Με μια ματιά
- Τρεις ορισμοί κυκλοφορούν. Ανικανότητα για κάθε εργασία, για παρόμοια με τη δική σας, ή για τη δική σας. Ο πρώτος πληρώνει σπάνια. Ο τρίτος πληρώνει πιο συχνά και κοστίζει περισσότερο.
- Πολλά ομαδικά συμβόλαια τραπεζών κρίνουν με ποσοστό ΚΕ.Π.Α. 67% και πάνω. Είναι αντικειμενικό και συχνά άσχετο με το αν μπορείτε να δουλέψετε.
- Η προσθήκη στην ασφάλεια ζωής κοστίζει περίπου ένα τρίτο πάνω στο ασφάλιστρο θανάτου. Στην δική μας εκτίμηση, 0,91 ευρώ ανά 1.000 ευρώ τον χρόνο, καθαρά.
- Η ανικανότητα από ατύχημα μόνο είναι πολύ φθηνότερη από την ανικανότητα από κάθε αιτία, γιατί οι περισσότερες μόνιμες ανικανότητες προέρχονται από ασθένεια.
- Στην πιο συχνή μορφή, το κεφάλαιο ανικανότητας είναι προκαταβολή του κεφαλαίου θανάτου. Μετά την πληρωμή το συμβόλαιο λήγει.
Η ουσία
Η λέξη «ανικανότητα» γράφεται σε κάθε συμβόλαιο ζωής, δανείου και εισοδήματος. Δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα σε κανένα από αυτά. Ο ίδιος άνθρωπος, με τον ίδιο τραυματισμό, παίρνει ολόκληρο το κεφάλαιο από τη μία εταιρεία και τίποτα από την άλλη. Η διαφορά δεν είναι στην τιμή. Είναι σε δύο ή τρεις γραμμές του ορισμού, που κανείς δεν διαβάζει πριν τις χρειαστεί.
Τι είναι η μόνιμη ολική ανικανότητα
Η μόνιμη ολική ανικανότητα (ΜΟΑ) είναι μια κάλυψη που πληρώνει ένα κεφάλαιο, εφάπαξ, όταν μια ασθένεια ή ένα ατύχημα σάς αφήνει για πάντα ανίκανους να δουλέψετε. Πωλείται με τρεις τρόπους. Ως προσθήκη στην πρόσκαιρη ασφάλεια ζωής. Ως κάλυψη μέσα στην ασφάλεια δανείου. Και ως προσθήκη στην ασφάλεια προσωπικού ατυχήματος, όπου αφορά μόνο ατυχήματα.
Τρεις λέξεις, τρεις προϋποθέσεις. Μόνιμη: η κατάσταση δεν αναμένεται να βελτιωθεί. Ολική: δεν μπορείτε να δουλέψετε καθόλου, με βάση τον ορισμό του συμβολαίου. Ανικανότητα: το κριτήριο είναι η εργασία, όχι η υγεία από μόνη της. Μπορείτε να είστε πολύ άρρωστος και ικανός για εργασία, ή σχετικά υγιής και ανίκανος για τη δική σας.
Το κεφάλαιο συνήθως είναι ίσο με το κεφάλαιο θανάτου. Μερικά συμβόλαια δίνουν ένα μέρος, για παράδειγμα το 50%. Πληρώνεται σε εσάς, όχι στους δικαιούχους, γιατί ζείτε. Στην ασφάλεια δανείου πληρώνεται στην τράπεζα.
Ο λόγος που η κάλυψη έχει αξία είναι απλός. Μια μόνιμη ανικανότητα στα 45 κοστίζει στην οικογένεια περισσότερο από έναν θάνατο. Το εισόδημα χάνεται όπως και στον θάνατο. Τα έξοδα όμως δεν μειώνονται. Αυξάνονται. Φροντίδα, φάρμακα, προσαρμογές στο σπίτι, μετακινήσεις.
Οι τρεις ορισμοί
Εδώ κρίνεται όλο το προϊόν. Οι εταιρείες χρησιμοποιούν τρεις οικογένειες ορισμών, με πολλές παραλλαγές.
Ανικανότητα για κάθε εργασία. Ο πιο στενός. Πληρώνει μόνο αν δεν μπορείτε να κάνετε καμία εργασία με αμοιβή, οποιαδήποτε, ανεξάρτητα από την εκπαίδευση και την εμπειρία σας. Ένας χειρουργός που χάνει τρία δάχτυλα δεν τον πληροί. Μπορεί να διδάξει ή να κάνει διοικητική εργασία. Ένας οδηγός φορτηγού που χάνει την όραση στο ένα μάτι δεν τον πληροί. Μπορεί να δουλέψει σε αποθήκη. Στην πράξη, αυτός ο ορισμός πληρώνει σε τετραπληγία, βαριά εγκεφαλική βλάβη, τύφλωση και στις δύο πλευρές, προχωρημένη άνοια. Είναι ο ορισμός των περισσότερων ομαδικών συμβολαίων τραπεζών και των φθηνών πακέτων.
Ανικανότητα για το δικό σας ή παρόμοιο επάγγελμα. Ο μεσαίος. Πληρώνει αν δεν μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας ούτε κάποια άλλη που ταιριάζει στην εκπαίδευση, την εμπειρία και την κοινωνική θέση σας. Ο χειρουργός χωρίς δάχτυλα τον πληροί. Δεν είναι εύλογο να γίνει γραμματέας. Ο οδηγός με ένα μάτι ίσως όχι, αν μπορεί να γίνει αποθηκάριος. Η λέξη «παρόμοιο» είναι το πεδίο της διαφωνίας.
Ανικανότητα για το δικό σας επάγγελμα. Ο ευρύτερος. Πληρώνει αν δεν μπορείτε να κάνετε τη δουλειά που κάνατε την ημέρα που αρρωστήσατε. Τελεία. Ο χειρουργός, ο οδηγός, ο πιανίστας, όλοι πληρώνονται. Είναι ο ορισμός που θέλετε και ο ακριβότερος. Στην Ελλάδα προσφέρεται κυρίως σε ατομικά συμβόλαια και για συγκεκριμένα επαγγέλματα.
Υπάρχει και μια τέταρτη προσέγγιση, ο κατάλογος. Το συμβόλαιο απαριθμεί καταστάσεις που θεωρούνται μόνιμη ολική ανικανότητα. Απώλεια όρασης και στα δύο μάτια. Απώλεια δύο άκρων. Παράλυση. Απώλεια ομιλίας. Αν είστε στον κατάλογο, πληρώνεστε, χωρίς κρίση για την εργασία. Αν δεν είστε, όχι. Είναι σαφής και στενός. Συχνά συνδυάζεται με έναν από τους τρεις ορισμούς: «κατάλογος ή ανικανότητα για κάθε εργασία».
Το ποσοστό ΚΕ.Π.Α.
Πολλά συμβόλαια στην Ελλάδα, ιδίως τα ομαδικά των τραπεζών, δένουν τον ορισμό με το ποσοστό αναπηρίας που δίνουν τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας του ΕΦΚΑ. Συνήθως «67% και πάνω», μερικές φορές «80% και πάνω».
Το πλεονέκτημα είναι η αντικειμενικότητα. Δεν κρίνει ο γιατρός της εταιρείας. Κρίνει μια κρατική επιτροπή, με έναν πίνακα που ισχύει για όλους. Δεν υπάρχει διαφωνία για το τι σημαίνει «παρόμοιο επάγγελμα».
Τα μειονεκτήματα είναι τρία. Πρώτο, ο πίνακας των ΚΕ.Π.Α. μετράει τη βλάβη, όχι την ικανότητα για τη δική σας εργασία. Ένας πιανίστας χωρίς δύο δάχτυλα έχει μικρό ποσοστό και καμία δουλειά. Ένας υπάλληλος γραφείου με 67% από καρδιοπάθεια μπορεί να δουλεύει κανονικά. Δεύτερο, η διαδικασία είναι αργή. Μήνες μέχρι την εξέταση, και συχνά επανεξέταση σε δύο ή τρία χρόνια, οπότε το ποσοστό μπορεί να πέσει. Τρίτο, το 67% είναι υψηλό όριο. Πολλές πραγματικές ανικανότητες βρίσκονται στο 50% με 66%.
Αν το συμβόλαιό σας κρίνει με ΚΕ.Π.Α., ξέρετε ακριβώς πότε πληρώνει. Ξέρετε επίσης ότι δεν πληρώνει για πολλά που θα σας άφηναν χωρίς δουλειά.
Από κάθε αιτία ή μόνο από ατύχημα
Η δεύτερη μεγάλη διαφορά, μετά τον ορισμό, είναι η αιτία.
Η ανικανότητα από κάθε αιτία καλύπτει ασθένεια και ατύχημα. Εγκεφαλικό, σκλήρυνση κατά πλάκας, καρκίνος που άφησε βλάβη, τροχαίο, πτώση. Είναι η κάλυψη που πωλείται μέσα στην ασφάλεια ζωής και στην ασφάλεια δανείου.
Η ανικανότητα από ατύχημα μόνο καλύπτει μόνο εξωτερικά, βίαια, τυχαία γεγονότα. Πτώση, τροχαίο, έγκαυμα. Όχι εγκεφαλικό, όχι καρκίνο, όχι καρδιοπάθεια. Είναι η κάλυψη της ασφάλειας προσωπικού ατυχήματος. Κοστίζει πολύ λιγότερο. Στον δικό μας υπολογισμό, 0,80 ευρώ ανά 1.000 ευρώ κεφαλαίου για επάγγελμα γραφείου, 1,50 για βαριά χειρωνακτική, σε κάθε ηλικία.
Η διαφορά στην τιμή υπάρχει γιατί, στις ηλικίες 40 με 65, οι περισσότερες μόνιμες ανικανότητες προέρχονται από ασθένεια, όχι από ατύχημα. Μια κάλυψη μόνο για ατύχημα αφήνει έξω το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου.
Μερικά συμβόλαια, ιδίως φθηνά πακέτα τραπεζών, γράφουν «μόνιμη ολική ανικανότητα» και εννοούν μόνο από ατύχημα. Ρωτήστε.
Προκαταβολή ή ανεξάρτητο κεφάλαιο
Στην ασφάλεια ζωής με προσθήκη ανικανότητας, υπάρχουν δύο μορφές.
Η πρώτη και συχνότερη είναι η προκαταβολή. Το κεφάλαιο θανάτου πληρώνεται νωρίτερα, σε εσάς, λόγω της ανικανότητας. Το συμβόλαιο λήγει. Όταν πεθάνετε, οι δικοί σας δεν παίρνουν κάτι ακόμη. Είναι η φθηνότερη μορφή και έχει λογική. Το κεφάλαιο ήταν για την οικογένεια, και η οικογένεια το πήρε, απλώς νωρίτερα.
Η δεύτερη είναι το ανεξάρτητο κεφάλαιο. Παίρνετε το κεφάλαιο ανικανότητας και το κεφάλαιο θανάτου μένει σε ισχύ. Όταν πεθάνετε, πληρώνει ξανά. Κοστίζει περισσότερο, γιατί η εταιρεία μπορεί να πληρώσει δύο φορές. Έχει νόημα όταν το κεφάλαιο ανικανότητας θα ξοδευτεί στη φροντίδα σας και δεν θα μείνει για την οικογένεια.
Στην ασφάλεια δανείου, το ζήτημα δεν υπάρχει. Το κεφάλαιο πάει στην τράπεζα, το δάνειο κλείνει, το συμβόλαιο λήγει.
Πότε κρίνεται και πώς
Η «μονιμότητα» δεν κρίνεται την πρώτη εβδομάδα. Οι εταιρείες περιμένουν να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Συνήθως 6 έως 12 μήνες συνεχούς ανικανότητας. Μερικά συμβόλαια γράφουν ρητά «μετά από 12 μήνες». Άλλα γράφουν «όταν κατά ιατρική κρίση η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη». Στους καταλόγους, όπως η απώλεια άκρου, η κρίση είναι άμεση.
Σε αυτούς τους μήνες δεν πληρώνει κανείς, εκτός αν έχετε ασφάλεια απώλειας εισοδήματος με μηνιαία παροχή. Αυτό είναι το κενό που οι δύο καλύψεις γεμίζουν μαζί. Η μηνιαία παροχή για τον πρώτο χρόνο, το κεφάλαιο για τα υπόλοιπα. Το άρθρο για την ασφάλεια απώλειας εισοδήματος το εξηγεί.
Η κρίση γίνεται από γιατρό της εταιρείας, με βάση τον φάκελό σας και εξέταση. Έχετε δικαίωμα σε αντίγραφο της γνωμάτευσης. Αν διαφωνείτε, μπορείτε να φέρετε δική σας γνωμάτευση, και τα περισσότερα συμβόλαια προβλέπουν τρίτο γιατρό ή διαιτησία. Ο δρόμος μετά είναι ο Συνήγορος του Καταναλωτή, η Τράπεζα της Ελλάδος και το δικαστήριο.
Τι λέει ο νόμος
Η κάλυψη ανικανότητας ανήκει στις ασφαλίσεις προσώπων και διέπεται από τον ν. 2496/1997, άρθρα 27 έως 33. Είναι ασφάλιση ποσού. Το κεφάλαιο πληρώνεται όπως συμφωνήθηκε, χωρίς απόδειξη ζημιάς.
Ο νόμος δεν ορίζει την ανικανότητα. Κάθε εταιρεία γράφει τον ορισμό της. Αυτό κάνει τη σύγκριση των ορισμών απαραίτητη και τη σύγκριση των τιμών ανεπαρκή.
Το άρθρο 3 σάς υποχρεώνει να δηλώσετε σωστά την υγεία σας. Στην ανικανότητα, η εταιρεία θα ψάξει το ιστορικό σας με ιδιαίτερη προσοχή, γιατί οι περισσότερες μόνιμες ανικανότητες προέρχονται από ασθένειες που έχουν προϊστορία. Ένας διαβήτης που δεν δηλώθηκε και μια ακρωτηρίαση δέκα χρόνια μετά είναι ο κλασικός λόγος άρνησης.
Ο ν. 4583/2018 υποχρεώνει τον διαμεσολαβητή να σας εξηγήσει τους όρους και να καταγράψει τις ανάγκες σας. Για την ανικανότητα, οι «όροι» είναι ο ορισμός. Ζητήστε το ακριβές κείμενο. Είναι μία παράγραφος.
Τι δείχνουν τα τιμολόγια
Δύο πηγές με αριθμούς. Οιι δικοί μας πίνακες, για την προσθήκη ανικανότητας από κάθε αιτία στο μειούμενο κεφάλαιο. Και το τιμολόγιο ατυχημάτων της ίδιας εταιρείας του 2021, για την ανικανότητα από ατύχημα μόνο. Και τα δύο σε καθαρά ασφάλιστρα ανά 1.000 ευρώ κεφαλαίου.
| Κάλυψη | Πηγή | Ανά 1.000 € κεφαλαίου, τον χρόνο | Για 150.000 € |
|---|---|---|---|
| Μειούμενο κεφάλαιο, θάνατος, 20 έτη, ηλικία 40 | δική μας εκτίμηση | 2,59 € | περίπου 390 € |
| Μειούμενο κεφάλαιο, θάνατος και ΜΟΑ από κάθε αιτία | δική μας εκτίμηση | 3,50 € | περίπου 525 € |
| Η προσθήκη ΜΟΑ μόνη της, από κάθε αιτία | διαφορά των δύο | 0,91 € | περίπου 135 € |
| ΜΟΑ από ατύχημα μόνο, επάγγελμα γραφείου | δική μας εκτίμηση | 0,80 € | περίπου 120 € |
| ΜΟΑ από ατύχημα μόνο, βαριά χειρωνακτική | δική μας εκτίμηση | 1,50 € | περίπου 225 € |
| Πρόσκαιρη ζωής με ΜΟΑ, ηλικία 38 | σύγκρισή μας | 1,32 φορές το βασικό | περίπου 320 € αντί 240 € |
Δύο παρατηρήσεις. Η προσθήκη από κάθε αιτία στα 40 κοστίζει σχεδόν όσο η κάλυψη από ατύχημα μόνο για γραφείο. Αυτό σημαίνει ότι η κάλυψη από ατύχημα μόνο είναι ακριβή για αυτό που δίνει. Και η προσθήκη ανεβαίνει με την ηλικία μαζί με τον θάνατο, γιατί οι ασθένειες που προκαλούν ανικανότητα πληθαίνουν με τα χρόνια.
Οι τιμές αυτές είναι για έναν ορισμό, αυτόν της Ατλαντικής. Ένας ευρύτερος ορισμός κοστίζει παραπάνω και η διαφορά δεν δημοσιεύεται πουθενά. Ζητήστε προσφορές με τον ορισμό γραμμένο δίπλα στην τιμή.
Ένα παράδειγμα
Ο Παύλος είναι 42 ετών, οδοντίατρος με δικό του ιατρείο, με στεγαστικό 140.000 ευρώ και δύο παιδιά. Έχει τρία συμβόλαια με τη λέξη «ανικανότητα». Την ασφάλεια δανείου της τράπεζας, με ορισμό ΚΕ.Π.Α. 67%. Μια πρόσκαιρη ασφάλεια ζωής 200.000 ευρώ με προσθήκη ΜΟΑ «για κάθε εργασία». Και μια ασφάλεια προσωπικού ατυχήματος με ΜΟΑ από ατύχημα 100.000 ευρώ, με κατάλογο.
Σε ένα τροχαίο χάνει τη λειτουργία του δεξιού χεριού. Νευρολογική βλάβη, μη αναστρέψιμη. Δεν μπορεί να ξανακάνει οδοντιατρική.
Τι πληρώνει το καθένα. Τα ΚΕ.Π.Α. του δίνουν 55%. Η ασφάλεια δανείου δεν πληρώνει. Η ΜΟΑ «για κάθε εργασία» δεν πληρώνει, γιατί μπορεί να διδάξει ή να κάνει διοικητική εργασία. Η ασφάλεια ατυχήματος με κατάλογο πληρώνει μόνο αν το χέρι θεωρείται «απώλεια χρήσης άκρου», και μετά από διαφωνία πληρώνει. Παίρνει 100.000 ευρώ. Χάνει εισόδημα 60.000 ευρώ τον χρόνο για 25 χρόνια.
Αν η πρόσκαιρη ασφάλεια ζωής είχε ορισμό «για το δικό του επάγγελμα», θα πληρωνόταν 200.000 επιπλέον. Η διαφορά στο ασφάλιστρο, όταν το υπέγραψε στα 38, θα ήταν ίσως 60 με 100 ευρώ τον χρόνο. Ο Παύλος δεν το ρώτησε ποτέ, γιατί κανείς δεν του είπε ότι υπάρχουν τρεις ορισμοί.
Η σωστή δομή για τον Παύλο θα ήταν: ασφάλεια δανείου με ορισμό «δικό του ή παρόμοιο επάγγελμα», πρόσκαιρη ζωής με ΜΟΑ «για το δικό του επάγγελμα», και ασφάλεια απώλειας εισοδήματος για τον πρώτο χρόνο. Το σύνολο θα κόστιζε ίσως 300 ευρώ παραπάνω τον χρόνο. Θα πλήρωνε 340.000 ευρώ αντί για 100.000.
Ένα δεύτερο παράδειγμα, σε χειρωνακτική δουλειά
Ο Λάμπρος είναι 35 ετών, ελαιοχρωματιστής στην Καλαμάτα, με δικό του συνεργείο δύο ατόμων. Παντρεμένος, ένα παιδί τεσσάρων ετών, χωρίς δάνειο. Καθαρό εισόδημα γύρω στα 1.600 ευρώ τον μήνα, όταν υπάρχει δουλειά.
Το επάγγελμά του τον βάζει στην τέταρτη κατηγορία κινδύνου, τη βαριά χειρωνακτική, γιατί δουλεύει σε σκαλωσιές. Στον δικό μας υπολογισμό η καθαρή τιμή για την τέταρτη κατηγορία είναι 1,50 ευρώ ανά 1.000 ευρώ κεφαλαίου, όταν για τη δουλειά γραφείου είναι 0,80. Σχεδόν διπλάσια. Το ολικό ασφάλιστρο βγαίνει πολλαπλασιάζοντας περίπου επί 1,322.
Τι αγοράζει. Κεφάλαιο 120.000 ευρώ για θάνατο και μόνιμη ολική ανικανότητα από ατύχημα. Καθαρό ασφάλιστρο 1,50 επί 120, δηλαδή 180 ευρώ, και με τον φόρο γύρω στα 238 ευρώ τον χρόνο. Προσθέτει ημερήσιο νοσοκομειακό επίδομα 30 ευρώ, που στο ίδιο τιμολόγιο κοστίζει γύρω στα 24 με 45 ευρώ τον χρόνο, και ιατρικά έξοδα από ατύχημα 2.000 ευρώ, γύρω στα 60 με 120 ευρώ.
Γιατί αυτό δεν του φτάνει. Η κάλυψη είναι μόνο από ατύχημα. Αν ο Λάμπρος πάθει εγκεφαλικό στα 48 του και μείνει με αδύναμο αριστερό χέρι, δεν παίρνει τίποτα από αυτό το συμβόλαιο. Και στα επαγγέλματα σαν το δικό του η ασθένεια βγάζει από τη δουλειά περισσότερους ανθρώπους από ό,τι η σκαλωσιά.
Τι κάνει μετά. Προσθέτει μια πρόσκαιρη ασφάλεια ζωής 100.000 ευρώ για είκοσι χρόνια με προσθήκη ανικανότητας από κάθε αιτία. Στα 35 του, με τον δικό μας πίνακα, το μειούμενο με ανικανότητα κοστίζει 3,50 ευρώ ανά χιλιάδα στα 40, και στα 35 λιγότερο. Σε σταθερό κεφάλαιο πληρώνει περισσότερα, γύρω στα 480 ευρώ τον χρόνο.
Το σύνολο είναι κοντά στα 850 ευρώ τον χρόνο, δηλαδή 71 ευρώ τον μήνα. Είναι πολλά για ένα σπίτι με 1.600 ευρώ εισόδημα, και ο Λάμπρος το ξέρει. Κόβει τα ιατρικά έξοδα από ατύχημα, γιατί τα καλύπτει ο ΕΦΚΑ στο νοσοκομείο, και κατεβάζει το νοσοκομειακό επίδομα στα 20 ευρώ. Πέφτει γύρω στα 730. Δεν αγγίζει το κεφάλαιο και δεν αγγίζει τον ορισμό «από κάθε αιτία». Αυτά είναι που θα πληρώσουν.
Αν η εταιρεία πει ότι δεν είστε ανίκανος
Η ανικανότητα είναι η κάλυψη με τις περισσότερες αρνήσεις στην ελληνική αγορά, και ο λόγος δεν είναι η κακοπιστία. Είναι ότι ο θάνατος αποδεικνύεται με ένα χαρτί, ενώ η ανικανότητα κρίνεται.
Πρώτη κίνηση. Ζητήστε γραπτά την αιτιολογία της άρνησης και τον όρο στον οποίο στηρίζεται. Θα δείτε συνήθως μία από τρεις προτάσεις: ότι η κατάσταση δεν είναι μόνιμη, ότι μπορείτε να ασκήσετε άλλη εργασία, ή ότι το ποσοστό αναπηρίας δεν φτάνει το συμφωνημένο.
Δεύτερη κίνηση. Αντιμετωπίστε την κάθε πρόταση με το αντίστοιχο χαρτί. Για τη μονιμότητα χρειάζεστε γνωμάτευση που να λέει ότι δεν αναμένεται περαιτέρω βελτίωση, με τη λέξη «μη αναστρέψιμη» όπου ισχύει, και απόσταση χρόνου από το συμβάν. Για την άλλη εργασία χρειάζεστε τεκμηρίωση του τι ακριβώς απαιτεί η δουλειά σας: ώρες όρθιος, κιλά που σηκώνετε, ακρίβεια κίνησης. Για το ποσοστό χρειάζεστε την απόφαση των ΚΕ.Π.Α. και, αν είναι χαμηλή, προσφυγή στη δευτεροβάθμια επιτροπή μέσα στην προθεσμία που γράφει η απόφαση.
Τρίτη κίνηση. Αν το συμβόλαιό σας έχει ρήτρα ιατρικής διαιτησίας, ενεργοποιήστε την. Ορίζετε γιατρό, ορίζει γιατρό, οι δύο ορίζουν τρίτο. Είναι πιο γρήγορο από κάθε δικαστήριο.
Τέταρτη κίνηση. Γραπτό παράπονο στην εταιρεία, και μετά ο Συνήγορος του Καταναλωτή. Παράλληλα μετρήστε την παραγραφή, που στις ασφαλίσεις ζωής είναι πέντε χρόνια, και μη την αφήσετε να τρέξει όσο περιμένετε απάντηση.
Τα λάθη που κοστίζουν
Συγκρίνετε τιμές χωρίς να συγκρίνετε ορισμούς. Η φθηνότερη ΜΟΑ είναι συνήθως η «για κάθε εργασία», που σπάνια πληρώνει. Τι κάνετε: ζητήστε τον ορισμό γραπτά και βάλτε τον δίπλα στην τιμή. Ρωτήστε «αν χάσω το δεξί χέρι, πληρώνει;».
Νομίζετε ότι το ποσοστό ΚΕ.Π.Α. είναι εύκολο. Το 67% είναι υψηλό όριο και η διαδικασία αργή. Η λύση: αν έχετε επιλογή, προτιμήστε ορισμό με βάση την εργασία σας. Αν όχι, ξέρετε τι έχετε.
Παίρνετε ΜΟΑ μόνο από ατύχημα και νιώθετε καλυμμένοι. Οι περισσότερες ανικανότητες μετά τα 40 έρχονται από ασθένεια. Το σωστό: η κάλυψη από ατύχημα είναι συμπλήρωμα, όχι βάση. Η βάση είναι η ΜΟΑ από κάθε αιτία στην ασφάλεια ζωής.
Δεν ρωτάτε αν είναι προκαταβολή. Παίρνετε 150.000 για ανικανότητα και οι δικοί σας μένουν με μηδέν στον θάνατο. Αντί γι’ αυτό: ρωτήστε «προκαταβολή ή ανεξάρτητο κεφάλαιο;». Αν είναι προκαταβολή, σκεφτείτε αν το ποσό φτάνει για τα δύο.
Ξεχνάτε τον πρώτο χρόνο. Η ΜΟΑ κρίνεται μετά από 6 με 12 μήνες. Μέχρι τότε δεν υπάρχει εισόδημα. Πώς το φτιάχνετε: συνδυάστε τη ΜΟΑ με μηνιαία παροχή ανικανότητας για τον πρώτο χρόνο, ή με έξι μήνες καταθέσεις.
Η μόνιμη ολική ανικανότητα είναι η προσθήκη που αξίζει περισσότερο σε κάθε ασφάλεια ζωής, με τον σωστό ορισμό. Δείτε τι κοστίζει το πακέτο με ανικανότητα για την ηλικία και το κεφάλαιό σας στη σύγκριση ασφάλειας ζωής, και μετά ζητήστε από κάθε εταιρεία τον ορισμό της, γραπτά.
Συχνές ερωτήσεις
Τι σημαίνει «μόνιμη» στην πράξη;
Σημαίνει ότι η κατάσταση δεν αναμένεται να βελτιωθεί με θεραπεία. Οι εταιρείες την κρίνουν συνήθως μετά από 6 έως 12 μήνες συνεχούς ανικανότητας, όταν οι γιατροί συμφωνούν ότι έχει σταθεροποιηθεί. Μέχρι τότε δεν πληρώνει κανείς, εκτός αν έχετε και ασφάλεια απώλειας εισοδήματος. Μερικά συμβόλαια ορίζουν ρητά τους μήνες αναμονής.
Μετράει το ποσοστό αναπηρίας από τα ΚΕ.Π.Α.;
Μόνο αν το συμβόλαιο το λέει. Πολλά ομαδικά συμβόλαια τραπεζών ορίζουν την ανικανότητα ως ποσοστό ΚΕ.Π.Α. 67% και πάνω. Είναι αντικειμενικό, αλλά αργό και συχνά άσχετο με τη δουλειά σας. Ένας πιανίστας χωρίς δύο δάχτυλα έχει ποσοστό κάτω από 67% και καμία δουλειά. Τα ατομικά συμβόλαια συνήθως κρίνουν με δικούς τους γιατρούς.
Αν πάρω το κεφάλαιο για ανικανότητα, τι μένει για τους δικούς μου;
Εξαρτάται από τη μορφή. Στην πιο συχνή, η πληρωμή για ανικανότητα είναι προκαταβολή του κεφαλαίου θανάτου και το συμβόλαιο λήγει. Οι δικοί σας δεν παίρνουν κάτι επιπλέον όταν πεθάνετε. Στη σπανιότερη και ακριβότερη, το κεφάλαιο ανικανότητας είναι ανεξάρτητο. Ρωτήστε ρητά «προκαταβολή ή χωριστό ποσό;».
Καλύπτεται η ανικανότητα από ψυχική ασθένεια;
Σε αρκετά συμβόλαια όχι, ή μόνο με νοσηλεία. Η βαριά κατάθλιψη που δεν ανταποκρίνεται σε θεραπεία, η σχιζοφρένεια και η άνοια είναι πραγματικές αιτίες μόνιμης ανικανότητας. Διαβάστε τη λίστα εξαιρέσεων. Αν η ψυχική ασθένεια εξαιρείται, το προϊόν καλύπτει λιγότερο από όσο νομίζετε.
Μπορεί η εταιρεία να ζητήσει επανεξέταση μετά την πληρωμή;
Στην εφάπαξ πληρωμή, όχι. Πληρώθηκε, τελείωσε. Στα συμβόλαια που πληρώνουν μηνιαία παροχή για ανικανότητα, ναι, συνήθως κάθε χρόνο ή δύο. Αν ο γιατρός της εταιρείας κρίνει ότι μπορείτε να δουλέψετε, η παροχή σταματάει. Έχετε δικαίωμα σε δεύτερη γνώμη και σε προσφυγή.
Πόσο κοστίζει η προσθήκη;
Στην ασφάλεια ζωής, περίπου ένα τρίτο πάνω στο ασφάλιστρο θανάτου, κατά τη σύγκρισή μας. Στους πίνακες της Ατλαντικής του 2023, το μειούμενο κεφάλαιο 20 ετών στα 40 κοστίζει 2,59 ευρώ ανά 1.000 ευρώ χωρίς ανικανότητα και 3,50 με ανικανότητα. Δηλαδή περίπου 0,90 ευρώ ανά 1.000 ευρώ κεφαλαίου τον χρόνο για την προσθήκη.
Πόσο ακριβότερη είναι η κάλυψη σε χειρωνακτικό επάγγελμα;
Στο τιμολόγιο ατυχημάτων της Ατλαντικής του 2021 η καθαρή τιμή ανά χίλια ευρώ κεφαλαίου είναι ογδόντα λεπτά για δουλειά γραφείου και ενάμισι ευρώ για βαριά χειρωνακτική. Σχεδόν διπλάσια. Η διαφορά είναι λογική, γιατί ο κίνδυνος ατυχήματος σε σκαλωσιά δεν συγκρίνεται με τον κίνδυνο σε γραφείο.
Η εταιρεία λέει ότι μπορώ να κάνω άλλη δουλειά. Τι απαντάω;
Τεκμηριώνετε τι απαιτεί η δική σας δουλειά: ώρες όρθιος, κιλά που σηκώνετε, ακρίβεια κίνησης, οδήγηση. Ζητάτε γραπτά την αιτιολογία και τον όρο. Αν το συμβόλαιο έχει ρήτρα ιατρικής διαιτησίας, ενεργοποιήστε την, γιατί είναι πολύ ταχύτερη από το δικαστήριο.
Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997 άρ. 3 · ν. 2496/1997 άρ. 27 έως 33 · ν. 4583/2018
Πηγές
- e-ΕΦΚΑ και ΚΕ.Π.Α., Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας, 2018 έως 2026
- ν. 2496/1997, Ασφαλιστική σύμβαση, 1997
Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.