Με μια ματιά
- Δόλια δήλωση ζημιάς σημαίνει απώλεια ολόκληρης της αποζημίωσης, όχι μόνο του ψεύτικου κομματιού.
- Οι τρεις συνηθέστερες μορφές: διόγκωση ζημιάς, ψευδής περιγραφή γεγονότων, σκηνοθετημένο περιστατικό.
- Η απόκρυψη στοιχείου κατά τη σύναψη κρίνεται διαφορετικά ανάλογα με το αν έγινε από αμέλεια ή από δόλο.
- Ο έλεγχος γίνεται με πραγματογνωμοσύνη, με φωτογραφίες, με ιστορικό φακέλων και με διασταυρώσεις.
- Η απάτη ανεβάζει το κόστος για όλους. Η αγορά αυτοκινήτου γράφει περίπου 1,23 δισ. ευρώ και πληρώνει αποζημιώσεις με δείκτες 45% έως 76%.
- Αν κατηγορηθείτε άδικα, το όπλο σας είναι η τεκμηρίωση με ημερομηνίες, όχι η αγανάκτηση.
Η ουσία
Υπάρχει μια κουβέντα που ακούγεται σε κάθε συνεργείο της Ελλάδας: «αφού θα το βάψουμε, βάλε μέσα και την παλιά γρατζουνιά». Ακούγεται λογικό, ακούγεται μικρό, και ο άνθρωπος που το λέει δεν νιώθει απατεώνας.
Ο νόμος και οι όροι του συμβολαίου το βλέπουν αλλιώς. Μια δόλια δήλωση δεν κόβει το κομμάτι που πρόσθεσε ο ασφαλισμένος. Μπορεί να ρίξει ολόκληρη την αποζημίωση, και σε σοβαρές περιπτώσεις να γίνει και ποινική υπόθεση.
Η άλλη πλευρά είναι εξίσου πραγματική και λιγότερο συζητημένη: κάθε χρόνο, καλόπιστοι άνθρωποι κατηγορούνται ή αντιμετωπίζονται με καχυποψία επειδή ο φάκελός τους έχει κάτι που δεν ταιριάζει. Δεν έχουν κάνει τίποτα, και όμως πρέπει να αποδείξουν κάτι.
Αυτή η σελίδα είναι και για τις δύο πλευρές του θέματος: τι θεωρείται πραγματικά απάτη, πώς ελέγχει η εταιρεία, τι κινδυνεύετε, και πώς προστατεύεστε όταν έχετε δίκιο.
Πού περνάει η γραμμή
Η ασφαλιστική απάτη δεν είναι μία πράξη αλλά ένα φάσμα, και βοηθάει να το δείτε ως τέτοιο.
Στην άκρη που όλοι αναγνωρίζουν: το σκηνοθετημένο ατύχημα, η δηλωμένη κλοπή οχήματος που πουλήθηκε σε ανταλλακτικά, η φωτιά που άναψε κάποιος, τα πλαστά τιμολόγια νοσηλείας.
Στη μέση, όπου βρίσκονται οι περισσότεροι: η προσθήκη παλιάς ζημιάς σε νέο περιστατικό, η μετατόπιση της ημερομηνίας για να χωρέσει μέσα στην ασφαλιστική περίοδο, η δήλωση ότι οδηγούσε άλλος, η αναφορά κλοπής αντικειμένων που δεν υπήρχαν ποτέ στο σπίτι.
Στην άκρη που πολλοί θεωρούν αθώα: το «στρογγύλεμα» της αξίας ενός κλεμμένου αντικειμένου, η σιωπή για μια προηγούμενη επισκευή, η παράλειψη μιας πληροφορίας που «δεν τη ρώτησαν».
Η νομική γραμμή δεν περνάει από το ύψος του ποσού. Περνάει από την πρόθεση. Το αν ήθελε κάποιος να πάρει κάτι που δεν δικαιούται, παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία, είναι το κρίσιμο. Ένα ψέμα διακοσίων ευρώ και ένα ψέμα είκοσι χιλιάδων ανήκουν στην ίδια κατηγορία, με διαφορετική βαρύτητα.
Οι μορφές που συναντάει κανείς στην Ελλάδα
Η διόγκωση της ζημιάς. Η πιο διαδεδομένη. Παλιές γρατζουνιές, φθορές από τον χρόνο, ζημιές από άλλο περιστατικό, όλα μαζί σε έναν φάκελο.
Η αλλαγή της ημερομηνίας. Η ζημιά έγινε πριν αρχίσει το συμβόλαιο ή αφού λήξει, και δηλώνεται μέσα στην περίοδο. Αυτό εντοπίζεται ευκολότερα από όσο νομίζει ο κόσμος, γιατί οι φωτογραφίες των κινητών έχουν ημερομηνία και τα μηνύματα επίσης.
Ο άλλος οδηγός. Οδηγούσε νεαρό πρόσωπο, ή κάποιος χωρίς δίπλωμα, ή κάποιος που εξαιρείται από το συμβόλαιο, και δηλώνεται ο κάτοχος.
Η εικονική σύγκρουση. Δύο οδηγοί συμφωνούν και δηλώνουν ένα ατύχημα που δεν έγινε, συνήθως μέσα από τη διαδικασία του φιλικού διακανονισμού επειδή είναι γρήγορη.
Η κλοπή που δεν έγινε. Στο σπίτι, με λίστα αντικειμένων που περιλαμβάνει πράγματα που δεν υπήρχαν. Στο όχημα, με το όχημα να έχει ήδη διαλυθεί.
Τα ιατρικά. Τιμολόγια για εξετάσεις που δεν έγιναν, ημέρες νοσηλείας παραπάνω, ή σύνδεση μιας παλιάς πάθησης με νέο ατύχημα για να καλυφθεί.
Η απόκρυψη κατά τη σύναψη. Στην υγεία, μια πάθηση που δεν δηλώθηκε. Στο όχημα, η επαγγελματική χρήση ενός οχήματος που δηλώνεται ιδιωτικό. Στην κατοικία, μια βραχυχρόνια μίσθωση που δεν αναφέρθηκε.
Το μικρό ψέμα που δεν είναι μικρό
Αξίζει να σταθούμε στην προσθήκη παλιάς ζημιάς, γιατί είναι το σημείο όπου καλοί άνθρωποι κάνουν κακή επιλογή.
Το σκεπτικό είναι: «πληρώνω τόσα χρόνια, κάτι πρέπει να πάρω πίσω». Είναι κατανοητό σαν αίσθημα και λάθος σαν λογική. Η ασφάλιση δεν είναι λογαριασμός καταθέσεων. Είναι μια δεξαμενή στην οποία βάζουν πολλοί και παίρνουν λίγοι, και ο λόγος που το ασφάλιστρό σας είναι διακόσια και όχι δύο χιλιάδες είναι ακριβώς αυτό.
Το πρακτικό πρόβλημα είναι άλλο. Η προσθήκη είναι από τα ευκολότερα πράγματα να εντοπιστούν. Μια παλιά ζημιά έχει διαφορετική επιφάνεια: σκόνη μέσα στις χαραγές, οξείδωση, βαφή που έχει ξεθωριάσει διαφορετικά, μια παραμόρφωση που δεν συμφωνεί με τη γωνία της δηλωμένης σύγκρουσης. Ένας πραγματογνώμονας με πέντε χρόνια εμπειρία το βλέπει από τη φωτογραφία.
Και το αποτέλεσμα δεν είναι «σου κόβω τη γρατζουνιά». Οι όροι των συμβολαίων προβλέπουν ότι η δόλια δήλωση καθιστά τον ασφαλιστή ελεύθερο για το σύνολο της συγκεκριμένης ζημιάς. Μια πραγματική ζημιά 3.100 ευρώ γίνεται μηδέν επειδή προστέθηκαν 240.
Πώς ελέγχει η εταιρεία
Δεν είναι μαγεία και δεν είναι καχυποψία απέναντι σε εσάς προσωπικά. Είναι διαδικασίες.
Η πραγματογνωμοσύνη. Ο πραγματογνώμονας δεν έρχεται για να σας πιάσει. Έρχεται για να περιγράψει. Η περιγραφή του όμως περιλαμβάνει και το αν οι ζημιές συμφωνούν με το αφήγημα.
Η φωτογραφική τεκμηρίωση. Οι φωτογραφίες που ανεβάζετε έχουν μεταδεδομένα, δηλαδή ημερομηνία και συχνά τοποθεσία. Αυτό βοηθάει και εσάς, όχι μόνο την εταιρεία.
Το ιστορικό φακέλων. Αν έχετε τρεις ζημιές σε δεκαοκτώ μήνες, ο τέταρτος φάκελος εξετάζεται προσεκτικότερα. Δεν σημαίνει ότι κατηγορείστε.
Οι διασταυρώσεις. Οι εταιρείες ανταλλάσσουν πληροφορίες για ζημιές σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Ένα όχημα με δηλωμένη ολική καταστροφή που εμφανίζεται σε νέο φάκελο βγάζει σήμα.
Τα επαναλαμβανόμενα πρόσωπα. Οργανωμένα κυκλώματα φαίνονται από τα μοτίβα: τα ίδια συνεργεία, οι ίδιοι μάρτυρες, τα ίδια οχήματα σε διαφορετικούς ρόλους.
Η δημόσια πληροφορία. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται. Μια ανάρτηση με ημερομηνία που δείχνει το αυτοκίνητο άθικτο δύο ημέρες μετά τη δηλωμένη σύγκρουση είναι δύσκολο να εξηγηθεί.
Τι κινδυνεύει όποιος το κάνει
Τρία επίπεδα, και δεν αποκλείουν το ένα το άλλο.
Το ασφαλιστικό. Απόρριψη ολόκληρου του φακέλου. Καταγγελία του συμβολαίου από την εταιρεία. Παρακράτηση των ασφαλίστρων. Και σε περίπτωση που έχει ήδη πληρωθεί, απαίτηση επιστροφής με τόκους.
Το εμπορικό. Άρνηση ανανέωσης. Δυσκολία να ασφαλιστείτε αλλού, γιατί η ερώτηση «σας έχει ακυρωθεί ή απορριφθεί ασφάλιση» υπάρχει στις αιτήσεις και ένα ψέμα εκεί δημιουργεί νέο πρόβλημα.
Το ποινικό. Η απάτη είναι αδίκημα του Ποινικού Κώδικα. Στις μεγάλες ή οργανωμένες υποθέσεις οι εταιρείες υποβάλλουν μήνυση, και υπάρχουν καταδίκες στην Ελλάδα. Στα μικρά περιστατικά η υπόθεση συνήθως μένει στο πρώτο επίπεδο, αλλά αυτό είναι επιλογή της εταιρείας και όχι δικαίωμά σας.
Υπάρχει και μια τέταρτη συνέπεια που δεν μετριέται: αν το ψέμα ειπώθηκε σε δήλωση προς την αστυνομία ή σε υπεύθυνη δήλωση, μπήκατε σε άλλο έδαφος ακόμη κι αν η ασφαλιστική δεν κάνει τίποτα.
Ο καλόπιστος που βρίσκεται κατηγορούμενος
Αυτό το κομμάτι λείπει από τα περισσότερα κείμενα, και είναι το πιο χρήσιμο για τον περισσότερο κόσμο.
Πώς συμβαίνει. Η ζημιά σας είναι αληθινή, αλλά κάτι στον φάκελο δεν κουμπώνει. Δεν βρήκατε την απόδειξη του υπολογιστή που κλάπηκε, γιατί τον αγοράσατε πριν από έξι χρόνια. Δηλώσατε τη ζημιά τρεις εβδομάδες μετά, επειδή λείπατε. Η περιγραφή που δώσατε στο τηλέφωνο διαφέρει λίγο από αυτή που γράψατε μετά, γιατί ήσασταν ταραγμένος. Το συνεργείο έγραψε στο τιμολόγιο μια εργασία με λάθος όνομα.
Κανένα από αυτά δεν είναι απάτη. Όλα όμως παράγουν ερωτήσεις, και οι ερωτήσεις φτάνουν σε εσάς με ύφος που σας προσβάλλει.
Τι κάνετε, με ψυχραιμία.
Ζητήστε γραπτή αιτιολογία. Όχι «δεν καλύπτεται», αλλά ποιο στοιχείο, ποιος όρος, ποια διαπίστωση.
Μη διορθώνετε την αφήγησή σας. Αν κάτι είπατε λάθος, πείτε ότι το είπατε λάθος και γιατί. Η αλλαγή εκδοχής χωρίς εξήγηση είναι το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε.
Φέρτε χρονολογημένα στοιχεία. Μηνύματα, φωτογραφίες, κλήσεις, αποδείξεις καυσίμων, κάρτα εισόδου σε γκαράζ, δελτίο της τροχαίας. Η ημερομηνία είναι το πιο ισχυρό επιχείρημα που έχετε.
Ζητήστε δική σας πραγματογνωμοσύνη. Έχετε δικαίωμα να φέρετε δικό σας τεχνικό. Κοστίζει, και σε φάκελο τεσσάρων ψηφίων αξίζει.
Γράψτε, μην τηλεφωνείτε. Κάθε επικοινωνία γραπτά, με ημερομηνία, και κρατάτε αντίγραφα.
Μη δεχτείτε συμβιβασμό από κούραση χωρίς να το σκεφτείτε. Είναι συχνή πρακτική να προσφέρεται μειωμένο ποσό «για να κλείσει». Μερικές φορές συμφέρει, μερικές φορές όχι. Αποφασίστε με αριθμούς και όχι με νεύρα.
Τι λέει ο νόμος
Ο ν. 2496/1997 ρυθμίζει τρία πράγματα που αφορούν άμεσα αυτό το θέμα.
Η δήλωση του κινδύνου κατά τη σύναψη. Οφείλετε να δηλώσετε κάθε στοιχείο που ξέρετε και είναι ουσιώδες για την εκτίμηση του κινδύνου. Ο νόμος διακρίνει καθαρά: αν η παράλειψη έγινε χωρίς υπαιτιότητα ή από αμέλεια, οι συνέπειες είναι ηπιότερες, με προσαρμογή ασφαλίστρου, καταγγελία για το μέλλον ή ανάλογη μείωση. Αν έγινε από δόλο, ο ασφαλιστής απαλλάσσεται και δικαιούται τα ασφάλιστρα.
Η υποχρέωση αναγγελίας της ζημιάς. Πρέπει να δηλώσετε το περιστατικό μέσα σε σύντομη προθεσμία, τυπικά οκτώ ημερών από τότε που το μάθατε, και να δώσετε στον ασφαλιστή τα στοιχεία που ζητάει.
Η δόλια συμπεριφορά μετά τη ζημιά. Όταν ο ασφαλισμένος παρουσιάζει ψευδή στοιχεία ή διογκώνει τη ζημιά με πρόθεση, ο ασφαλιστής απαλλάσσεται από την υποχρέωσή του.
Το π.δ. 237/1986 προσθέτει μια σημαντική ιδιαιτερότητα στα οχήματα. Επειδή η υποχρεωτική ασφάλιση υπάρχει για να προστατεύσει το θύμα και όχι τον ασφαλισμένο, ο τρίτος που ζημιώθηκε αποζημιώνεται ακόμη και όταν ο ασφαλισμένος έχει παραβεί τους όρους. Η εταιρεία πληρώνει το θύμα και μετά στρέφεται κατά του ασφαλισμένου για να τα πάρει πίσω. Αυτό λέγεται δικαίωμα αναγωγής, και είναι ο λόγος που ένα ψέμα στα οχήματα δεν σας γλιτώνει από τίποτα.
Τέλος, η απάτη τιμωρείται ως αδίκημα από τον Ποινικό Κώδικα, με βαρύτητα που κλιμακώνεται ανάλογα με το ποσό και με το αν υπάρχει οργανωμένη δράση.
Τι κοστίζει σε εσάς η απάτη των άλλων
Αυτό δεν είναι ηθικολογία, είναι αριθμητική.
Η ελληνική αγορά αυτοκινήτου γράφει περίπου 1,23 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για 6,38 εκατομμύρια οχήματα, δηλαδή γύρω στα 179 ευρώ καθαρά ανά όχημα και 215 ευρώ με τον φόρο 15% και την εισφορά του Επικουρικού. Οι δείκτες ζημιών ανά εταιρεία κινούνται από 45% έως 76%, δηλαδή ένα μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων φεύγει ξανά σε αποζημιώσεις.
Κάθε ευρώ που φεύγει σε ψεύτικο φάκελο βγαίνει από την ίδια δεξαμενή. Δεν το πληρώνει ο μέτοχος, το πληρώνει ο επόμενος τιμοκατάλογος. Αν η αγορά μπορούσε να κόψει ένα μικρό ποσοστό των ψεύτικων απαιτήσεων, η επίπτωση στο μέσο ασφάλιστρο θα ήταν μερικά ευρώ τον χρόνο για τον καθένα.
Υπάρχει και το αντίστροφο κόστος, που είναι εξίσου πραγματικό: όσο περισσότερη απάτη, τόσο πιο σφιχτοί οι έλεγχοι, τόσο πιο αργές οι πληρωμές, τόσο περισσότερα δικαιολογητικά για τον καλόπιστο. Η καχυποψία που θα συναντήσετε στον δικό σας φάκελο χτίστηκε από φακέλους άλλων.
Ένα παράδειγμα
Ο Μιχάλης από τη Νέα Ιωνία τράκαρε σε παρκαρισμένο αυτοκίνητο και χτύπησε τον δεξιό μπροστινό προφυλακτήρα. Η ζημιά είναι υπαρκτή και καλύπτεται από τη μικτή του, με απαλλαγή 400 ευρώ.
Στο συνεργείο του λένε: «αφού βάφουμε το φτερό, βάζουμε και την πόρτα που είναι χτυπημένη από πέρυσι, δεν φαίνεται». Η προσθήκη είναι 380 ευρώ πάνω σε συνολική ζημιά 2.900.
Ο Μιχάλης δέχεται. Ο πραγματογνώμονας βλέπει στη φωτογραφία ότι η βαθούλωση της πόρτας έχει διαφορετική κατεύθυνση από τη σύγκρουση και ότι η χρωματική φθορά στη χαραγή είναι παλιά. Ζητάει δεύτερη επίσκεψη και το επιβεβαιώνει.
Το αποτέλεσμα: απόρριψη ολόκληρου του φακέλου με αιτιολογία δόλιας δήλωσης, καταγγελία του συμβολαίου, και ο Μιχάλης πληρώνει μόνος του τα 2.900. Έχασε 2.500 ευρώ που δικαιούνταν, για να κερδίσει 380 που δεν δικαιούνταν.
Τι θα έπρεπε να κάνει. Να δηλώσει μόνο τη νέα ζημιά, και να ρωτήσει το συνεργείο πόσο κοστίζει να γίνει με δικά του χρήματα και η πόρτα, τώρα που το αυτοκίνητο είναι ήδη στον φούρνο. Η απάντηση θα ήταν γύρω στα 150 ευρώ, γιατί η προετοιμασία και η βαφή γίνονται ούτως ή άλλως. Η τίμια εκδοχή ήταν και φθηνότερη.
Ένα δεύτερο παράδειγμα: ο άδικα κατηγορούμενος
Η Βάσω από την Κατερίνη δήλωσε διάρρηξη στο εξοχικό της. Λείπουν τηλεόραση, φορητός υπολογιστής και κοσμήματα της μητέρας της.
Η εταιρεία ζητάει αποδείξεις αγοράς. Έχει μόνο για την τηλεόραση. Ο υπολογιστής αγοράστηκε το 2018 και τα κοσμήματα είναι κληρονομιά από το 1994. Ο φάκελος παγώνει και η απάντηση μιλάει για «μη επαρκή τεκμηρίωση της ύπαρξης και της αξίας των αντικειμένων».
Τι έκανε η Βάσω, και δούλεψε. Για τον υπολογιστή βρήκε την εγγύηση και ένα ηλεκτρονικό μήνυμα επιβεβαίωσης παραγγελίας του 2018 στο ταχυδρομείο της. Για τα κοσμήματα βρήκε φωτογραφίες οικογενειακών γιορτών όπου η μητέρα της τα φοράει, και ζήτησε γραπτή εκτίμηση από κοσμηματοπώλη με βάση τις φωτογραφίες. Πρόσθεσε το δελτίο της αστυνομίας και δύο βεβαιώσεις γειτόνων.
Η εταιρεία αποζημίωσε την τηλεόραση και τον υπολογιστή πλήρως, και τα κοσμήματα στο ανώτατο όριο που προέβλεπε το συμβόλαιο για τιμαλφή εκτός χρηματοκιβωτίου, που ήταν 1.500 ευρώ.
Δύο διδάγματα. Πρώτο, ότι η τεκμηρίωση δεν είναι μόνο αποδείξεις. Είναι οτιδήποτε χρονολογεί και πιστοποιεί. Δεύτερο, ότι το πραγματικό πρόβλημα της Βάσως δεν ήταν η καχυποψία της εταιρείας αλλά το όριο του συμβολαίου, που δεν είχε διαβάσει ποτέ.
Πώς χτίζετε έναν φάκελο που δεν αμφισβητείται
Πέντε συνήθειες που κοστίζουν μηδέν ευρώ και σας γλιτώνουν μήνες.
Φωτογραφίες αμέσως. Στο σημείο, από τέσσερις γωνίες, με το κινητό σας ώστε να έχουν ημερομηνία.
Απογραφή σπιτιού μία φορά. Ένα βίντεο πέντε λεπτών σε κάθε δωμάτιο, μία φορά τον χρόνο, αποθηκευμένο στο σύννεφο. Είναι το ισχυρότερο έγγραφο που θα έχετε ποτέ για μια διάρρηξη.
Κρατήστε τις αποδείξεις των ακριβών. Όχι για όλα. Για ό,τι ξεπερνάει τα τριακόσια ευρώ.
Δηλώστε γρήγορα. Μέσα στην προθεσμία, και αν δεν προλαβαίνετε, στείλτε μια πρώτη ειδοποίηση και συμπληρώστε μετά.
Πείτε μία ιστορία, τη σωστή. Αν δεν θυμάστε λεπτομέρεια, γράψτε «δεν θυμάμαι». Είναι πολύ ισχυρότερο από μια εικασία που θα διαψευστεί.
Η απάτη που γίνεται σε βάρος σας
Μιλήσαμε για τον ασφαλισμένο που εξαπατά. Υπάρχει και η αντίστροφη περίπτωση, και θύμα της είναι συνήθως ο πιο ανυποψίαστος.
Ο εισπράκτορας που δεν αποδίδει. Πληρώνετε μετρητά σε κάποιον, παίρνετε μια απόδειξη, και το ασφαλιστήριο δεν εκδίδεται ποτέ. Το μαθαίνετε σε έλεγχο ή σε ατύχημα, όταν είναι πια αργά.
Το πλαστό συμβόλαιο. Ένα έγγραφο που μοιάζει κανονικό, με λογότυπο εταιρείας, χωρίς αντίστοιχη εγγραφή στο σύστημα.
Η ασφάλιση σε εταιρεία που δεν υπάρχει. Ή που δεν έχει άδεια για την Ελλάδα.
Πώς προστατεύεστε, με τρεις κινήσεις που παίρνουν λεπτά. Πληρώνετε πάντα στην εταιρεία, με κάρτα, τραπεζική εντολή ή στον επίσημο κωδικό πληρωμής, ποτέ μετρητά σε πρόσωπο. Ζητάτε επιβεβαίωση από την ίδια την εταιρεία ότι το συμβόλαιο είναι ενεργό, με ένα τηλεφώνημα στο κεντρικό της νούμερο που βρήκατε μόνοι σας και όχι σε αυτό που σας έδωσαν. Και ελέγχετε τον αριθμό μητρώου του διαμεσολαβητή στο επιμελητήριο.
Αν το πάθετε, ο δρόμος είναι τρεις παράλληλες κινήσεις: μήνυση, καταγγελία στο επιμελητήριο, και αναφορά στην εποπτική αρχή. Το γεγονός ότι εξαπατηθήκατε δεν σας καλύπτει απέναντι στον νόμο για ανασφάλιστο όχημα, οπότε ασφαλιστείτε αμέσως και παράλληλα.
Αν σας προτείνουν να συμμετάσχετε
Συμβαίνει, και συνήθως χωρίς τη λέξη «απάτη» πουθενά στην κουβέντα. «Θα το γράψουμε ότι έγινε χθες», «βάλε το όνομά σου γιατί εκείνος δεν έχει δίπλωμα», «κάνε μου τη χάρη, εσύ δεν χάνεις τίποτα».
Τρία πράγματα να κρατήσετε. Πρώτο, το ρίσκο δεν μοιράζεται. Εκείνος που υπογράφει τη δήλωση είναι εκτεθειμένος, και συνήθως είστε εσείς. Δεύτερο, η εύνοια δεν επιστρέφεται ποτέ όταν ανοίξει ο φάκελος. Τρίτο, ένα «όχι» εκείνη τη στιγμή σας κοστίζει μια δύσκολη κουβέντα, και το «ναι» σας κοστίζει χρόνια.
Αν σας πιέζει συνεργείο, αλλάξτε συνεργείο. Αν σας πιέζει διαμεσολαβητής, αλλάξτε διαμεσολαβητή και αναφέρετέ το. Αν σας πιέζει συγγενής, πείτε ότι η εταιρεία ελέγχει τα μεταδεδομένα των φωτογραφιών. Είναι αλήθεια και κλείνει τη συζήτηση.
Τα λάθη που κοστίζουν
Αφήνετε το συνεργείο να αποφασίσει τι μπαίνει στον φάκελο. Ο φάκελος είναι δικός σας και την ευθύνη την έχετε εσείς, όχι εκείνο.
Δηλώνετε «στρογγυλεμένες» αξίες. Η υπερβολή σε μια λίστα κλοπής βάζει σε αμφισβήτηση και τα αληθινά αντικείμενα.
Λέτε ότι οδηγούσατε εσείς. Είναι από τα πρώτα που ελέγχονται και μεταφέρει το θέμα από την ασφαλιστική στην αστυνομία.
Αλλάζετε εκδοχή στη μέση. Αν διορθώνετε κάτι, εξηγήστε γιατί, γραπτά, την ίδια στιγμή.
Δέχεστε πρόταση για «στημένο» από τρίτον. Ακόμη και αν σας παρουσιαστεί ως ανώδυνο, το ρίσκο είναι δικό σας και ποινικό.
Δεν ζητάτε γραπτή αιτιολογία όταν σας απορρίπτουν. Χωρίς αυτήν δεν έχετε τι να αντικρούσετε και δεν έχετε τι να καταθέσετε πουθενά.
Αν ο δικός σας φάκελος έχει κολλήσει, η επόμενη ανάγνωση είναι ο οδηγός για την άρνηση πληρωμής. Και αν ψάχνετε εταιρεία με καθαρή διαδικασία ζημιών, δείτε τα προφίλ στη σελίδα οι εταιρείες και συγκρίνετε τιμές στη σύγκριση ασφάλειας αυτοκινήτου.
Συχνές ερωτήσεις
Αν προσθέσω μια παλιά γρατζουνιά στη ζημιά, τι ρισκάρω;
Ρισκάρετε ολόκληρη την αποζημίωση, όχι μόνο το κομμάτι της γρατζουνιάς. Ο νόμος και οι όροι προβλέπουν ότι η δόλια δήλωση απαλλάσσει τον ασφαλιστή από κάθε υποχρέωση για τη συγκεκριμένη ζημιά. Μια προσθήκη διακοσίων ευρώ μπορεί να σας κοστίσει τρεις χιλιάδες.
Πώς καταλαβαίνει η εταιρεία ότι κάτι δεν πάει καλά;
Από φωτογραφίες με χρονοσήμανση, από τη μορφή των ζημιών σε σχέση με το αφήγημα, από παλαιότερους φακέλους σας, από το ιστορικό του οχήματος και από επισκέψεις πραγματογνώμονα. Στις πιο σοβαρές υποθέσεις υπάρχουν ειδικά τμήματα διερεύνησης και συνεργασία με την αστυνομία.
Με κατηγόρησαν για απάτη και δεν έκανα τίποτα. Τι κάνω;
Ζητήστε γραπτή και αιτιολογημένη απόφαση με τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται. Μαζέψτε ό,τι χρονολογεί τη ζημιά: φωτογραφίες, μηνύματα, τιμολόγια, μάρτυρες. Απαντήστε γραπτά, σημείο προς σημείο. Αν δεν αλλάξει η θέση τους, πηγαίνετε σε δικηγόρο και στον Συνήγορο του Καταναλωτή.
Είναι απάτη αν δεν δήλωσα κάτι όταν έκλεισα το συμβόλαιο;
Εξαρτάται από την πρόθεση. Η παράλειψη από αμέλεια έχει ηπιότερες συνέπειες, συνήθως αναπροσαρμογή ασφαλίστρου ή μειωμένη αποζημίωση. Η απόκρυψη ουσιώδους στοιχείου με πρόθεση είναι άλλο πράγμα και οδηγεί σε απώλεια κάλυψης.
Αν οδηγούσε άλλος και δήλωσα ότι οδηγούσα εγώ;
Είναι ψευδής δήλωση και ανήκει στη σοβαρή κατηγορία, επειδή αλλάζει τα γεγονότα του ατυχήματος. Γίνεται συχνά για να αποφευχθεί ζήτημα με νεαρό οδηγό ή με πρόσωπο εκτός συμβολαίου, και είναι από τα πρώτα που ελέγχονται όταν κάτι δεν ταιριάζει.
Τι γίνεται με το Φιλικό Διακανονισμό και τις εικονικές συγκρούσεις;
Είναι ο κλασικός στόχος οργανωμένων υποθέσεων, γιατί η διαδικασία είναι γρήγορη και τα ποσά μέτρια. Γι' αυτό οι εταιρείες ελέγχουν συστηματικά επαναλαμβανόμενα πρόσωπα, οχήματα και συνεργεία. Αν σας προτείνει κάποιος τέτοια συμφωνία, αρνηθείτε.
Μπαίνω σε μαύρη λίστα αν απορριφθεί ο φάκελός μου;
Δεν υπάρχει δημόσια μαύρη λίστα. Κάθε εταιρεία όμως κρατάει το δικό της ιστορικό και οι εταιρείες ανταλλάσσουν πληροφορίες για ζημιές στο πλαίσιο του νόμου. Μια απόρριψη με αιτιολογία δόλου σας ακολουθεί, και μπορεί να σημαίνει άρνηση ασφάλισης αλλού.
Η υπερβολική τιμή του συνεργείου είναι απάτη;
Δική σας δεν είναι, εφόσον δεν το γνωρίζατε. Η εταιρεία θα κόψει το ποσό στο εύλογο και εκεί τελειώνει. Γίνεται δικό σας θέμα μόνο αν συμφωνήσατε εν γνώσει σας να τιμολογηθούν εργασίες που δεν έγιναν.
Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 · π.δ. 237/1986
Πηγές
- ν. 2496/1997, ασφαλιστική σύμβαση, διατάξεις για τη δήλωση κινδύνου, τον δόλο και την πραγματοποίηση του κινδύνου, 1997
- π.δ. 237/1986, κωδικοποίηση της υποχρεωτικής ασφάλισης οχημάτων, 1986
Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.
