Είναι το φθηνότερο και το πιο παρεξηγημένο προϊόν της ασφάλισης ζωής. Πληρώνετε ένα μικρό ποσό κάθε χρόνο και, αν πεθάνετε μέσα στη συμφωνημένη περίοδο, οι δικοί σας παίρνουν ένα μεγάλο κεφάλαιο. Αν ζήσετε, δεν παίρνετε τίποτα πίσω. Αυτή η ασφάλεια ζωής ορισμένου χρόνου (πρόσκαιρη ασφάλιση) δεν είναι αποταμίευση, δεν προσπαθεί να είναι, και ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο φθηνή.

Τι είναι, με απλά λόγια

Διαλέγετε δύο αριθμούς. Το κεφάλαιο, δηλαδή πόσα θα πάρουν οι δικοί σας. Και τη διάρκεια, δηλαδή για πόσα χρόνια ισχύει η υπόσχεση. Δέκα, δεκαπέντε, είκοσι πέντε χρόνια, ή μέχρι μια ηλικία, συνήθως τα 65 ή τα 70.

Μέσα σε αυτή την περίοδο, αν συμβεί το κακό, η εταιρεία πληρώνει το κεφάλαιο στους δικαιούχους που έχετε ορίσει. Δεν μπαίνει στη μάζα της κληρονομιάς με τον ίδιο τρόπο που μπαίνει ένα σπίτι, πληρώνεται κατευθείαν σε αυτούς που γράψατε στο συμβόλαιο, και αυτό γίνεται γρήγορα: εβδομάδες, όχι χρόνια.

Στο τέλος της περιόδου το συμβόλαιο απλώς τελειώνει. Δεν υπάρχει αξία εξαγοράς, δεν υπάρχει επιστροφή, δεν υπάρχει κεφάλαιο λήξης. Πληρώνατε για μια προστασία και την είχατε, όπως πληρώνετε την ασφάλεια πυρκαγιάς του σπιτιού και δεν ζητάτε τα χρήματα πίσω επειδή δεν κάηκε.

Πού τη συναντάτε

Σε τρεις καταστάσεις της ελληνικής ζωής.

Πρώτη, στο στεγαστικό δάνειο. Η τράπεζα ζητάει ασφάλεια ζωής με κεφάλαιο ίσο με το υπόλοιπο του δανείου και με εκχώρηση σε αυτή. Είναι πρόσκαιρη με φθίνον κεφάλαιο, που μικραίνει καθώς ξεχρεώνετε. Δεν είστε υποχρεωμένοι να την πάρετε από την τράπεζα. Μπορείτε να τη βρείτε αλλού, φθηνότερα, αρκεί να πληροί τους όρους της.

Δεύτερη, στην οικογένεια με μικρά παιδιά και ένα ή δύο εισοδήματα. Εκεί το ερώτημα είναι απλό και σκληρό: αν λείψετε αύριο, πόσα χρόνια αντέχει το σπιτικό;

Τρίτη, στον επαγγελματία με συνεταίρο ή με εγγυήσεις. Ένα κεφάλαιο ξεπληρώνει τις υποχρεώσεις και δεν αφήνει τους δικούς του να τις κληρονομήσουν.

Ένα παράδειγμα

Ο Δημήτρης στο Περιστέρι είναι 38 ετών, παντρεμένος, με δύο παιδιά έξι και εννέα ετών, και με στεγαστικό δάνειο που έχει υπόλοιπο 78.000 ευρώ. Δουλεύει σε ιδιωτική εταιρεία, η γυναίκα του δουλεύει με μερική απασχόληση.

Υπολογίζει το κεφάλαιο που χρειάζεται. Το δάνειο, 78.000. Τα έξοδα της οικογένειας για τα χρόνια μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά, γύρω στις 60.000 σε σημερινές τιμές. Σπουδές, 20.000. Σύνολο περίπου 158.000 ευρώ, από τα οποία αφαιρεί τις 20.000 που έχει στην άκρη. Στρογγυλεύει σε 140.000 ευρώ.

Η πρόσκαιρη ασφάλιση για άνδρα 38 ετών, μη καπνιστή, κοστίζει γύρω στο 0,11% του κεφαλαίου τον χρόνο. Για 140.000 ευρώ αυτό βγάζει περίπου 154 ευρώ τον χρόνο, δηλαδή λιγότερα από 13 ευρώ τον μήνα. Με τον φόρο και τα δικαιώματα, κάτω από 15 ευρώ τον μήνα.

Ο ίδιος άνθρωπος, αν ζητούσε ισόβιο αποταμιευτικό πρόγραμμα με το ίδιο κεφάλαιο, θα πλήρωνε πολλαπλάσια, γιατί εκεί ένα μεγάλο μέρος του ασφαλίστρου πηγαίνει σε απόθεμα. Η διαφορά των εκατοντάδων ευρώ τον χρόνο μπορεί να πάει σε δικό του λογαριασμό ή σε πρόωρη αποπληρωμή του δανείου. Αυτή είναι όλη η συζήτηση «ασφάλιση ή αποταμίευση», σε ένα παράδειγμα.

Αν ο Δημήτρης κάπνιζε, το ασφάλιστρο θα ήταν περίπου διπλάσιο. Αν ήταν 48 ετών αντί για 38, θα ήταν περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερο. Η ηλικία που κλείνετε το συμβόλαιο κλειδώνει την τιμή για όλη τη διάρκεια.

Τι μπορείτε να προσθέσετε πάνω της

Η πρόσκαιρη σηκώνει συμπληρωματικές καλύψεις που κοστίζουν λίγα και αλλάζουν πολλά. Η πρώτη είναι ο θάνατος από ατύχημα, που διπλασιάζει ή τριπλασιάζει το κεφάλαιο αν ο θάνατος ήρθε από τροχαίο ή από εργατικό. Η δεύτερη είναι η μόνιμη ολική ανικανότητα, που πληρώνει όσο ζείτε, στην περίπτωση που δεν μπορείτε πια να εργαστείτε. Η τρίτη είναι η απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων, με την οποία η εταιρεία συνεχίζει μόνη της να πληρώνει το συμβόλαιο αν καταστείτε ανίκανος. Η τέταρτη είναι οι σοβαρές ασθένειες, που δίνουν κεφάλαιο στη διάγνωση και όχι στον θάνατο.

Πολλοί βάζουν τα πάντα και μετά κόβουν το συμβόλαιο επειδή βαραίνει. Καλύτερα ξεκινήστε με το κεφάλαιο που χρειάζεστε πραγματικά και με μία ή δύο προσθήκες που μετράνε στη δική σας ζωή.

Τι λέει ο νόμος

Ο ν. 2496/1997 ρυθμίζει την ασφάλιση ζωής και τον ορισμό δικαιούχου. Μπορείτε να ορίσετε όποιον θέλετε, να τον αλλάξετε όσο ζείτε, και ο δικαιούχος αποκτά δικό του δικαίωμα απέναντι στην εταιρεία.

Ο ίδιος νόμος ζητάει να απαντήσετε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις υγείας. Η απόκρυψη σοβαρού περιστατικού είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος άρνησης. Υπάρχει όμως και προθεσμία: μετά την πάροδο ορισμένου χρόνου από τη σύναψη, η εταιρεία δεν μπορεί πλέον να αμφισβητήσει το συμβόλαιο για ανακριβή δήλωση, εκτός από περιπτώσεις δόλου.

Η αυτοκτονία εξαιρείται συνήθως για τα πρώτα χρόνια, και αυτό γράφεται ρητά στους όρους. Εξαιρούνται επίσης, σχεδόν πάντα, ο θάνατος από πολεμικά γεγονότα και από συμμετοχή σε εγκληματική πράξη.

Τι να προσέξετε

  • Ταιριάξτε τη διάρκεια με την ανάγκη. Μέχρι να τελειώσει το δάνειο, μέχρι να ενηλικιωθούν τα παιδιά. Ασφάλεια που λήγει στα 65 σας δεν έχει αξία αν η ανάγκη σταματούσε στα 55.
  • Ρωτήστε αν είναι εγγυημένο το ασφάλιστρο. Άλλα προγράμματα κλειδώνουν την τιμή για όλη τη διάρκεια και άλλα την αναπροσαρμόζουν κάθε πέντε χρόνια με την ηλικία. Η διαφορά φαίνεται μετά τη δεκαετία.
  • Δηλώστε το κάπνισμα. Η ψευδής δήλωση για λίγα ευρώ τον μήνα μπορεί να αφήσει την οικογένειά σας χωρίς τίποτα, ακριβώς τη στιγμή που δεν θα είστε εκεί για να εξηγήσετε.
  • Ενημερώστε τους δικούς σας ότι υπάρχει. Κάθε χρόνο μένουν αζήτητα κεφάλαια, επειδή κανείς στο σπίτι δεν ήξερε για το συμβόλαιο. Αφήστε τον αριθμό και το όνομα της εταιρείας σε ένα φάκελο που ξέρουν πού βρίσκεται.

Ξαναδείτε το κεφάλαιο κάθε φορά που αλλάζει κάτι μεγάλο: γέννηση, νέο δάνειο, χωρισμός, αλλαγή εισοδήματος. Η προστασία της οικογένειάς σας κοστίζει λιγότερο από την ασφάλεια του αυτοκινήτου σας. Δείτε τι ζητάει κάθε εταιρεία για το κεφάλαιο και τη διάρκεια που χρειάζεστε, στη σύγκριση ασφάλειας ζωής.

Νομοθεσία που αναφέρεται: ν. 2496/1997

Δημοσιεύτηκε 13 Σεπτεμβρίου 2026. Επόμενος έλεγχος 13 Σεπτεμβρίου 2027.