Ασφάλεια έργων τέχνης και συλλογών

Με μια ματιά

Η ουσία

Η ασφάλεια έργων τέχνης δεν είναι πολυτέλεια για συλλέκτες με ιδιωτικό μουσείο. Είναι το συμβόλαιο που χρειάζεται όποιος έχει στο σπίτι του πράγματα που δεν αντικαθίστανται από ένα κατάστημα: δύο πίνακες, μια συλλογή εικόνων, τα ασημικά της γιαγιάς, χαρακτικά, παλιά βιβλία. Η ασφάλεια κατοικίας τα καλύπτει με μικρό υπο-όριο και σε πραγματική αξία. Ένα συμβόλαιο συλλογής δουλεύει σε συμφωνημένη αξία, καλύπτει και τη μεταφορά, και πληρώνει την απώλεια αξίας μετά από ζημιά. Αυτός ο οδηγός εξηγεί τη διαφορά και τι κοστίζει.

Τι μπαίνει σε αυτή τη συζήτηση

Τα συμβόλαια δεν μιλούν για «τέχνη». Μιλούν για κατηγορίες, και καλά κάνουν, γιατί η κουβέντα αλλάζει ανά κατηγορία.

Έργα τέχνης: πίνακες, γλυπτά, χαρακτικά, φωτογραφίες, σχέδια, εγκαταστάσεις.

Αντίκες και έπιπλα αξίας: παλιά έπιπλα, ρολόγια, χαλιά, φωτιστικά, πορσελάνες.

Θρησκευτικά αντικείμενα: εικόνες, σταυροί, λειτουργικά σκεύη. Στην Ελλάδα είναι από τις πιο κοινές οικογενειακές συλλογές και από τις πιο κλεμμένες.

Τιμαλφή: κοσμήματα, ρολόγια, ασημικά, πολύτιμοι λίθοι.

Συλλογές: νομίσματα, γραμματόσημα, βιβλία, παρτιτούρες, δίσκοι, όπλα συλλεκτικά, κρασιά.

Το κοινό τους στοιχείο είναι ένα και το κάνει όλα να συμπεριφέρονται το ίδιο ασφαλιστικά: η αξία τους δεν προκύπτει από απόδειξη αγοράς και δεν αντικαθίστανται από την αγορά. Ένα ψυγείο χαλάει και αγοράζετε άλλο ίδιο. Ένας πίνακας του 1960 που κάηκε δεν αγοράζεται ξανά.

Γιατί δεν φτάνει η ασφάλεια κατοικίας

Βγάλτε το συμβόλαιο του σπιτιού σας και βρείτε τη γραμμή «τιμαλφή» ή «αντικείμενα αξίας». Θα δείτε δύο περιορισμούς, και οι δύο σας πονάνε.

Ο πρώτος είναι το υπο-όριο για την κατηγορία. Το συμβόλαιο ασφαλίζει, ας πούμε, περιεχόμενο 40.000 ευρώ, αλλά ορίζει ότι τα τιμαλφή και τα έργα τέχνης καλύπτονται μέχρι ένα ποσοστό αυτού, συχνά 20% ή 30%. Ό,τι παραπάνω δεν υπάρχει, ακόμη κι αν το συνολικό ποσό είναι μεγάλο.

Ο δεύτερος είναι το ανά αντικείμενο όριο. Ακόμη και μέσα στο υπο-όριο, κάθε μεμονωμένο αντικείμενο καλύπτεται μέχρι ένα ποσό. Αν ο ένας σας πίνακας αξίζει 15.000 ευρώ και το όριο ανά αντικείμενο είναι 3.000, παίρνετε 3.000.

Υπάρχει και τρίτος περιορισμός που δεν γράφεται ως όριο: η πραγματική αξία. Την ημέρα της ζημιάς η εταιρεία θα ζητήσει να αποδείξετε πόσο άξιζε το αντικείμενο. Χωρίς εκτίμηση, χωρίς τιμολόγιο, χωρίς φωτογραφία, η συζήτηση καταλήγει σε ένα ποσό που το προτείνει εκείνη.

Και ένας τέταρτος: η ασφάλεια κατοικίας σταματά στην πόρτα. Ο πίνακας που πάτε στον συντηρητή, η εικόνα που δανείζετε σε έκθεση, το κόσμημα που φοράτε έξω, δεν καλύπτονται.

Αν η συνολική αξία αυτών που έχετε είναι κάτω από το υπο-όριο και κανένα κομμάτι δεν ξεπερνά το ανά αντικείμενο όριο, μείνετε στην ασφάλεια κατοικίας. Είναι φθηνότερη και σας φτάνει. Αν όχι, διαβάστε παρακάτω.

Η συμφωνημένη αξία και η εκτίμηση

Η συμφωνημένη αξία είναι η καρδιά αυτού του συμβολαίου. Σημαίνει ότι η εταιρεία, με βάση εκτίμηση που δέχεται, συμφωνεί εκ των προτέρων πόσο αξίζει κάθε έργο. Σε ολική απώλεια, πληρώνει αυτό το ποσό. Δεν συζητά, δεν αφαιρεί παλαιότητα, δεν ζητά αποδείξεις.

Για να φτάσετε εκεί χρειάζεστε εκτίμηση. Την κάνει πραγματογνώμονας τέχνης, οίκος δημοπρασιών ή αναγνωρισμένος έμπορος, ανάλογα με το είδος. Η εκτίμηση περιγράφει κάθε έργο: καλλιτέχνη, τίτλο, υλικό, διαστάσεις, χρονολογία, κατάσταση, προέλευση, και την αξία σε ευρώ.

Δύο πράγματα για την εκτίμηση που τα μαθαίνουν όλοι αργά.

Πρώτο, η εκτίμηση κοστίζει και συνήθως είναι ποσοστό της αξίας ή αμοιβή ανά έργο. Δεν είναι δωρεάν υπηρεσία της ασφαλιστικής. Θεωρήστε την μέρος του κόστους ασφάλισης.

Δεύτερο, ανανεώνεται. Οι περισσότερες εταιρείες ζητούν επικαιροποίηση κάθε τρία έως πέντε χρόνια. Δεν είναι γραφειοκρατία: είναι το μόνο πράγμα που εμποδίζει να πληρωθείτε με τιμές του 2015 για ζημιά του 2026.

Για τα οικογενειακά κειμήλια, όπου συχνά δεν υπάρχει τίποτα γραπτό, ισχύει ένας απλός κανόνας που σώζει υποθέσεις: φωτογραφίστε τα σήμερα. Κάθε αντικείμενο, από δύο πλευρές, με έναν χάρακα δίπλα για κλίμακα, και οποιοδήποτε χαρτί υπάρχει, ακόμη και μια παλιά απόδειξη ή μια επιστολή. Ένα αρχείο στο κινητό σας αξίζει περισσότερο από κάθε επιχείρημα μετά τη διάρρηξη.

Τι καλύπτει ένα συμβόλαιο συλλογής

Γράφεται συνήθως «κατά παντός κινδύνου»: καλύπτει κάθε αιφνίδια και απρόβλεπτη υλική ζημιά ή απώλεια, εκτός από όσα εξαιρεί ρητά. Στην πράξη αυτό περιλαμβάνει:

Φωτιά, κεραυνό, έκρηξη, καπνό. Ο καπνός είναι σοβαρότερος από όσο ακούγεται: καταστρέφει χαρτί, ύφασμα και βερνίκι χωρίς να αγγίξει τη φλόγα το έργο.

Νερό. Σπασμένος σωλήνας, διαρροή από πάνω διαμέρισμα, μπουκωμένο μπαλκόνι. Είναι η πιο συχνή ζημιά σε έργα τέχνης σε ελληνικές πολυκατοικίες.

Κλοπή και διάρρηξη, με ή χωρίς παραβίαση, ανάλογα με τους όρους.

Κακόβουλη ενέργεια και βανδαλισμό.

Πτώση και τυχαία ζημιά. Ο πίνακας που πέφτει επειδή έσπασε το καρφί, το γλυπτό που ρίχνει το παιδί, ο καθρέφτης που χτυπά η σκούπα. Αυτά η ασφάλεια κατοικίας σχεδόν ποτέ δεν τα καλύπτει.

Ζημιά στη μεταφορά και στη συσκευασία.

Ζημιά κατά τη συντήρηση ή την πλαισίωση, όσο το έργο είναι στα χέρια τρίτου.

Έκθεση, όταν το έργο δανείζεται σε γκαλερί ή μουσείο.

Σεισμό, ως πρόσθετη κάλυψη.

Οι εξαιρέσεις που πρέπει να ξέρετε

Η φθορά του χρόνου. Το χαρτί που κιτρινίζει, το χρώμα που ξεθωριάζει από το φως, το ξύλο που δουλεύει, το βερνίκι που σκουραίνει. Δεν είναι ζημιά, είναι γήρανση.

Τα έντομα, ο μύκητας και η υγρασία ως σταδιακή διαδικασία. Το σαράκι στο κάδρο και η μούχλα στην αποθήκη δεν είναι αιφνίδια γεγονότα.

Η κακή συντήρηση ή η λανθασμένη επέμβαση. Αν ένας μη ειδικός «καθάρισε» μια εικόνα και κατέστρεψε το στρώμα, η ασφάλεια δεν πληρώνει.

Το εγγενές ελάττωμα. Υλικά που ο ίδιος ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε και δεν αντέχουν στον χρόνο. Στη σύγχρονη τέχνη αυτό δεν είναι σπάνιο.

Η απώλεια αξίας από την αγορά. Αν ο καλλιτέχνης σας πέσει στη μόδα, δεν είναι ασφαλιστικό γεγονός.

Η μη εξηγήσιμη εξαφάνιση, σε πολλά συμβόλαια. Αν ένα κόσμημα απλώς δεν βρίσκεται, χωρίς ίχνη διάρρηξης, η κουβέντα γίνεται δύσκολη.

Η αμφισβήτηση γνησιότητας. Αν αποδειχθεί ότι το έργο δεν είναι αυτό που νομίζατε, η ασφάλεια δεν καλύπτει τη διαφορά. Καλύπτει το αντικείμενο, όχι την απόδοσή του.

Δύο ρήτρες που κρίνουν την αποζημίωση

Η απομείωση αξίας. Ένα έργο που έπαθε ζημιά και επισκευάστηκε σωστά, αξίζει λιγότερο από πριν. Στην αγορά της τέχνης το ιστορικό επεμβάσεων μετράει. Ένα καλό συμβόλαιο πληρώνει το κόστος του συντηρητή και τη διαφορά αξίας, που την ορίζει εκτιμητής. Χωρίς αυτή τη γραμμή, παίρνετε μόνο το κόστος της συντήρησης και το υπόλοιπο το χάνετε σιωπηλά.

Η ρήτρα ζεύγους και σειράς. Αν καταστραφεί το ένα από δύο ταιριαστά κηροπήγια, ή ένα κομμάτι μιας σειράς χαρακτικών, το υπόλοιπο σύνολο χάνει αξία δυσανάλογα. Η ρήτρα ορίζει αν πληρώνεστε μόνο για το χαμένο κομμάτι ή για την απώλεια αξίας ολόκληρου του συνόλου, συχνά με τον όρο να παραδώσετε και τα υπόλοιπα στην εταιρεία. Ρωτήστε ρητά, γιατί η διαφορά είναι μεγάλη.

Μεταφορά, έκθεση και ο όρος «από καρφί σε καρφί»

Τα περισσότερα έργα τέχνης παθαίνουν ζημιά όταν κινούνται. Όχι στον τοίχο: στο αυτοκίνητο, στο ασανσέρ, στα χέρια, στη συσκευασία.

Ο όρος «από καρφί σε καρφί» σημαίνει ότι η κάλυψη τρέχει από τη στιγμή που το έργο κατεβαίνει από τον τοίχο μέχρι τη στιγμή που ξανακρεμιέται, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς, της αποθήκευσης και της παραμονής στον τόπο της έκθεσης.

Τι να ελέγξετε. Αν καλύπτονται οι δικές σας μετακινήσεις ή μόνο οι μεταφορές από εξειδικευμένη εταιρεία. Πολλά συμβόλαια απαιτούν επαγγελματία μεταφορέα πάνω από μια αξία. Αν καλύπτεται η αποθήκευση σε τρίτο χώρο, όπως αποθήκη ή εργαστήριο συντήρησης. Αν υπάρχει γεωγραφικό όριο, γιατί ένα έργο που ταξιδεύει σε έκθεση στο εξωτερικό χρειάζεται ρητή επέκταση.

Αν δανείζετε έργο σε μουσείο ή γκαλερί, ζητήστε γραπτά ποιος ασφαλίζει. Οι μεγάλοι φορείς ασφαλίζουν συνήθως οι ίδιοι τα εκτιθέμενα, με δική τους συμφωνημένη αξία. Μην υποθέσετε ότι το κάνουν. Ζητήστε το πιστοποιητικό.

Οι απαιτήσεις ασφαλείας

Όσο μεγαλώνει η αξία, τόσο περισσότερα ζητά η εταιρεία, και αυτά γίνονται όροι του συμβολαίου. Θωρακισμένη πόρτα, συναγερμός συνδεδεμένος με κέντρο λήψης σημάτων, χρηματοκιβώτιο για τα τιμαλφή, μερικές φορές κάμερες.

Ο κανόνας που ισχύει παντού: ό,τι γράφεται ως όρος, πρέπει να λειτουργεί την ώρα της ζημιάς. Συναγερμός που δεν ήταν οπλισμένος επειδή βγήκατε για δέκα λεπτά ακυρώνει την κάλυψη κλοπής. Χρηματοκιβώτιο που ήταν ανοιχτό, το ίδιο.

Υπάρχουν και όροι που δεν είναι ασφαλείας αλλά συντήρησης: σταθερή θερμοκρασία και υγρασία, όχι άμεσο ηλιακό φως, σωστή ανάρτηση. Δεν τους ελέγχει κανείς προληπτικά, αλλά τους θυμούνται όταν έρθει ο πραγματογνώμονας.

Τι λέει ο νόμος

Τι κοστίζει

Δεν υπάρχει δημοσιευμένο ελληνικό τιμολόγιο για ασφάλιση έργων τέχνης, και ο κλάδος γράφεται από λίγους ανθρώπους, συχνά με τοποθέτηση σε ξένη αγορά. Οτιδήποτε διαβάσετε ως «η τιμή είναι τόσο» χωρίς να έχει δει τον κατάλογό σας, δεν σημαίνει τίποτα.

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι τι κινεί την τιμή:

• Η συνολική συμφωνημένη αξία. Το ασφάλιστρο είναι ποσοστό της, και το ποσοστό πέφτει καθώς η αξία μεγαλώνει.
• Ο χώρος φύλαξης. Διαμέρισμα με συναγερμό σε πολυκατοικία, μονοκατοικία, εξοχικό που μένει άδειο τον χειμώνα, επαγγελματική αποθήκη. Το εξοχικό είναι το ακριβότερο σενάριο.
• Τα μέτρα ασφαλείας. Συναγερμός με κέντρο, θωρακισμένη πόρτα και χρηματοκιβώτιο κατεβάζουν αισθητά το ασφάλιστρο.
• Το πόσο ταξιδεύουν τα έργα. Μια στατική οικιακή συλλογή κοστίζει πολύ λιγότερο από μια που δανείζεται σε εκθέσεις.
• Ο σεισμός, ως χωριστό ασφάλιστρο. Στα τιμολόγια περιουσίας που έχουμε διαβάσει η σεισμική κάλυψη τιμολογείται γύρω στο 1,10 ανά χίλια ευρώ αξίας τον χρόνο, και είναι λογικό μέτρο σύγκρισης και εδώ.

Για μέτρο, στα ίδια τιμολόγια περιουσίας το περιεχόμενο μιας επιχείρησης τιμολογείται από 2,75 έως 3,85 ευρώ ανά χίλια ευρώ, ανάλογα με την κατηγορία κινδύνου. Μια συλλογή σε καλά προστατευμένο σπίτι κινείται συνήθως χαμηλότερα από αυτό, μια συλλογή που ταξιδεύει ψηλότερα.

Ζητήστε δύο ή τρεις γραπτές προσφορές με τον ίδιο ακριβώς κατάλογο και συγκρίνετε τρία πράγματα: τη βάση αποζημίωσης, την ύπαρξη ρήτρας απομείωσης αξίας, και τι ακριβώς καλύπτεται εκτός σπιτιού.

Ένα παράδειγμα

Ο κατάλογος: η δουλειά που κάνετε μόνος σας

Πριν μιλήσετε με οποιονδήποτε ασφαλιστή, φτιάξτε τον κατάλογό σας. Είναι δωρεάν, το κάνετε ένα Σαββατοκύριακο, και είναι η μόνη δουλειά που δεν μπορεί να κάνει κανείς για εσάς.

Για κάθε αντικείμενο γράψτε: τι είναι, ποιος το έφτιαξε αν το ξέρετε, υλικό, διαστάσεις, περίπου πότε φτιάχτηκε, πώς ήρθε στα χέρια σας, σε τι κατάσταση είναι, και πού ακριβώς βρίσκεται στο σπίτι. Προσθέστε δύο φωτογραφίες: μία ολόκληρο και μία της υπογραφής ή οποιουδήποτε σημαδιού το ταυτοποιεί. Φωτογραφίστε και την πίσω όψη, γιατί εκεί βρίσκονται σφραγίδες, ετικέτες εκθέσεων και επιγραφές που αποδεικνύουν προέλευση.

Κρατήστε τον κατάλογο σε δύο μέρη, και το ένα να είναι εκτός σπιτιού. Ένα αντίγραφο σε υπηρεσία νέφους ή σε έναν δίσκο στο γραφείο σας. Σε φωτιά χάνεται και η συλλογή και ο φάκελος που θα αποδείκνυε τι υπήρχε.

Αυτός ο κατάλογος κάνει τρεις δουλειές ταυτόχρονα. Δίνει στον εκτιμητή βάση για να δουλέψει, οπότε η εκτίμηση κοστίζει λιγότερο. Δίνει στην ασφαλιστική τα στοιχεία που θα ζητήσει ούτως ή άλλως. Και, σε κλοπή, δίνει στην αστυνομία κάτι που μπορεί να αναζητηθεί.

Η διαδικασία μετά τη ζημιά

Σε ένα έργο τέχνης, οι πρώτες ώρες κρίνουν πόσο θα σωθεί. Η σειρά είναι διαφορετική από κάθε άλλη ασφάλιση, γιατί εδώ η επισκευή δεν είναι ανταλλακτικό.

Μην καθαρίσετε τίποτα. Είναι το πιο δύσκολο και το πιο σημαντικό. Το ένστικτο λέει να σκουπίσετε το νερό, να ξεπλύνετε την καπνιά, να στεγνώσετε με πιστολάκι. Κάθε μία από αυτές τις κινήσεις κάνει μόνιμη μια ζημιά που ήταν αναστρέψιμη.

Απομακρύνετε τον κίνδυνο, όχι το έργο. Κλείστε το νερό, αερίστε τον χώρο, κατεβάστε τη θερμοκρασία. Μετακινήστε το έργο μόνο αν κινδυνεύει εκεί που βρίσκεται, και κρατώντας το από το πλαίσιο, όχι από την επιφάνεια.

Φωτογραφίστε αμέσως, πριν αλλάξει η κατάσταση. Το υγρό χαρτί, το φουσκωμένο ξύλο και το σκασμένο βερνίκι δείχνουν διαφορετικά μετά από δύο μέρες, και ο πραγματογνώμονας θα δει μόνο το δεύτερο.

Καλέστε την εταιρεία την ίδια μέρα και ζητήστε συντηρητή, όχι απλό εκτιμητή. Οι σοβαρές εταιρείες του κλάδου έχουν δίκτυο συντηρητών ανά ειδικότητα: ζωγραφική, χαρτί, ξύλο, μέταλλο, ύφασμα. Η ειδικότητα μετράει.

Σε κλοπή, μήνυση την ίδια μέρα και παράδοση φωτογραφιών και περιγραφών στις αρχές. Ζητήστε να καταχωρηθεί το έργο στα αρχεία κλαπέντων. Χωρίς φωτογραφία και περιγραφή, η καταχώριση είναι άχρηστη.

Αν διαφωνήσετε με την εκτίμηση της ζημιάς ή της απομείωσης, το συμβόλαιο προβλέπει δεύτερο και τρίτο πραγματογνώμονα. Στην τέχνη αυτή η διαδικασία χρησιμοποιείται πιο συχνά από αλλού, γιατί οι αξίες είναι θέμα γνώμης ειδικών.

Αν πουλάτε ή εκθέτετε επαγγελματικά

Η κουβέντα αλλάζει εντελώς τη στιγμή που τα έργα δεν είναι μόνο δικά σας. Μια γκαλερί, ένα εργαστήριο συντήρησης, ένας έμπορος αντικών ή ένας διοργανωτής έκθεσης έχουν στα χέρια τους ξένα αντικείμενα.

Αυτό απαιτεί δύο πράγματα που ο ιδιώτης συλλέκτης δεν χρειάζεται. Πρώτο, κάλυψη για τα αντικείμενα τρίτων που βρίσκονται στην κατοχή σας, με δικό της όριο και δική της βάση αποζημίωσης. Δεύτερο, επαγγελματική ευθύνη, για την περίπτωση που μια δική σας πράξη ή παράλειψη προκαλέσει ζημιά σε έργο πελάτη.

Προσέξτε και δύο πρακτικά. Η προμήθεια δεν είναι αξία: το έργο που εκθέτετε προς πώληση ασφαλίζεται στην αξία του, όχι στο δικό σας κέρδος, και η συμφωνία με τον ιδιοκτήτη πρέπει να λέει ποιος ασφαλίζει. Και το απόθεμα κινείται: μια γκαλερί έχει άλλα έργα τον Μάρτιο και άλλα τον Νοέμβριο, οπότε το συμβόλαιο πρέπει να δουλεύει με κυλιόμενο κατάλογο και όχι με μια λίστα της ημέρας υπογραφής.

Τα λάθη που κοστίζουν

Πριν υπογράψετε

Ο ασφαλέστερος τρόπος να δείτε αν χρειάζεστε χωριστό συμβόλαιο είναι ένας αριθμός: πόσο αξίζει το πιο ακριβό μεμονωμένο αντικείμενό σας, και πόσο είναι το ανά αντικείμενο όριο της ασφάλειας κατοικίας σας. Αν το πρώτο είναι μεγαλύτερο από το δεύτερο, έχετε ήδη την απάντηση.

Ξεκινήστε από τον κατάλογο και τις φωτογραφίες, που δεν κοστίζουν τίποτα, και μετά συγκρίνετε. Για το κομμάτι που καλύπτεται από το σπίτι, βάλτε τα στοιχεία σας στο εργαλείο σύγκρισης ασφάλειας κατοικίας και δείτε πώς αλλάζει η τιμή όταν ανεβάσετε το περιεχόμενο και τα υπο-όρια των τιμαλφών.

Συχνές ερωτήσεις

Δεν καλύπτει η ασφάλεια κατοικίας τους πίνακές μου;

Τους καλύπτει, αλλά μέσα σε υπο-όριο για τιμαλφή και έργα τέχνης, που συνήθως είναι ένα ποσοστό του περιεχομένου, και με ανώτατο ποσό ανά αντικείμενο. Αν έχετε έναν πίνακα που αξίζει περισσότερο από αυτό το ανά αντικείμενο όριο, το υπόλοιπο δεν καλύπτεται, όσο μεγάλο κι αν είναι το συνολικό ποσό του περιεχομένου.

Τι σημαίνει συμφωνημένη αξία;

Σημαίνει ότι η εταιρεία δέχεται από την αρχή πόσο αξίζει το κάθε έργο και το πληρώνει χωρίς νέα κουβέντα σε περίπτωση ολικής απώλειας. Είναι το αντίθετο της πραγματικής αξίας, όπου την ημέρα της ζημιάς συζητάτε από την αρχή. Για τέχνη, μόνο η συμφωνημένη αξία έχει νόημα.

Κάθε πότε ξαναγίνεται η εκτίμηση;

Κάθε τρία έως πέντε χρόνια είναι ο κανόνας που ακολουθούν οι περισσότερες εταιρείες, και συχνά το ζητούν ως όρο. Οι τιμές στην τέχνη κινούνται, και συνήθως προς τα πάνω για καθιερωμένους καλλιτέχνες. Μια παλιά εκτίμηση σημαίνει ότι πληρώνεστε τιμές δεκαετίας.

Καλύπτεται η ζημιά όταν μεταφέρω έναν πίνακα;

Σε ένα σοβαρό συμβόλαιο συλλογής, ναι, και συχνά με τον όρο από καρφί σε καρφί, δηλαδή από τη στιγμή που κατεβαίνει από τον τοίχο μέχρι να ξανακρεμαστεί. Η ασφάλεια κατοικίας δεν καλύπτει τίποτα έξω από το σπίτι. Είναι η πιο συχνή στιγμή ζημιάς και η πιο συχνά ακάλυπτη.

Τι γίνεται αν το έργο επισκευαστεί αλλά χάσει αξία;

Ένα καλό συμβόλαιο πληρώνει τη συντήρηση και επιπλέον την απομείωση της αξίας, δηλαδή τη διαφορά ανάμεσα στην αξία πριν και μετά τη ζημιά. Χωρίς αυτή τη γραμμή, παίρνετε μόνο το κόστος του συντηρητή και κρατάτε ένα έργο που αξίζει λιγότερο.

Καλύπτεται ο σεισμός;

Όχι αυτόματα. Στην Ελλάδα ο σεισμός είναι πρόσθετη κάλυψη και σε αυτά τα συμβόλαια, με δικό της ασφάλιστρο. Για μια συλλογή σε διαμέρισμα ή σε αποθήκη αξίζει τη σκέψη, γιατί η τυπική ζημιά του σεισμού σε έργα τέχνης δεν είναι η κατάρρευση. Είναι η πτώση και το σπάσιμο.

Πόσο κοστίζει;

Δεν υπάρχει δημοσιευμένο ελληνικό τιμολόγιο και ο κλάδος γράφεται από λίγους. Η τιμή είναι ποσοστό της συνολικής συμφωνημένης αξίας και εξαρτάται από το πού φυλάσσεται η συλλογή, από τα μέτρα ασφαλείας και από το πόσο ταξιδεύουν τα έργα. Ζητήστε δύο ή τρεις γραπτές προσφορές με τον ίδιο κατάλογο.

Έχω εικόνες και ασημικά από την οικογένεια. Είναι το ίδιο;

Ασφαλιστικά, σχεδόν. Είναι αντικείμενα με αξία που δεν βγαίνει από μια απόδειξη. Η διαφορά είναι ότι για τα οικογενειακά κειμήλια σπάνια υπάρχει εκτίμηση, και χωρίς εκτίμηση η αποζημίωση γίνεται μια δύσκολη κουβέντα ακριβώς τη χειρότερη στιγμή.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 7

Πηγές

1. ν. 2496/1997, Ασφαλιστική σύμβαση, 1997
2. Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.