Ασφάλεια με χιλιομετρικά όρια: πληρώνετε όσο οδηγείτε

Με μια ματιά

Η ουσία

Αν το αυτοκίνητό σας κάνει 6.000 χιλιόμετρα τον χρόνο, πληρώνετε σήμερα σαν να κάνει 15.000. Η ασφάλεια με χιλιομετρικά όρια διορθώνει ακριβώς αυτό: δηλώνετε πόσο θα κινηθείτε μέσα στη χρονιά και η εταιρεία κατεβάζει το ασφάλιστρο κατά 10% έως 25%, ανάλογα με το σκαλοπάτι που διαλέγετε. Το τίμημα είναι ότι το όριο δεσμεύει, και αν το ξεπεράσετε χωρίς να το πείτε, η αποζημίωση για τη δική σας ζημιά μπορεί να κοπεί αναλογικά. Τον γράψαμε για όποιον έχει δεύτερο αυτοκίνητο, για όποιον πάει στη δουλειά με τα πόδια ή με το μετρό, για τον συνταξιούχο που κατεβαίνει μία φορά την εβδομάδα στη λαϊκή, και για όποιον κρατάει ένα όχημα στο χωριό για τον Αύγουστο.

Τι αγοράζετε στην πραγματικότητα

Το συμβόλαιο παραμένει κανονικό συμβόλαιο αυτοκινήτου. Έχει την ίδια υποχρεωτική αστική ευθύνη με τα όρια που ορίζει ο νόμος, τις ίδιες προαιρετικές καλύψεις, την ίδια κατηγορία bonus malus, τον ίδιο τρόπο δήλωσης ζημιάς. Αυτό που αλλάζει είναι μία γραμμή στον πίνακα: μια δήλωση ότι μέσα στους δώδεκα μήνες το όχημα δεν θα ξεπεράσει έναν αριθμό χιλιομέτρων.

Η λογική της εταιρείας είναι απλή και δεν κρύβεται. Ο κίνδυνος να τρακάρετε δεν είναι σταθερός ανά χρόνο. Είναι σχεδόν ανάλογος με τον χρόνο που περνάτε μέσα στην κυκλοφορία. Δύο οδηγοί της ίδιας ηλικίας, με το ίδιο αυτοκίνητο, στην ίδια περιοχή, με το ίδιο ιστορικό, δεν έχουν τον ίδιο κίνδυνο αν ο ένας κάνει 4.000 χιλιόμετρα και ο άλλος 30.000. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η εταιρεία δεν είχε τρόπο να το δει, οπότε τους χρέωνε και τους δύο στη μέση. Τώρα έχει, και όποιος οδηγεί λίγο μπορεί να πάρει πίσω τη διαφορά.

Στα ελληνικά τιμολόγια αυτό εμφανίζεται με δύο ονόματα. «Περιορισμένη χρήση» ή «περιορισμένα χιλιόμετρα» είναι η απλή εκδοχή, όπου δηλώνετε έναν αριθμό και τελειώσατε. «Τηλεματική» ή «ασφάλιση με βάση τη χρήση» είναι η εκδοχή με συσκευή ή εφαρμογή, όπου η εταιρεία μετράει μόνη της. Οι δύο δεν κοστίζουν το ίδιο και δεν σας δεσμεύουν το ίδιο.

Πώς μετριούνται τα χιλιόμετρα

Ο πρώτος τρόπος είναι η φωτογραφία. Στην έναρξη σας ζητούν μια καθαρή φωτογραφία του κοντέρ με ορατό τον αριθμό, συνήθως μαζί με μια φωτογραφία της πινακίδας την ίδια στιγμή. Το ίδιο στη λήξη ή στην ανανέωση. Είναι ο πιο βολικός τρόπος και ο πιο εύκολος να παρακαμφθεί, γι αυτό συνοδεύεται πάντα από τον δεύτερο.

Ο δεύτερος τρόπος είναι το ΚΤΕΟ. Σε κάθε τεχνικό έλεγχο καταγράφεται η ένδειξη του οδομέτρου και μένει στο δελτίο. Η εταιρεία μπορεί να ζητήσει το δελτίο σε οποιαδήποτε στιγμή, και σίγουρα το ζητάει μετά από σοβαρή ζημιά. Δύο δελτία ΚΤΕΟ με απόσταση δύο ετών δίνουν τον πραγματικό μέσο όρο σας χωρίς καμία αμφιβολία.

Ο τρίτος τρόπος είναι η τηλεματική. Ή μια μικρή συσκευή στη θύρα διάγνωσης κάτω από το τιμόνι, ή μια εφαρμογή στο κινητό που καταλαβαίνει πότε κινείστε με αυτοκίνητο. Η συσκευή είναι ακριβής και δεν ξεχνιέται. Η εφαρμογή θέλει το κινητό ανοιχτό και μερικές φορές μπερδεύει τη διαδρομή με το λεωφορείο.

Και υπάρχει και ο τέταρτος, που κανείς δεν διαφημίζει: ο πραγματογνώμονας. Όταν πάτε το αυτοκίνητο για εκτίμηση ζημιάς, η ένδειξη του κοντέρ μπαίνει στην έκθεση ως θέμα ρουτίνας. Εκεί συγκρίνεται με ό,τι δηλώσατε, και εκεί προκύπτουν οι δυσάρεστες συζητήσεις.

Πόσο πέφτει το ασφάλιστρο

Η έκπτωση δεν είναι γραμμική και δεν είναι ίδια σε όλες τις εταιρείες. Το κοινό μοτίβο των τιμολογίων είναι σκαλοπάτια, με τη μεγάλη έκπτωση στα πολύ χαμηλά χιλιόμετρα και μια μικρή, σχεδόν συμβολική, κοντά στον μέσο όρο.

Ο λόγος είναι ότι ο μέσος Έλληνας οδηγός κινείται γύρω στα 12.000 με 14.000 χιλιόμετρα τον χρόνο, και αυτός ο αριθμός είναι ήδη μέσα στο βασικό ασφάλιστρο. Αν δηλώσετε 15.000, δεν λέτε τίποτα καινούργιο στην εταιρεία και δεν παίρνετε τίποτα. Αν δηλώσετε 4.000, λέτε ότι είστε ένα τρίτο του μέσου κινδύνου, και η έκπτωση γίνεται πραγματική.

Προσέξτε ότι η έκπτωση πέφτει πάνω στο σύνολο και όχι μόνο στην αστική ευθύνη. Αν έχετε μικτή, το όφελος μεγαλώνει σε ευρώ, γιατί η μικτή είναι η ακριβή γραμμή του συμβολαίου. Ένα αυτοκίνητο αξίας 18.000 ευρώ πληρώνει για ίδιες ζημιές γύρω στο 2,0% με 2,2% της αξίας, δηλαδή 360 έως 400 ευρώ, και ένα 20% πάνω σε αυτό είναι πολύ περισσότερο από το 20% στην αστική ευθύνη.

Πότε συμφέρει και πότε είναι παγίδα

Συμφέρει καθαρά σε τέσσερις περιπτώσεις. Το δεύτερο αυτοκίνητο του σπιτιού, που το χρησιμοποιεί ο ένας από τους δύο μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Το αυτοκίνητο του συνταξιούχου, που πάει λαϊκή, γιατρό και εκκλησία. Το αυτοκίνητο όποιου δουλεύει από το σπίτι ή πηγαίνει με το μετρό και κρατάει το όχημα για τα σαββατοκύριακα. Και το αυτοκίνητο που μένει στο χωριό ή στο εξοχικό και δουλεύει τρεις μήνες τον χρόνο.

Είναι παγίδα σε δύο περιπτώσεις, και οι δύο έχουν να κάνουν με το ότι η χρονιά δεν είναι προβλέψιμη. Η πρώτη είναι το αυτοκίνητο που μπορεί ξαφνικά να αναλάβει άλλη δουλειά. Αλλάζετε εργασία και ο νέος τόπος είναι τριάντα χιλιόμετρα μακριά. Αρρωσταίνει ένας γονιός στην επαρχία και ανεβοκατεβαίνετε κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο. Το όριο των 8.000 φεύγει μέσα σε τέσσερις μήνες.

Η δεύτερη είναι το αυτοκίνητο που το οδηγούν πολλοί. Αν το παίρνει και το παιδί που σπουδάζει και ο σύζυγος και μια φορά τον μήνα ο αδερφός σας, κανείς δεν κρατάει λογαριασμό. Το όριο γίνεται ένα νούμερο που κανείς δεν παρακολουθεί, μέχρι που έρχεται η ζημιά.

Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία που είναι απλώς άσκοπη: το αυτοκίνητο που κινείται λίγο αλλά κοστίζει ήδη ελάχιστα. Αν πληρώνετε 140 ευρώ τον χρόνο για ένα παλιό όχημα με σκέτη αστική ευθύνη, το 20% είναι 28 ευρώ. Ζυγίστε αν αξίζει να μπείτε σε δέσμευση δώδεκα μηνών για αυτό το ποσό.

Τι γίνεται αν περάσετε το όριο

Εδώ χωρίζονται τα καλά συμβόλαια από τα κακά, και εδώ πρέπει να διαβάσετε τον όρο λέξη προς λέξη πριν υπογράψετε.

Η ήπια εκδοχή, που είναι και η συνηθέστερη στις μεγάλες εταιρείες, λέει ότι αν ξεπεράσετε τα χιλιόμετρα οφείλετε τη διαφορά του ασφαλίστρου. Δηλαδή η εταιρεία υπολογίζει τι θα πληρώνατε αν είχατε δηλώσει από την αρχή το σωστό σκαλοπάτι, και σας ζητάει τη διαφορά. Η αποζημίωση δίνεται ολόκληρη. Αυτό είναι δίκαιο και ξεκάθαρο.

Η σκληρή εκδοχή αντιμετωπίζει την υπέρβαση σαν υποασφάλιση και εφαρμόζει αναλογία. Αν δηλώσατε 8.000 και είχατε κάνει 16.000, η εταιρεία θεωρεί ότι πληρώσατε το μισό ασφάλιστρο και πληρώνει το μισό της ζημιάς. Σε μια μικτή ζημιά 4.000 ευρώ, χάνετε 2.000 ευρώ για να κερδίσετε 70.

Και υπάρχει και η πολύ σκληρή εκδοχή, που μιλάει για παράβαση ουσιώδους όρου και για δικαίωμα άρνησης. Αυτή προϋποθέτει ότι η εταιρεία θα αποδείξει πως δηλώσατε ψέματα εν γνώσει σας, κάτι που δεν είναι εύκολο, αλλά ο όρος υπάρχει και σας βάζει σε διαπραγμάτευση από θέση αδυναμίας.

Σε όλες τις εκδοχές, η ζημιά που κάνετε σε τρίτο πληρώνεται. Ο νόμος για την υποχρεωτική ασφάλιση δεν επιτρέπει στην εταιρεία να αντιτάξει στον παθόντα όρους του συμβολαίου σας. Πληρώνει τον τρίτο και μετά, αν έχει λόγο, στρέφεται σε εσάς.

Η τηλεματική και τα δεδομένα σας

Όταν το πρόγραμμα δουλεύει με συσκευή ή εφαρμογή, τα χιλιόμετρα είναι το ένα μόνο από όσα καταγράφονται. Σχεδόν πάντα μετριούνται επίσης τα απότομα φρεναρίσματα, οι απότομες επιταχύνσεις, η ταχύτητα σε σχέση με το όριο του δρόμου, οι ώρες που κινείστε, και ο τύπος του δρόμου. Από αυτά βγαίνει μια βαθμολογία οδήγησης.

Ρωτήστε δύο πράγματα πριν το δεχτείτε. Πρώτο, αν η βαθμολογία μπορεί να ανεβάσει το ασφάλιστρο στην ανανέωση ή μόνο να το κατεβάσει. Υπάρχουν προγράμματα που δουλεύουν μόνο προς τα κάτω, και είναι αυτά που αξίζει να δεχτείτε. Δεύτερο, τι γίνεται με τα δεδομένα μετά τη λήξη του συμβολαίου, ποιος τα κρατάει και για πόσο.

Υπάρχει και ένα πρακτικό θέμα με τη θύρα διάγνωσης. Σε ορισμένα οχήματα, μια συσκευή που μένει μόνιμα συνδεδεμένη αδειάζει την μπαταρία όταν το αυτοκίνητο μείνει σταματημένο δύο εβδομάδες. Αν το όχημα κάθεται πολύ, και ακριβώς επειδή κάθεται πολύ διαλέξατε αυτό το συμβόλαιο, ρωτήστε πώς συμπεριφέρεται η συσκευή στην ακινησία.

Χιλιομετρικό όριο ή κατάθεση πινακίδων

Αυτές οι δύο λύσεις λύνουν παρόμοιο πρόβλημα και οι περισσότεροι δεν τις συγκρίνουν ποτέ.

Με την κατάθεση πινακίδων το όχημα βγαίνει επίσημα από την κυκλοφορία. Δεν πληρώνετε τέλη κυκλοφορίας για τους μήνες της ακινησίας και το συμβόλαιο μπορεί να ανασταλεί, οπότε δεν πληρώνετε ούτε ασφάλιστρο. Το κέρδος είναι πολύ μεγαλύτερο από μια έκπτωση 20%. Το κόστος είναι ότι το αυτοκίνητο δεν επιτρέπεται να κινηθεί καθόλου, και ότι πρέπει να πάτε δύο φορές στην εφορία ή να το κάνετε ηλεκτρονικά.

Το χιλιομετρικό όριο ταιριάζει όταν το αυτοκίνητο πρέπει να είναι διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή, αλλά χρησιμοποιείται σπάνια. Ο συνταξιούχος που μπορεί να χρειαστεί να πάει στο νοσοκομείο την Τρίτη δεν καταθέτει πινακίδες. Δηλώνει 5.000 χιλιόμετρα και ησυχάζει.

Ο συνδυασμός είναι επίσης εφικτός. Καταθέτετε πινακίδες Νοέμβριο με Μάρτιο και για τους υπόλοιπους επτά μήνες έχετε συμβόλαιο με χαμηλό όριο. Λίγοι το κάνουν, γιατί κανείς δεν τους το προτείνει.

Πώς κλείνετε ένα τέτοιο συμβόλαιο

Πρώτα μετρήστε. Μην υπολογίσετε στο περίπου και μην βασιστείτε στο τι νομίζετε ότι κάνετε. Βρείτε το τελευταίο δελτίο ΚΤΕΟ, δείτε την ένδειξη που γράφει, και συγκρίνετέ την με το κοντέρ σήμερα. Διαιρέστε με τους μήνες που πέρασαν και πολλαπλασιάστε επί δώδεκα. Αυτός ο αριθμός είναι η αλήθεια σας, και συνήθως είναι μεγαλύτερος από όσο περιμένατε.

Μετά διαλέξτε σκαλοπάτι με περιθώριο. Αν βγήκαν 7.100, μην πάτε στα 8.000 επειδή χωράει. Πηγαίνετε στα 10.000, χάστε τρεις μονάδες έκπτωσης και κοιμηθείτε ήσυχοι. Ένα συμβόλαιο που σας αγχώνει κάθε φορά που ανάβετε τη μηχανή δεν αξίζει τα σαράντα ευρώ που γλιτώσατε.

Μετά ζητήστε τρία πράγματα γραπτά: τον όρο της υπέρβασης, τον τρόπο ελέγχου, και τη διαδικασία αλλαγής ορίου μέσα στη χρονιά. Αν ο ασφαλιστής δυσκολεύεται να σας τα δώσει σε ένα μέιλ, αυτό είναι πληροφορία από μόνο του.

Και κρατήστε απόδειξη. Τραβήξτε φωτογραφία το κοντέρ την ημέρα της έναρξης, με το κινητό σας, ώστε να έχει ημερομηνία επάνω. Επαναλάβετε κάθε τρεις μήνες. Δεν θα τη χρειαστείτε ποτέ, εκτός από τη μία φορά που θα τη χρειαστείτε πολύ.

Τι γίνεται στην ανανέωση

Στη λήξη η εταιρεία ξαναζητάει το κοντέρ. Αν τα χιλιόμετρα βγήκαν μέσα στο όριο, η ανανέωση περνάει χωρίς κουβέντα και η έκπτωση συνεχίζεται. Αν βγήκαν έξω, τότε ανοίγει η συζήτηση για το ασφάλιστρο της περασμένης χρονιάς, όχι μόνο της επόμενης, και αυτό ξαφνιάζει πολύ κόσμο.

Προσέξτε επίσης το εξής, που δεν είναι προφανές. Σε αρκετές εταιρείες η έκπτωση περιορισμένης χρήσης δεν αποτυπώνεται στο πιστοποιητικό ζημιών που παίρνετε όταν φεύγετε. Ο επόμενος ασφαλιστής βλέπει μόνο την κατηγορία bonus malus και τις ζημιές σας. Άρα μεταφέρετε ό,τι αξίζει, αλλά πρέπει να ζητήσετε ξανά την έκπτωση από την αρχή, με νέα δήλωση χιλιομέτρων.

Τέλος, μην θεωρήσετε δεδομένο ότι η ίδια εταιρεία δίνει το ίδιο ποσοστό κάθε χρόνο. Οι εκπτώσεις περιορισμένης χρήσης αναθεωρούνται όπως όλες οι υπόλοιπες, και ένα πρόγραμμα που έδινε 25% μπορεί να δίνει 15% δύο χρόνια μετά. Ζητήστε δεύτερη προσφορά κάθε φορά.

Τι λέει ο νόμος

Τι δείχνουν τα τιμολόγια

Ένα παράδειγμα

Ένα δεύτερο παράδειγμα, με μικτή

Ο Στέφανος είναι 44 ετών, στη Νάξο, και έχει ένα αυτοκίνητο τριών ετών αξίας 19.000 ευρώ με μικτή. Οι ίδιες ζημιές του κοστίζουν 2,1% της αξίας, δηλαδή 400 ευρώ, με απαλλαγή 500 ευρώ. Μαζί με την αστική ευθύνη και τις υπόλοιπες καλύψεις, το σύνολο είναι 690 ευρώ, και ο συντελεστής του νησιού το έχει ήδη κατεβάσει πολύ.

Στη Νάξο κάνει 4.100 χιλιόμετρα τον χρόνο. Δηλώνει το σκαλοπάτι των 5.000 και παίρνει 25%. Πληρώνει 518 ευρώ. Κερδίζει 172 ευρώ, δηλαδή πάνω από δυόμισι φορές όσα κέρδισε η Ελένη, επειδή η έκπτωση πέφτει και πάνω στη μικτή.

Το ρίσκο του όμως είναι μεγαλύτερο. Αν πάρει το αυτοκίνητο με το πλοίο για δύο εβδομάδες διακοπών στην ηπειρωτική Ελλάδα και κάνει 2.000 χιλιόμετρα σε δεκαπέντε μέρες, το όριο των 5.000 τελειώνει. Μια μικτή ζημιά 6.000 ευρώ με αναλογικό όρο θα του κόστιζε χιλιάδες. Ένα τηλέφωνο πριν φύγει και μια πρόσθετη πράξη τριάντα ευρώ το λύνουν.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο φθηνότερη βγαίνει η ασφάλεια με χιλιομετρικά όρια;

Συνήθως 10% έως 25% κάτω από την ίδια ασφάλεια χωρίς όριο. Η μεγάλη έκπτωση δίνεται στα χαμηλά σκαλοπάτια, δηλαδή κάτω από 5.000 ή 6.000 χιλιόμετρα τον χρόνο. Πάνω από 12.000 η έκπτωση σχεδόν εξαφανίζεται, γιατί εκεί βρίσκεται ήδη ο μέσος οδηγός.

Τι γίνεται αν ξεπεράσω τα χιλιόμετρα που δήλωσα;

Εξαρτάται από τον όρο. Οι σοβαρές εταιρείες ζητούν απλώς τη διαφορά του ασφαλίστρου, με μια αναλογία. Άλλες μειώνουν την αποζημίωση κατά το ίδιο ποσοστό. Η υποχρεωτική αστική ευθύνη προς τον τρίτο πληρώνεται πάντα ολόκληρη. Η δική σας ζημιά είναι αυτή που κόβεται.

Πώς ελέγχει η εταιρεία τα χιλιόμετρα;

Με τρεις τρόπους. Φωτογραφία του κοντέρ στην έναρξη και στη λήξη, την ένδειξη του ΚΤΕΟ που καταγράφεται σε κάθε έλεγχο, και τηλεματική συσκευή ή εφαρμογή στο κινητό. Μετά από ζημιά ο πραγματογνώμονας σημειώνει πάντα την ένδειξη του κοντέρ.

Αξίζει αν αφήνω το αυτοκίνητο στο χωριό όλο τον χειμώνα;

Ναι, αυτή είναι η καθαρότερη περίπτωση. Ένα αυτοκίνητο που κινείται μόνο Ιούλιο και Αύγουστο σπάνια περνάει τα 3.000 χιλιόμετρα. Συγκρίνετε όμως και με την κατάθεση πινακίδων για τους μήνες ακινησίας, γιατί εκεί το κέρδος είναι μεγαλύτερο.

Η εφαρμογή στο κινητό βλέπει και πώς οδηγώ;

Αν είναι τηλεματική, ναι. Καταγράφει απότομα φρεναρίσματα, επιταχύνσεις, ταχύτητα και ώρα κίνησης, όχι μόνο χιλιόμετρα. Ζητήστε γραπτά τι ακριβώς μετριέται και αν μπορεί να ανεβάσει το ασφάλιστρο στην ανανέωση. Μερικά προγράμματα μόνο κατεβάζουν την τιμή.

Μπορώ να αλλάξω το όριο στη μέση του χρόνου;

Ναι, με πρόσθετη πράξη. Πληρώνετε τη διαφορά για τον χρόνο που απομένει και το συμβόλαιο συνεχίζει κανονικά. Αυτό είναι πολύ φθηνότερο από το να βρεθείτε πάνω από το όριο σε ζημιά. Κάντε το μόλις καταλάβετε ότι η χρονιά άλλαξε.

Χάνω το bonus malus με ένα τέτοιο συμβόλαιο;

Όχι. Η κατηγορία bonus malus δουλεύει ακριβώς όπως και στο κανονικό συμβόλαιο και μεταφέρεται όταν αλλάξετε εταιρεία. Το χιλιομετρικό όριο είναι μια έκπτωση πάνω στο τελικό ασφάλιστρο, όχι διαφορετικό είδος ασφάλισης.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 3 · ν. 2496/1997 άρ. 4 · π.δ. 237/1986 άρ. 6

Πηγές

1. ΕΑΕΕ, Στατιστική Επετηρίδα Ασφάλισης Αυτοκινήτων, 2025
2. π.δ. 237/1986 για την υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης οχημάτων, 1986

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.