Σε κάθε ασφαλιστήριο αστικής ευθύνης υπάρχει ένας αριθμός που σταματάει την πληρωμή. Λέγεται όριο ευθύνης, και είναι το μέγιστο ποσό που θα βάλει η εταιρεία για λογαριασμό σας. Ό,τι ζητήσει ο άλλος πάνω από αυτό το ποσό, το ζητάει από εσάς προσωπικά: από τον μισθό σας, από τον λογαριασμό σας, από το σπίτι σας. Γι αυτό το όριο είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάτε σε μια προσφορά, πριν από την τιμή.
Τι είναι, με απλά λόγια
Το όριο ευθύνης δεν είναι μία γραμμή. Είναι συνήθως τρεις, και μπερδεύονται εύκολα:
- Ανά θύμα ή ανά απαίτηση. Το μέγιστο για έναν άνθρωπο που πάθατε. Αν χτυπήσουν τρεις, ο καθένας έχει το δικό του όριο.
- Ανά γεγονός ή ανά ατύχημα. Το μέγιστο για όλο το συμβάν μαζί, όσοι και αν είναι οι παθόντες. Αν το όριο ανά θύμα είναι 100.000 ευρώ και ανά γεγονός 300.000 ευρώ, τέσσερις παθόντες μοιράζονται τα 300.000, όχι 400.000.
- Ετήσιο σύνολο. Το μέγιστο για όλες τις ζημιές μιας ασφαλιστικής περιόδου. Το βρίσκετε κυρίως στην επαγγελματική ευθύνη και στην ευθύνη επιχείρησης. Αν το εξαντλήσετε τον Μάρτιο, το συμβόλαιο είναι άδειο μέχρι την ανανέωση.
Ένα δεύτερο μπέρδεμα είναι πιο ύπουλο. Σε πολλά συμβόλαια το όριο χωρίζεται ανάμεσα στις σωματικές βλάβες και στις υλικές ζημιές, με χωριστούς αριθμούς για την καθεμία. Δεν μπορείτε να δανειστείτε από το ένα για να καλύψετε το άλλο. Σε άλλα υπάρχει ένα ενιαίο όριο, που πιάνει και τα δύο. Το ενιαίο είναι καλύτερο για εσάς, γιατί πάει εκεί που χρειάζεται.
Τα δικαστικά έξοδα και η αμοιβή του δικηγόρου, τέλος, άλλοτε μπαίνουν μέσα στο όριο και το τρώνε, και άλλοτε πληρώνονται επιπλέον. Ρωτήστε ποιο από τα δύο ισχύει. Σε μια υπόθεση που κρατάει τέσσερα χρόνια, η διαφορά είναι δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Πού το συναντάτε
Στο αυτοκίνητο το όριο δεν το διαλέγετε από το μηδέν. Ο νόμος έχει βάλει ελάχιστα ποσά και όλες οι εταιρείες τα δίνουν. Πολλές δίνουν και παραπάνω, χωρίς μεγάλη διαφορά στην τιμή, γιατί οι πολύ μεγάλες ζημιές είναι σπάνιες.
Στην ασφάλεια σπιτιού η αστική ευθύνη προς τρίτους έρχεται δεμένη μέσα στο πακέτο, με μικρό όριο: μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, συχνά ως ποσοστό του κεφαλαίου. Καλύπτει τον σωλήνα σας που πλημμύρισε τον από κάτω, όχι πολλά περισσότερα.
Στη χωριστή γενική αστική ευθύνη ιδιώτη διαλέγετε εσείς. Τα τιμολόγια που έχουμε δείχνουν πόσο φθηνό είναι να ανεβείτε. Η δική μας παραδοχή είναι 19 ευρώ για όριο 30.000 ευρώ, 49 ευρώ για 90.000 ευρώ και 68 ευρώ για 300.000 ευρώ. Η Υδρόγειος ζητάει 30 ευρώ για 45.000 ευρώ και 60 ευρώ για 75.000 ευρώ. Δηλαδή δεκαπλασιάζετε το όριο με λιγότερα από πενήντα ευρώ τον χρόνο.
Στην επαγγελματική ευθύνη το όριο είναι ο βασικός μοχλός της τιμής, μαζί με το επάγγελμα και τον τζίρο. Στο ίδιο εγχειρίδιο, λογιστής με αμοιβές 120.000 ευρώ και όριο 300.000 ευρώ πληρώνει 1.650 ευρώ τον χρόνο. Ο συνάδελφός του με αμοιβές κάτω από 50.000 ευρώ και όριο 100.000 ευρώ πληρώνει 850 ευρώ.
Υπάρχει και το όριο που δεν το λένε όριο. Πολλά πακέτα βάζουν υποόρια μέσα στο βασικό όριο: τόσα για ζημιά σε πράγματα που είχατε στα χέρια σας, τόσα για ευθύνη από κατοικίδιο, τόσα για ζημιά από φωτιά που ξεκίνησε στο σπίτι σας. Το εξώφυλλο λέει 100.000 ευρώ και ο πίνακας καλύψεων λέει 5.000 ευρώ για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Διαβάστε τον πίνακα.
Ένα παράδειγμα
Η Ελένη έχει ένα διαμέρισμα στον τρίτο όροφο στην Καλλιθέα και μια γενική αστική ευθύνη ιδιώτη με ενιαίο όριο 100.000 ευρώ ανά γεγονός, χωρίς απαλλαγή, για 55 ευρώ τον χρόνο.
Ξεχνάει ανοιχτή τη βρύση του μπάνιου ένα Σαββατοκύριακο που λείπει. Το νερό κατεβαίνει τρεις ορόφους.
| Απαίτηση | Ποσό |
|---|---|
| Διαμέρισμα δεύτερου ορόφου, πατώματα και ταβάνι | 11.500 € |
| Διαμέρισμα πρώτου ορόφου, ταβάνι και ηλεκτρολογικά | 6.200 € |
| Κατάστημα ισογείου, εμπόρευμα και μερεμέτια | 14.800 € |
| Σύνολο | 32.500 € |
Το όριο των 100.000 ευρώ φτάνει με άνεση, και η Ελένη δεν βάζει ούτε ένα ευρώ. Αν είχε πάρει το φθηνότερο πακέτο, με 30.000 ευρώ όριο για 19 ευρώ τον χρόνο, θα πλήρωνε η ίδια 2.500 ευρώ. Θα είχε γλιτώσει 36 ευρώ στο ασφάλιστρο και θα έχανε 2.500.
Και τώρα το δυσάρεστο σενάριο. Αν στο ισόγειο δούλευε άνθρωπος και τον έπιανε ηλεκτροπληξία, η απαίτηση για σωματικές βλάβες θα ξεπερνούσε εύκολα τα 100.000 ευρώ. Εκεί η Ελένη θα ήταν εκτεθειμένη με την περιουσία της.
Τι λέει ο νόμος
Στο αυτοκίνητο το όριο δεν είναι ελεύθερο. Το π.δ. 237/1986, που κωδικοποιεί τον ν. 489/1976 για την υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης οχημάτων, ορίζει ελάχιστα ποσά. Από την 1η Ιανουαρίου 2022 αυτά είναι 1.300.000 ευρώ για σωματικές βλάβες ανά θύμα και 1.300.000 ευρώ για υλικές ζημιές ανά ατύχημα. Συμβόλαιο με μικρότερο όριο δεν επιτρέπεται να πουληθεί.
Έξω από το αυτοκίνητο, ο νόμος δεν βάζει όριο σχεδόν πουθενά. Το διαλέγετε εσείς με την εταιρεία. Οι εξαιρέσεις είναι τα επαγγέλματα όπου η ασφάλιση είναι υποχρεωτική από ειδικές διατάξεις, όπως οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές και τα τουριστικά γραφεία. Εκεί το ελάχιστο όριο το ορίζει ο κανονισμός του κλάδου.
Προσοχή σε ένα σημείο που εκπλήσσει τον κόσμο. Το δικαστήριο δεν σταματάει στο όριο του ασφαλιστηρίου σας. Επιδικάζει όσα κρίνει ότι οφείλονται. Η εταιρεία πληρώνει μέχρι το όριο, και η διαφορά μένει δική σας υποχρέωση για είκοσι χρόνια.
Τι να προσέξετε
- Ανεβάστε το όριο, όχι τις καλύψεις. Στην αστική ευθύνη το ακριβό ρίσκο είναι το σπάνιο και μεγάλο. Πενήντα ευρώ επιπλέον τον χρόνο αγοράζουν τριπλάσιο όριο και αξίζουν περισσότερο από τρεις μικρές πρόσθετες καλύψεις.
- Ελέγξτε αν το όριο είναι ενιαίο ή χωρισμένο. Χωρισμένο όριο 50.000 για σωματικές και 50.000 για υλικές είναι χειρότερο από ενιαίο 100.000, στην ίδια τιμή.
- Ρωτήστε πού μπαίνουν τα δικαστικά. Αν τρώνε από το όριο, το πραγματικό σας ταβάνι είναι μικρότερο από αυτό που γράφει το εξώφυλλο.
- Δείτε το ετήσιο σύνολο. Σε ευθύνη επιχείρησης ή επαγγέλματος, δύο απαιτήσεις τον ίδιο χρόνο αδειάζουν το συμβόλαιο. Ζητήστε ετήσιο σύνολο τουλάχιστον διπλάσιο από το όριο ανά απαίτηση.
Δείτε τι όρια δίνει κάθε εταιρεία και πόσο κοστίζει το καθένα, στη σύγκριση αστικής ευθύνης.
Νομοθεσία που αναφέρεται: π.δ. 237/1986
Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.
