Ασφάλεια ζωής όταν υπάρχει πρόβλημα υγείας

Με μια ματιά

Η ουσία

Μια χρόνια πάθηση δεν σημαίνει ότι δεν θα σας ασφαλίσουν. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων σημαίνει ότι θα πληρώσετε παραπάνω, ή ότι το συμβόλαιο θα γραφτεί με μία εξαίρεση. Η ασφάλεια ζωής με πρόβλημα υγείας κοστίζει από 25% ως 200% πάνω από το κανονικό ασφάλιστρο, και το κανονικό ασφάλιστρο στα τριάντα οκτώ σας είναι γύρω στο 0,11% του κεφαλαίου τον χρόνο. Δηλαδή 165 ευρώ τον χρόνο για 150.000 ευρώ κεφάλαιο, που με προσαύξηση 75% γίνονται 289 ευρώ. Γράφουμε για εσάς που συμπληρώσατε ένα ερωτηματολόγιο υγείας, γράψατε την αλήθεια, και τώρα περιμένετε μια απάντηση που δεν ξέρετε πώς να διαβάσετε.

Τι ακριβώς σας ρωτάνε και γιατί

Η πρόταση ασφάλισης ζωής είναι δύο σελίδες ερωτήσεων που μοιάζουν αδιάκριτες. Είναι, και υπάρχει λόγος: η εταιρεία σας δίνει μια υπόσχεση για τριάντα χρόνια με βάση όσα της πείτε σήμερα, και δεν έχει άλλο τρόπο να ξέρει.

Οι ερωτήσεις χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες. Πρώτα τα μετρήσιμα: ύψος, βάρος, αρτηριακή πίεση, κάπνισμα, αλκοόλ. Μετά το ιστορικό σας: κάθε νοσηλεία, κάθε επέμβαση, κάθε φάρμακο που παίρνετε τακτικά, κάθε διάγνωση που σας έχουν πει. Μετά το οικογενειακό ιστορικό, συνήθως γονείς και αδέλφια, με έμφαση στον καρκίνο, στο έμφραγμα και στο εγκεφαλικό πριν τα εξήντα. Και τέλος το επάγγελμα και τα χόμπι: ο ηλεκτρολόγος που δουλεύει σε κολώνες, ο αλιεργάτης, ο άνθρωπος που κάνει αναρρίχηση ή αλεξίπτωτο πληρώνουν χωριστή προσαύξηση που δεν έχει σχέση με την υγεία τους.

Προσέξτε μια λεπτομέρεια που ξεφεύγει. Οι ερωτήσεις για τα φάρμακα πιάνουν παθήσεις που εσείς δεν θεωρείτε παθήσεις. Το χάπι για τον θυρεοειδή, η στατίνη για τη χοληστερίνη, το αντικαταθλιπτικό που πήρατε δύο χρόνια σε ένα δύσκολο διάστημα. Γράψτε τα. Το φάρμακο χωρίς δηλωμένη διάγνωση είναι χειρότερο από τη διάγνωση, γιατί δείχνει απόκρυψη εκεί όπου συνήθως υπάρχει μια απολύτως αθώα εξήγηση.

Οι πέντε απαντήσεις που μπορεί να πάρετε

Η ανάληψη κινδύνου δεν είναι ναι ή όχι. Είναι πέντε αποφάσεις και οι τρεις μεσαίες είναι οι συχνότερες.

Κανονικοί όροι. Σας ασφαλίζουν στην τιμή του τιμολογίου. Παίρνουν αυτή την απόφαση και για αρκετές παθήσεις, όταν είναι παλιές, ρυθμισμένες και χωρίς επιπλοκή.

Επασφάλιστρο. Σας ασφαλίζουν με προσαύξηση, που γράφεται ως ποσοστό ή ως πρόσθετο ποσό ανά χίλια ευρώ κεφαλαίου. Είναι η πιο κοινή απόφαση για χρόνιο πρόβλημα.

Εξαίρεση αιτίας. Σας ασφαλίζουν στην κανονική τιμή, αλλά το συμβόλαιο δεν πληρώνει αν ο θάνατος ή η ανικανότητα προέλθει από τη συγκεκριμένη πάθηση. Συνηθίζεται σε προβλήματα σπονδυλικής στήλης, σε συγκεκριμένες ορθοπεδικές καταστάσεις και όταν το ζητούμενο είναι η κάλυψη ανικανότητας.

Αναβολή. Δεν αποφασίζουν τώρα. Σας λένε να ξανάρθετε σε έξι ή δώδεκα μήνες, συνήθως επειδή μια θεραπεία τρέχει, μια εξέταση εκκρεμεί, ή μια διάγνωση είναι πολύ πρόσφατη για να ξέρει κανείς πώς θα εξελιχθεί.

Άρνηση. Είναι η σπανιότερη. Έρχεται όταν ο κίνδυνος δεν τιμολογείται με καμία προσαύξηση που θα δεχόταν άνθρωπος: μεταστατικός καρκίνος, βαριά καρδιακή ανεπάρκεια, ενεργός εξάρτηση, νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου.

Πώς υπολογίζεται πραγματικά η προσαύξηση

Ο ασφαλιστής δεν αυτοσχεδιάζει. Δουλεύει με πίνακες που του δίνει ο αντασφαλιστής του, και ο αντασφαλιστής είναι συνήθως ένας από τους τρεις ή τέσσερις μεγάλους της Ευρώπης. Κάθε πάθηση αντιστοιχεί σε έναν αριθμό που εκφράζει πόσο μεγαλύτερη είναι η θνησιμότητά σας από εκείνη ενός υγιούς ανθρώπου της ηλικίας σας.

Αν ο πίνακας δίνει 175%, σημαίνει ότι στατιστικά έχετε 1,75 φορές τον κίνδυνο του μέσου ανθρώπου, και το καθαρό κόστος του θανάτου πολλαπλασιάζεται με 1,75. Μια προσαύξηση 75% ακούγεται τρομακτική και είναι, σε απόλυτα νούμερα, μικρή: τα 165 ευρώ γίνονται 289. Είκοσι τέσσερα ευρώ τον μήνα αντί για δεκατέσσερα.

Υπάρχει και η άλλη μορφή, το σταθερό πρόσθετο ανά χίλια ευρώ κεφαλαίου. Το βλέπετε συχνά σε ασφάλεια δανείου, επειδή εκεί το κεφάλαιο μειώνεται κάθε χρόνο και το ποσοστό θα ήταν άδικο. Γράφεται για παράδειγμα ως 1,50 ευρώ ανά χίλια ευρώ, δηλαδή 225 ευρώ τον χρόνο πάνω σε ένα υπόλοιπο 150.000 ευρώ.

Κάτι που κανείς δεν σας λέει: η προσαύξηση για πολλές παθήσεις πέφτει με την ηλικία, όχι επειδή γίνεστε πιο υγιείς, αλλά επειδή ο μέσος άνθρωπος γίνεται λιγότερο υγιής. Μια αρρυθμία στα τριάντα πέντε ξεχωρίζει. Στα πενήντα οκτώ ξεχωρίζει λιγότερο.

Πάθηση προς πάθηση, τι περιμένετε

Δεν υπάρχει ενιαίος πίνακας για την αγορά και καμία εταιρεία δεν δημοσιεύει τον δικό της. Τα εύρη που ακολουθούν είναι από τους οδηγούς ανάληψης κινδύνου που κυκλοφορούν στα δίκτυα και πρέπει να τα διαβάσετε ως τάξη μεγέθους, όχι ως προσφορά.

Υψηλή αρτηριακή πίεση υπό αγωγή, με καλές τιμές. Από κανονικούς όρους ως 50%. Αν παίρνετε δύο ή τρία φάρμακα και οι τιμές παραμένουν υψηλές, ανεβαίνει.

Υψηλή χοληστερίνη με στατίνη. Συνήθως κανονικοί όροι. Μετράει περισσότερο ο λόγος ολικής προς HDL παρά το απόλυτο νούμερο.

Διαβήτης τύπου 2, ρυθμισμένος, χωρίς επιπλοκές. 50% ως 100%. Με νεφρική ή αμφιβληστροειδική επιπλοκή, πολύ ψηλότερα ή άρνηση. Ο τύπου 1 τιμολογείται πάντα βαρύτερα και εξαρτάται κρίσιμα από την ηλικία διάγνωσης.

Δείκτης μάζας σώματος. Ως το 30 συνήθως τίποτα. Από 32 ως 35 μια προσαύξηση 25% ως 50%. Πάνω από 38 τα νούμερα τρέχουν γρήγορα, και πάνω από 42 πολλές εταιρείες αναβάλλουν.

Ιστορικό καρκίνου. Το ερώτημα είναι πόσα χρόνια πέρασαν από το τέλος της θεραπείας και τι είδους όγκος ήταν. Ένας καρκίνος θυρεοειδούς ή ένα βασικοκυτταρικό δέρματος μπορεί να περάσει με ελάχιστα. Ένας καρκίνος μαστού σταδίου Ι, δέκα χρόνια καθαρός, τιμολογείται με προσαύξηση που φθίνει κάθε χρόνο. Μέσα στην πρώτη πενταετία η συνηθισμένη απάντηση είναι αναβολή.

Έμφραγμα ή τοποθέτηση στεντ. Μετά από δύο χρόνια, με καλή σπινθηρογραφική εικόνα και χωρίς νέο επεισόδιο, τιμολογείται. Οι προσαυξήσεις είναι βαριές, συχνά 100% ως 200%, και συνοδεύονται από ετήσιο ιατρικό έλεγχο.

Ηπατίτιδα Β ή C. Η θεραπευμένη ηπατίτιδα C με μηδενικό ιικό φορτίο έχει αλλάξει κατηγορία τα τελευταία χρόνια και πολλές εταιρείες τη δέχονται με μέτρια προσαύξηση. Η χρόνια ηπατίτιδα Β εξαρτάται από τα ηπατικά ένζυμα.

Ψυχική υγεία. Η ήπια, θεραπευμένη κατάθλιψη περνά. Η νοσηλεία, η απόπειρα και η διπολική διαταραχή αλλάζουν εντελώς την εικόνα.

Σκλήρυνση κατά πλάκας, ρευματοειδής αρθρίτιδα, νόσος Crohn. Ασφαλίζονται για θάνατο με μέτρια ως βαριά προσαύξηση. Για ανικανότητα, σχεδόν πάντα με εξαίρεση.

Ο ιατρικός έλεγχος: τι ζητάνε και ποιος πληρώνει

Κάτω από ένα κεφάλαιο και κάτω από μια ηλικία, δεν σας εξετάζει κανείς. Απαντάτε στο ερωτηματολόγιο και αυτό είναι όλο. Το όριο διαφέρει, αλλά η λογική είναι κοινή.

Ως περίπου 100.000 ευρώ και κάτω των σαράντα, το ερωτηματολόγιο αρκεί. Από τις 100.000 ως τις 300.000 ευρώ ζητούν γενική αίματος, γενική ούρων, σάκχαρο, λιπίδια, ηπατικά ένζυμα και ηλεκτροκαρδιογράφημα. Πάνω από τις 300.000 ευρώ προσθέτουν δοκιμασία κόπωσης, έλεγχο νεφρικής λειτουργίας και ενίοτε τεστ κοτινίνης για να επαληθεύσουν τη δήλωση περί καπνίσματος.

Τις εξετάσεις τις πληρώνει η εταιρεία, σε συμβεβλημένο διαγνωστικό κέντρο. Τα αποτελέσματα τα παίρνει εκείνη πρώτη. Έχετε δικαίωμα αντιγράφου, και ζητήστε το πάντα: δεν είναι λίγες οι φορές που ένας άνθρωπος έμαθε για ένα πρόβλημα επειδή έκανε αίτηση για ασφάλεια ζωής.

Τα δεδομένα υγείας σας ανήκουν στην πιο ευαίσθητη κατηγορία που αναγνωρίζει ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων. Η εταιρεία τα επεξεργάζεται με τη ρητή συγκατάθεσή σας, που υπογράφεται μαζί με την πρόταση, και δεν επιτρέπεται να τα μοιραστεί με τρίτους πέρα από τον αντασφαλιστή και τον ιατρικό της σύμβουλο.

Τι λέει ο νόμος

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Ένα παράδειγμα

Τι κάνετε αν σας αρνηθούν

Μην το πάρετε ως οριστική απάντηση της αγοράς, γιατί δεν είναι. Είναι η απάντηση μιας εταιρείας με έναν αντασφαλιστή και έναν πίνακα.

Πρώτο βήμα, ζητήστε γραπτά την αιτιολογία. Η εταιρεία δεν είναι υποχρεωμένη να σας δώσει τον ιατρικό συλλογισμό, αλλά είναι υποχρεωμένη να σας πει τι στοιχείο έκρινε. Συχνά είναι κάτι διορθώσιμο: μια εξέταση που έλειπε, μια τιμή που παρερμηνεύτηκε, μια νοσηλεία που καταγράφηκε λάθος.

Δεύτερο, βάλτε τον γιατρό σας να γράψει μια επιστολή. Μια σελίδα από τον θεράποντα, με τα τελευταία αποτελέσματα και μια καθαρή εκτίμηση της πορείας, αλλάζει αποφάσεις πιο συχνά από όσο φαντάζεστε. Ο ασφαλιστικός ιατρός κρίνει χαρτιά, και ένα καλό χαρτί μετράει.

Τρίτο, δοκιμάστε μικρότερο κεφάλαιο. Πολλές αρνήσεις είναι αρνήσεις του ποσού και όχι του ανθρώπου. Ένα αίτημα για 300.000 ευρώ που απορρίφθηκε μπορεί να περάσει στις 80.000 ευρώ, επειδή αλλάζει το επίπεδο ελέγχου και η έκθεση του αντασφαλιστή.

Τέταρτο, ρωτήστε για ομαδικό συμβόλαιο. Αν δουλεύετε σε εταιρεία με ομαδική ασφάλιση ζωής, εκεί ο έλεγχος είναι ελάχιστος ή ανύπαρκτος ως ένα όριο, γιατί ο κίνδυνος μοιράζεται σε όλη την ομάδα. Το ίδιο ισχύει για μερικά συλλογικά προγράμματα επαγγελματικών συλλόγων.

Πέμπτο, δείτε τα προϊόντα εγγυημένης αποδοχής. Πουλιούνται με μικρά κεφάλαια, συνήθως ως 15.000 ευρώ, με περίοδο αναμονής δύο ετών για τον θάνατο από ασθένεια και με ασφάλιστρο που είναι πολλαπλάσιο του κανονικού. Δεν είναι καλή αγορά. Είναι η τελευταία αγορά, και υπάρχει για ανθρώπους που θέλουν να αφήσουν τα έξοδα κηδείας καλυμμένα.

Ασφάλεια δανείου: μια ξεχωριστή δυσκολία

Όταν η ασφάλεια ζωής ζητείται για στεγαστικό, μπαίνει τρίτος στη συζήτηση και είναι η τράπεζα.

Η τράπεζα θέλει εκχώρηση του ασφαλιστηρίου υπέρ της. Ένα συμβόλαιο με εξαίρεση αιτίας συχνά δεν της κάνει, γιατί αφήνει τρύπα στην εξασφάλισή της. Έτσι, ενώ η ασφαλιστική σας λέει ναι με εξαίρεση, η τράπεζα λέει όχι.

Έχετε τρεις δρόμους. Να πληρώσετε το επασφάλιστρο αντί να δεχτείτε την εξαίρεση, όπου η εταιρεία δίνει και τις δύο επιλογές. Να ψάξετε άλλη ασφαλιστική, γιατί η τράπεζα δεν μπορεί να σας υποχρεώσει να ασφαλιστείτε στη δική της συνεργαζόμενη. Ή να συζητήσετε με την τράπεζα μικρότερο ασφαλισμένο κεφάλαιο, καλύπτοντας μέρος του δανείου αντί για όλο.

Το δικαίωμα να διαλέξετε εταιρεία είναι πραγματικό και γραμμένο. Η τράπεζα ελέγχει αν το συμβόλαιο πληροί τους όρους της, δεν επιλέγει τον πάροχο για λογαριασμό σας.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Έχω διαβήτη τύπου 2. Θα με ασφαλίσουν;

Πολύ πιθανόν ναι, με επασφάλιστρο. Ο ρυθμισμένος διαβήτης τύπου 2 σε άνθρωπο σαράντα ετών, με γλυκοζυλιωμένη κάτω από 7 και χωρίς επιπλοκές, περνά συνήθως με προσαύξηση 50% ως 100%. Ο αρρύθμιστος διαβήτης, ή ο διαβήτης με νεφρική ή οφθαλμική επιπλοκή, φτάνει σε αναβολή ή άρνηση.

Αν κρύψω μια πάθηση, θα το μάθουν;

Στη ζημιά, ναι. Όταν δηλωθεί θάνατος τα πρώτα χρόνια, η εταιρεία ζητά τον ιατρικό φάκελο και τις συνταγογραφήσεις. Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση κρατά ίχνος κάθε φαρμάκου από το 2012. Η απόκρυψη δίνει στην εταιρεία δικαίωμα να μειώσει ή να μην πληρώσει, και η οικογένειά σας το μαθαίνει τη χειρότερη στιγμή.

Τι σημαίνει «εξαίρεση αιτίας» και πότε αξίζει;

Σημαίνει ότι το συμβόλαιο πληρώνει για κάθε θάνατο εκτός από έναν, συνήθως συνδεδεμένο με την πάθηση που δηλώσατε. Αξίζει όταν η εναλλακτική είναι άρνηση, και όταν η πάθηση δεν είναι η πιθανότερη αιτία θανάτου σας. Σε ασφάλεια δανείου η τράπεζα μπορεί να μην τη δεχτεί.

Πληρώνω επασφάλιστρο για πάντα;

Όχι απαραίτητα. Οι περισσότερες εταιρείες δέχονται αίτημα επανεξέτασης μετά από δύο ή τρία καθαρά χρόνια, με νέες εξετάσεις. Αν σταματήσατε το κάπνισμα, αν το βάρος έπεσε, αν η αρτηριακή πίεση ρυθμίστηκε, ζητήστε το γραπτά. Δεν το κάνουν μόνες τους και δεν σας το θυμίζει κανείς.

Με απέρριψε μια εταιρεία. Πρέπει να το πω στην επόμενη;

Ναι, γιατί η πρόταση το ρωτά ρητά και η απόκρυψη είναι ψευδής δήλωση. Η άρνηση όμως δεν είναι ποινή. Κάθε εταιρεία έχει δικούς της πίνακες και δική της αντασφάλιση. Η πάθηση που απέρριψε η μία τιμολογείται από την άλλη με προσαύξηση 75%.

Καπνίζω. Πόσο ακριβότερα πληρώνω;

Συνήθως 50% ως 100% πάνω από τον μη καπνιστή, και σε μερικά τιμολόγια πάνω από διπλάσια στις μεγάλες ηλικίες. Καπνιστής θεωρείστε αν καπνίσατε οτιδήποτε τους τελευταίους δώδεκα μήνες, το ηλεκτρονικό τσιγάρο μέσα. Η κοτινίνη φαίνεται στις εξετάσεις και η ψευδής δήλωση εντοπίζεται εύκολα.

Χρειάζομαι ιατρικές εξετάσεις για να ασφαλιστώ;

Εξαρτάται από το κεφάλαιο και την ηλικία σας. Ως τις 100.000 ευρώ και κάτω των σαράντα, οι περισσότερες εταιρείες αρκούνται σε ένα ερωτηματολόγιο υγείας. Πάνω από 150.000 ευρώ ζητούν αίμα, ούρα και καρδιογράφημα. Πάνω από 300.000 ευρώ προσθέτουν δοκιμασία κόπωσης και έλεγχο ηπατικής λειτουργίας.

Η κατάθλιψη είναι λόγος άρνησης;

Η ήπια κατάθλιψη σε θεραπεία, χωρίς νοσηλεία και χωρίς απόπειρα, περνά συχνά με μικρή προσαύξηση ή και χωρίς. Η διπολική διαταραχή, η νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική και το ιστορικό απόπειρας οδηγούν σε αναβολή, σε βαριά προσαύξηση ή σε εξαίρεση της αυτοκτονίας πέρα από τη συνηθισμένη διετία.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 3 · ν. 2496/1997 άρ. 31

Πηγές

1. ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφαλίσεων Ζωής, 2025
2. Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.