Με μια ματιά
- Ελάχιστο μέγεθος ομάδας συνήθως πέντε άτομα, σε αρκετές εταιρείες δέκα. Κάτω από αυτό υπάρχουν προγράμματα μικρών ομάδων με ερωτηματολόγιο.
- Νοσοκομειακό με δίκλινο και απαλλαγή: περίπου 250 έως 450 ευρώ ανά άτομο τον χρόνο, με μέση ηλικία ομάδας γύρω στα 40.
- Εξωνοσοκομειακό, δηλαδή γιατροί και εξετάσεις: 120 έως 250 ευρώ ανά άτομο επιπλέον.
- Ασφάλιση ζωής και προσωπικού ατυχήματος προστίθεται με λίγα δεκάδες ευρώ ανά άτομο.
- Το ομαδικό δεν αντικαθιστά την εργοδοτική αστική ευθύνη, που για έως τρία άτομα κοστίζει 69,32 ευρώ στην κατηγορία Α και 122,61 στη Γ.
Η ουσία
Ένα ομαδικό συμβόλαιο υγείας για επτά υπαλλήλους κοστίζει λιγότερο από όσο πληρώνει ένας από αυτούς για να ασφαλιστεί μόνος του, και γίνεται χωρίς ιατρικό έλεγχο. Για μια μικρή επιχείρηση αυτό είναι η πιο φθηνή παροχή που υπάρχει: 250 έως 450 ευρώ ανά άτομο τον χρόνο για νοσοκομειακή κάλυψη, και ο άνθρωπος που τη λαμβάνει τη συγκρίνει με μια αύξηση μισθού που θα σας κόστιζε τριπλάσια. Το μειονέκτημα είναι ότι οι περισσότερες εταιρείες θέλουν τουλάχιστον πέντε ασφαλισμένους, και ότι η κάλυψη σταματά την ημέρα που φεύγει ο εργαζόμενος. Είναι γραμμένος για όποιον έχει ένα μαγαζί, ένα γραφείο ή ένα εργαστήριο με τρεις έως τριάντα ανθρώπους και σκέφτεται να προσφέρει κάτι παραπάνω από τον μισθό.
Γιατί το ομαδικό κοστίζει λιγότερο
Η διαφορά τιμής δεν είναι έκπτωση όγκου. Είναι διαφορετικός τρόπος ανάληψης του κινδύνου, και αξίζει να τον καταλάβετε γιατί εξηγεί και τα καλά και τα κακά.
Σε ένα ατομικό συμβόλαιο υγείας, η εταιρεία εξετάζει εσάς. Ερωτηματολόγιο, ιστορικό, μερικές φορές εξετάσεις. Αν έχετε κάτι, σας βάζει εξαίρεση, επασφάλιστρο, ή σας αρνείται. Το κόστος αυτής της διαδικασίας μπαίνει στην τιμή.
Σε ένα ομαδικό, η εταιρεία δεν εξετάζει κανέναν. Εξετάζει την ομάδα: πόσα άτομα, τι ηλικίες, τι δουλειά κάνουν. Στηρίζεται στο ότι μια ομάδα εργαζομένων είναι στατιστικά μέσος πληθυσμός, γιατί δεν διαλέγονται μόνοι τους. Άνθρωποι που αγοράζουν ασφάλεια υγείας μόνοι τους είναι, κατά μέσο όρο, άνθρωποι που φοβούνται κάτι. Άνθρωποι που τους την προσφέρει ο εργοδότης, όχι.
Αυτό λέγεται αντεπιλογή και είναι η αιτία της μισής διαφοράς στην τιμή. Η άλλη μισή είναι τα έξοδα: ένα συμβόλαιο για δεκαπέντε άτομα έχει ένα χαρτί, μία είσπραξη, έναν συνομιλητή.
Η συνέπεια είναι διπλή. Καλή: μπαίνουν και άνθρωποι που δεν θα τους δεχόταν κανείς ατομικά. Κακή: αν η δική σας ομάδα χρησιμοποιήσει πολύ το πρόγραμμα, η ανανέωση θα το δείξει με αύξηση.
Πόσα άτομα χρειάζεστε
Το τυπικό ελάχιστο είναι πέντε ασφαλισμένοι, και αρκετές εταιρείες ζητούν δέκα. Ο λόγος είναι στατιστικός: σε ομάδα τριών ατόμων, ένας άνθρωπος με σοβαρό πρόβλημα είναι το ένα τρίτο του χαρτοφυλακίου σας.
Αν είστε τρεις ή τέσσερις, έχετε τρεις δρόμους.
Ο πρώτος είναι τα προγράμματα μικρών ομάδων που υπάρχουν σε ορισμένες εταιρείες, με ελάχιστο τα τρία άτομα. Έχουν ερωτηματολόγιο υγείας, μικρότερα όρια και συνήθως αναμονή για προϋπάρχουσες.
Ο δεύτερος είναι τρία ατομικά συμβόλαια που τα πληρώνει η επιχείρηση. Χάνετε την ευκολία της μη εξέτασης, αλλά κερδίζετε ότι το συμβόλαιο ανήκει στον εργαζόμενο και τον ακολουθεί. Για πολύ μικρές ομάδες με υγιείς ανθρώπους, βγαίνει συχνά καλύτερα.
Ο τρίτος είναι να μπείτε σε ομαδικό μέσω συλλογικού φορέα, δηλαδή επιμελητηρίου, ομοσπονδίας ή συλλόγου του κλάδου σας. Αρκετοί έχουν συμφωνίες με ασφαλιστικές και δέχονται μέλη με ένα ή δύο άτομα.
Τι βάζετε μέσα
Ένα ομαδικό συμβόλαιο συναρμολογείται από κομμάτια και σχεδόν κανένα δεν είναι υποχρεωτικό.
Νοσοκομειακή περίθαλψη. Ο πυρήνας. Καλύπτει τη νοσηλεία, το χειρουργείο, τα υλικά, τον γιατρό. Τα τρία νούμερα που κρίνουν την τιμή είναι η θέση νοσηλείας, δηλαδή δίκλινο ή μονόκλινο, η απαλλαγή ανά περιστατικό, και το ανώτατο όριο ανά έτος ή ανά περιστατικό. Η απαλλαγή είναι το ισχυρότερο εργαλείο: μια απαλλαγή 1.500 ευρώ, που δεν εφαρμόζεται αν χρησιμοποιήσετε τον δημόσιο φορέα ή συμβεβλημένο νοσοκομείο, ρίχνει την τιμή σημαντικά χωρίς να χαλάει την προστασία.
Εξωνοσοκομειακή κάλυψη. Επισκέψεις σε γιατρούς, διαγνωστικές εξετάσεις, φυσικοθεραπείες. Είναι η παροχή που νιώθει ο εργαζόμενος κάθε χρόνο, γιατί τη χρησιμοποιεί. Είναι επίσης η παροχή που ανεβάζει τις ζημιές σας και άρα την ανανέωση. Αν θέλετε να νιώθουν την παροχή, βάλτε την. Αν θέλετε φθηνό συμβόλαιο, αφήστε τη.
Ασφάλιση ζωής. Ένα κεφάλαιο που δίνεται στην οικογένεια σε θάνατο, συνήθως ορισμένο ως ένα ή δύο ετήσια εισοδήματα. Κοστίζει λίγα σε νέες ηλικίες και είναι η παροχή που κανείς δεν συζητάει μέχρι να χρειαστεί.
Προσωπικό ατύχημα. Θάνατος ή μόνιμη ανικανότητα από ατύχημα, μέσα και έξω από τη δουλειά. Πολύ φθηνή κάλυψη, με κεφάλαια που φαίνονται μεγάλα. Σε επιχειρήσεις με χειρωνακτική εργασία είναι από τις πρώτες που πρέπει να μπουν.
Ανικανότητα και απώλεια εισοδήματος. Μηνιαίο επίδομα όσο ο εργαζόμενος δεν μπορεί να δουλέψει. Λιγότερο συνηθισμένη σε μικρές ομάδες, αλλά αυτή είναι που κρατάει ένα νοικοκυριό όρθιο.
Συνταξιοδοτικό σκέλος. Ένα ομαδικό αποταμιευτικό πρόγραμμα όπου βάζουν και ο εργοδότης και ο εργαζόμενος. Είναι άλλο προϊόν, με άλλη λογική, και αξίζει ξεχωριστή συζήτηση.
Ο ιατρικός έλεγχος και οι προϋπάρχουσες
Το ομαδικό δεν κάνει ιατρικό έλεγχο. Αυτό δεν σημαίνει ότι καλύπτει τα πάντα από την πρώτη μέρα.
Ο κανόνας των προϋπαρχουσών παθήσεων υπάρχει και εδώ, απλώς εφαρμόζεται διαφορετικά. Άλλα συμβόλαια τις εξαιρούν μόνιμα, όπως και τα ατομικά. Άλλα τις καλύπτουν μετά από περίοδο αναμονής, συνήθως έξι, δώδεκα ή είκοσι τέσσερις μήνες. Τα δεύτερα είναι σαφώς καλύτερα και αξίζουν τη διαφορά στην τιμή.
Υπάρχουν και οι κλασικές περίοδοι αναμονής που ισχύουν για όλους: συνήθως τριάντα ημέρες για ασθένεια, καμία για ατύχημα, και μεγαλύτερες για τοκετό, για ορισμένες επεμβάσεις όπως αμυγδαλές, κήλες και χολή, και για οδοντιατρικά αν υπάρχουν.
Ρωτήστε επίσης τι γίνεται με έναν άνθρωπο που προσλαμβάνετε αργότερα. Στα καλά συμβόλαια μπαίνει με τους ίδιους όρους από την ημέρα της πρόσληψης. Σε άλλα, μπαίνει μόνο στην επέτειο του συμβολαίου, που μπορεί να είναι δέκα μήνες μακριά.
Ποιος πληρώνει τι
Υπάρχουν τρία σχήματα και όλα δουλεύουν.
Πλήρως εργοδοτικό: η επιχείρηση πληρώνει το σύνολο. Είναι το καθαρότερο, δίνει τη μεγαλύτερη αίσθηση παροχής, και δεν δημιουργεί γραφειοκρατία με παρακρατήσεις.
Μοιρασμένο: η επιχείρηση πληρώνει τη βασική κάλυψη και ο εργαζόμενος όποια επέκταση θέλει, συνήθως το εξωνοσοκομειακό ή την οικογένεια. Είναι το πιο συνηθισμένο σε μικρές επιχειρήσεις και το πιο έξυπνο οικονομικά.
Πλήρως από τον εργαζόμενο, με την επιχείρηση να παίζει μόνο τον ρόλο του φορέα ομάδας. Κοστίζει στην επιχείρηση μηδέν και δίνει στον εργαζόμενο τιμή που δεν θα έβρισκε μόνος του. Είναι υποτιμημένη λύση και αξίζει να τη σκεφτείτε αν δεν έχετε προϋπολογισμό.
Όποιο και αν διαλέξετε, γράψτε το. Μια σελίδα που λέει τι καλύπτεται, ποιος πληρώνει τι, και ότι η παροχή είναι οικειοθελής και μπορεί να αλλάξει, σας γλιτώνει από τη συζήτηση περί κεκτημένου δικαιώματος αργότερα.
Όταν φεύγει ο εργαζόμενος
Η κάλυψη σταματά. Αυτό είναι το βασικό μειονέκτημα του ομαδικού και πρέπει να το ξέρουν όλοι από την αρχή.
Η ημερομηνία διακοπής είναι συνήθως το τέλος του μήνα της αποχώρησης, αλλά υπάρχουν συμβόλαια που κόβουν την ίδια μέρα. Ελέγξτε το, γιατί ένας άνθρωπος που μπαίνει στο νοσοκομείο τρεις μέρες μετά την αποχώρηση θα σας πάρει τηλέφωνο.
Τα καλά συμβόλαια έχουν δικαίωμα μετατροπής: ο αποχωρών μπορεί, μέσα σε τριάντα ημέρες, να μετατρέψει την κάλυψη σε ατομικό συμβόλαιο, χωρίς νέο ιατρικό έλεγχο, με την ατομική τιμή της ηλικίας του. Για κάποιον που έχει αναπτύξει πρόβλημα υγείας όσο ήταν στην ομάδα, αυτό το δικαίωμα αξίζει πολλά.
Πείτε το στους ανθρώπους σας όταν φεύγουν, γραπτά, μαζί με τα υπόλοιπα χαρτιά. Δεν σας κοστίζει τίποτα και είναι από τα πράγματα που θυμούνται.
Το αντίστροφο ερώτημα, τι γίνεται όταν κλείνει η επιχείρηση ή όταν σταματάτε το πρόγραμμα, έχει την ίδια απάντηση. Ενημερώστε γραπτά τουλάχιστον έναν μήνα πριν, ώστε όποιος θέλει να προλάβει να κανονίσει ατομική κάλυψη.
Ομαδικό και εργοδοτική ευθύνη
Είναι δύο διαφορετικά προϊόντα που λύνουν δύο διαφορετικά προβλήματα, και η σύγχυση κοστίζει.
Το ομαδικό είναι παροχή. Πληρώνει τον εργαζόμενο όταν αρρωστήσει ή πάθει ατύχημα, χωρίς να ρωτήσει ποιος φταίει. Δεν σας προστατεύει καθόλου.
Η εργοδοτική αστική ευθύνη είναι προστασία δική σας. Πληρώνει όταν ο εργαζόμενος στραφεί εναντίον σας, επειδή το ατύχημα οφείλεται σε δική σας παράλειψη, και ζητάει αποζημίωση πέρα από όσα δίνει ο ασφαλιστικός φορέας.
Χρειάζεστε και τα δύο, και τα δύο μαζί κοστίζουν λιγότερο από όσο νομίζετε. Η εργοδοτική ευθύνη για έως τρία άτομα είναι 69,32 ευρώ στην κατηγορία κινδύνου Α, 91,45 στη Β και 122,61 στη Γ, με 8,47 ευρώ για κάθε άτομο πάνω από τα τρία. Είναι η φθηνότερη γραμμή του φακέλου σας και η μόνη που σας αφορά προσωπικά.
Υπάρχει και ένα πρακτικό όφελος. Ένας εργαζόμενος που πήρε γρήγορα και σωστά αυτά που δικαιούται από το ομαδικό, σπανιότερα καταλήγει σε δικαστήριο με τον εργοδότη του.
Η ανανέωση και γιατί ανεβαίνει η τιμή
Το ομαδικό γράφεται για έναν χρόνο και ξαναγράφεται κάθε χρόνο. Στην ανανέωση η εταιρεία κοιτάει τρία πράγματα και σχεδόν πάντα ζητάει περισσότερα.
Το πρώτο είναι η ηλικία. Η ομάδα σας μεγάλωσε έναν χρόνο. Αν κανείς δεν έφυγε και κανείς δεν μπήκε, η μέση ηλικία ανέβηκε και μαζί της το κόστος.
Το δεύτερο είναι ο πληθωρισμός της υγείας, που τρέχει σταθερά πάνω από τον γενικό. Νοσήλια, υλικά, αμοιβές γιατρών.
Το τρίτο, και το πιο σημαντικό για εσάς, είναι ο δείκτης ζημιών της δικής σας ομάδας: πόσα πληρώθηκαν σε σχέση με πόσα εισπράχθηκαν. Αν η αναλογία ξεπεράσει ένα όριο, συνήθως γύρω στο 70% ή 80%, η αναπροσαρμογή γίνεται προσωπική και μπορεί να είναι μεγάλη.
Ζητήστε λοιπόν την έκθεση ζημιών δύο μήνες πριν τη λήξη. Έχετε δικαίωμα σε αυτήν και είναι το μόνο χαρτί που σας δίνει διαπραγματευτική θέση. Με αυτό στο χέρι κάνετε τρία πράγματα: ζητάτε δεύτερη προσφορά από άλλη εταιρεία, εξετάζετε αν μια μεγαλύτερη απαλλαγή λύνει το θέμα, ή αφαιρείτε μια κάλυψη που χρησιμοποιείται πολύ και αξίζει λίγο.
Προσοχή στην αλλαγή εταιρείας. Είναι εφικτή και γίνεται συχνά, αλλά η νέα εταιρεία ξεκινά καινούργιες περιόδους αναμονής, εκτός αν δεχτεί να τις αναγνωρίσει. Αυτό ζητιέται γραπτά και λέγεται αναγνώριση προϋπηρεσίας. Χωρίς αυτό, ένας άνθρωπος με προγραμματισμένη επέμβαση μένει ακάλυπτος για μήνες.
Τι λέει ο νόμος
Το άρθρο 1 του νόμου 2496/1997 ορίζει την ασφαλιστική σύμβαση και το ασφαλιστικό συμφέρον. Σε ομαδικό συμβόλαιο, αντισυμβαλλόμενος είναι η επιχείρηση και ασφαλισμένοι οι εργαζόμενοι. Αυτό σημαίνει ότι η επιχείρηση υπογράφει, πληρώνει και δηλώνει, αλλά η παροχή ανήκει στον εργαζόμενο.
Το άρθρο 3 ζητάει σωστή περιγραφή. Εδώ το ουσιώδες στοιχείο είναι η δραστηριότητα και η σύνθεση της ομάδας: πόσα άτομα, τι ηλικίες, τι εργασία κάνει ο καθένας. Ένα γραφείο και ένα συνεργείο δεν έχουν τον ίδιο κίνδυνο ατυχήματος. Αν δηλώσετε γραφείο και οι μισοί δουλεύουν σε αποθήκη με περονοφόρο, έχετε πρόβλημα.
Ο νόμος 4583/2018 για τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων επιβάλλει στον διαμεσολαβητή να σας δώσει γραπτή πληροφόρηση πριν την υπογραφή και να καταγράψει τις ανάγκες σας. Ζητήστε το έγγραφο ανάλυσης αναγκών. Είναι υποχρέωσή του και είναι το χαρτί που δείχνει ότι σας πρότεινε το σωστό πράγμα.
Για τη φορολογική μεταχείριση των ασφαλίστρων ως δαπάνης της επιχείρησης ισχύει η φορολογική νομοθεσία, που αλλάζει, και η γενική αρχή είναι ότι η παροχή πρέπει να αφορά το σύνολο ή σαφώς ορισμένη κατηγορία εργαζομένων. Ρωτήστε τον λογιστή σας πριν βασιστείτε σε αυτό.
Τι δείχνουν τα τιμολόγια
| Κάλυψη | Ανά άτομο τον χρόνο | Παρατήρηση |
|---|---|---|
| Νοσοκομειακό, δίκλινο, με απαλλαγή | 250 έως 450 € | μέση ηλικία ομάδας γύρω στα 40 |
| Νοσοκομειακό, μονόκλινο, χωρίς απαλλαγή | 500 έως 900 € | ανεβαίνει απότομα με την ηλικία |
| Εξωνοσοκομειακό | 120 έως 250 € | η παροχή που νιώθουν κάθε χρόνο |
| Ασφάλιση ζωής, κεφάλαιο ενός ετήσιου μισθού | 25 έως 70 € | κατά ηλικία |
| Προσωπικό ατύχημα | 30 έως 60 € | κατά επάγγελμα |
| Εργοδοτική ευθύνη, έως 3 άτομα | 69,32 € στην Α | 122,61 € στη Γ |
Τα ποσά είναι ενδεικτικά εύρη και όχι τιμή συγκεκριμένης εταιρείας. Η τιμή μιας ομάδας βγαίνει πάντα με τα πραγματικά στοιχεία της: ηλικίες, φύλο, επάγγελμα και μέγεθος. Δύο ομάδες των δέκα ατόμων μπορούν να διαφέρουν κατά το διπλάσιο, αν η μία είναι δέκα άνθρωποι τριάντα ετών και η άλλη δέκα άνθρωποι πενήντα πέντε.
Η απαλλαγή είναι η πιο παρεξηγημένη γραμμή. Μια απαλλαγή 1.500 ευρώ που δεν εφαρμόζεται όταν η νοσηλεία γίνει σε συμβεβλημένο νοσοκομείο ή με χρήση του δημόσιου φορέα κατεβάζει την τιμή κατά ένα τρίτο και στην πράξη δεν πληρώνεται σχεδόν ποτέ.
Ένα παράδειγμα
Ο Αντώνης έχει λογιστικό γραφείο στη Λάρισα με έξι υπαλλήλους, ηλικίας από 28 έως 51 ετών. Θέλει να κρατήσει δύο ανθρώπους που δέχονται προτάσεις από αλλού.
Επιλέγει ομαδικό νοσοκομειακό με δίκλινο, απαλλαγή 1.500 ευρώ που δεν ισχύει σε συμβεβλημένα, και όριο 300.000 ευρώ ανά περιστατικό. Η τιμή βγαίνει 310 ευρώ ανά άτομο, δηλαδή 1.860 ευρώ τον χρόνο για τους έξι. Προσθέτει προσωπικό ατύχημα 35 ευρώ ανά άτομο, δηλαδή 210. Σύνολο 2.070 ευρώ.
Το εξωνοσοκομειακό το αφήνει προαιρετικό, με 160 ευρώ ανά άτομο, να το πληρώνει όποιος θέλει. Το παίρνουν τέσσερις. Δίνει επίσης τη δυνατότητα να μπουν σύζυγοι και παιδιά με έκπτωση ομάδας, με έξοδα του εργαζομένου. Το κάνουν τρεις.
Ο λογαριασμός για την επιχείρηση είναι 2.070 ευρώ τον χρόνο, δηλαδή 345 ευρώ ανά άτομο, δηλαδή περίπου 29 ευρώ τον μήνα. Μια αύξηση 29 ευρώ καθαρά τον μήνα θα του κόστιζε πολύ περισσότερα σε μεικτό κόστος και δεν θα την πρόσεχε κανείς.
Τον τρίτο χρόνο, μια υπάλληλος χειρουργείται για κήλη δίσκου σε συμβεβλημένο νοσοκομείο. Λογαριασμός 8.400 ευρώ. Η απαλλαγή δεν εφαρμόζεται γιατί το νοσοκομείο είναι συμβεβλημένο. Πληρώνεται εξ ολοκλήρου, με απευθείας διακανονισμό, και η υπάλληλος δεν βάζει χέρι στην τσέπη.
Ένα δεύτερο παράδειγμα, με χειρωνακτική εργασία
Η Σοφία έχει μικρό μεταλλουργείο στον Ασπρόπυργο με έντεκα εργαζόμενους, από 24 έως 58 ετών, οι εννιά στην παραγωγή.
Εδώ η προτεραιότητα αντιστρέφεται. Το πρώτο που βάζει είναι το προσωπικό ατύχημα, με κεφάλαιο 50.000 ευρώ για θάνατο και μόνιμη ανικανότητα και ημερήσιο επίδομα νοσηλείας. Κοστίζει 58 ευρώ ανά άτομο λόγω του επαγγέλματος, δηλαδή 638 ευρώ.
Το δεύτερο είναι η εργοδοτική αστική ευθύνη. Το μεταλλουργείο πέφτει στην κατηγορία κινδύνου Γ. Για τρία άτομα είναι 122,61 ευρώ, και για τα υπόλοιπα οκτώ προστίθενται οκτώ φορές 8,47, δηλαδή 68 ευρώ. Σύνολο 190 ευρώ.
Το τρίτο είναι το νοσοκομειακό, που λόγω ηλικιών και επαγγέλματος της βγαίνει 390 ευρώ ανά άτομο. Αποφασίζει να το βάλει μόνο για δίκλινο με απαλλαγή και να μην πάρει εξωνοσοκομειακό. Σύνολο 4.290 ευρώ.
Ο συνολικός λογαριασμός είναι 5.118 ευρώ τον χρόνο για έντεκα ανθρώπους. Τον δεύτερο χρόνο, ένας εργάτης πέφτει από σκάλα και μένει τέσσερις μήνες εκτός. Το προσωπικό ατύχημα δίνει το επίδομα νοσηλείας και το ποσό της μερικής ανικανότητας. Η εργοδοτική ευθύνη είναι εκεί για την περίπτωση που εκείνος στραφεί κατά της επιχείρησης, και τελικά δεν χρειάζεται, γιατί η υπόθεση λύθηκε με καλούς όρους.
Πώς το ανακοινώνετε στους ανθρώπους σας
Μια παροχή που δεν την κατάλαβε κανείς είναι χαμένα χρήματα. Οι μισές επιχειρήσεις πληρώνουν ομαδικό και οι εργαζόμενοι δεν ξέρουν τι έχουν ούτε πώς το χρησιμοποιούν.
Κάντε μία συνάντηση με τον ασφαλιστή σας, μισή ώρα, με όλους μαζί. Όχι για να πουλήσει, αλλά για να εξηγήσει τρία πράγματα: τι καλύπτεται, πώς μπαίνει κανείς σε νοσοκομείο με απευθείας διακανονισμό, και τι κάνει όταν πάει σε γιατρό εκτός δικτύου.
Δώστε σε καθέναν μια σελίδα με τον αριθμό του συμβολαίου, το τηλέφωνο του κέντρου εξυπηρέτησης, τη θέση νοσηλείας και την απαλλαγή. Οι κάρτες που δίνουν οι εταιρείες χάνονται. Μια φωτογραφία στο κινητό δεν χάνεται.
Και πείτε καθαρά τι δεν καλύπτεται, ιδίως τις προϋπάρχουσες και τις περιόδους αναμονής. Η δυσαρέσκεια σε αυτές τις παροχές δεν έρχεται από το τι λείπει. Έρχεται από την έκπληξη.
Τα λάθη που κοστίζουν
- Δηλώνετε λάθος δραστηριότητα για να πέσει η τιμή. Τι κάνετε: πείτε ακριβώς τι δουλειά κάνει ο καθένας. Η διαφορά στο ασφάλιστρο είναι μικρή, η διαφορά σε αποζημίωση είναι ολόκληρη.
- Βάζετε πλούσιο εξωνοσοκομειακό και εκπλήσσεστε στην ανανέωση. Η λύση: κρατήστε το εξωνοσοκομειακό προαιρετικό και πληρωμένο από τον εργαζόμενο, ή βάλτε του όριο.
- Δεν ενημερώνετε τον αποχωρούντα για το δικαίωμα μετατροπής. Το σωστό: μια παράγραφος στα χαρτιά αποχώρησης, με την προθεσμία των τριάντα ημερών.
- Υπόσχεστε την παροχή προφορικά και για πάντα. Αντί γι’ αυτό: γραπτή περιγραφή που λέει ότι η παροχή είναι οικειοθελής και αναθεωρείται κάθε χρόνο.
- Θεωρείτε ότι το ομαδικό σας καλύπτει ως εργοδότη. Δεν σας καλύπτει καθόλου. Πώς το φτιάχνετε: προσθέστε εργοδοτική αστική ευθύνη, που κοστίζει λιγότερο από ένα άτομο του ομαδικού.
- Ανανεώνετε χωρίς να δείτε τις ζημιές σας. Κάντε το εξής: ζητήστε την έκθεση ζημιών δύο μήνες πριν τη λήξη και πάρτε δεύτερη προσφορά με αυτά τα στοιχεία στο χέρι.
Το ομαδικό συμβόλαιο είναι η μόνη παροχή που κοστίζει λίγα στην επιχείρηση και αξίζει πολλά στον άνθρωπο που την παίρνει, γιατί εκείνος ξέρει τι πληρώνει ένας φίλος του για το ίδιο πράγμα. Ξεκινήστε από το νοσοκομειακό και το ατύχημα, και αφήστε τα υπόλοιπα για του χρόνου. Δείτε τι κοστίζει στη σύγκριση ασφάλειας υγείας και ζητήστε ξεχωριστά προσφορά για την ασφάλεια επιχείρησης με την εργοδοτική ευθύνη μέσα.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσα άτομα χρειάζονται για ομαδικό συμβόλαιο;
Οι περισσότερες εταιρείες ζητούν τουλάχιστον πέντε ασφαλισμένους, και αρκετές δέκα. Κάτω από αυτό το όριο υπάρχουν προγράμματα μικρών ομάδων με λιγότερες παροχές και με ερωτηματολόγιο υγείας. Με τρία άτομα, συχνά συμφέρει τρία ατομικά συμβόλαια που τα πληρώνει η επιχείρηση.
Πόσο κοστίζει ένα ομαδικό νοσοκομειακό;
Για ομάδα με μέση ηλικία γύρω στα 40 χρόνια, ένα νοσοκομειακό με δίκλινο δωμάτιο και απαλλαγή κινείται γύρω στα 250 έως 450 ευρώ ανά άτομο τον χρόνο. Χωρίς απαλλαγή και με μονόκλινο ανεβαίνει αισθητά. Το εξωνοσοκομειακό προσθέτει άλλα 120 έως 250.
Γίνεται ιατρικός έλεγχος στα ομαδικά;
Συνήθως όχι, και αυτό είναι το μεγάλο τους πλεονέκτημα. Η ομάδα γίνεται δεκτή όπως είναι, χωρίς εξετάσεις και χωρίς ατομική αξιολόγηση. Οι προϋπάρχουσες παθήσεις όμως εξαιρούνται τους πρώτους μήνες ή και μόνιμα, ανάλογα με τον όρο. Ζητήστε να δείτε τι ακριβώς γράφει.
Τι γίνεται αν φύγει ο εργαζόμενος από την εταιρεία;
Η κάλυψή του σταματά, συνήθως στο τέλος του μήνα της αποχώρησης. Πολλά συμβόλαια δίνουν δικαίωμα μετατροπής σε ατομικό μέσα σε τριάντα ημέρες, χωρίς νέο ιατρικό έλεγχο. Πείτε το στους ανθρώπους σας όταν φεύγουν, γιατί είναι δικαίωμα που χάνεται σιωπηλά.
Είναι έξοδο της επιχείρησης το ασφάλιστρο;
Τα ασφάλιστρα ομαδικών προγραμμάτων για το προσωπικό αναγνωρίζονται ως δαπάνη της επιχείρησης, με τις προϋποθέσεις που ορίζει η φορολογική νομοθεσία και εφόσον αφορούν το σύνολο ή σαφώς ορισμένη κατηγορία εργαζομένων. Ρωτήστε τον λογιστή σας για το τρέχον καθεστώς πριν το εντάξετε στον προϋπολογισμό.
Αντικαθιστά το ομαδικό την εργοδοτική ευθύνη;
Όχι, είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το ομαδικό πληρώνει τον εργαζόμενο για νοσηλεία ή ατύχημα, ανεξάρτητα από το ποιος φταίει. Η εργοδοτική ευθύνη πληρώνει όταν ο εργαζόμενος στραφεί εναντίον σας επειδή φταίξατε. Χρειάζεστε και τα δύο, και κοστίζουν λίγα το καθένα.
Μπορούν να μπουν και οι οικογένειες;
Ναι, στα περισσότερα προγράμματα, ως προαιρετική επέκταση που την πληρώνει συνήθως ο εργαζόμενος με έκπτωση ομάδας. Είναι από τις πιο δημοφιλείς παροχές, γιατί ο υπάλληλος συγκρίνει την τιμή με ό,τι θα πλήρωνε μόνος του και η διαφορά είναι μεγάλη.
Γιατί ανεβαίνει το ασφάλιστρο κάθε χρόνο;
Για τρεις λόγους μαζί: η ομάδα μεγαλώνει σε ηλικία, το κόστος της υγείας ανεβαίνει, και η εταιρεία βλέπει τις δικές σας ζημιές. Ένα ομαδικό με υψηλή χρήση αναπροσαρμόζεται πάνω από τον μέσο όρο. Ζητήστε την έκθεση ζημιών σας πριν την ανανέωση.
Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 1 · ν. 2496/1997 άρ. 3 · ν. 4583/2018
Πηγές
- ν. 2496/1997 για την ασφαλιστική σύμβαση, 1997
- Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026
Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.