Πρωτοβάθμια φροντίδα: τι δικαιούστε χωρίς να μπείτε σε νοσοκομείο

Με μια ματιά

Η ουσία

Η πρωτοβάθμια φροντίδα είναι όλα όσα συμβαίνουν πριν το νοσοκομείο. Ο παθολόγος για τον βήχα που δεν φεύγει, ο δερματολόγος για την ελιά που άλλαξε χρώμα, οι αιματολογικές μία φορά τον χρόνο, ο υπέρηχος, ο παιδίατρος για τον πυρετό της Κυριακής. Είναι το ενενήντα τοις εκατό της επαφής μας με την ιατρική, και το κομμάτι για το οποίο πληρώνουμε πιο συχνά από την τσέπη μας.

Αυτή η σελίδα λέει τι δικαιούστε ήδη χωρίς να πληρώσετε τίποτα παραπάνω, τι δίνει ένα ιδιωτικό πρόγραμμα πρωτοβάθμιας με λίγα ευρώ τον μήνα, πού σταματάει, και πώς καταλαβαίνετε αν αξίζει για τα δικά σας δεδομένα. Γιατί για κάποιους είναι το καλύτερο προϊόν της αγοράς, και για κάποιους άλλους είναι δέκα ευρώ τον μήνα που δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ.

Τι παίρνετε ήδη από τον ΕΟΠΥΥ

Πριν αγοράσετε οτιδήποτε, αξίζει να ξέρετε τι έχετε ήδη πληρώσει μέσω των εισφορών σας.

Έχετε προσωπικό ιατρό, χωρίς χρέωση, που σας παρακολουθεί, συνταγογραφεί και σας παραπέμπει. Η εγγραφή γίνεται ηλεκτρονικά και ο ίδιος γιατρός μπορεί να σας δει και με τηλεφωνική ή ηλεκτρονική επικοινωνία για απλά θέματα.

Έχετε προληπτικές εξετάσεις για συγκεκριμένες ηλικίες και ομάδες, όπως ο έλεγχος για καρδιαγγειακό κίνδυνο, ο έλεγχος μαστού και ο έλεγχος παχέος εντέρου. Δίνονται χωρίς χρέωση, αρκεί να τα ζητήσετε και να τα προγραμματίσετε.

Έχετε παραπεμπτικά για εργαστηριακές εξετάσεις σε συμβεβλημένα κέντρα, με μηδενική ή μικρή συμμετοχή, και συνταγογράφηση φαρμάκων με τη γνωστή συμμετοχή ανά κατηγορία.

Και έχετε τα κέντρα υγείας και τα επείγοντα των δημόσιων νοσοκομείων, χωρίς χρέωση.

Πού είναι λοιπόν το πρόβλημα, αφού τα έχετε όλα αυτά. Σε τρία πράγματα, και όποιος έχει προσπαθήσει τα ξέρει. Στην αναμονή, που για έναν υπέρηχο ή μια μαγνητική μπορεί να είναι εβδομάδες ή μήνες. Στη γεωγραφία, γιατί σε πολλές περιοχές το συμβεβλημένο κέντρο είναι μακριά ή δεν υπάρχει. Και στον περιορισμό των παραπεμπτικών, γιατί ο γιατρός έχει μηνιαίο όριο και δεν γράφει ό,τι του ζητήσετε.

Το ιδιωτικό πρόγραμμα δεν αγοράζει καλύτερη ιατρική. Αγοράζει χρόνο και ευκολία.

Τι δίνει ένα πρόγραμμα πρωτοβάθμιας

Τα προϊόντα διαφέρουν, αλλά ο κορμός είναι κοινός σε όλη την αγορά.

Απεριόριστες επισκέψεις σε γιατρούς του δικτύου, με χρέωση 0 € σε ορισμένες ειδικότητες και 20 € έως 40 € σε άλλες. Οι βασικές ειδικότητες, όπως παθολόγος, καρδιολόγος, παιδίατρος, ορθοπαιδικός, γυναικολόγος, δερματολόγος, καλύπτονται σχεδόν πάντα.

Διαγνωστικές εξετάσεις σε συμβεβλημένα κέντρα, με ετήσιο όριο ή όριο ανά περιστατικό, τυπικά 200 € έως 400 € ανά περιστατικό. Περιλαμβάνονται αιματολογικές, ακτινολογικές, υπέρηχοι, καρδιολογικός έλεγχος και, στα πληρέστερα προγράμματα, μαγνητικές και αξονικές με μικρή συμμετοχή.

Ετήσιος προληπτικός έλεγχος, το γνωστό check up, με ένα πακέτο εξετάσεων χωρίς χρέωση μία φορά τον χρόνο. Είναι η παροχή που χρησιμοποιείται περισσότερο από κάθε άλλη.

Επείγοντα περιστατικά σε ιδιωτικές κλινικές, με δωρεάν εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία και, σε πολλά προγράμματα, δωρεάν χρήση ασθενοφόρου.

Τηλεϊατρική, δηλαδή βιντεοκλήση με γιατρό μέσα σε λίγα λεπτά, όλο το εικοσιτετράωρο. Είναι η παροχή που πρόσθεσαν σχεδόν όλες οι εταιρείες τα τελευταία χρόνια και που λύνει τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα.

Οδοντιατρικά περιορισμένα, τυπικά μία εξέταση και έναν καθαρισμό τον χρόνο, συν έκπτωση σε θεραπείες. Μη περιμένετε κάλυψη σε σφράγισμα ή σε απονεύρωση.

Φυσικοθεραπείες με έκπτωση ή έναν αριθμό συνεδριών, και έκπτωση σε φάρμακα σε συνεργαζόμενα φαρμακεία, συνήθως στα μη συνταγογραφούμενα.

Πόσο κοστίζει και πόσο γλιτώνετε

Τα ελληνικά νούμερα, όπως τα δίνουν τα τιμολόγια και τα ενημερωτικά έντυπα.

Κάντε τον απλό υπολογισμό με τα δικά σας δεδομένα. Μια οικογένεια που κάνει τέσσερις επισκέψεις σε παιδίατρο, δύο σε ειδικούς και ένα check up τον χρόνο, ξοδεύει ιδιωτικά γύρω στα 600 € έως 800 €. Το ίδιο πακέτο μέσα από πρόγραμμα κοστίζει 200 € έως 360 € σε ασφάλιστρα και σχεδόν τίποτα σε χρεώσεις.

Αν όμως πηγαίνετε γιατρό μία φορά τον χρόνο και κάνετε τις εξετάσεις σας με παραπεμπτικό στο κέντρο υγείας, το πρόγραμμα θα σας κοστίσει περισσότερο από όσο θα σας γλιτώσει. Η ειλικρινής απάντηση εξαρτάται από τη συχνότητα και από τη γεωγραφία σας.

Το δίκτυο, που κρίνει τα πάντα

Είναι το σημείο όπου οι διαφημίσεις σιωπούν και τα παράπονα ξεκινούν.

Το πρόγραμμα δεν σας δίνει «δωρεάν γιατρό». Σας δίνει δωρεάν γιατρό από τη λίστα. Αν ο δικός σας καρδιολόγος, αυτός που σας παρακολουθεί δέκα χρόνια, δεν είναι στο δίκτυο, θα πληρώσετε κανονικά την επίσκεψη ή θα αλλάξετε γιατρό.

Πριν υπογράψετε, κάντε τρία πράγματα. Ζητήστε τη λίστα των συνεργαζόμενων ιατρών και κέντρων για τον νομό σας, γραπτά, όχι προφορικά. Ελέγξτε τις ειδικότητες που χρησιμοποιείτε πραγματικά, όχι το πλήθος των συνεργατών. Μια λίστα με τριακόσιους γιατρούς που δεν περιλαμβάνει παιδίατρο στην πόλη σας δεν σας χρησιμεύει σε τίποτα. Και ρωτήστε πόσο συχνά αλλάζει το δίκτυο, γιατί ένας συνεργάτης μπορεί να αποχωρήσει μέσα στη χρονιά και η εταιρεία δεν σας οφείλει αντικαταστάτη στην ίδια πόλη.

Υπάρχει και το ζήτημα των ραντεβού. Σε ορισμένα κέντρα, τα ραντεβού των ασφαλισμένων ενός προγράμματος μπαίνουν σε χωριστή σειρά, με αναμονή μεγαλύτερη από του ιδιώτη που πληρώνει. Δεν το γράφει κανείς, αλλά ρωτήστε το όταν τηλεφωνήσετε για να κλείσετε το πρώτο σας ραντεβού.

Πώς χρησιμοποιείται σωστά

Τα περισσότερα παράπονα δεν προέρχονται από κακή κάλυψη αλλά από λάθος χρήση.

1. Κλείστε το ραντεβού μέσω της εταιρείας, από τη γραμμή ή την εφαρμογή. Αν πάτε απευθείας στο κέντρο, θα χρεωθείτε ως ιδιώτης και η επιστροφή χρημάτων είναι δύσκολη ή αδύνατη.
2. Πάρτε τον κωδικό ραντεβού και κρατήστε τον. Είναι η απόδειξη ότι το περιστατικό καταχωρήθηκε στο πρόγραμμα.
3. Έχετε μαζί ταυτότητα και τον αριθμό συμβολαίου. Σε αρκετά κέντρα ζητούν και τα δύο.
4. Ζητήστε παραπεμπτικό από γιατρό του δικτύου πριν πάτε για εξετάσεις, εκτός αν το πρόγραμμα δέχεται και παραπεμπτικό ΕΟΠΥΥ.
5. Δηλώστε το περιστατικό σωστά. Όταν οι εξετάσεις έχουν όριο ανά περιστατικό, το πώς ομαδοποιούνται αλλάζει πόσα καλύπτονται. Ρωτήστε πριν, όχι μετά.
6. Κρατήστε τα αποτελέσματα. Σχηματίζετε έτσι τον δικό σας ιατρικό φάκελο, που θα χρειαστείτε αν κάποτε ζητήσετε δεύτερη γνώμη ή νοσοκομειακό πρόγραμμα.

Τι μένει έξω

Η ειλικρινής λίστα, για να μην έχετε λάθος προσδοκίες.

Η νοσηλεία. Ούτε ένα ευρώ. Αν χρειαστείτε σκωληκοειδεκτομή, το πρόγραμμα πρωτοβάθμιας θα σας πληρώσει την εξέταση στα επείγοντα και τίποτε άλλο.

Τα φάρμακα. Πέρα από εκπτώσεις σε συνεργαζόμενα φαρμακεία, δεν υπάρχει κάλυψη.

Οι χρόνιες θεραπείες. Αιμοκάθαρση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, βιολογικοί παράγοντες. Έχουν προβλέψιμο και μεγάλο κόστος, οπότε δεν μπαίνουν σε προϊόν λίγων ευρώ τον μήνα.

Οι οδοντιατρικές θεραπείες. Καλύπτεται η εξέταση και ο καθαρισμός, όχι το σφράγισμα, η απονεύρωση, τα ορθοδοντικά ή τα εμφυτεύματα.

Η ψυχοθεραπεία σε βάθος. Ορισμένα προγράμματα δίνουν τρεις ή τέσσερις συνεδρίες τον χρόνο. Μια θεραπεία που κρατάει μήνες δεν καλύπτεται.

Οι προϋπάρχουσες παθήσεις, σε αρκετά προγράμματα και ιδίως στα διαγνωστικά τους σκέλη. Ο νόμος, στο άρθρο 3 του ν. 2496/1997, απαιτεί να δηλώσετε ό,τι γνωρίζετε κατά τη σύναψη. Δηλώστε τα, ακόμη κι αν φοβάστε ότι θα μπει εξαίρεση: μια δηλωμένη πάθηση με εξαίρεση είναι πολύ καλύτερη από μια αδήλωτη που ακυρώνει τη σύμβαση.

Τα αισθητικά και τα μη ιατρικά. Μασάζ, διατροφολόγος σε ορισμένα προγράμματα, γυμναστήρια. Όπου προσφέρονται, προσφέρονται ως εκπτώσεις.

Η τηλεϊατρική, που άλλαξε περισσότερα από όσα φαίνεται

Πριν από λίγα χρόνια ήταν υποσημείωση. Σήμερα είναι η παροχή που χρησιμοποιείται δεύτερη σε συχνότητα, μετά το check up.

Δουλεύει απλά. Ανοίγετε την εφαρμογή της εταιρείας, επιλέγετε ειδικότητα, και μέσα σε λίγα λεπτά μιλάτε με γιατρό σε βιντεοκλήση. Ο γιατρός βλέπει το ιστορικό που έχετε καταχωρήσει, ακούει, και στο τέλος γράφει σημείωμα με τη γνώμη του. Σε αρκετά προγράμματα μπορεί να στείλει και συνταγή, όταν ο νόμος το επιτρέπει για τη συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκου.

Πού χρησιμεύει πραγματικά. Στο παιδί με πυρετό στις έντεκα το βράδυ, όταν η ερώτηση είναι αν πρέπει να τρέξετε στα επείγοντα ή να περιμένετε ως το πρωί. Στο εξάνθημα που θέλετε να δείξει κάποιος. Στην ερμηνεία μιας εξέτασης που ήρθε με ένα νούμερο κόκκινο και σας τρόμαξε. Στο νησί, τον Αύγουστο, όταν ο γιατρός του κέντρου υγείας έχει ουρά τριάντα ατόμων.

Πού δεν χρησιμεύει. Σε οτιδήποτε απαιτεί εξέταση με τα χέρια, σε κοιλιακό πόνο που μπορεί να είναι χειρουργικός, σε πόνο στο στήθος. Εκεί η σωστή απάντηση του γιατρού είναι να σας στείλει στα επείγοντα, και αν την πάρετε, η κλήση έκανε τη δουλειά της.

Ένα πρακτικό. Κατεβάστε την εφαρμογή και κάντε την εγγραφή όσο είστε καλά. Η στιγμή που τη χρειάζεστε δεν είναι η στιγμή για να θυμάστε κωδικούς και να ανεβάζετε έγγραφα.

Με παιδιά, όπου το προϊόν δίνει τα περισσότερα

Αν υπάρχει μια κατηγορία νοικοκυριού για την οποία το πρόγραμμα πρωτοβάθμιας είναι σχεδόν πάντα συμφέρον, είναι η οικογένεια με μικρά παιδιά.

Ο λόγος είναι η συχνότητα. Ένα παιδί στον παιδικό σταθμό αρρωσταίνει έξι ή οκτώ φορές τον πρώτο χρόνο. Κάθε φορά είναι μια επίσκεψη 50 € έως 70 €, συχνά δύο, γιατί ο παιδίατρος ζητάει επανεξέταση. Προσθέστε τις καλλιέργειες, τις ακτινογραφίες θώρακα, τους υπερήχους, και το ετήσιο νούμερο ξεπερνάει εύκολα τα οκτακόσια ευρώ.

Τρία πράγματα να ελέγξετε ειδικά για τα παιδιά. Πρώτον, αν υπάρχει παιδίατρος στο δίκτυο κοντά σας, και μάλιστα παραπάνω από ένας, γιατί τον Φεβρουάριο ο ένας δεν θα έχει ραντεβού. Δεύτερον, αν καλύπτονται οι αναπτυξιακές αξιολογήσεις, ο λογοθεραπευτής και ο εργοθεραπευτής, που στην Ελλάδα κοστίζουν πολλά και καλύπτονται ελάχιστα. Τρίτον, αν το πρόγραμμα δέχεται νεογνά από τη γέννηση ή αν υπάρχει ελάχιστη ηλικία εισόδου, που σε ορισμένα προϊόντα είναι λίγων μηνών.

Τα εμβόλια του εθνικού προγράμματος καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ και δεν είναι θέμα του ιδιωτικού προγράμματος. Η επίσκεψη όμως για τον εμβολιασμό συχνά είναι, και αυτό είναι μια μικρή αλλά σταθερή οικονομία.

Μετά τα εξήντα, και όταν υπάρχει κάτι χρόνιο

Εδώ η εικόνα αλλάζει, και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Το καλό είναι ότι η τιμή ενός προγράμματος πρωτοβάθμιας ανεβαίνει ελάχιστα με την ηλικία, σε αντίθεση με το νοσοκομειακό, που στα εξήντα πέντε κοστίζει πολλαπλάσια από ό,τι στα σαράντα. Για κάποιον που δεν μπορεί πια να αγοράσει νοσοκομειακό πρόγραμμα, η πρωτοβάθμια είναι η κάλυψη που μένει εφικτή.

Το κακό είναι ότι η χρήση μεγαλώνει ακριβώς τότε που τα όρια αρχίζουν να στενεύουν. Κάποιος με υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη ή καρδιακό ιστορικό κάνει τακτικές εξετάσεις, και το ετήσιο όριο διαγνωστικών εξαντλείται νωρίτερα. Δείτε αν το πρόγραμμα έχει όριο ανά περιστατικό ή ανά έτος: η διαφορά για έναν χρόνιο ασθενή είναι τεράστια.

Δείτε επίσης πώς αντιμετωπίζονται οι προϋπάρχουσες παθήσεις. Κάποια προγράμματα τις εξαιρούν από το διαγνωστικό σκέλος αλλά όχι από τις επισκέψεις. Άλλα τις δέχονται μετά από περίοδο αναμονής. Ρωτήστε συγκεκριμένα για τη δική σας πάθηση, με το όνομά της, και ζητήστε γραπτή απάντηση.

Και μια υπενθύμιση για τον ΕΟΠΥΥ: οι προληπτικοί έλεγχοι που δικαιούστε μετά τα πενήντα, όπως ο έλεγχος παχέος εντέρου, δίνονται χωρίς χρέωση και δεν ξοδεύουν το όριο του ιδιωτικού σας προγράμματος. Χρησιμοποιήστε πρώτα ό,τι είναι δωρεάν.

Ένα παράδειγμα

Πώς συνδυάζεται με τα υπόλοιπα

Η σωστή σειρά, για ένα ελληνικό νοικοκυριό με περιορισμένο προϋπολογισμό υγείας, είναι συνήθως αυτή.

Πρώτα το νοσοκομειακό πρόγραμμα, αν αντέχεται. Είναι το μόνο που σας προστατεύει από το ποσό που μπορεί να σας καταστρέψει οικονομικά. Μια νοσηλεία σε ιδιωτική κλινική με επέμβαση ξεπερνάει εύκολα τις δέκα χιλιάδες ευρώ.

Μετά η πρωτοβάθμια, γιατί κοστίζει λίγα και χρησιμοποιείται συχνά. Πολλές εταιρείες προσφέρουν το πρωτοβάθμιο σκέλος ως πρόσθετη κάλυψη πάνω στο νοσοκομειακό, συχνά φθηνότερα από το αυτοτελές προϊόν.

Και μετά ό,τι ταιριάζει στη ζωή σας: οδοντιατρικό, προσωπικό ατύχημα για όποιον δουλεύει με τα χέρια του, κάλυψη σοβαρών ασθενειών.

Αν ο προϋπολογισμός φτάνει μόνο για ένα, η επιλογή εξαρτάται από το τι σας τρομάζει περισσότερο και από το τι ήδη έχετε. Ένας δημόσιος υπάλληλος με σταθερή πρόσβαση σε δημόσιο νοσοκομείο και δύο μικρά παιδιά συχνά ωφελείται περισσότερο από την πρωτοβάθμια. Ένας ελεύθερος επαγγελματίας χωρίς δίχτυ ασφαλείας χρειάζεται πρώτα το νοσοκομειακό.

Τι αλλάζει στην ανανέωση

Το προϊόν αυτό είναι ετήσιο και ανανεώνεται κάθε χρόνο. Τρία πράγματα αξίζει να κοιτάξετε στο ανανεωτήριο, αντί να το αφήσετε να περάσει σιωπηλά.

Το ασφάλιστρο. Ανεβαίνει τυπικά λίγο κάθε χρόνο, και όχι μόνο λόγω ηλικίας: ανεβαίνει και επειδή ανεβαίνουν οι τιμές των ιατρικών πράξεων. Μια αύξηση της τάξης του 5% είναι συνηθισμένη. Μια αύξηση 30% θέλει τηλεφώνημα και εξήγηση.

Το δίκτυο. Συγκρίνετε τη λίστα με αυτήν της προηγούμενης χρονιάς, τουλάχιστον για τις ειδικότητες που χρησιμοποιείτε. Αν έφυγε το διαγνωστικό κέντρο της γειτονιάς σας, το προϊόν άλλαξε ουσιαστικά, ακόμη κι αν οι όροι έμειναν ίδιοι.

Τα όρια και οι χρεώσεις. Μια αλλαγή από «0 € η επίσκεψη» σε «20 € η επίσκεψη» δεν φαίνεται στο ασφάλιστρο αλλά φαίνεται στην τσέπη σας. Το ίδιο ισχύει για το όριο των διαγνωστικών.

Ο ν. 2496/1997 δεν επιτρέπει στην εταιρεία να αλλάξει μονομερώς τους όρους μέσα στη διάρκεια. Στην ανανέωση όμως προτείνει νέους, και η σιωπή σας μετράει ως αποδοχή. Διαβάστε τη μία σελίδα που περιγράφει τις αλλαγές, και αν δεν σας δίνεται, ζητήστε τη γραπτά.

Τα λάθη που κοστίζουν

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο κοστίζει ένα πρόγραμμα πρωτοβάθμιας;

Τυπικά από 5 € έως 15 € τον μήνα για έναν ενήλικα, και 15 € έως 30 € για μια οικογένεια. Η τιμή σχεδόν δεν μεταβάλλεται με την ηλικία, σε αντίθεση με τα νοσοκομειακά προγράμματα. Είναι το φθηνότερο προϊόν υγείας της αγοράς και το πιο υποτιμημένο.

Αντικαθιστά το νοσοκομειακό πρόγραμμα;

Όχι, και δεν πρέπει να το αγοράσετε με αυτή την ιδέα. Η πρωτοβάθμια καλύπτει την καθημερινότητα: επισκέψεις, εξετάσεις, έναν έλεγχο ρουτίνας. Δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ αν χρειαστείτε εγχείρηση ή νοσηλεία. Τα δύο προϊόντα λύνουν διαφορετικά προβλήματα.

Ισχύει και στην επαρχία;

Εξαρτάται απόλυτα από το δίκτυο. Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν δεκάδες συμβεβλημένα κέντρα. Σε μια μικρή πόλη μπορεί να υπάρχει ένα, και σε κάποια νησιά κανένα. Πριν αγοράσετε, ζητήστε τη λίστα των συνεργατών για τον δικό σας νομό και δείτε την.

Χρειάζομαι παραπεμπτικό;

Για τα περισσότερα προγράμματα, ναι, και συνήθως αρκεί το παραπεμπτικό ενός γιατρού του δικτύου. Κάποια δέχονται και παραπεμπτικό του ΕΟΠΥΥ. Το ραντεβού κλείνεται μέσω της γραμμής ή της εφαρμογής της εταιρείας, όχι απευθείας στο κέντρο, αλλιώς χρεώνεστε κανονικά.

Τι δεν καλύπτει;

Δεν καλύπτει φάρμακα, οδοντιατρικές θεραπείες πέρα από τον καθαρισμό και μια εξέταση, χρόνιες θεραπείες όπως αιμοκάθαρση, επεμβάσεις, και σχεδόν ποτέ ψυχοθεραπεία πέρα από λίγες συνεδρίες. Ό,τι έχει διαρκή και προβλέψιμο κόστος μένει έξω.

Υπάρχει περίοδος αναμονής;

Συνήθως σύντομη, τριάντα ημερών, και για ορισμένες παροχές λίγο μεγαλύτερη. Είναι πολύ μικρότερη από τους δέκα ή δώδεκα μήνες των νοσοκομειακών προγραμμάτων, γι' αυτό και το προϊόν ενεργοποιείται πρακτικά μέσα στον πρώτο μήνα.

Τι δίνει δωρεάν ο ΕΟΠΥΥ και δεν το ξέρω;

Προσωπικό ιατρό χωρίς χρέωση, προληπτικές εξετάσεις για συγκεκριμένες ηλικίες και ομάδες, συνταγογράφηση και παραπεμπτικά, και ένα καλάθι εξετάσεων με μηδενική ή χαμηλή συμμετοχή σε συμβεβλημένα εργαστήρια. Το πρόβλημα δεν είναι η κάλυψη, είναι η αναμονή και η γεωγραφία.

Αξίζει αν είμαι υγιής και νέος;

Αν πηγαίνετε γιατρό μία φορά τον χρόνο, μάλλον όχι. Αν έχετε παιδιά, αν παρακολουθείτε κάτι χρόνιο με εξετάσεις, ή αν ζείτε σε πόλη με καλό δίκτυο, το ποσό που γλιτώνετε ξεπερνάει το ασφάλιστρο μέσα στους πρώτους μήνες.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 3

Πηγές

1. Παραδοχές του υπολογισμού μας, δημοσιευμένες ολόκληρες, Σεπτέμβριος 2026
2. ν. 2496/1997 άρ. 3, 1997

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.