Η υποχρεωτική ασφάλεια της μηχανής πληρώνει τους άλλους. Τον πεζό που χτυπήσατε, το αυτοκίνητο που γρατζουνίσατε, τον συνεπιβάτη σας. Εσάς, όχι. Αν πέσετε μόνοι σας σε μια στροφή και σπάσετε το πόδι, το βασικό συμβόλαιο δεν δίνει ούτε ένα ευρώ για το δικό σας νοσοκομείο. Το κενό αυτό το κλείνει η κάλυψη για τον ίδιο τον οδηγό (κάλυψη αναβάτη).

Τι είναι, με απλά λόγια

Είναι μια μικρή ασφάλεια ατυχήματος κολλημένη πάνω στο συμβόλαιο της μηχανής. Αν τραυματιστείτε ενώ οδηγείτε, σας δίνει ένα ποσό. Το ποσό εξαρτάται από το τι έπαθε το σώμα σας, όχι από το ποιος έφταιγε. Πέσατε επειδή γλίστρησε ο δρόμος; Πληρώνει. Πέσατε επειδή σας έκλεισε κάποιος που έφυγε; Πληρώνει. Πέσατε επειδή κάνατε λάθος εσείς; Πάλι πληρώνει.

Συνήθως έχει τρία κομμάτια:

  • Θάνατος από ατύχημα. Ένα σταθερό κεφάλαιο στην οικογένειά σας, συχνά 10.000 έως 30.000 ευρώ.
  • Μόνιμη ανικανότητα. Ένα ποσοστό του κεφαλαίου, ανάλογα με τη βλάβη. Ένα δάχτυλο μετράει λίγο, ένα χέρι πολύ.
  • Ιατρικά έξοδα. Ένα όριο, συχνά 1.000 έως 3.000 ευρώ, για γιατρούς, ακτινογραφίες, φυσικοθεραπείες.

Μερικά συμβόλαια προσθέτουν και ένα ημερήσιο ποσό για κάθε μέρα στο νοσοκομείο. Άλλα όχι. Διαβάστε το IPID για να δείτε τι από τα τρία περιλαμβάνει το δικό σας.

Πού τη συναντάτε

Σχεδόν κάθε εταιρεία την έχει ως έξτρα κάλυψη στη μηχανή και στο πατίνι. Στα πακέτα των εταιρειών εμφανίζεται με διάφορα ονόματα: «προσωπικό ατύχημα οδηγού», «ατύχημα αναβάτη», «κάλυψη οδηγού». Είναι το ίδιο πράγμα με άλλη ετικέτα.

Στη μηχανή έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ό,τι στο αυτοκίνητο. Στο αυτοκίνητο έχετε ζώνη, αερόσακους, λαμαρίνα. Στη μηχανή έχετε κράνος και ρούχα. Ένα απλό πέσιμο στα 40 χιλιόμετρα την ώρα βγάζει κόκαλα. Και όσοι οδηγούν μηχανή στην πόλη πέφτουν, αργά ή γρήγορα.

Αν έχετε δική σας ασφάλεια ατυχήματος ή νοσοκομειακό πρόγραμμα, η κάλυψη του αναβάτη είναι λιγότερο αναγκαία. Αν δεν έχετε τίποτα, είναι η μόνη ασφάλεια που δουλεύει για το δικό σας σώμα πάνω στη μηχανή.

Ένα παράδειγμα

Ο Νίκος, 34 ετών, οδηγεί ένα 300άρι scooter στη Θεσσαλονίκη. Πληρώνει περίπου 120 ευρώ τον χρόνο για την υποχρεωτική ασφάλεια. Ζητάει κάλυψη αναβάτη με κεφάλαιο 20.000 ευρώ για θάνατο και μόνιμη ανικανότητα, και 1.500 ευρώ για ιατρικά έξοδα.

Πόσο κοστίζει κάτι τέτοιο; Η δική μας παραδοχή δίνει καθαρό ετήσιο ασφάλιστρο 0,80 έως 1,50 ευρώ ανά 1.000 ευρώ κεφαλαίου, ανάλογα με το επάγγελμα. Για 20.000 ευρώ κεφάλαιο βγαίνει 16 έως 30 ευρώ καθαρά, περίπου 21 έως 40 ευρώ με τους φόρους. Τα ιατρικά έξοδα των 1.500 ευρώ προσθέτουν, με το ίδιο τιμολόγιο, περίπου 45 έως 90 ευρώ. Στο συμβόλαιο της μηχανής η ίδια κάλυψη πωλείται συνήθως ως πακέτο, και βγαίνει φθηνότερη, στα 15 έως 40 ευρώ τον χρόνο. Είναι πρόσθετο πάνω στο βασικό, όχι αντικατάσταση.

Τον Μάρτιο ο Νίκος πέφτει σε βρεγμένες ράγες του τραμ. Κάταγμα στην κλείδα, μία νύχτα στο νοσοκομείο, έξι εβδομάδες αποκατάσταση. Η υποχρεωτική ασφάλεια δεν δίνει τίποτα, γιατί δεν έβλαψε κανέναν άλλον. Η κάλυψη αναβάτη πληρώνει τα ιατρικά έξοδα ως 1.500 ευρώ. Αν η κλείδα μείνει με μόνιμη βλάβη, παίρνει και ένα ποσοστό από τα 20.000 ευρώ, σύμφωνα με τον πίνακα ανικανοτήτων του συμβολαίου.

Τι λέει ο νόμος

Το π.δ. 237/1986, στο άρθρο 6, ορίζει τι καλύπτει η υποχρεωτική ασφάλεια. Καλύπτει την ευθύνη σας απέναντι σε τρίτους. Ο οδηγός που προκάλεσε το ατύχημα δεν είναι τρίτος, ούτε για το σώμα του ούτε για τη μηχανή του. Γι αυτό οι δικές σας ζημιές μένουν απ έξω. Ο συνεπιβάτης, αντίθετα, είναι τρίτος και καλύπτεται από την υποχρεωτική.

Η κάλυψη αναβάτη είναι προαιρετική. Κανένας νόμος δεν σας υποχρεώνει να την πάρετε. Είναι σύμβαση ασφάλισης προσώπου και ακολουθεί τους κανόνες του ν. 2496/1997 για τις ασφαλίσεις ατυχημάτων.

Πώς βγαίνει το ποσό της ανικανότητας

Το κεφάλαιο των 20.000 ευρώ δεν σημαίνει ότι θα πάρετε 20.000 ευρώ. Σημαίνει ότι αυτό είναι το ανώτατο, και ότι από εκεί ξεκινάει ένας πίνακας.

Κάθε συμβόλαιο ατυχήματος έχει πίνακα ανικανοτήτων. Δίπλα σε κάθε βλάβη υπάρχει ένα ποσοστό. Η απώλεια ενός βραχίονα μετράει πολύ, γύρω στα δύο τρίτα με τρία τέταρτα του κεφαλαίου. Η απώλεια της όρασης του ενός ματιού μετράει λιγότερο. Ένα δάχτυλο μετράει μερικές ποσοστιαίες μονάδες. Η αναπηρία που δεν είναι απώλεια αλλά μειωμένη λειτουργία κρίνεται με ποσοστό της αντίστοιχης γραμμής.

Ζητήστε αυτόν τον πίνακα πριν υπογράψετε, όχι μετά το ατύχημα. Είναι λίγες σελίδες και σας λέει ακριβώς τι αγοράζετε. Προσέξτε επίσης αν το συμβόλαιο μετράει το αριστερό χέρι λιγότερο από το δεξί, κάτι που ισχύει σε πολλούς πίνακες και αλλάζει αν είστε αριστερόχειρας.

Υπάρχει και ένα σημείο που αφορά ειδικά όσους οδηγούν μηχανή για τη δουλειά τους. Πολλά συμβόλαια εξαιρούν τη χρήση του οχήματος για μεταφορά ή διανομή με αμοιβή. Αν κάνετε ντελίβερι, έστω και λίγες ώρες την εβδομάδα, δηλώστε το. Η μη δήλωση δεν σας γλιτώνει ασφάλιστρο. Σας ακυρώνει την κάλυψη τη μέρα που θα την χρειαστείτε, και αυτή είναι η πιο συχνή άρνηση σε ατυχήματα με δίκυκλο στην Ελλάδα.

Τι να προσέξετε

  • Ποιος οδηγός καλύπτεται. Πολλά συμβόλαια καλύπτουν μόνο τον οδηγό που γράφεται στο συμβόλαιο. Αν δανείσετε τη μηχανή στον αδερφό σας και πέσει, μπορεί να μην πάρει τίποτα. Ρωτήστε αν η κάλυψη είναι «ονομαστική» ή για «οποιονδήποτε οδηγό».
  • Το κράνος. Πολλές εταιρείες δεν πληρώνουν αν ο αναβάτης δεν φορούσε κράνος. Το ίδιο ισχύει για οδήγηση χωρίς δίπλωμα της σωστής κατηγορίας, και για αλκοόλ πάνω από το όριο. Διαβάστε τις εξαιρέσεις.
  • Τα ποσά είναι μικρά. Τα 1.500 ευρώ για ιατρικά έξοδα τελειώνουν γρήγορα σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Η κάλυψη αναβάτη είναι ένα μπάλωμα, όχι ένα νοσοκομειακό πρόγραμμα. Αν οδηγείτε καθημερινά, σκεφτείτε μια κανονική ασφάλεια ατυχήματος με μεγαλύτερα όρια.

Πριν διαλέξετε, δείτε τι δίνει κάθε εταιρεία ως πακέτο και πόσο αλλάζει η τιμή όταν προσθέσετε την κάλυψη αναβάτη, στη σύγκριση ασφάλειας μοτοσυκλέτας.

Νομοθεσία που αναφέρεται: π.δ. 237/1986 άρ. 6

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.