μπορεί να είναι πρώτη για έναν σαραντάρη και τελευταία για έναν εικοσιδυάχρονο.
- Το «από 45 ευρώ» της διαφήμισης είναι το ένα άκρο μιας κλίμακας, όχι η μέση τιμή.
- Η τιμή δείχνει ποιον πελάτη θέλει η εταιρεία, όχι πόσο καλά πληρώνει.
- Η μόνη κατάταξη που σας αφορά είναι αυτή που βγαίνει με τα δικά σας στοιχεία.
Η ουσία
Η ερώτηση που ακούμε πιο συχνά είναι «ποια είναι η φθηνότερη ασφαλιστική εταιρεία». Δεν έχει απάντηση. Και ο λόγος που δεν έχει είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που έχει να σας πει αυτό το site.
Δεν πρόκειται για υπεκφυγή. Πρόκειται για το πώς δουλεύει η τιμολόγηση στην ασφάλιση, που είναι διαφορετική από κάθε άλλο προϊόν που αγοράζετε. Ένα κιλό ζάχαρη κοστίζει το ίδιο για όλους. Ένα συμβόλαιο αστικής ευθύνης κοστίζει διαφορετικά για τον καθένα, και η σειρά των εταιρειών αλλάζει από πελάτη σε πελάτη.
Δύο τρόποι να βγάζεις τιμές
Κάθε εταιρεία ξεκινάει από ένα βασικό ασφάλιστρο και το πολλαπλασιάζει με συντελεστές: για την ηλικία, για τα χρόνια διπλώματος, για την περιοχή, για τον κινητήρα, για το ιστορικό ζημιών. Οι συντελεστές είναι που αλλάζουν από εταιρεία σε εταιρεία. Και δεν αλλάζουν μόνο στο μέγεθος, αλλά και στο πόσο απότομα ανεβοκατεβαίνουν.
Μια εταιρεία που πουλάει online, χωρίς πράκτορα να διαπραγματευτεί με τον πελάτη, χρεώνει τον κίνδυνο πιο σκληρά. Ο εικοσιδυάχρονος πληρώνει πολύ πάνω από τον μέσο όρο της αγοράς, ο πενηντάρης με καθαρό ιστορικό πολύ κάτω. Η καμπύλη της είναι απότομη.
Μια παραδοσιακή εταιρεία με δίκτυο γραφείων ισιώνει την καμπύλη. Ο λόγος είναι εμπορικός και όχι στατιστικός. Μια ίσια καμπύλη πουλιέται πιο εύκολα πάνω από ένα γραφείο, γιατί ο πράκτορας δεν θέλει να εξηγεί σε έναν πελάτη γιατί ο γιος του πληρώνει τριπλάσια. Το κόστος αυτής της ομαλότητας το πληρώνει ο καλός κίνδυνος, δηλαδή ο έμπειρος οδηγός με καθαρό ιστορικό, που επιδοτεί σιωπηλά τον νέο οδηγό.
Υπάρχει και ένας τρίτος παράγοντας που δεν φαίνεται πουθενά: το χαρτοφυλάκιο που έχει ήδη η εταιρεία. Αν μια εταιρεία έχει μαζέψει πολλούς νέους οδηγούς και τα αποτελέσματά της χάλασαν, θα ανεβάσει απότομα τις τιμές σε αυτή την ομάδα για να τη διώξει. Αν μια άλλη θέλει να μπει στην κατηγορία, θα τιμολογήσει επιθετικά για δύο χρόνια. Τίποτα από αυτά δεν ανακοινώνεται.
Τι σημαίνει στην πράξη
Στα δεδομένα μας, για έναν οδηγό 42 ετών με καθαρό ιστορικό, πρώτη στην κατάταξη βγαίνει μια online εταιρεία. Για έναν οδηγό 22 ετών, με δίπλωμα δύο χρόνων και αυτοκίνητο 1.600 κυβικών στην Αθήνα, η ίδια εταιρεία βγαίνει τελευταία. Και πρώτη βγαίνει μία από τις πιο παραδοσιακές εταιρείες της αγοράς.
Η αναστροφή δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας σε κάθε ζευγάρι προφίλ που απέχει αρκετά. Το ίδιο συμβαίνει ανάμεσα σε Αττική και επαρχία, ανάμεσα σε μικρό και μεγάλο κυβισμό, ανάμεσα σε καθαρό και βεβαρημένο ιστορικό.
Δεν είναι κάτι περίεργο και δεν είναι κακό. Έτσι δουλεύει μια ανταγωνιστική αγορά: κάθε εταιρεία έχει διαλέξει ποιον πελάτη θέλει, και το λέει με την τιμή. Το μόνο πρόβλημα δημιουργείται όταν ο καταναλωτής νομίζει ότι υπάρχει μία σωστή απάντηση για όλους.
Γιατί η διαφήμιση λέει «από»
Το «από 45 ευρώ» δεν είναι ψέμα. Είναι το ένα άκρο μιας κλίμακας.
Για να πιάσετε το νούμερο της διαφήμισης χρειάζεστε συνήθως όλα τα παρακάτω μαζί: ηλικία πάνω από 35 ή 40, δίπλωμα πολλών ετών, μικρό κυβισμό, κατοικία σε επαρχιακό νομό, καθαρό ιστορικό, και τρίμηνη διάρκεια αντί για ετήσια. Ελάχιστοι οδηγοί συγκεντρώνουν τα πάντα.
Το ίδιο ισχύει και στην υγεία, όπου το «από 25 ευρώ τον μήνα» σημαίνει τριαντάρη μη καπνιστή με μεγάλη απαλλαγή και περιορισμένο δίκτυο νοσοκομείων. Ο μηχανισμός είναι ο ίδιος παντού: το «από» περιγράφει τον φθηνότερο πελάτη που μπορεί να φανταστεί η εταιρεία.
Τι μετράει πραγματικά δίπλα στην τιμή
Αν η φθηνότερη εταιρεία δεν υπάρχει, τι ψάχνετε; Τρία πράγματα, με αυτή τη σειρά.
Την τιμή για τα δικά σας στοιχεία. Όχι τη μέση τιμή της αγοράς, όχι την τιμή του φίλου σας. Τη δική σας, με σωστά περασμένη ηλικία, περιοχή, κυβισμό και ιστορικό.
Το τι ακριβώς περιλαμβάνει. Δύο προσφορές που λένε «αστική ευθύνη» μπορεί να διαφέρουν σε κρύσταλλα, οδική βοήθεια, νομική προστασία, προσωπικό ατύχημα οδηγού, φροντίδα ατυχήματος. Η φθηνότερη συχνά δεν έχει τίποτα από αυτά. Ο οδηγός για το πώς διαβάζετε μια προσφορά δείχνει τι να συγκρίνετε.
Το αν η εταιρεία πληρώνει. Εδώ υπάρχει πραγματικό μέτρο, ο δείκτης ζημιών. Δείχνει πόσα από τα ασφάλιστρα που εισέπραξε μια εταιρεία επέστρεψαν ως αποζημιώσεις. Δημοσιεύεται κάθε χρόνο στην έκθεση φερεγγυότητας κάθε εταιρείας. Ο οδηγός για τον δείκτη ζημιών εξηγεί πώς διαβάζεται και τι δεν δείχνει.
Ολικά ή καθαρά: η παγίδα της σύγκρισης
Υπάρχει ένας τρόπος να συγκρίνετε λάθος ακόμη κι όταν κάνετε τα πάντα σωστά. Να συγκρίνετε δύο ποσά που δεν περιέχουν τα ίδια πράγματα.
Το ασφάλιστρο που πληρώνετε έχει μέσα του τον φόρο ασφαλίστρων και κάποιες εισφορές υπέρ τρίτων. Οι εταιρείες με πράκτορες γράφουν στους δικούς τους τιμοκαταλόγους ολικά ασφάλιστρα, δηλαδή με όλα μέσα. Άλλες πηγές δημοσιεύουν καθαρά. Η διαφορά είναι γύρω στο 20%.
Όταν ζητάτε προσφορά, η ερώτηση είναι μία και πρέπει να γίνεται πάντα: «Αυτό είναι το τελικό ποσό που θα πληρώσω;». Δείτε και τον οδηγό για τα ολικά και τα καθαρά ασφάλιστρα.
Τι λέει ο νόμος
Στην Ελλάδα η τιμολόγηση της ασφάλισης είναι ελεύθερη. Καμία αρχή δεν εγκρίνει τιμές και καμία δεν ορίζει ανώτατο ή κατώτατο όριο. Η Τράπεζα της Ελλάδος, με τον ν. 4364/2016, ελέγχει αν κάθε εταιρεία έχει αρκετά κεφάλαια για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει. Δεν ελέγχει αν χρεώνει ακριβά.
Αυτό εξηγεί γιατί οι τιμές διαφέρουν τόσο πολύ. Δεν υπάρχει κοινός τιμοκατάλογος και δεν επιτρέπεται να υπάρχει, γιατί θα ήταν εναρμονισμένη πρακτική.
Ο νόμος ορίζει όμως τι πρέπει να σας πουν πριν υπογράψετε. Ο ν. 4583/2018, που ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή οδηγία για τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, υποχρεώνει όποιον σας πουλάει ασφάλεια να σας δώσει τυποποιημένο έντυπο πληροφοριών, να δηλώσει αν λαμβάνει προμήθεια και να εξηγήσει αν η πρότασή του στηρίζεται σε αμερόληπτη ανάλυση της αγοράς. Είναι το εργαλείο που έχετε απέναντι σε μια πρόταση που σας φαίνεται βολική για τον πωλητή.
Τι δείχνουν τα στοιχεία της αγοράς
Η ελληνική αγορά αυτοκινήτου είναι μικρή και συγκεντρωμένη. Γύρω στις είκοσι εταιρείες πουλάνε ενεργά, και οι έξι μεγαλύτερες κρατούν πάνω από τα μισά ασφάλιστρα. Ο μέσος όρος που πληρώνει ένα όχημα είναι γύρω στα 179 € καθαρά τον χρόνο, δηλαδή περίπου 215 € με τους φόρους.
Ο μέσος όρος όμως κρύβει τεράστιο εύρος. Ένα παπί στην επαρχία πληρώνει 70 €, ένα επιβατικό με νέο οδηγό στην Αττική περνά τα 600 €. Όποιος συγκρίνει τη δική του τιμή με τον μέσο όρο, συγκρίνει με κάτι που δεν υπάρχει.
Στο ίδιο πνεύμα, η κατάταξη των εταιρειών κατά μερίδιο αγοράς δεν λέει τίποτα για την τιμή τους. Η μεγαλύτερη εταιρεία δεν είναι η φθηνότερη ούτε η ακριβότερη. Είναι απλώς η μεγαλύτερη. Ο οδηγός για τις ασφαλιστικές εταιρείες στην Ελλάδα δίνει τον χάρτη.
Η ίδια λογική στους άλλους κλάδους
Το φαινόμενο δεν είναι του αυτοκινήτου. Εμφανίζεται παντού όπου η τιμή βγαίνει από προφίλ.
Στην υγεία η διασπορά είναι ακόμη μεγαλύτερη. Δύο εταιρείες μπορεί να διαφέρουν κατά 60% για τον ίδιο πελάτη, γιατί δεν πουλάνε το ίδιο πράγμα: αλλάζουν το ανώτατο όριο, η θέση νοσηλείας, η απαλλαγή, το ποσοστό συμμετοχής και το δίκτυο νοσοκομείων. Εδώ η φθηνότερη τιμή πολύ συχνά σημαίνει άλλο προϊόν και όχι καλύτερη προσφορά. Η ηλικία μετράει δραματικά, και μια εταιρεία που είναι φθηνή στα τριάντα μπορεί να είναι από τις ακριβότερες στα εξήντα, γιατί η κλίμακά της ανεβαίνει πιο απότομα.
Στην κατοικία η εικόνα είναι πιο ήρεμη. Οι τιμές δίνονται ως ποσοστό ανά χίλια ευρώ ασφαλισμένου κεφαλαίου και οι διαφορές ανάμεσα στις εταιρείες είναι μικρότερες. Ο σεισμός όμως αλλάζει τα πάντα: είναι το μισό και παραπάνω ασφάλιστρο, και κάθε εταιρεία τον τιμολογεί με δικούς της όρους για την παλαιότητα και τον τύπο κατασκευής.
Στη ζωή η διασπορά επιστρέφει, γιατί μπαίνει η ιατρική εκτίμηση. Δύο εταιρείες μπορεί να δουν το ίδιο ιστορικό υγείας πολύ διαφορετικά, και η μία να ζητήσει επιβάρυνση εκεί που η άλλη δέχεται κανονικά.
Πότε η φθηνότερη είναι λάθος επιλογή
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η πρώτη γραμμή της κατάταξης δεν είναι η σωστή απάντηση για εσάς.
Όταν εξαιρεί κάποιον που οδηγεί. Πολλά φθηνά συμβόλαια αποκλείουν οδηγούς κάτω των 23 ή 25 ετών. Αν στο σπίτι σας οδηγεί τέτοιος, το συμβόλαιο είναι φθηνό γιατί δεν σας καλύπτει.
Όταν λείπουν οι καλύψεις που χρησιμοποιείτε. Μια προσφορά χωρίς κρύσταλλα, οδική βοήθεια και φροντίδα ατυχήματος είναι φθηνότερη επειδή δίνει λιγότερα. Προσθέστε τα και ξανακάντε τη σύγκριση.
Όταν η απαλλαγή είναι μεγαλύτερη. Στη μικτή, η φθηνή τιμή συχνά συνοδεύεται από απαλλαγή 1.000 € αντί για 500 €. Δεν είναι έκπτωση, είναι μετακίνηση του κόστους στη μέρα της ζημιάς.
Όταν η εταιρεία δεν έχει δίκτυο εκεί που ζείτε. Σε νησί ή σε απομακρυσμένη περιοχή, η οδική βοήθεια και το συνεργείο του δικτύου μετράνε περισσότερο από είκοσι ευρώ διαφορά.
Πώς φτιάχνεται μια σωστή σύγκριση
Μια σύγκριση αξίζει όσο αξίζουν οι παραδοχές της. Τρία πράγματα την κάνουν χρήσιμη.
Το πρώτο είναι ότι όλες οι τιμές αφορούν την ίδια διάρκεια και περιλαμβάνουν τα ίδια πράγματα. Δώδεκα μήνες, με φόρους μέσα, πάντα.
Το δεύτερο είναι ότι όλες αφορούν το ίδιο πακέτο καλύψεων. Δεν έχει νόημα να μπαίνει δίπλα σε τέσσερις προσφορές αστικής ευθύνης μία που έχει και μικτή.
Το τρίτο είναι ότι λέει από πού βγήκε κάθε νούμερο. Μια τιμή που καταγράφηκε από τη δημόσια φόρμα μιας εταιρείας δεν είναι το ίδιο πράγμα με μια εκτίμηση. Στο δικό μας εργαλείο, κάθε τιμή δηλώνει τι από τα δύο είναι, και οι εκτιμήσεις δεν εμφανίζονται ποτέ πρώτες ως «η φθηνότερη προσφορά».
Αν μια σύγκριση δεν σας λέει αυτά τα τρία, δεν ξέρετε τι κοιτάτε.
Ένα παράδειγμα
Δύο άνθρωποι, ίδιο αυτοκίνητο, ίδια πόλη. Ο Δημήτρης είναι 46 ετών, με δίπλωμα είκοσι πέντε χρόνων και καμία ζημιά την τελευταία δεκαετία. Η κόρη του η Άννα είναι 23, με δίπλωμα δεκαοκτώ μηνών.
Ο Δημήτρης ζητά προσφορές και παίρνει: 168 €, 181 €, 195 €, 210 €, 244 €. Πρώτη βγαίνει μια εταιρεία που πουλάει μόνο online.
Η Άννα ζητά τις ίδιες προσφορές για το ίδιο αυτοκίνητο. Παίρνει: 612 €, 486 €, 455 €, 398 €, 421 €. Η εταιρεία που ήταν πρώτη για τον πατέρα της είναι τώρα τελευταία, και η φθηνότερη γι’ αυτήν είναι εκείνη που ήταν τέταρτη για εκείνον.
Αν η Άννα είχε ρωτήσει τον πατέρα της «ποια εταιρεία να πάρω», θα πλήρωνε 214 € παραπάνω. Και ο πατέρας της θα της είχε δώσει καλόπιστη, σωστή για εκείνον, συμβουλή.
Τι κρύβεται πίσω από μια τιμή που δεν εξηγείται
Μερικές φορές παίρνετε μια προσφορά πολύ χαμηλότερη από όλες τις άλλες και αναρωτιέστε τι δεν βλέπετε. Συνήθως είναι ένα από πέντε πράγματα.
Πρώτο, η διάρκεια. Το ποσό αφορά τρίμηνο και όχι χρόνο. Είναι με διαφορά ο πιο συχνός λόγος.
Δεύτερο, οι φόροι. Κάποιος σας έδωσε καθαρό ασφάλιστρο και το τελικό θα είναι γύρω στο 20% πάνω.
Τρίτο, μια εξαίρεση που δεν σας ανέφεραν: ηλικιακό όριο οδηγού, όριο χιλιομέτρων, αποκλεισμός χρήσης για επαγγελματικούς σκοπούς, όριο παλαιότητας οχήματος στη μικτή.
Τέταρτο, η απαλλαγή, που είναι μεγαλύτερη από ό,τι νομίζετε.
Πέμπτο, μια εισαγωγική τιμή που ισχύει μόνο τον πρώτο χρόνο. Είναι νόμιμο και συνηθισμένο. Στη δεύτερη ανανέωση η τιμή επανέρχεται στα κανονικά επίπεδα, και όποιος δεν κοιτάξει το πληρώνει.
Καμία από αυτές τις πέντε περιπτώσεις δεν σημαίνει απάτη. Σημαίνει ότι δεν συγκρίνατε το ίδιο πράγμα. Η άμυνα είναι πάντα η ίδια ερώτηση: τι ακριβώς περιλαμβάνει, για πόσο καιρό, και ποιο είναι το τελικό ποσό.
Πώς αλλάζει η κατάταξη με τον χρόνο
Η σειρά δεν είναι σταθερή ούτε για το δικό σας προφίλ.
Αλλάζει επειδή αλλάζετε εσείς. Κάθε χρόνο χωρίς ζημιά σας κατεβάζει μια βαθμίδα στην κλίμακα της εταιρείας σας. Στα σαράντα περνάτε σε άλλη ζώνη ηλικίας. Μια μετακόμιση από την Αττική στην επαρχία μπορεί να ρίξει την τιμή κατά το ένα τρίτο. Μια δική σας ζημιά την ανεβάζει για τρία χρόνια.
Αλλάζει και επειδή αλλάζουν οι εταιρείες. Αναθεωρούν τιμολόγια μία ή δύο φορές τον χρόνο, χωρίς ανακοίνωση. Μια εταιρεία που πέρσι κυνηγούσε νέους οδηγούς μπορεί φέτος να τους διώχνει.
Αλλάζει, τέλος, επειδή αλλάζει ο χάρτης. Τα τελευταία χρόνια η ελληνική αγορά είδε αρκετές συγχωνεύσεις και εξαγορές. Όταν δύο εταιρείες γίνονται μία, τα δύο τιμολόγια ενοποιούνται και κάποιοι πελάτες βρίσκονται ξαφνικά σε άλλη τιμολογιακή λογική.
Γι’ αυτό η μόνη σταθερή συμβουλή είναι διαδικαστική και όχι ονομαστική. Δεν σας λέμε ποια εταιρεία να διαλέξετε. Σας λέμε να συγκρίνετε μία φορά τον χρόνο, με τα δικά σας στοιχεία.
Τα λάθη που κοστίζουν
Ρωτάτε ποια είναι η καλύτερη εταιρεία. Η ερώτηση δεν έχει απάντηση χωρίς τα στοιχεία σας. Πώς το φτιάχνετε: ρωτήστε ποια είναι φθηνότερη για το δικό σας προφίλ.
Πιστεύετε το «από» της διαφήμισης. Είναι το άκρο της κλίμακας. Κάντε το εξής: ζητήστε τιμή για τα δικά σας στοιχεία και για δώδεκα μήνες.
Μένετε στην ίδια εταιρεία επειδή ήταν φθηνή κάποτε. Τα τιμολόγια αναθεωρούνται και η σειρά αλλάζει. Η διόρθωση: μια σύγκριση τον χρόνο.
Συγκρίνετε μόνο το τελικό ποσό. Δύο προσφορές με ίδιο ποσό μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικό περιεχόμενο. Τι κάνετε: συγκρίνετε γραμμή γραμμή τις καλύψεις.
Θεωρείτε ότι η φθηνή εταιρεία δεν πληρώνει. Δεν υπάρχει τέτοιος κανόνας. Η λύση: κοιτάξτε τον δείκτη ζημιών και τα παράπονα, όχι τη φήμη.
Πού πάτε από εδώ
- Μη ρωτάτε τον φίλο σας. Η εταιρεία που τον βόλεψε έβγαλε τιμή για εκείνον.
- Μην πιστεύετε τη διαφήμιση με το «από». Αν δεν είστε ο πενηντάρης με το καθαρό ιστορικό σε επαρχιακή πόλη, το νούμερο δεν σας αφορά.
- Βάλτε τα δικά σας στοιχεία και δείτε τη σειρά. Η κατάταξη για τα δικά σας στοιχεία είναι η μόνη πληροφορία που μετράει, και είναι διαφορετική από την κατάταξη για οποιονδήποτε άλλον.
Δείτε τη σειρά για τα δικά σας στοιχεία στη σύγκριση για την ασφάλεια αυτοκινήτου, και μετά διαβάστε πώς υπολογίζεται το ασφάλιστρο για να καταλάβετε γιατί η σειρά βγήκε έτσι.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια είναι τελικά η φθηνότερη ασφαλιστική εταιρεία;
Δεν υπάρχει μία. Κάθε εταιρεία έχει διαφορετικούς συντελεστές για την ηλικία, την περιοχή, το ιστορικό και τον κινητήρα. Η εταιρεία που βγαίνει πρώτη για έναν οδηγό 42 ετών με καθαρό ιστορικό μπορεί να βγαίνει τελευταία για έναν οδηγό 22 ετών στην Αθήνα. Η μόνη κατάταξη που σας αφορά είναι αυτή που βγαίνει με τα δικά σας στοιχεία.
Γιατί διαφέρουν τόσο πολύ οι τιμές;
Επειδή κάθε εταιρεία έχει διαλέξει ποιον πελάτη θέλει. Μία θέλει νέους οδηγούς και τους τιμολογεί ήπια για να μεγαλώσει το χαρτοφυλάκιό της. Μία άλλη έχει ήδη πολλούς και τους αποθαρρύνει με υψηλή τιμή. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο άκρα για τον ίδιο οδηγό φτάνει το 35% με 40%.
Αξίζει να ρωτήσω τι πληρώνει ο φίλος μου;
Δεν βοηθάει. Η τιμή του βγήκε για το δικό του προφίλ: τη δική του ηλικία, την περιοχή του, το ιστορικό του, το αυτοκίνητό του. Ακόμη και δύο γείτονες με το ίδιο αυτοκίνητο μπορεί να πληρώνουν πολύ διαφορετικά ποσά στην ίδια εταιρεία, αν διαφέρουν σε ηλικία ή σε χρόνια διπλώματος.
Τι σημαίνει το «από 45 ευρώ» στις διαφημίσεις;
Σημαίνει το φθηνότερο δυνατό προφίλ της εταιρείας, συνήθως μεγάλη ηλικία οδηγού, μικρό κυβισμό, επαρχία, πολλά χρόνια χωρίς ζημιά, και σχεδόν πάντα τρίμηνη διάρκεια. Ελάχιστοι οδηγοί πιάνουν αυτό το νούμερο. Δεν είναι ψέμα, είναι το ένα άκρο μιας κλίμακας.
Η φθηνότερη εταιρεία είναι και η χειρότερη στις αποζημιώσεις;
Δεν υπάρχει τέτοιος κανόνας. Η τιμή δείχνει ποιον πελάτη θέλει η εταιρεία, όχι πόσο καλά πληρώνει. Για το δεύτερο υπάρχει άλλο μέτρο, ο δείκτης ζημιών, που δημοσιεύεται κάθε χρόνο στην έκθεση φερεγγυότητας κάθε εταιρείας και δείχνει πόσα από τα ασφάλιστρα επιστρέφουν ως αποζημιώσεις.
Κάθε πότε αλλάζει η κατάταξη;
Συνεχώς. Οι εταιρείες αναθεωρούν τιμολόγια μία ή δύο φορές τον χρόνο, χωρίς ανακοίνωση. Αλλάζουν επίσης τα δικά σας στοιχεία: μεγαλώνετε, μαζεύετε χρόνια χωρίς ζημιά, μετακομίζετε. Γι' αυτό μια σύγκριση τον χρόνο έχει νόημα ακόμη κι αν συγκρίνατε πέρσι.
Μια εταιρεία με άδεια από άλλη χώρα της ΕΕ είναι ασφαλής;
Νομικά ναι. Πουλάει ελεύθερα στην Ελλάδα και την εποπτεύει η αρχή της χώρας που της έδωσε την άδεια. Η διαφορά φαίνεται σε μια χρεοκοπία: τότε πληρώνει το σύστημα εγγύησης εκείνης της χώρας και όχι το ελληνικό Επικουρικό Κεφάλαιο.
Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 4364/2016 · ν. 4583/2018
Πηγές
- ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφάλισης Αυτοκινήτων 2024, Νοέμβριος 2025
- Τράπεζα της Ελλάδος, στοιχεία αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης, Σεπτέμβριος 2026
Δημοσιεύτηκε 9 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 14 Σεπτεμβρίου 2027.